All Chapters of เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ: Chapter 11 - Chapter 20

55 Chapters

ตอนที่11

ตอนที่11#วายุ ผมออกตามหลังเม็ดทรายมา ผมเห็นสีหน้าท่าทางของเธอ ยังไม่เต็มร้อยเท่าไหร่ สงสัยจะช็อกหนักที่เจอผมในวันนี้ ผมไม่ได้เป็นห่วงนะ แต่แค่รู้สึกแปลกใจ ยัยเด็กนี้จำผมไม่ได้จริงเหรอ ผมจำเม็ดทรายได้เพราะผมให้คนตามสืบเรื่องคนที่ผมจะต้องหมั้นด้วย และ ก็ดันเป็นคนที่รู้จักกัน ลุงมาวินเป็นเพื่อนสนิทของพ่อผม ผมเคยเจอกับเม็ดทรายตั้งแต่เธอยังเด็กมากๆ น่าจะ ตอนที่เม็ดทราย4-5 ขวบล่ะมั้ง ทีแรกผมก็จำเม็ดทรายไม่ได้หรอก แต่มานึกถึงตอนที่เธอหลับที่คอนโดผม ภาพมันย้อนกลับมาในหัวผม เป็นภาพที่ผมไปเจอเธอนอนอยู่ในห้องทำงานของพ่อผม เธอมากับลุงมาวิน ลุงมาวินจะมาคุยงานกับพ่อผมประจำ วันนั้นเม็ดทราย หลับ ผมก็ต้องนั่งรอแบบเงียบๆ ผมจ้องมองใบหน้าเล็กตลอด และจู่ๆ เม็ดทรายก็ร้องไห้โวยวาย ผมเองก็ตกใจไม่น้อย เม็ดทรายตื่นและลุกขึ้นวิ่งมากอดผม ขอให้ผมพาไปหาพ่อเธอ ผมก็พาไปนะ ถ้าไม่พาไปเม็ดทรายคงร้องไห้จนตาบวมแน่ๆ พอได้เจอหน้าลุงมาวินเม็ดทรายไม่ใช่เด็กขี้แยเลย เธอเป็นเด็กคุยเก่ง ถึงนิสัยจะออกแนวเอาแต่ใจ แต่ยัยเด็กนี้ อ้อนเก่งมากครับ นั่นแหละ แต่หลังจากวันนั้นผมก็ไม่เคยเจอเม็ดทรายอีกเลย ไม
Read more

ตอนที่12

ตอนที่12 วันนี้ฉันมีเรียนทั้งวัน กว่าจะเรียนเสร็จก็เกือบ 4 โมงแล้ว และฉันต้องทำงานกลุ่มอีกด้วย ณ เวลา 19.45 น. ฉันต้องนั่งรถไปเอาของที่คอนโดของวายุอีก ฉันแยกย้ายกับเพื่อนแล้ว ตอนนี้กำลังนั่งรถเมล์ไปคอนโดวายุ รู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ ใจจริงก็อยากจะทิ้งมันเลยนะ แต่กระเป๋าใบนั้นเป็นของขวัญวันเกิดที่เตยหอมและยาหวานรวมเงินซื้อให้ฉัน ไหนจะโทรศัพท์ บัตรต่างๆ อีก คือมันจำเป็นต้องใช้ทั้งนั้น ฉันเดินวนไปมา อยู่หน้าคอนโด ลืมคิดไปว่า ฉันไม่ใช่คนคอนโคนี้ จะเข้าไปก็คงยาก และฉันก็ติดต่อเขาไม่ได้ด้วย สุดท้ายฉันต้องยอมเดินไปหารปภ ด้านหน้า เขามองฉันอยู่พักใหญ่แล้ว " หนู มาหาใคร ลุงเห็นเดินวนไปมานานแล้ว " ฉันมาถึงลุงรปภ ก็เอ่ยปากถามเลย " หนูมาหาพี่วายุจ้ะ ลุงรู้จักเขาไหม " รู้สึกกระดากปากแปลกๆ ที่เรียกเขาว่าพี่ " อ๋อ หนูนี่เองเจ้าวายุสั่งไว้ หนูเดินไปที่ล๊อบบี้เลยนะ เดี๋ยวรับคีย์การ์ดแล้วขึ้นไปห้องเจ้าวายุได้เลย " " อ่อค่ะ เขาอยู่ไหมคะ " " รถไม่อยู่ น่าจะไม่อยู่ล่ะมั้งครับ ถึงฝากคีย์การ์ดไว้ " ลุงรปภ ตอบฉัน จากนั้นฉันก็แยกจากลุงมาหาพนักงานประชาสัมพันธ์ที่ล๊อบบี้
Read more

