All Chapters of The CEO's Desperate BARGAIN: Chapter 21 - Chapter 30

30 Chapters

[ Chapter 21 ] - Healing Hearts

The CEO's Desperate BargainThree days later.Elara stood by the window of the private hospital room, watching the sunrise over Manila. Her body still ached, pero mas malalim ang sakit sa puso niya. Hawak niya ang kamay ni Mama na ngayon ay mahina nang nakangiti sa kama.“Anak… tapos na ba talaga?” tanong ni Mama nang mahina.Elara forced a smile, pero tumulo pa rin ang luha niya. “Tapos na po, Ma. Si Damien… ginawa niya lahat. Nahuli na si Rafael. At ‘yung antidote… gumagana na daw.”Damien entered the room carrying coffee and some food. Mukha niya ay pagod pa rin, balikat niya naka-bandage pa, pero ang ngiti niya ay tunay nang ngiti nang makita si Elara.“Kamusta ang dalawa kong paboritong babae?” tanong niya, lumapit at hinalikan si Elara sa noo bago hinalikan ang kamay ni Mama.“Ang sweet mo talaga, Damien,” sabi ni Mama. “Salamat, ha? Sa lahat. Alam kong hindi madali ‘yung pinagdaanan niyo.”Damien only shook his head. “Wala po ‘yun, Ma. Para kay Elara at sa inyo, kaya kong ibiga

[ Chapter 22 ] - New Beginnings

The CEO's Desperate BargainElara woke up to the smell of breakfast and the soft sound of Damien humming in the kitchen. For a moment, she thought she was still dreaming. Ilang linggo na ang nakalipas mula nang maging kalmado ang lahat, pero parang hindi pa rin siya makapaniwala.Bumangon siya at lumabas ng kwarto. Nakita niya si Damien na naka-apron lang, walang shirt, nagluluto ng pancakes habang may sugat pa rin sa balikat. Ang tanawin ay sobrang domestic na parang hindi siya ang dating Ice King ng business world.“Morning, Mrs. Torres,” sabi niya nang makita si Elara, ngiti niya ay malawak at tunay. Lumapit siya at hinalikan si Elara sa labi, mahinahon pero puno ng pagmamahal. “Sit down. Gutom ka na siguro.”Elara sat at the island counter, chin on her hand, just watching him. “Hindi ko akalain na makikita kitang nagluluto.”“Marami ka pang hindi alam tungkol sakin,” sagot niya habang iniabot ang plato. “Starting today, sisimulan natin ‘yung totoong buhay natin.”Pagkatapos kumain

[ Chapter 23 ] - Ghost from the Past

The CEO's Desperate Bargain Elara and Damien spent the next few weeks in their new home in Tagaytay. Parang bagong kasal talaga sila. Walang meeting. Walang banta. Walang Rafael. Araw-araw ay puno ng simpleng kaligayahan — magluluto sila, manonood ng sine, o maglalakad sa garden habang magkahawak kamay. One lazy afternoon, natagpuan ni Elara si Damien sa likod ng bahay, nagtatanim ng bulaklak. Walang shirt, pawisan, at sobrang guwapo sa simpleng itsura. “Ang domesticated mo na talaga,” tukso niya habang lumalapit. Damien straightened up and pulled her into his arms, kissing her sweaty forehead. “Para sayo, gusto kong maging ganito. Gusto kong maging karapat-dapat.” The kiss started innocent pero mabilis na naging mainit. Damien lifted her up and carried her inside the house, straight to their bedroom. He laid her on the bed and slowly undressed her, kissing every part of her body like he was memorizing her. “Ang ganda

[ Chapter 24 ] - The Price of Peace

The CEO's Desperate Bargain Elara couldn’t shake off the uneasy feeling after Lila left. Kahit yakap na yakap siya ni Damien sa kama, ang isip niya ay lumilipad pa rin sa bata — si Rian. Isang inosenteng bata na nahuli sa gitna ng galit ng dalawang lalaki. “Damien… ano’ng plano natin?” tanong niya nang mahina habang hinahaplos ang dibdib nito. Damien sighed and pulled her closer. “Babayaran ko si Lila. Bibigyan ko ng sapat na pera para sa bata at sa kanya. Tapos sisiguraduhin kong tuluyang maputol na ang lahat ng koneksyon kay Rafael.” “Pero paano kung may mas malalim pa ‘to?” bulong ni Elara. “Paano kung hindi lang pera ang gusto niya?” Hindi sumagot si Damien. Sa halip, hinalikan niya si Elara sa noo, sa pisngi, at sa labi. The kiss quickly became deeper, more urgent. His hand slid down her body, cupping her breast, then slipping between her thighs. “Ngayon, hayaan mo muna akong alagaan ka,” he whispered huskily.

[ Chapter 25 ] - Dangerous Alliances

The CEO's Desperate BargainElara stood in front of the mirror, adjusting the simple white dress she was wearing. Sa loob ng dalawang linggo, parang masaya na sila ni Damien. Pero ngayon, habang naghahanda silang puntahan ang kulungan para kay Rafael, parang bumalik lahat ng takot niya.“Baby, sure ka ba dito?” tanong ni Damien mula sa likuran niya. Niyakap niya si Elara at hinalikan ang balikat niya. “Kung ayaw mo, hindi na natin itutuloy.”“Gusto ko nang matapos na talaga ‘to,” sagot ni Elara, turning around to face him. “Gusto ko nang maging normal tayo. Walang takot. Walang multo ng nakaraan.”Damien kissed her forehead, then her lips — mabagal at puno ng pangako. Ang halik ay mabilis na naging mainit. He pinned her against the dresser, hands roaming under her dress.“Damien… late na tayo…” daing ni Elara pero ang katawan niya ay sumusuko na.“Five minutes lang,” he growled, lifting her dress and pulling her panties aside. He entered her in one

