Lahat ng Kabanata ng Sin บาปทรพี: Kabanata 31 - Kabanata 40

ตอนที่31 " นั่งกินด้วยกันเลยไหมไพลิน " ราชันถามไพลิน " นั่นสิ " เตชินท์พูดต่อ " นั่งได้เลย ไม่ต้องบริการแล้ว " ไวน์พูดยิ้ม " ขอบคุณนะคะ แต่ไม่เป็นไรค่ะ เชิญพวกคุณเลยค่ะ เดี๋ยวไพลินขอทำหน้าที่ตรงนี้กว่าค่ะ " ไพลินพูดยิ้ม เธอสบายใจกว่า ขอเธอทำงานต่อดีกว่า เพราะมีพี่พนักงานอีกคนอยู่ในห้องด้วยเธอไม่อยากเอาเปรียบเขา " เจ้าเฮนดริกซ์แค่พาเมียมาคุยเรื่องงานแต่งมันยากตรงไหน " " มันอาจจะยังไม่อยากแต่งก็ได้นะครับลุง " ราชันพูด ตอนนี้อาหารเริ่มทยอยเสิร์ฟแล้ว ไพลินและพนักงานอีกคนก็คอยบริการทุกอย่างตามหน้าที่ ไพลินเห็นน้ำแข็งหมดจึงเดินออกไปหาเตรียมมาไว้อีก " ไม่ได้หรอก มาทำแบบนี้กับผู้หญิงได้ไง ใครสั่งใครสอนน้าคิดว่าจะเป็นแค่ลุงนิสัยแบบนี้ หึ " แพรไหมพูด " อ้าว เกี่ยวอะไรกับพี่ล่ะ " " ไม่รู้แหละ เตชินท์โทรตามเจ้าเฮนดริกซ์หน่อยลูก " แพรไหมหันไปพูดกับเตชินท์ " ครับ " พรึ่บ!!! " มาแล้วครับ " เฮนดริกซ์กับเขมยังถกเถียงกันอยู่เลย จู่ๆ เฮนดริกซ์จะมาลากเธอให้ไปพบพ่อแม่เขา เธอได้เจอกับพ่อแม่เฮนดริกซ์ทั้ง2คน มาขอผู้จัดการเพื่อพบเธอ และได้คุยกับเธอถึงเรื่องที่เกิดขึ้น พ่อกับแม่ของเฮน

ตอนที่33 เฮนดริกซ์ ราชันและเตชินท์รีบปรี่เข้าไปช่วยไพลิน แต่เธอยังเดินไปที่เจนิส " เจนิสค่ะ กลับบ้านกัน " " ฮึก แม่จ๋าเจ็ง " เจนิสเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง เธอเห็นเลือดของแม่ไหล " นี่ ไพลิน ฟังฉันก่อน แกเจ็บอยู่นะ " เขมพูดบอกหลานตัวเอง แต่ไพลินไม่สนใจ รีบอุ้มเจนิสเดินออกจากห้องไปทั้งๆ ที่เท้ายังเลือดไหลอยู่ เธอใส่รองเท้าผ้าใบหน้าห้องและรีบเดินไปเก็บของด้านหลังทันที เสียงเรียกของใครหลายคน ไม่ทำให้เธอหยุดเดินได้เลย ไพลินรีบเดินเก็บของลูก และของเธอลงกระเป๋า เธอต้องรีบพาลูกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด ใครจะไปติด ทุกอย่างที่เธอก็กำลังหนีมาเกือบ3ปี ตอนนี้จะกลับมาอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว เลือดของไพลินที่ไหลไม่หยุด ทำให้เจนิสเริ่มกลัวมาก เธอมองไปที่เลือดของแม่ตลอดทางเดิน " ฮึกฮือ แม่จ๋า แม่เจ็ง เยือดไยแย้ว " เจนิสพูดทั้งน้ำตา เธอทั้งกลัวและสงสารแม่มาก เพราะเจนิสเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง แถมแม่เธอมีแผลจนเลือดไหลออกเยอะเลย " ไม่ร้องนะคะคนเก่งของแม่ แม่ไม่เจ็บ เรากลับบ้านกันดีกว่านะคะ เดี๋ยวถึงบ้านแม่ทำของอร่อยให้กินนะคะ " ไพลินพูดบอกลูก " ฮึกฮือ แม่จ๋าเจ็ง เยือดไหย ฮึกฮือหาหมอ หาหมอ " เจนิสกอด