ตอนที่13

ตอนที่13 อะ ไอ้บ้านี้ ข่วนหน้าสักทีดีไหมนะ เขาลุกขึ้นนั่ง และมองฉันนิ่งๆ เหมือนจะบอกอะไร ก็พูดมาสิ ทำหน้าแบบนี้ใส่ฉันเพื่ออะไร " อะไร " ฉันถามเขา " ไปหยิบกล่องยามาทำแผลให้ฉันสิ " " เรื่องอะไรฉันจะทำ ฉันว่าไอ้แผลพวกนี้ มันเหมาะกับหน้านายดีนะ " ฉันพูดยิ้มเยาะเย้ยเขา แต่เขากลับมองฉันด้วยสายตาเอือมระอาแทน " ของฉันอยู่ไหน " ฉันรีบหุบยิ้มและถามเขาต่อ " ไปหยิบกล่องยามาทำแผลให้ฉัน " เขาไม่ได้สนใจคำถามฉันเลย " ไม่ทำ " ฉันตอบอย่างไม่ยอม " งั้นก็ไม่ต้องกลับ " " อ้าวเฮ้ย!! นาย รีบมาบอกเถอะ ฉันอยากกลับบ้านแล้ว หิวข้าวมากแล้วด้วย " ฉันพูดกับเขา ตอนนี้ฉันหิวมาก กินหัวไอ้บ้านี่ยังได้เลย และเขายังมีลีลาไม่บอกอีก " ถ้าไม่ทำแผลให้ฉันก็ไม่ต้องกลับ " วายุพูดนิ่งๆ ฉันจ้องหน้าเขา มือกางเล็บออกมา เตรียมจะกระโจนไปข่วนหน้าเขาเต็มที่ " เก็บเล็บ แล้วไปหยิบกล่องยามา ถ้าฉันมีแผลเพิ่ม ฉันไม่ปล่อยเธอกลับบ้านแน่ๆ " เขาพูดนิ่งๆ น้ำเสียงขู่ฉัน ฉันรีบเก็บมือ " กล่องยาอยู่ไหนล่ะ " ฉันถามเขาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจสุดๆ เขาชี้นิ้วไปที่ตู้ยา ฉันเดินไปหยิบและนั่งลงข้างเขา " ใคร
Read more

ตอนที่14

ตอนที่14 ฉันจัดการล้างถ้วยชาม และเก็บของให้เขาจนเสร็จ จากนั้นก็ถอดผ้ากันเปื้อนออกและเดินไปหาเขาที่นั่งอยู่ ยาก็ไม่กิน แผลยังเต็มหน้าอยู่เลย " สรุปแล้ว ของฉันอยู่ไหน นี่มันดึกแล้วนะ รีบบอกฉันมาเถอะ กว่าฉันจะนั่งรถกลับถึงบ้านอีก " ฉันเอ่ยถามเขา เพราะฉันคิดว่าฉันสมควรกลับได้แล้ว ดึกกว่านี้จะหารถกลับยาก " ก็วางอยู่ในห้องไง " วายุพูดบอกฉัน จากนั้นฉันก็เดินเข้าไปในห้องของเขา แล้วหยิบกระเป๋าของฉันเดินออกมา " เดี๋ยวฉันไปส่ง " " ไม่ต้องหรอก ฉันกลับเองได้ นายกินยานอนพักเถอะ " " เธอเรียกฉันใหม่สิ ฉันเป็นรุ่นพี่เธอ ไอ้แผ่นดินกับไอ้ตะวัน เธอยังเรียกมันพี่ได้ " วายุพูดบอกฉัน พร้อมเปลี่ยนท่านั่ง เขาเอาหลังพิงพนักพิงโซฟา ขาไขว้กัน เห็นท่าทางแล้วแอบหมั่นไส้ " ไม่เรียก ทำไมฉันต้องคนหื่นกามแบบนายว่าพี่ด้วย " " หื่นกาม " วายุพูดทวนคำพูดของฉันอีกครั้ง พร้อมเอียงคออย่างสงสัยว่าฉันเรียกเขาแบบนี้ตลอด เลยรึไง " ใช่ ก็นายไง ไอ้บ้า ไอ้หื่นกาม ไอ้โรคจิต " " นี่ ยัยแมวตะกละ เงียบ !!! " สงสัยเขาจะรำคาญฉันที่ฉันด่าเขา แต่ว่าเขาเรียกฉันว่าอะไรนะ ยัยแมวตะกละ เรียกฉันเหมือน
Read more

