All Chapters of เหนือศิรา: Chapter 311 - Chapter 320

“ให้คุณหมอมาพักบ้านเราไหม ห้องหับเราก็มีเยอะแยะ” ข้อเสนอของป้าน่ะดีกับเขาอยู่แล้ว แต่คุณหมอสาวจะเห็นด้วยหรือเปล่า “เขาจะมาเหรอครับ” อินน์ขมวดคิ้วกับความคิดของผู้เป็นป้า พ่อแม่ที่ไหนจะให้ลูกสาวมาอยู่บ้านผู้ชายที่...ที่หนอนหดและทำอะไรใครไม่ได้ “ป้าจะลองคุยดู” เจ้าประกายแก้วรัตนามองว่าไม่น่ายากที่จะคุยเรื่องนี้กับใบบุญญา คุณหมอเป็นคนหัวสมัยใหม่ และก็เป็นที่รู้ ๆ กันว่าอินน์ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้วเย็นของวันถัดมาจิตแพทย์สาวมาทำหน้าที่เหมือนเดิม แต่ทุกครั้งที่แวะมาที่นี่ เธอจะกินข้าวเย็นเป็นเพื่อนคุณอินน์กับเจ้าป้าของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่เพราะรู้ดีว่านี่คือการสร้างความคุ้นเคยระหว่างคนไข้กับแพทย์ ภายนอกเหมือนว่าอินน์จะเข้ากับคนง่าย พูดคุยเป็นกันเอง แต่ในแววตาของเขายังแฝงเรื่องการระวังตัว คงเพราะการเลี้ยงดูและฐานะทางสังคมที่ทำให้เขาไม่ไว้ใจใครง่าย ๆ แต่สำหรับเธอเป็นข้อยกเว้น เขาดูเคยคุ้นและสนิทกับเธอ ดั่งว่าเราสองคนรู้จักกันมาเนิ่นนาน “หมอใบขับรถมาใช้เวลานานไหมลูก” เจ้าประกายแก้วรัตนาถามอย่างห่วงใย เมื่อคุณหมอสาวเดินมาถึงโต๊ะกินข้าว

“เดี๋ยวนะ คนไข้ซูเปอร์วีไอพีของแกคือคนเดียวกับคนที่ทำให้ใจเต้นแรงชิมิ” จิตแพทย์หนุ่มยกมือขึ้นทาบอก “ใช่ คนเดียวกัน” “คนที่จับแล้วหดอะนะ” ตระการยังถามต่อ คนฟังได้แต่พยักหน้า “ตกลงมึงกำลังจะกิ๊กกั๊กกับคนไข้ ไม่ได้นะโว้ย ผิดจรรยาบรรณ” มนทนาเอ่ยแย้งขึ้น “นี่ไอ้ทรี เรียกว่าคนไข้ได้หรือเปล่า ประวัติพวกเราก็ไม่มี ไปเรียกเขาเป็นคนไข้ เดี๋ยวเขาก็ฟ้องแกหรอก ทำให้เขาเสียชื่อเสียง” ตระการว่าเพื่อนที่ห่วงแต่จรรยาบรรณอะไรนักหนา “เออ ๆ กูลืมว่าคนไข้ซูเปอร์วีไอพีของมึงคงไม่ธรรมดา” มนทนาเอ่ยออกมาอย่างเสียอารมณ์ เธอแค่เป็นห่วงเพื่อน ไม่เข้าใจตระการว่าทำไมต้องเสียงดังกับเธอ “เอาน่าทรีให้ไอ้ใบมีโอกาสใกล้ชิดผู้ชายที่ทำให้มันใจเต้นแรงบ้างก็ดี” ตระการว่า “ว่าแต่คนไข้แกคนนี้จับแล้วหดใช่ไหม” “เออ...คนนั้นแหละ” ก็มีอยู่คนเดียว คนไข้ซูเปอร์วีไอพีของเธอ “เออดีวะ อีกคนก็ไม่เคยอยาก ทะเลทรายเรียกพี่ กับอีกคนอยากตลอด แต่ทำไม่ได้ จับแล้วหด แบบนี้แล้วเขาจะทำอะไรเพื่อนกูได้ไหมวะเนี่ย” ตระการบ่นพึมพำ “ไอ้ต่อ มึงนี่นะ มึงจะรีบให้เขาได้กันอะไร

