บททั้งหมดของ Got Pregnant And Divorced: Married A CEO By Pretend: บทที่ 11 - บทที่ 20

Jameson's POVMabilis ang oras at natapos agad kami sa registration office. Nakababa ang tingin sa dalawang two-by-two pictures namin na nakapaloob sa marriage booklet, nakaramdam ako ng kakaiba habang nakatingin sa inosenting ngiti ni Jasmine roon.Iginala ko ang paningin. Nakita ko siyang nakaupo sa bakanteng waiting area, naghihintay sa'kin dahil napagod siya sa mabilis na proseso ng kasal. Inabot ko sa kanya ang isang marriage booklet, bahagya pang nagulat sa'king pagdating."T-thank you, Mr. Hale," mahina niyang tugon. "Pero bakit ka yata nagmamadali? Hindi pa naman yata dapat na magparehistro—" sa tunong kinakabahan pa rin, hindi ko siya hinayaang tapusin ang gusto niyang sasabihin."Bakit hindi? Anomang oras simula ngayon, apilyedo ko na ang dala-dala mo. At saka, pwede bang huwag mo na akong tawagin sa pangalang Mr. Hale? Masyado kang pormal," seryoso kong katwiran sa kanya. "You can call me Alex or James for shortnames I have. I won't care about it anyway." Dugtong ko pa.Hin

Jasmine's POV Nakangiti akong sinalubong ng babaeng recruiter pagkakita niya sa'kin sa main entrance ng malaking kompanya. "Congratulations ma'am! Ikaw nga ang napili ng boss namin!" Ngumiti lamang ako sa kanya bilang tugon. "Heto po ang ID card nyo po," tinanggap ko 'yon at sinuot sa leeg. Hindi rin nito nakalimutang sabihan ako ng 'goodluck'. Wala akong ibang naging tugon sa babae kundi ay maliit lamang na ngiti. Napaisip ako habang naglalakad palapit sa elevator, magandang ideya kayang napili ako ni Mr. Hale upang maging asawa? Umiling-iling ako. Diretso ako sa opisina ni Mr. Hale. Hindi ko alam kung saan pupunta kaya'y iyon ang tungo ko ngayon. Wala pa man rin akong ideya kung ano nga ba ang eksaktong gagawin ko ngayong araw na 'to dahil epektibong petsa ngayon sa unang araw ko. Binuksan ko ang pintuan ng opisina ni Mr. Hale ng makarating ako sa tenth floor. Sinalubong ako ng katahimikan. Walang tao sa loob. Napakunot ako ng noo. Sinipat ang relong-pambisig at nakitan

Jasmine's POV Magkalayo ang distansya namin nang makabalik sa Hale's International Corporation. Hindi ko alam kung ramdam pa rin ba niya ang tensyon, kasi ang nararamdaman ko kanina ay dala-dala ko pa rin hanggang dito sa opisina niya. Oras na nakabalik kami sa kompanya, batid ko ay naging busy siya. Maya't-maya siya lumalabas at papasok sa mismong opisina na tila ay hindi mapakali. Kung tatawagin ko naman siya upang itanong kung ano ang gagawin ko'y sasabihin lamang niya'y magpahinga ako. Talaga ba? Wala na nga akong ginawa kaninang umaga, pati ba naman ngayong hapon ay nakatengga lang ako rito at tutunganga? For the forth time, he left his office. Nagmamadali pang inabot ang USB na konektado pa sa laptop niya. Maya-maya ay bumukas muli ang pintuan. It was his fifth time going back and forth in his office. "I left my laptop, kukunin ko lang," pahayag niya. It was not the normal way he act I think. "Seryoso, Mr. Hale," natigilan siya sa paghakbang palapit sa pintuan, saka ako n

Jasmine's POV Hawak ko ang sling ng shoulder bag habang papasok sa malaking bahay namin sa Capital City. Personal akong nagpaalam kay Alexander na hindi muna ako papasok ngayong araw dahil uuwi ako sa amin. Pumayag siya at inalok pang ipagmaneho ako ngunit ako mismo ang tumanggi. Hindi ko gustong makita siya ng mga magulang ko at ni Brianna lalo na't nagmumula siya sa angkan ng kilalang pamilya. My family will just accept for his wealth and not the kind of person he is. Kaya heto at mag-isa akong umuwi. Ang dahilan kung bakit ako naparito ay upang ipaalam sa pamilya ko na ikakasal ako, sa ikalawang pagkakataon. Bilang respeto na rin sa pagpapalaki nila sa'kin sa loob ng maraming taon, gusto ko pa rin silang imbitahin sa araw ng kasal ko, a day after tomorrow. Sinalubong ako ng mga katulong. Pareho ang mga itong nagbigay-galang sa'kin. Lahat ng mga househelpers ay hindi malapit ang loob kay Brianna dahil sa napaka-entitled nitong ugali. Nadatnan ko silang tatlo sa lounge. Masayan

Jasmine's POV Bigla akong napatayo sa kinauupuan. Lahat ng mga bisita ay nasa kay mama napako ang atensyon. Kasama niya ay sina papa at Brianna na hindi maimprinta ang mukha sa likod. Lalo nang makita kong nagbago ang kanyang reaksyon ng makita si Alexander na nakatayo sa tabi ko. Hindi naging maganda ang kutob ko. "And who are they?" Biglang tanong ni mama Cindy. Ang ina ni Alexander. "I haven't invited an unfamiliar faces—" "They're Jasmine's family, mom," tugon niya na ikinagulat ko. Paano niya nalamang pamilya ko ang nasa harapan ng reception? Bumaba ang paningin niya sa'kin. "I'll gonna entertain your family," maingat niyang ibinaba ang kamay ko ngunit hindi ko siya hinayaang makalayo. "Sasama ako sa'yo." "You sure? Baka napagod ka na," tanong naman niya. Naninigurado. Kahit naman na pagod ako, hindi ko hahayaang humarap siya sa pamilya ko nang mag-isa. Knowing Brianna's whims, batid kong kahit alam niyang kasado kami ni Alexander, gagamitin at gagamitin niya ang kakayahan