ตอนที่15

ตอนที่15 " ข้อตกลงจะมีออกมาเรื่อยๆ ประสาท " ฉันหันไปพูดกับเขา " ก็นั่นแหละ เอาตามนั้น ตอนแรกฉันจะไม่ให้บอกใครเลย แม้กระทั่งเพื่อนเธอ แต่คงเป็นไปได้ยาก เธอสามารถบอกเพื่อนเธอได้ " " ฉันก็ไม่อยากบอกใครนักหรอก นายไม่ต้องห่วงหรอก แฟนนายไม่รู้จากปากฉันแน่ๆ " ฉันพูด แต่ในใจกลับวูบแปลกๆ " ก็ดี งั้นจะกลับเลยไหม " " กลับสิ จะอยู่ทำอะไรล่ะ " " หึ ทำได้ มีอะไรให้ทำหลายอย่างเลย " " ไอ้หื่นกาม หยุดทำหน้าตาโรคจิตสักทีเถอะ " " ฉันรุ่นพี่เธอ พูดอะไรระวังช่วงล่างด้วย " " อะ ไอ้บ้า พูดจาอะไร ลามก " " หึ " เขาหัวเราะในลำคอและเดินหายเข้าไปในห้อง ฉันก็เตรียมตัวกลับ ไม่ได้ร้องขอให้เขาไปส่งหรอก " จะไปไหน " เสียงของวายุถามฉัน มือของฉันหยุดชะงักที่ประตูห้อง เพราะฉันกำลังจะเปิดประตูออกไปจากห้องเขา " กลับสิ ก็เห็นนายเข้าห้องแล้ว นายมีอะไรอีกล่ะ " " ฉันจะไปส่ง " " ไม่ต้องหรอก นายเจ็บตัวอยู่นิ นอนพักเถอะ ฉันกลับเองได้ " " ไป " เขาพูดแค่นั้นและเดินแทรกตัวเดินผ่านฉันออกจากห้องไปเลย ฉันก็เดินตามเขามาติดๆ ระหว่างทางที่เขาไปส่งฉันที่บ้าน เราไม่ได้มีปากเสียงอะไร ต่างคนต่างเ
Read more

ตอนที่16

ตอนที่16 หลายอาทิตย์ต่อมา ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยได้เจอวายุ เพราะว่า มันก็ปกติอยู่แล้ว ฉันก็อยู่ส่วนฉัน เขาก็อยู่ส่วนของเขา " ไม่เห็นต้องมานั่งรอกับพ่อเลยลูก " วันนี้ฉันมาหาหมอเป็นเพื่อนพ่อ วันนี้เป็นวันศุกร์ และฉันไม่มีเรียน และกะว่าพาพ่อไปหาหมอเสร็จ ก็จะกลับบ้าน ทำงานบ้านบ้าง ทำรายงาน กิจกรรมวันนี้ของฉันคืออยู่บ้าน " ไม่เป็นไรค่ะ หนูอยากมากับพ่อ พ่อจะได้ไม่เหงาไงค่ะ " ฉันพูดยิ้มกับพ่อ เรา2 พ่อลูก กำลังนั่งรอยา พอเสร็จทุกอย่างที่โรงพยาบาล ฉันก็พาพ่อกลับบ้าน วันนี้ฉันเป็นพลขับให้พ่อนั่งเลยนะ ฉันแวะซื้อกับข้าวนิดหน่อย เรา 2 คนช้อปปิ้งของเข้าบ้านกัน จากนั้นก็ตรงกลับบ้านอย่างเดียว " ไม่อยากขับรถไปมหาลัยบ้างเหรอลูก พ่อซื้อคันใหม่ให้ก็ได้นะ " พ่อพูดกับฉัน " ไม่จ้ะ หนูไม่อยากขับไป หรือถ้าหนูจะขับไปจริงๆ คันนี้หนูก็ขับได้ รถพ่อมีตั้ง 2 คันนะคะ " " ทำตัวไม่เหมือนคนอื่นจริงๆ นะเรา คนอื่นเข้ามหาลัย เขาอยากได้รถใหม่กัน " " จะเอาไปทำล่ะค่ะ แบบนี้หนูเดินทางสะดวกกว่าอีก " จริงอย่างที่ฉันพูด ฉันว่าฉันไปกลับรถประจำทาง สะดวกกว่าอีก ฉันขับรถเข้ามาจอดในบ้าน ก็เจอรถของใครมาจอดอยู่เห
Read more

