All Chapters of เรือนลับของคุณนายร่าน: Chapter 81 - Chapter 90

หลังจากกระเด้าในท่ายืนอยู่พักใหญ่ๆ ลุงเข้มถอนลำเนื้อออกจากรูสวาทที่โอนทะลวงจนกลวงโบ๋ โอบเอวฉันมาที่เคาน์เตอร์หินอ่อนของครัวจากนั้นจับขาข้างหนึ่งของฉัน ยกง้างขึ้นมาคร่อมบนขอบเคาน์เตอร์หินอ่อน ขาอีกข้างยังอยู่กับพื้นส่งผลให้กลีบสวาทปลิ้นอ้าเป็นยวงออกมาในท่ากึ่งตะแคง รอให้เขาแทงจากทางด้านหลัง“อู้ววว… กลีบน่าแทงมากจ้ะหนูจ๋า… ”ลุงเข้มจับลำเนื้อเข้ามาจ่อใกล้ปากรู…กรีดหัวเอ็นสีม่วงถอกบานครูดถูขึ้นลงแหวกกลีบจนอ้า แล้วโก่งเอวดันความแข็งแกร่ง… แทงเข้ามาทันทีซ่วบ…“อ๊ะ… อ๊ายยยย… ”ฉันสะดุ้งคราง…เม้มปากแน่น ใบหน้าเชิดแหงนขึ้นตามแรงกระเด้า เต้านมกระเพื่อมสั่นตามจังหวะโน้มกายเข้าหาของคนข้างหลัง ฝังแท่งเนื้อเข้ามาล้ำลึกถึงมดลูก เส้นเลือดลายเอ็นรอบลำเสียดสีกลีบนุ่ม กระตุ้นความเสียวซ่านสุดจะบรรยาย ของใหญ่ทำให้รู้สึกคับแน่นฟินกว่าของเล็ก“อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ”ฉันครางไม่หยุด…แม้ไม่เห็นภาพที่เกิดขึ้นทางด้านหลัง แต่รู้ว่าแท่งเนื้อมหึมากำลังฝังเข้าสุดออกสุด ยืนยันด้วยความรู้สึกว่าก้อนไข่ของเขาหดเกร็งอัดคาอยู่กับปากรูตอนกระแทกเข้ามา“อูยยย… หนูจ๋าลุงเสียวเอ็นสุดๆ… ”ลุงเข้มรวบเอวฉันด้วยสองมือ…จับก

“โอ๊วววว… ฮึ่ก... ”ร่างของฉันกระตุกสั่น…ใบหน้าแดงเรื่อที่กำลังบิดเบ้ซบลงกับแผงอกแน่นไปด้วยกล้ามและเส้นขนสุดเซ็กซี่ของลุงเข้ม“ลุงรักหนูเหลือเกิน… ”ลุงเข้มจูบที่แก้มและซอกคอของฉันอย่างหลงใหล“หนูก็รักลุงเข้มจ้ะ… ”ฉันสารภาพความในใจกับเขา… ขณะร่องสวาทกำลังบีบรัดอย่างรุนแรง สองมือเรียวลูบไล้แผ่นหลังเลื่อมลื่นไปด้วยกลิ่นเหงื่อกลิ่นกายของลุงเข้มที่ยามนี้ช่างหอมรัญจวนจับใจเป็นยิ่งนัก กลิ่นผู้ชายกระตุ้นให้ฉันมีอารมณ์สุดๆ “พอเถอะจ้ะเดี๋ยวใครมาเห็น… ”ฉันให้สติเขา…หลังจากพายุสวาทที่สาดซัดเข้าใส่กันอย่างเร่าร้อนรุนแรงเมื่อครู่ก่อนหน้า พัดผ่านไปแล้ว“เราจะได้เจอกันอีกไหม… ”ลุงเข้มถามจริงจัง…เขาติดใจฉันมาก ซึ่งไม่ต่างจากฉันเองที่หลงใหลเขาเช่นกัน“…..”ฉันนิ่ง… พูดอะไรไม่ออกกับคำถามเมื่อครู่เพราะไม่อาจจะรู้ได้เลย ว่าความสัมพันธ์แบบชู้นี้จะดำเนินต่อไปยังไง… และจะจบลงที่ตรงไหนครู่ต่อมา…ลุงเข้มสวมกางเกงแล้วหันกลับมาหาฉัน“ป้าแก้วแม่ของหนูไม่อยู่หรือจ๊ะ… ”ดูเหมือนว่าลุงเข้มเริ่มอยากรู้เรื่องราวเกี่ยวกับฉันมากขึ้น หรือเขาอาจจะสงสัยว่าฉันไม่ใช่ลูกสาวป้าแก้ว แต่เป็นเมียของเสี่ยเนตรเจ้าของบ้าน

