All Chapters of Kalpsiz Alfa'nın Biricik Luna'sı: Chapter 21 - Chapter 30

Avery’nin Bakış AçısıO kadar güçlüydü ki gerçekten istese beni kırabileceğinden zerre şüphem yoktu.Ama buna rağmen bedenim bana ihanet etti.Sıcak, kaslı bedenine biraz daha sokuldum.Yorgun kaslarım için o sıcaklık inanılmaz iyi hissettiriyordu.“Benim senden daha aşağılık ve daha zalim tiranlar tarafından kaç kez cezalandırıldığımı hafife alıyorsun,” diye fısıldadım kısık sesle.“Korkutmuyorsun beni. Elinden geleni yap.”Başımı geriye attım.Boğazımı ona açarak.Parmaklarım pazularına dolandı.Taş gibiydiler.Gideon’ın çıkardığı ses vahşi ve avcı gibiydi.Eli omzumun üzerinden kayıp boğazımı nazik ama tehditkâr şekilde sardı.Kalçalarını benimkilere bastırdı.Beni tamamen kıstırarak yüzünü boynuma eğdi.Nefesini kulağımın arkasında hissettim.Kokumu içine çekerken sertçe nefes aldı.Parmakları boğazımda hafifçe sıkıldı.O baskının içimde ateş yakışına istemsizce mırıldandım.Gideon inledi.Dudakları kulak mememe sürtündü.“En kötü hâlimi görmek istemezsin,” dedi

Kapıyı Jessica’nın afallamış, kalbi kırılmış yüzüne karşı kapattım.İyi hissettirmişti.Masama geri döndüm.Bir dakika sonra kapı yeniden açıldı.Jessica’nın inatçılığına inanamayarak neredeyse kafasını koparacaktım ki gelenin Beta’m Tegan olduğunu gördüm.Yanıma gelip bana büyük, krem rengi bir zarf uzattı.“Silvermoon’dan davetiye,” dedi yüzünü buruşturarak.“Yeni Alfa’larını resmen atıyorlarmış ve Nightwolf hiyerarşisinin de katılmasını istiyorlarmış.”“Ugh.” Boğazımdan hoşnutsuz bir ses çıktı.“Son resmi buluşmanın ne kadar korkunç geçtiğini unutturmak için bizi davet ediyorlar yani?”“Muhtemelen.” Tegan başını salladı.“Ama bence bu sana bir fırsat sunuyor.”Ne ima ettiğini hemen anladım.“Kader eşini bulman için diyorsun.”“Yakındaki sürülerde yeni işaretlenmiş hiçbir kadın bulamadığımız için, onun başıboş kurtlar tarafından alınmış olabileceğine dair şüphelerinde haklı olabilirsin.” dedi Tegan.“Silvermoon sürüsü daha zayıf durumda. Bu yüzden son zamanlarda başıboş sa

Kapıdan çıktığım anda neredeyse Gideon’ın göğsüne çarpıyordum.Bana öfkeli bir ifadeyle baktı.“İşte buradasın.” diye homurdandı.Gideon’ın Bakış Açısı“Gideon’la mümkün olan en kısa sürede evlenmek için elimden geleni yapıyorum.”Avery kulübenin kapısından içeri girdikten sonra nişanlımı iz sürerek bu ücra yere kadar takip etmiştim.Sonra onun sözlerini net şekilde duydum.İçimi anında sert bir öfke kapladı.Avery’nin gerçekten benimle evlenmek istediği izlenimini hiç edinmemiştim.Şimdiyse bu sözler, beni manipüle etmek için bir plan yaptığına dair doğrulama gibi hissettirmişti.Bir süre önce Tegan’la konuşurken daha önce sadece bir kez hissettiğim o garip güç akışını yeniden hissetmiştim.Kader eşimin zor anında benim gücümü kullanması…Bu his beni hem sarsmış hem heyecanlandırmıştı.Demek ki yakındaydı.Güç dalgasını hisseder hissetmez patikadan aşağı koşmuş, bir grup kadını bastırmak için Alfa enerjisi kullanan bir kadın görmüştüm.Adrenalin ve sevinç beni ele geçir

Gideon’ın Bakış AçısıAvery’i arka koridordan geçirip açık havaya çıkardım.Sessizce peşimden geldi.Onu konuşabileceğimiz bir yere götürmeme bu kadar kolay izin vermesi içimde garip bir memnuniyet yarattı.Onu kendime çevirdim.Batan güneş arkasında altın bir hale oluşturuyordu.Konuşurken gözlerinin içindeki hüzün gölgelerin arasından bile görünüyordu.“Ryan’la Çiftleşme Dolunayı’ndan önce birlikteydik,” dedi yumuşak bir sesle.“Sonra ayrıldık.”Hâlâ birlikte olmadıkları için mi üzgündü?İfadesini okumaya çalışarak o dipsiz gözlere baktım.Hayır.Sanmıyordum.Ama yine de içinde bir şey kalmıştı.Hâlâ canını yakacak kadar güçlü bir şey.Duruma karşı içimde öfke kabardı.Ryan’dan onunla tanıştığım ilk anda nefret etmiştim.Genç, aptal bir Alfa’ydı.Belki bir gün yeterince ders alırsa düzgün bir lider olabilirdi ama şu an bundan çok uzaktı.Benim sürümden birini incitmiş olması bile beni öfkelendiriyordu.Üstelik Avery’le tanışmadan önce olmuş olsa bile.Ve Avery olm

Acı görüşümü karanlığa boğdu.Nefes almaya çalıştım.Bilincimi kaybetmemeye çalıştım.Ama gücüm bedenime yayılan zehirle birlikte çekilip gidiyordu.Orman zemininde inleyerek yatıyordum.Kendimi sürükleyerek ağaca yaslandım.Nefes nefese kalmıştım.O küçücük mesafe bile son enerjimi tüketmişti.Bir anda orman açıklığı çığlıklar ve kargaşayla doldu.Boğuşma sesleri duyuyordum.Etin parçalanma sesi…Sonra her şey sustu.Karanlığın içinden biri bana doğru yürüyordu.“Hayır… hayır!” diye ağladım.İşaretim beni kurtarmayacak mıydı?Sessizdi.Hiçbir şey yapmıyordu.Görüş alanıma güçlü bacaklar ve çizmeler girdi.Tekme attım.O kişi eğilip güçlü elleriyle ayak bileklerimi yakaladı.Şok içinde Gideon olduğunu fark ettim.Yakışıklı yüzü karanlığın içinden belirirken bana kaşlarını çatıyordu.Tekmelerimi kolayca bastırdı.“Kalk.” diye hırladı.Şaşkınlıkla ona baktım.Buraya nasıl gelmişti?Beni burada tutan insanlara ne olmuştu?“Kalk.” dedi yeniden.Gideon ipin ağaçt