[ Chapter 26 ] - Two Lines

The CEO's Desperate BargainElara stared at the two pink lines on the pregnancy test with shaking hands.“Positive…” bulong niya sa sarili. Ulit-ulit niyang binasa ang result. Hindi siya makahinga nang maayos. Tuwa. Takot. Pag-asa. Galit. Lahat sabay na dumagsa sa dibdib niya.Nasa banyo siya ng bagong bahay nila sa Tagaytay. Si Damien ay nasa kusina, nagluluto ng tanghalian. Hindi niya alam kung paano sasabihin sa kanya. Paano kung mas lalong maging komplikado ang lahat? Paano kung hindi pa sila handa?“Baby? Nandiyan ka pa ba?” tawag ni Damien mula sa labas ng pinto.Elara quickly hid the test sa likod ng cabinet at naghugas ng mukha. Paglabas niya, nakita niya si Damien na nakatayo sa hallway, walang shirt, may apron, at may ngiti sa labi.“Ang tagal mo. Okay ka lang?” tanong niya, lumapit at hinawakan ang beywang niya.Elara forced a smile. “Okay lang. Gutom na ako.”Habang kumakain sila, tahimik lang si Elara. Damien noticed it imm

[ Chapter 27 ] - Protecting What's Mine

The CEO's Desperate BargainElara sat on the edge of the bed, hand gently resting on her still-flat stomach. It had only been a few days since she found out, pero parang ang laki na ng pagbabago. Mas sensitive ang katawan niya. Mas madalas siyang mapagod. At mas madalas din siyang umiyak nang walang dahilan.“Baby… kaya mo ba ‘to?” bulong niya sa sarili.Damien entered the room carrying a tray of fruits and ginger tea. Nang makita niya si Elara na tahimik at may luha sa mata, agad niyang ibinaba ang tray at lumapit.“Love, ano’ng nangyari?” tanong niya, worried na umupo sa tabi nito at hinawakan ang tiyan niya. “Masama ba ang pakiramdam mo? Masakit ba?”Elara shook her head and leaned on his chest. “Natatakot lang ako, Damien. Paano kung hindi natin kayang protektahan siya? Paano kung maapektuhan na rin siya sa lahat ng gyera natin?”Damien’s arms tightened around her. He kissed the top of her head, then lifted her chin so she could look at him

[ Chapter 28 ] - The Kidnapping

The CEO's Desperate BargainElara was folding baby clothes in the nursery when she felt it — a sharp pain in her lower abdomen. She gasped and held her stomach, breathing through it. It was only four weeks since they found out about the baby, pero parang ang bilis ng lahat.“Damien!” tawag niya, trying to keep her voice steady.Agad na tumakbo si Damien mula sa kanyang opisina. Mukha niya ay puno ng takot nang makita si Elara na nakaupo sa sahig, namumutla.“Baby, ano’ng nangyari?!” He knelt in front of her and placed his hand on her stomach. “Masakit ba? May dugo ba?”“Masakit… pero konti lang,” sagot ni Elara, umiiyak na. “Natatakot ako, Damien. Baka maapektuhan si baby.”Damien didn’t waste time. He carried her to the car and drove straight to the hospital, breaking every speed limit. Sa buong biyahe, hawak niya nang mahigpit ang kamay ni Elara.“Stay with me, ha? Huwag kang matulog. Mahal na mahal kita. Mahal na mahal namin ‘yung baby,” paul

[ Chapter 29 ] - Rescue in the Dark

The CEO's Desperate BargainElara’s head was pounding. Her wrists burned from the tight rope binding them behind her back. She was in a dark, damp room — probably another abandoned warehouse. The only light came from a single bulb swinging above her.“Damien…” bulong niya, luha na walang tigil ang tumutulo. One hand instinctively tried to reach her stomach even though her hands were tied. “Baby… kaya natin ‘to. Daddy will come for us.”The door opened. Lila entered, looking nervous but determined.“Lila… tulungan mo ako,” Elara begged, boses na mahina. “Para sa anak mo rin. Alam kong ayaw mo ring masaktan ang isang bata.”Lila looked away. “Hindi ko kasalanan ‘to. Si Rafael ang galit na galit. Gusto niyang iparamdam kay Damien kung ano’ng pakiramdam na mawalan ng lahat.”“Pero ikaw? Gusto mo bang lumaki si Rian na puno ng galit din?” tanong ni Elara, trying to appeal to her.Lila didn’t answer. She just left a bottle of water and some biscu

[ Chapter 30 ] - Forever Begins

The CEO's Desperate BargainSix Months LaterElara stood in front of the full-length mirror, gently caressing her rounded belly. Six months pregnant na siya, at ang tiyan niya ay maliwanag na maliwanag. Suot niya ang simple white wedding gown na specially made para sa kanya — walang masyadong palamuti, elegant, at perpekto para sa kanilang renewal of vows.“Ang ganda mo talaga,” bulong ni Damien mula sa likuran niya. Niyakap niya si Elara mula sa likod, ang mga kamay niya ay dumapo sa tiyan niya. “At ang anak natin.”Elara leaned back on him, smiling. “Nervous ka ba?”“Oo,” amin ni Damien, hinalikan ang leeg niya. “Kasi ngayon, totoong kasal na ‘to. Walang kontrata. Walang takot. Walang deadline. Ikaw lang talaga ang akin… habang buhay.”The ceremony was simple but beautiful. Sa garden ng bagong bahay nila sa Tagaytay, ilang close friends at pamilya lang ang imbitado. Si Mama, na ngayon ay malakas na at masaya, ang umiiyak nang umiiyak habang naglal

1 2 3

SCAN CODE TO READ ON APP