ลุ-ง-นิ-โ-ก-รข้างบ้านที่บ้านเดี่ยวหลังใหญ่ตั้งอยู่กลางเมืองหัวหิน…“ดาว… เมื่อกี้เธอคุยกับใคร”ผู้พัน ‘สำราญ’ สามีชราอดีตทหารขาวตี๋หุ่นผอมบางวัยคราวพ่อของฉัน ตะโกนถามเสียงเข้มเมื่อเขาเดินออกมาจากบ้านพบว่าฉันกำลังคุยกับเพื่อนบ้านชาวต่างชาติที่เพิ่งย้ายเข้ามาใหม่ อยู่ห่างกับบ้านฉันเพียงแค่รั้วกั้น“อ๋อ… เขาชื่ออดัมส์ค่ะป๋า… เพิ่งย้ายมาใหม่”ฉันตอบตามข้อมูลที่รู้…อดัมส์เดินกลับไปแล้ว จึงไม่ได้ยินที่สามีของฉันถามอย่างอารมณ์เสียเมื่อครู่ฉันกำลังยืนรดน้ำต้นไม้อยู่ริมรั้วเพลินๆ…จู่ๆ ก็มีนิโกรตัวใหญ่ร่างกำยำเดินมาหา ถามว่า ‘แถวนี้มีร้านอาหารไหมครับ’เขาเป็นชายผิวสีอายุห้าสิบปี เพิ่งจะย้ายเข้ามาเช่าบ้านหลังนี้ได้ไม่นาน…อดัมส์พูดภาษาไทยเก่งมาก เพราะเคยเรียนภาษาไทยตอนอยู่อเมริกา จึงไม่มีปัญหาในการสื่อสารภาษาไทยกับฉันฉันยอมรับว่าสะดุดตากับผิวสีดำเลื่อม… ดำสนิทอดัมส์เป็นคนดำที่หล่อมาก เขาไว้ผมทรงสกินเฮดแต่มีหนวดมีเคราดกดำ เนื้อตัวกำยำล่ำสันมาก ท่าทางยังดูสมาร์ทและแข็งแรงมากอย่างคนที่ออกกำลังกายทุกวันตอนยืนคุยกันฉันอดคิดสัปดนไม่ได้…ไอ้นิสัยที่พอเห็นผู้ชายผิวดำตัวใหญ่แล้วแอบสงสัยว่าไอ้นั่