ตอนที่17

ตอนที่17 " นาย มาด้วยเหรอ " ฉันถามเขา คือก็แอบตกใจนิดหน่อยแหละ เพราะ พักนี้เราไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไหร่ จู่ๆ มาเจอมันก็ต้องตกใจเป็นธรรมดา " ฉันมาช่วยยกของ " เขาพูดแค่นั้น " ไม่เป็นไร ฉันเองได้ นายเข้าไปในบ้านเถอะ " " อื้ม ก็ดี ของแค่นี้รูปร่างอย่างเธอน่าจะยกของสบาย " เขาพูดและหันหลังเดินหนีฉัน " ไอ้ ไอ้ ไอ้ปากไม่ดี ไอ้หื่นกาม " ฉันด่าตามหลังเขาทันที ถึงแม้จะคิดคำด่าไม่ทัน เพราะกำลังช็อกที่เขามาว่ารูปร่างฉันอยู่ ฉันก้มลงมองรูปร่างตัวเอง หรือฉันอ้วนขึ้นนะ อาจจะจริง ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยได้ออกกำลังกายด้วย แต่เขาควรจะมาว่ารูปร่างฉันรึไง ไอ้บ้านี่ ฉันรวบของใส่มือและยกเดินเข้าด้านหลัง ครัว พอเข้ามาได้ฉันก็วางของและเดินไปสวัสดีลุงแวน " สวัสดีค่ะลุงแวน สวัสดีค่ะน้าดาหลา " ฉันยกมือไหว้และกล่าวคำทักทายผู้ใหญ่ " อ้าว มาพอดี เม็ดทราย เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปกับพี่วายุนะลูก " พ่อฉันพูดพร้อมชี้ไปที่วายุ เขานั่งอยู่ข้างๆพ่อฉัน " ทำไมล่ะคะ พ่อ " ฉันถามพ่อ พร้อมเดินไปนั่งข้างๆ ท่าน " พรุ่งนี้พี่จะพาเราไปดูชุดวันหมั้น ได้ฤกษ์มาแล้วนะ " ลุงแวนพูดยิ้มอย่างอบอุ่น ฉันแอบใจเต้นแรงเหมือนกันน
Read more

ตอนที่18

ตอนที่18 " คือว่า พ่ออยากให้หนูไปอยู่กับ ... พี่วายุ จริงๆ เหรอคะ " ฉันพูดกับพ่อ รู้สึกกระดากปากที่เรียกวายุว่าพี่ " พ่ออยากให้เราทั้งคู่ได้ศึกษาใจคอกัน ไหนๆ ในอนาคตต้องแต่งกันอยู่แล้ว ลูกจะได้เรียนรู้กันและกัน " " แล้วพ่อล่ะคะ พ่อกำลังอยู่ในช่วงรักษา ต้องมีคนดูแลอย่างใกล้ชิด " " 555 พ่อยังต้องอยู่โรงพยาบาลอีกนาน พ่อไม่อยากให้เราอยู่บ้านคนเดียวด้วย และพ่อคิดว่าเราก็คงจะต้อง งอแงมาหาพ่ออยู่ดี จริงไหม " " อิอิ พ่อเนี่ย รู้ทันหนูตลอดเลย สุดท้ายหนูก็จะดูแลพ่อด้วยมือหนูเองค่ะ " ฉันพูดพร้อมกับกอดพ่อแน่น ........... " ชุดนี้ ในอัลบั้มนี้ทางร้านเราพึ่งลงงานใหม่เลยนะคะ " ตอนนี้ฉันกับวายุมาอยู่ที่ร้านดูชุดวันหมั้น ที่ลุงแวนได้จองไว้ พนักงานกำลังอธิบาย ในส่วนต่าง ๆ และเธอก็ปล่อยให้เรา 2 คนนั่งเลือกกันเอง " นายจะนั่งหน้านิ่งอีกนานไหม เอาชุดไหนก็เลือกเถอะ ลีลาจังเลย " ฉันพูดบ่นเขา ก็เขาไม่ช่วยฉันทำอะไรเลยนอกจากนั่งหน้านิ่ง มีแต่ฉันที่พูดกับพี่พนักงานจนเหนื่อย " เธอก็เลือกๆ มาเถอะ จะอะไรหนักหนาแค่ชุด " " ก็ฉันถามนายมา10 ชุดแล้ว นายก็ไม่โอเค จะให้ฉันทำยังไง " " เอาเถอ
Read more

