สายรหัสว้ากวิศวะรัก의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

บทที่ 12@มหาวิทยาลัย“เห้ย! ไอ้เก่ง”เสียงทุ้มห้าวของหนุ่มรุ่นพี่ปีสามดังเรียกชื่อรุ่นน้องอย่างสนิทสนม คนถูกเรียกจึงละสายตาจากกลุ่มรุ่นน้องปีหนึ่งในแถวแล้วหันไปมองต้นเสียงทันทีเพียงเสี้ยววินาที สีหน้าที่เมื่อครู่ยังเข้มดุกลับเปลี่ยนเป็นยิ้มร่าอย่างเป็นกันเอง แตกต่างจากโทนจริงจังที่รุ่นน้องปีหนึ่งได้เห็นโดยสิ้นเชิง“อุ้ย พี่มังกรของเก่งงง” เก่งรีบเดินเข้าไปหาพี่รหัสตัวเองแล้วหยอกล้ออย่างที่เคยทำ ทำให้มังกรต้องดันออกตัดความรำคาญ“กูบอกว่าอย่าพูดแบบนี้ไอ้สัส! ขนลุก!” มังกรเอ็ดน้องรหัสที่ติดเล่นติดตลก“ลมอะไรหอบให้พี่แถวนี้เนี่ย”เพราะปกติแล้วมังกรจะงดร่วมกิจกรรมทุกกรณี ยกเว้น...อยากมาด้วยตัวเองจริง ๆ เหมือนครั้งนี้“มันมาส่องเด็ก”มังกรยังไม่ทันได้อ้าปากตอบ เสียงทุ้มของภูผาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ตอบแทนทันที“เดี๋ยวนี้หัดมีดงมีเด็กแล้วเหรอครับพี่ผม” เก่งเอ่ยแซวพร้อมหรี่ตามองพี่รหัสอย่างจ้องจับผิด“เด็กปีหนึ่งอะ สักคนในแถวนี้แหละ” ภูผารีบเสริม ทำเอามังกรตวัดหางตาใส่กับความรู้มากของเพื่อนรักทันที“หุบปากไอ้ผา”มังกรเอ็ดภูผาเบา ๆ ก่อนจะหันไปมองรุ่นน้องปีหนึ่งที่นั่งเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ

บทที่ 14“เรารู้ได้ไงว่าห้องพี่อยู่ชั้นบน”คนตัวสูงโน้มลงมาพร้อมหรี่ตามองอย่างจ้องจับผิด ทำเอาหญิงสาวเม้มปากแน่นทำหน้าเลิ่กลัก กลืนไม่เข้าคายไม่ออก“ก็วันนั้นหนูออกมาจากห้องพี่ ทำไมจะไม่รู้”เรเน่ว่าเสียงแผ่วเบาในประโยคหลังพร้อมเงยขึ้นสบดวงตาเป็นประกายอย่างไม่เกรงกลัว“แล้ววันนั้นออกมา...ทำไมไม่บอกพี่ก่อน?”เป็นคำถามเดิม ๆ ที่มังกรอยากรู้ ก็วันนั้นเธอออกมาไม่บอกไม่กล่าว แถมยังหายตัวไปอีก ช่องทางติดต่อก็ไม่ทิ้งไว้ให้ นี่ถ้าเขาไม่ตามไปดูกิจกรรมรับน้องวันนี้คงไม่ได้เจอเธอหรอกมังกรก็แค่อยากรู้ว่า...อะไรถึงทำให้เธอทิ้งเขาไปแบบนั้น เขาไม่เด็ดถึงใจหรือยังไง? ตั้งใจจะ YeDแล้วทิ้งงี้เหรอ? ถ้าเป็นแบบนั้นก็น่าจะบอกกันก่อนสิ เขาจะได้เตรียมใจไม่หลวมตัวไปถูกใจเธอแบบนี้“แล้วทำไมต้องบอก ปกติ ONS เค้าต้องรายการกันด้วยรึไง?”เรเน่ไหวไหล่อย่างไม่แยแส ก่อนจะก้มตัวหลุดออกจากอ้อมแขนแกร่งของชายหนุ่มทันที ร่างบางรีบสาวเท้าไปวางกระเป๋าบนโต๊ะหน้าโซฟาแล้วหันกลับมาเผชิญหน้า“ONS คืนเดียวจบ พี่คงไม่ใช่คนประเภทคิดเล็กคิดน้อยเรื่องพวกนี้ใช่ไหมล่ะ?”คำพูดของเธอทำเอาคนตัวสูงกัดฟันกร่อน ดวงตาคมกริบจ้องเธอไม่วางตา กล

