All Chapters of Love's Final Diagnosis: Chapter 71 - Chapter 80

Starry Sky Technology — R&D BaseDahil ayaw niyang mahuli sa kaniyang unang araw, maagang umalis si Amara at sumakay sa subway bago pa man ang itinakdang oras.Dumating siya nang may sampung minuto pang natitira.Matapos nitong maglakad-lakad sa paligid ng gusali nang isang beses, nagpadala na rin siya ng mensahe sa taong kaniyang kikitain.Ngayong araw, ang experimental team ay hindi matatagpuan sa main headquarters ng Starry Sky Technology, kundi sa isang hiwalay na R&D base sa ilalim ng branch company nito.Ang gusali ay makintab at moderno—eksakto sa malinis at minimalistang disenyo na kaniyang nagugustuhan.Hindi niya inaasahan na si Theo mismo ang bababa upang salubungin siya.Bahagyang nagulat, nagtanong siya, “Senior, aren’t you supposed to be in the headquarter building?”Bahagyang ngumiti si Theo. “It’s a newly formed team. Marami pa akong kailangang personal na asikasuhin, kaya naman pabalik-balik ako rito nitong mga nakaraang araw.”Saka niya ito ginabayan sa loob ng pasil

Matapos ang trabaho, dumeretso si Amara sa Bonifacio Road.Nang itulak niya ang pinto ng silid ng kaniyang ina sa ospital, nadatnan niya itong puno na ng tao.Nandoon sina Uncle Adam at Drake—at nandoon din si Lucien.“Amara, you’re here!”Pinilit ni Amara ang kaniyang sarili na mag-relax at naglakad patungo kay Lucien gaya ng dati, ngunit huminto siya nang may kalahating metro ang agwat.Sa hindi inaasahang pagkakataon, lumingon si Lucien at inabot ang kaniyang kamay. “Give me your phone.”Bahagya siyang kumunot ang noo ngunit wala siyang sinabi sa harap ng kaniyang ina, iniabot niya ito nang walang pagtutol.Kinuha ito ng lalaki, binuksan ang kaniyang blacklist, at muling ibinalik doon ang kaniyang sariling numero.Sa kama ng ospital, may pambihirang ngiti si Laura habang ikinakaway ang kaniyang kamay upang palapitin ang kaniyang anak.Nangangamba man, inilapit pa rin ni Amara ang kaniyang upuan kay Lucien.Tiningnan siya ni Laura. “Nabalitaan kong nagsimula ka na namang magtrabaho?

Walang sinabi si Lucien at dumeretso sa isang high-end shopping mall.“Bumaba ka.”Habang nagsasalita, hinubad niya ang kaniyang jacket at kaswal na inihagis ang amerikana—na natatakpan na ng maalikabok na marka ng sapatos mula sa paninipa ni Amara kanina—sa trash bin.Naupo si Amara sa kotse na magkakrus ang mga bisig, hindi gumagalaw.Humakbang si Lucien pasulong, binuksan ang pinto, at inabot ang kaniyang pulso.“Hindi ako sasama.”Hinawakan niya nang mahigpit ang seatbelt, tumatangging gumalaw, ikinukulong ang sarili sa pwesto na tila ba kaya siya nitong protektahan laban sa lalaki.“Ano ba ang kalokohang banquet na ito? I’m not interested!”Ngunit hindi na nag-aksaya ng oras si Lucien na makipagtalo. Simple lang siyang sumandal, binuwag ang pagkakahawak ng mga daliri ng babae nang isa-isa, at hinila ito palabas gamit ang ganap na lakas. Ang agwat sa kanilang lakas ay masyadong malaki.Si Amara, na gulo-gulo na ang buhok at iritado na nang higit sa kaniyang pagtitimpi, ay sumuntok

Si Lysandra ang sentro ng atensyon ngayong gabi.Kaya naman sa sandaling kumilos siya nang kakaiba, natural na lumipat sa kaniya ang paningin ng lahat.Nagsimula raw ito nang matapilok ang kaniyang bukung-bukong habang papasok sa hall at halos matumba siya.“Are you alright? Nasaktan ka ba?” mabilis na tanong ng isa habang tinutulungan siya ng isang dating kamag-aral na itayo ang sarili.Nagpakita si Lysandra ng isang malambot at humihingi ng paumanhing ngiti. “Sorry… kasalanan ko. I had an accident ilang taon na ang nakalilipas, at nag-iwan ito ng ilang lingering effects. Nagulat ko ata ang lahat.”Habang nagsasalita, bahagya niyang itinaas ang laylayan ng kaniyang gown upang ipakita ang isang malabo ngunit pangit na sugat sa kaniyang binti.Isang agos ng katahimikan ang dumaan sa karamihan.At sa ganoong paraan, ang ilang mga tingin ay palihim na lumipat patungo kay Amara.Walang saysay ang isang magandang babae kung ang kaniyang karakter naman ay kahina-hinala. Sino pa ang manganga

Agad na nagdilim ang mukha ni Lysandra. “How could you say something like that? Ama natin iyon! Kahit na nagkasala siya sa iyo noon, wala na siya ngayon. How can you be so cruel?” Maging si Lucien ay malinaw na natigilan sa mga tinuran ni Amara, panandaliang hindi nakaimik o nakapag-react. Ayaw na ni Amara na manatili pa roon kahit isang segundo. Tumalikod siya upang umalis—ngunit mabilis na humarang si Lysandra sa kaniyang daraanan. Nanginginig ang boses nito, namumula ang mga gilid ng mata. “Mas malalim ang nararamdaman ko para kay daddy kaysa sa iyo. Ang dami niyang dinanas na hirap sa mga huling taon niya… how can you treat him like this?” “Ama mo rin siya! Pinanood ka niyang lumaki. Mas marami siyang panahong ginugol sa iyo kaysa sa akin—how can you be so heartless?” “Nagdidiretsong sinungaling ka lang naman… di ba? Sabihin mo sa akin kung nasaan ang libingan niya. Gusto ko lang siyang bisitahin. I just want to visit him—bakit mo ipagkakait sa akin iyon?” Isang malam