“ว่าไงคะ อนุญาตไหม” ใบบุญญาน้ำเสียงติดกังวลเล็กน้อย กลัวว่าเขาจะไม่อนุญาต ‘คงต้องอนุญาตครับ ไม่อย่างนั้นหมอใบก็มาไม่ได้ใช่ไหม’ เขายิ้มในขณะที่พูด ไม่อยากวางสายเลย “ค่ะ เพื่อนเป็นห่วง” ‘เพื่อนจริง ๆ ใช่ไหมครับ เล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ เรื่องของเพื่อน รู้เขารู้เราน่ะครับ’ ไม่อยากฟังสักนิดเรื่องเพื่อน แต่อยากได้ยินเสียงคุณหมอมากกว่า “เพื่อนจริง ๆ ค่ะ คนหนึ่งชื่อต่อ อีกคนชื่อทรี” ชื่อที่ไม่สามารถระบุเพศได้ทำให้คนฟังกระแอมในลำคอเล็กน้อย รู้สึกคอแข็งขึ้นมาเสียอย่างนั้น “คนหนึ่งเป็นเพื่อนตั้งแต่มัธยมค่ะ สนิทกันตอนเรียนหญิงล้วน...อีกคนเรียนมหา’ลัยด้วยกัน” น้ำเสียงที่คุณหมอใช้พูดถึงเพื่อนทั้งสองคนนั้น บ่งบอกได้ดีว่าเป็นเพื่อนจริง ๆ คนปลายสายเองก็ยิ้มอย่างคลายกังวล เขาจะกังวลทำไม เธอสามารถย้ายมาอยู่บ้านเขาได้ แสดงว่าเธอก็ต้องโสดนั่นแหละ ถ้ามีแฟน คนสวยแบบนี้แฟนคงหวงน่าดู ใครจะให้ย้ายไปนอนบ้านคนไข้หรือคนรู้จัก ‘ครับ ฝากบอกเพื่อนคุณหมอด้วยนะครับว่าผมจะดูแลคุณใบอย่างดี ว่าง ๆ พาทั้งสองแวะมากินข้าวที่คุ้มได้นะครับ’ คำว่า ‘คุณใบ

อินน์พึมพำกับตัวเอง ใช้มือจับเป้ากางเกงอีกครั้ง คราบเหนียวที่เกิดจากน้ำรักของผู้ชายทำให้เขารับรู้ได้ทันทีว่า สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนเป็นเพียงความฝัน ฝันที่โคตรจะสมจริง ครั้งแรก...ครั้งแรกที่เขาฝันถึงผู้หญิงและสำเร็จความใคร่อย่างแจ่มชัด ไม่ใช่แค่ฝัน แต่เป็นฝันเปียกอีกต่างหาก “อินน์ มึงเป็นเอามาก” ได้แต่ก่นด่าตัวเอง หากแต่ภาพฝันเมื่อคืนมันแจ่มชัดเหลือเกิน แค่คิดก็ทำให้เขาแข็งขึ้นมาอีกครั้ง เขาควานหาอุปกรณ์ช่วย จิ๋มกระป๋องรุ่นดีที่สุดในเวลานี้ ความเร็วและความแรงของน้องสาวปรับระดับได้หลายระดับ จะดีแค่ไหนถ้าเปลี่ยนจากเจ้าปรับได้หลายระดับเป็นเธอคนนั้น คนที่ทำให้เขาคิดไม่ซื่อ ยิ่งนึกถึงภาพฝันที่ผ่านมา ยิ่งทำให้เขาเร่งระดับความแรงของเครื่อง ภาพเมื่อยามฝันยังแจ่มชัด เขามันคนบาป ก่อนหน้านี้เคยจินตนาการกับดาราสาวในคลิปวิดีโอหนังผู้ใหญ่เท่านั้น และเธอในจินตนาการเขาก็จะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ตามหนังที่ดู แต่ใครเลยจะคิดว่าเวลานี้เขาใช้คนที่สัมผัสได้ในชีวิตจริงมาจินตนาการแทน ความหื่นของเขารุนแรงมากขึ้น นี่เขาเข้าใกล

ไม่รอให้เขาบอกซ้ำ จิตแพทย์สาวคีบเส้นสีเหลืองทองของข้าวซอยเข้าปาก จากนั้นตามด้วยกิมจิ “เข้ากันมากค่ะ ไม่น่าเชื่อนะคะ” ใบบุญญาตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น ไม่รู้เพราะไม่มีอะไรตกถึงท้องหรือเปล่า ถึงทำให้ข้าวซอยนี้อร่อยกว่าทุกข้าวซอยที่เธอเคยกินมา รอยยิ้มของเธอทำเขาสะดุด เธอจะรู้ไหมหนาว่ากำลังทำให้หัวใจคนมองสั่นไหว และทำให้เจ้ากลางหว่างขาเขากำลังแข็งจนขึ้นลำ ‘ไอ้ห่าอินน์ มึงจะแข็งพร่ำเพรื่อแบบนี้ไม่ได้ เขาจะกลัวมึงนะ’ ก่นด่าความดำมืดในตัวเองไปครั้งหนึ่ง แต่ถามว่ามันสลดลงไหม ไม่เลย โดยเฉพาะในจังหวะที่คุณหมอสาวกัดพริกแล้วซี้ดปากบอกว่าเผ็ด “ซี้ด…เผ็ดมากเลยค่ะ” “น้ำครับ” สาบานว่าสิ่งที่เขาอยากป้อนเธอนั้นไม่ใช่น้ำในมือเลยสักนิด อยากป้อนมากกว่าน้ำเปล่าแก้วนั้น อยากป้อนน้ำที่มีประโยชน์มากกว่านั้น เอาไว้ก่อน “กินเยอะ ๆ นะครับ” คำชวนให้กินเยอะ ๆ ของเขาทำเธอยิ้ม เขาช่างอบอุ่นและแสนดี “คุณอินน์มีญาติบ้างไหมคะ” คุณหมอสาวเริ่มทำความคุ้นเคยกับคนไข้ตรงหน้า เคสของเขาต้องสร้างความคุ้นเคยและไว้ใจ อาการของผู้ป่