ตอนที่19

ตอนที่19 ช่วงนี้เจเจก็มาหาฉันบ่อยนะ จนเพื่อนฉันแซวว่ากินเด็กจะเป็นอมตะ แรกๆ ฉันก็บ่นเพื่อนๆ นะ หลังๆ นี้ ฉันเฉยๆ แหละ อยากพูดก็พูดไปเพราะฉันไม่ได้คิดอะไรอยู่แล้ว " มาเดินซื้อของไม่ชวนกันเลยนะ " เขาพูดพร้อมแย่งของในมือฉันไปถือ ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร ดีซะด้วยมีคนถือของให้ " ไม่ได้ตั้งใจมา ถึงตั้งใจมาฉันก็ไม่ชวนนายหรอก มาเจอกันแต่ละที มีแต่เรื่องตามมา " ฉันพูดบ่นเขา จริงๆ นะ เจอเขาแต่ละที ต้องวิ่งหนีตลอด เด็กอาชีวะ เด็กมอปลาย ไล่ตีกันง่ายๆ อย่างนี้เลยเหรอ " วันนี้ไม่มีหรอก ผมปลอมตัวมา " เขาพูดพร้อมกดหมวกลงปิดใบหน้าพร้อมหยิบแมสขึ้นมาใส่ จากนั้นก็ยื่นหน้ามาใกล้ๆ ฉัน " จำไม่ได้เลยล่ะ " ฉันพูดน้ำเสียงประชดเขา และก้าวเดินนำเขาไปเลือกซื้อของต่อ เราทั้งคู่เดินซื้อของเสร็จ ก็คุยกันว่าจะมาหาอะไรกิน และฉันกับเขาก็เถียงกันเรื่องของกิน เขาอยากกินโอมากาเสะ เริ่มต้นคำละ 4,500 บาท ตายยยย ไอ้เด็กนี่มันเด็กกว่าฉันจริงเหรอ ทำไมถึงกินของแพงขนาดนี้ และฉันเถียงใจขาด ไม่ใช่ไม่อยากกิน แต่เงินในกระเป๋าฉันน่าจะกินได้แค่คำเดียวเท่านั้นแหละ " พี่กินด้วยกันสิ ผมเลี้ยงก็ได้ นะๆ ผมชวนพี่นะ ยังไงต้องเลี้
Read more

ตอนที่20

ตอนที่20 ปึก!!! ฉันเดินชนกับร่างของคนที่มาดูหนังกำลังเดินเข้าไปในโรงหนังเหมือนกัน ในนี้ค่อนข้างจะมืดแล้ว " ขอโทษค่ะ " ฉันหันไปขอโทษคนที่ฉันเดินชน เขาหันกลับมา พร้อมกับร่างฉันที่ถูกดึง เจเจดึงฉันให้ไปยืนใกล้เขา " วายุ " ฉันเอ่ยเรียกชื่อเขาเสียงแผ่วเบา สายตาคมมองฉันกับเจเจแบบนิ่งๆ " พี่วายุ มาดูหนังเหรอครับ ว่าแต่วันนี้มากับสาวที่ไหนครับ " " ใครเหรอคะ พี่วายุ เอ๊ะ ยัยเด็ก ... น้องคนนั้นนิ่ " ยัยลิลลี่ชี้มาที่หน้าฉัน ฉันมอบตำแหน่งคู่ปรับให้กับยัยลิลลี่ทันที เพราะเจอหน้าฉันทีไร ยัยลิลลี่เสียงแหลมพร้อมจะพ่นน้ำลายใส่ฉันทันที แต่ครั้งนี้ผิดคาด เพราะคงต้องสร้างภาพลักษณ์ให้แฟนตัวเองเห็น เราไม่ได้พูดคุยอะไรกันต่อ เพราะต่างคนต่างแยกย้ายกันไปนั่งที่นั่งตัวเอง ผ่านมา 3 ชั่วโมง กว่าหนังจะจบ " เจเจ นายเป็นอะไรของนายเนี่ย อายคนอื่นเขา " ฉันพาเจเจออกจากโรงหนังทีหลังคนอื่นเขาเลย ไอ้เด็กบ้านี่ ร้องไห้ เพราะว่า พระรองไม่มีแฟน ฉันจะบ้าตาย " สงสารเขานะพี่ แอบชอบนางเอกมาตั้งนาน " " มันหนังไหม นายอินเกินไปแล้วนะ แล้วนี่อะไร ตัวใหญ่ขนาดนี้ ร้องไห้เป็นเด็กเลย " ฉันจ้องมองเขาพร้อมยื่นผ
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status