หญิงสาวลืมตาตื่นขึ้นมามองไปขึ้นยังเพดานสีขาวด้วยความรู้สึกมึนงง เพราะก่อนหน้านี้เธอจำได้ว่ากำลังเดินข้ามถนนแต่จู่ๆ ก็มีรถพุ่งมาทางเธอแล้วทุกอย่างก็ดับไปหมด เธอก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย เธอมองไปรอบๆ จนมาหยุดที่หญิงชราคนหนึ่งกำลังยืนมองเธออยู่ พรึ่บ! "อ๊ะ!" "อย่าเพิ่งลุกจ๊ะแม่หนู" หญิงชราบอกกับเธอ ก่อนที่ท่านจะเดินออกไปจากห้องปล่อยให้เธอได้นิ่งงันอยู่คนเดียว เธอก้มมองเสื้อผ้าตัวเองที่ถูกเปลี่ยนไปเป็นชุดที่เธอไม่เคยใส่มาก่อน แกร๊ก! "ฟื้นแล้วเหรอหนูพรีม" "คะ...คุณน้า" เธอมองคนที่เดินเข้ามาด้วยความรู้สึกสับสน มึนงงและแปลกใจที่เจอท่าน อย่าบอกนะว่ารถคันนั้นเป็นรถของแม่พี่คิไล... "ฉันตกใจมากเลยนะที่คนที่เป็นลมคือหนู" "ขอโทษคุณน้าด้วยนะคะที่หนูเดินไม่ทันระวังจนเกือบจะทำให้คุณน้าเดือดร้อน" เธอเอ่ยขอโทษท่านทันทีอย่างรู้สึกผิดจริงๆ "แล้วทำไมถึงเหม่อลอยเดินข้ามถนนแบบนั้นล่ะจ๊ะ" แม่ของคิไลมองท่าทางของพรีมแล้วเธอก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เพราะตอนที่เธอเจอเด็กคนนี้เป็นลมอยู่นั้นดูไม่ได้เอาเสียเลย "เอ่อ...คือว่า..." ".....?" "เอ่อ...พรีม..." เธออ้ำอึ้งไม่รู้จะตอบยังไงดี "ไม่ต้องตอบฉันก็ได้ แ
Terakhir Diperbarui : 2026-04-27
Masuk