ฉันยังไม่ละความพยายาม จึงหาเหตุผลมาโน้มน้าวเพื่อให้เขาเปลี่ยนใจ“อืม… งั้นก็ได้ อยากทำก็ตามใจ… ”ผู้พันใจอ่อนในที่สุด…ตอนแรกฉันนึกว่าตัวเองหูฝาดกับประโยคเมื่อครู่ ที่ผ่านๆ มาไม่ว่าจะขอทำอะไรเขามักจะไม่อนุญาต วันนี้เขาแปลกไป…ครู่ต่อมา…ผู้พันเดินเข้าไปในห้องรับแขก ได้เวลากินเหล้า เสียงก้อนน้ำแข็งกระทบแก้วดังมาเป็นระยะ กลิ่นวิสกี้ที่โชยมากระทบจมูกฉันอย่างเช่นทุกวันที่อยู่กับเขามาห้าปีฉันมีชื่อว่า “ดาว” ปัจจุบันอายุสามสิบห้าปี ทุกวันนี้อาศัยอยู่กับผู้พัน ‘สำราญ’ ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งกลางเมืองหัวหิน เป็นบ้านเดี่ยวหลังใหญ่สภาพแวดล้อมดี เพื่อนบ้านส่วนใหญ่เป็นคนวัยเกษียณอันที่จริงชีวิตมันก็สุขสบายแหละ…แต่การที่มีผัวแก่ขี้เหล้าและเซ็กส์เสื่อม ก็ทำให้ชีวิตของฉันสุดจะอับเฉาโรยรา เหมือนบุปผาที่กำลังแห้งเหี่ยวลงทุกวัน ไร้ซึ่งหมู่ภมรโบยบินมาดอมดมเกสรที่ยังเยิ้มฉ่ำอ้ากลีบรอถ้าเปรียบฉันเป็นดอกไม้…ก็คงเป็นดอกไม้อาภัพไม่มีใครเชยชม ทั้งที่ฉันยังสาวยังสวยพริ้ง เป็นที่ต้องตาหมายปองของบรรดาผู้ชายที่ได้เจอทุกวันนี้…ฉันแทบไม่ต่างอะไรกับนกน้อยที่ติดอยู่ในกรงขัง เมื่อก่อนเคยได้ยินคนพูดว่า ‘ถ้าได้ข้าราช

ฉันตะลึงมองใบหน้าคมคร้ามหล่อเหลา สะดุดตากับรูปร่างสูงใหญ่เหมือนนักรบโบราณ ตระหง่านอยู่ท่ามกลางแสงแดดสีทองอร่ามอาบเรือนกายสีดำเป็นมันเลื่อม ท่อนบนไม่ได้สวมเสื้อทำให้มองเห็นสรีระชายชาตรีของชัดเจนเต็มตาฉันอดคิดไม่ได้…ว่าทำไมพระเจ้าจึงสร้างสรรค์ให้ชาวต่างชาติมีรูปร่างสูงใหญ่กว่าคนไทยมาก และก็ยังคิดต่อไปว่าถ้าผู้หญิงคนไหนต้องไปนอนอยู่ใต้ร่างของเขาในตอนที่มีอะไรกัน… คงจะแบนเป็นกล้วยทับแน่ๆ… “สวัสดีค่ะอดัมส์… กำลังมองหาคุณอยู่พอดี..... ”ฉันเดินเข้ามาใกล้รั้ว…เอ่ยทักทายเขา ทอดสายตามองข้ามรั้วกำแพงสีขาวไปยังภาพสะดุดตา เนื้อตัวของเขากำยำไปด้วยกล้ามเนื้อช่วงล่างมีเพียงกางเกงบอลขาสั้นสีแดงเพียงตัวเดียวช่วยปกปิดสิ่งสงวนเอาไว้ แต่ความใหญ่ก็ทำให้มันตุงแน่นเด่นออกมา ดูกางเกงเขาสิ…เนื้อผ้าบางแนบเนื้อ เมื่อลมพัดมาปะทะลำตัวก็ยิ่งคัดเน้นเห็นอาวุธประจำกายของเขาเหวี่ยงไหวเด่นสง่าเป็นรูปเป็นลำยาวใหญ่น่าสะพรึงคุณพระ…ฉันยอมรับว่าเผลอใช้เวลาหมกมุ่นอยู่กับตรงนั้นของเขาไปครู่ใหญ่ๆ…นึกในใจว่าคุณจะเดินออกมาในสภาพนี้บ่อยๆ ไม่ได้นะเพราะมันอาจทำให้ผู้หญิงข้างบ้านอย่างฉันหัวใจวายเข้าสักวัน“ที่นี่อ