บทที่ 16--ผ่านไป 2 สัปดาห์—สองสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็วสำหรับใครหลายคน…แต่ไม่ใช่สำหรับเรเน่เลย เพราะสองสัปดาห์ที่ผ่านมาแทบจะดูดพลังชีวิตเธอไปจนเกือบหมด ทั้งการบ้าน ทั้งการเรียน ไหนจะต้องเข้าร่วมกิจกรรมรับน้องอีกจนในที่สุด…วันนี้ก็มาถึง วันที่กิจกรรมรับน้องสุดโหดของคณะวิศวกรรมสาขาเครื่องกลได้จบลง ซึ่งเป็นสัญญาณอันดีที่ต่อไปนี้เธอจะไม่ต้องทนได้ยินเสียงว้ากดุ ๆ ของรุ่นพี่อีกแล้ว และที่สำคัญเธอจะไม่ต้องเห็นหน้าใครบางคนที่คอยตามเฝ้าเธอทุกเย็นอีกต่อไปใช่แล้ว…ไม่ผิดหรอก เขาคนนั้นคือมังกร คนที่แต่งตั้งตำแหน่งตัวเองให้เป็น ผัวของเธอ และแต่งตั้งเธอ ให้เป็นเมียของเขา แม้อีกฝ่ายจะค้านหัวชนฝาก็ตาม“สวัสดีค่ะพี่เก่ง”มือเรียวสวยยกขึ้นไหว้พี่ว้ากสุดโหด หรือ พี่รหัสสุดแสนจะใจดีของเธอพร้อมรอยยิ้มทันทีที่มาถึงโต๊ะกลางบาร์นั่งชิว เก่งซึ่งนั่งจิบเครื่องดื่มเพียงลำพังหันมาทักทายน้องรหัสสุดสวยที่ถูกกำชับมาจากใครบางคนว่า...ดูแลเด็กกูให้ดี ๆ นะไอ้เก่งวันนี้เป็นอีกวันที่นัดเลี้ยงสายรหัส แม้จะเคยเลี้ยงมาหลายต่อหลายครั้งแล้วก็ตาม...ถามว่าทำไมถึงเลี้ยงบ่อย ก็มังกรสั่งเก่งมาแบบนี้ว่าให้เลี้ยงน้องทุกอาทิตย์ แ

บทที่ 18--เวลา 00.30 น.—“น้องครับ…”ในขณะที่เรเน่เพิ่งก้าวออกมาจากห้องน้ำก็ถูกเสียงทุ้มเอ่ยทักจากด้านหลัง หญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะหันไปยังต้นเสียง เจอชายหนุ่มร่างสูงแต่งตัวเนี้ยบแต่สายตากลับโลมเลียไปทั่วร่างเธออย่างโจ่งแจ้ง“สวัสดีครับคนสวย มาคนเดียวเหรอครับ?”เขายกยิ้มมุมปาก มือถือแก้วเหล้าแกว่งไปมา พร้อมก้าวเข้ามาใกล้จนกลิ่นแอลกอฮอล์ผสมกับน้ำหอมแรงฉุนตีขึ้นจมูก“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณคะ?”“เกี่ยวสิครับ…” เขาก้มลงกระซิบใกล้หูจนลมหายใจร้อน ๆ เป่ารดแก้มเธอ “เพราะคนสวย ๆ ไม่ควรเดินคนเดียวแบบนี้”มือหนาเอื้อมมาแตะที่ต้นแขนเรียวเบา ๆ เรเน่เห็นแบบนั้นก็รีบขยับหลบทันที ทว่าชายหนุ่มกลับยิ้มยียวนราวกับไม่รู้สึกผิดอะไรเลย“เล่นตัวจังนะครับ…แต่แบบนี้ ผมยิ่งชอบ”ชายหนุ่มยิ้มกริ่ม ถ้าก้าวเข้ามาประชิดอีกนิดริมฝีปากก็เกือบจะเฉียดแก้มเธอ“ไม่ได้เล่นตัวค่ะ…แค่เลือก”เสียงหวานติดยานคางเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์แต่ประโยคที่พ่นออกมากลับเฉือนบาดจนรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาสะดุดค้างเรเน่ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ดวงตาฉ่ำปรือเหลือบมองคนตรงหน้าอย่างดูแคลน“ผู้ชายที่คิดว่าผู้หญิงเมาแล้วจะทำอะไรก็ได้…มันน่ารังเกียจย

บทที่ 20“อะ...อย่าขยับ...ก้นเรามันกำลังถู มังกรน้อย ของพี่อยู่”“พี่มังกร! อ๊ะ!”เรเน่หันไปเอ็ดเสียงแข็ง เมื่ออีกฝ่ายเอาแต่พูดจาเรื่องใต้สะดือไม่หยุด ซ้ำยังอาศัยจังหวะที่เธอกำลังตกใจล้วงมือหนาเข้ามาใต้สาบเสื้อผืนบางแล้วบีบขย้ำทรวงอกอิ่มอย่างเอาแต่ใจ“ให้พี่เอาเถอะนะ…เรเน่”เสียงแหบพร่าเอื้อนเอ่ยข้างหู ราวกับไม่อาจทนต่อไฟราคะของตัวเองได้ ริมฝีปากร้อนแตะจูบซับที่ติ่งหู ก่อนเลื่อนไล่ต่ำลงมาที่ลำคอระหงส์และลาดไหล่ขาวเนียนอย่างหวงแหน“ไม่เอาค่ะ…”หญิงสาวครางปฏิเสธเสียงสั่น มือเล็กพยายามดันแขนแกร่งออกทว่าเหมือนยิ่งปฏิเสธ วงแขนแข็งแรงนั้นก็ยิ่งกระชับแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับพันธนาการรักที่ไม่ยอมปล่อยให้เธอหลุดไปง่าย ๆทว่าเพียงพริบตาเดียว ร่างเล็กที่เคยนั่งอยู่บนตักแกร่งก็ถูกคนตัวโตกว่าตวัดพลิกให้นอนแนบกับเตียงหนานุ่ม มังกรเองก็ไม่รอช้ารีบทาบทับกายลงมาด้วยความรวดเร็วเขารู้ดีว่ากำลังล้ำเส้นและก็รู้ดีว่าไม่ควรทำแบบนี้ แต่จะทำอย่างไรได้ล่ะในเมื่อยิ่งมองเรเน่ในชุดรัดรูปที่เผยทุกสัดส่วนชวนหลงใหลแบบนี้ ไฟราคะในอกของเขามันยิ่งโหมแรงจนไม่อาจห้ามตัวเองได้สายตาคมฉายแววคลั่งไคล้ปนกระหาย จดจ้องมองคนใต้