“เฮ่อ… ถ้าเรายอมรับได้ก็ไม่ต้องทุกข์อะไร เรื่องใต้สะดือไม่เข้าใครออกใคร ความสุขใครความสุขมัน… ”ป้าแดงถอนใจเบาๆ…สรุปอย่างคนที่เคยผ่านโลกมาอย่างโชกโชน นี่แหละคือคนที่รู้จักชีวิต“มา… เรามาชนแก้วกันเถอะดาว… ชีวิตอย่าคิดมาก”ป้าแดงรินเบียร์ลงแก้วแล้วยื่นมาให้ฉัน…เราดื่มกันต่อมาอีกหลายขวด… ฉันชอบคำพูดประโยคนี้ของป้าแดงยิ่งนัก ‘ชีวิตอย่าคิดมาก’ อะไรที่ผ่านไปแล้วให้มันผ่านไป เพราะเมื่อวานก็เป็นแค่เรื่องเล่าของวันนี้จะไปใส่ใจอะไรกับการที่เราต้องตกเป็นเรื่องเล่าของคนอื่นบ้าง ทำไมเราจะต้องไปสนใจ ว่าใครคิดยังไงกับเรา ชีวิตเป็นของเรา ใช้มันเถอะ… ตราบที่เราไม่ได้ทำให้คนอื่นเดือดร้อนอีกหนึ่งเดือนต่อมา…มีเหตุให้ฉันต้องตัดสินใจแยกทางกับพันสำราญเร็วขึ้น เมื่อป้าแดงเดินหน้าตื่นมาหาฉันแต่เช้า…“ดาว… ชีวิตพวกเราพังแล้ว… ”ดูท่าทางป้าแดงตกใจมาก“ใจเย็นๆ ป้า… ทำยังกับว่าแผ่นดินไหว ใครพังจ๊ะ… ป้าหมายถึงอะไร ค่อยๆ พูด… ”ฉันเดินออกมาหาป้าแดง…แม้รู้ว่าคงเป็นเรื่องไม่ดีนัก ยืนยันด้วยใบหน้าที่ซีดเผือดราวกับกระดาษที่ปราศจากตัวอักษรของป้าแดง หล่อนไม่เคยเป็นแบบนี้“นี่ไง… ดูสิ… ”ป้าแดงยื่นหน้าจอโทรศัพท์มือ
Baca selengkapnya