ตอนที่35 เธอพยายามข่มตานอนแล้ว แต่มันนอนไม่หลับจริงๆ ไพลินพลิกตัวซ้ายขวา ไปมาอยู่อย่างนั้นเธอนอนไม่หลับ เธอกำลังสับสนวุ่นวายใจ ต่อจากนี้เธอจะทำยังไงต่อ น้าของเธอไปพัวพันกับพวกเขาได้ไงกัน แต่น้าของเธอกำลังหลุดพ้นจากกร และดูกำลังไปได้ดีชีวิตของน้าเธอกำลังหลุดพ้นจากคนไม่เอาไหนอย่างกร แต่ติดตรงที่ว่า คนที่จะมาดูแลน้าของเธอคือ คนที่เธอพยายามหนีมาตลอด เธอไม่รู้จะทำยังไงต่อดี หรือเธอจะไปจากตรงนี้ ไปในที่ที่มีแค่เธอกับลูก แต่เธอจะไปไหนนี้มันบ้านเธอ ไหนจะยังเรื่องเรียน เธอย้ายที่เรียนจากเดิมมาที่นี้แล้วและเธอใกล้จะจบแล้วด้วย ไพลินนอนลืมตาอยู่ในความมืด เธอข่มตาให้นอนหลับลงไม่ได้เลย คำถามมากมายเต็มหัวไปหมด เช้า เช้านี้ไพลินตื่นแต่เช้า จะเรียกว่าตื่นเหรอก็คงไม่ใช่ เธอยังไม่ได้นอนเลยดีกว่า ข่มตาให้หลับก็เท่านั่น เธอลุกออกมาจากห้องนอน ก็เจอกับเขมที่ปูที่นอนปิกนิกนอนอยู่กลางบ้าน " น้าเขม " เธอเรียกน้าของเธอ เขมหันมองไพลิน เขมไม่ได้หลับอยู่ เขมก็นอนไม่หลับเหมือนกันเธอคิดเรื่องของไพลินทั้งคืน สิ่งที่ไพลินได้ยินคงตกใจที่จู่ๆ น้าของตัวเองจะมาแต่งงานใหม่กับใครไม่รู้ เขมไม่ได้กังวลใจขนาดนี้น แต่เธ

ตอนที่37 วันนี้กรเสียพนันอีกแล้ว เขาจำไม่เคยได้เลยว่าได้เงินจากการเล่นพนันตอน เพราะตั้งแต่เล่นมา เขาก็มีแต่เสียกับเสีย แต่แล้วยังไงกรไม่เคยเข็ดเขาหาเงินมาต่อทุนเพราะคิดว่าตัวเองจะได้คืน แต่การหาเงินของกรคือการไปกู้ยืม แต่ไม่มีไปคืน เจ้าหนี้ถึงตามหาตัวกันหลายเจ้า " อีเขม อีเมียไม่เอาไหน บ้านช่องไม่กลับ ระยำจริงๆ " กรเดินกลับบ้านอย่างหัวเสียตอนนี้แค่มอเตอร์ไซค์ ของเขาก็ไม่เหลือ กรเดินแวะเข้าร้านค้ายายช่วย " ยายช่วย! เหล้าขาวขวดใหญ่1ขวด บุหรี่1ซอง " " ข้าก็นึกว่าใครมาเสียงดังหน้าร้าน ไอ้กร ข้าให้ของเองไม่ได้หรอก ของเก่าเองยังไม่จ่ายเลย นี่มันก็หลายบาทแล้ว " " อ้าว ยายช่วย อีเขมเมียฉันมันยังไม่มาจ่ายเหรอ " " ไม่ ข้าไม่เห็นเมียเอ็งมาหลายวันแล้ว " " ระยำ ป้าเอามาให้ฉันก่อน เดี๋ยวตอนเย็นฉันไปตามมันมาจ่าย " " เอ่อๆ อย่าลืมนะ " ยายช่วยเอาของให้กร พอได้ขอเขาก็เดินกลับบ้านมานั่งกินเหล้ารอเมียตัวเองกลับ แต่พอเหล้าหมดความอดทนก็ไม่มี เขาเดินไปขึ้นรถปากซอยเพื่อไปตามเขมที่โรงแรม แต่ก็ช่างใจได้ ถ้าเขาไปที่นั้นแล้วเจอกับราชันที่เป็นเจ้าหนี้เขา งานจะเข้าเขาอีกได้ กรจึงเลือกที่จะไปบ้าน

ตอนที่39 ตอนนี้อาการของเจนิสและเขมดีขึ้นมาก ทั้งคู่ถูกย้ายมายังห้องพิเศษ ที่เฮนดริกซ์เป็นคนจัดการให้ทุกอย่าง ไพลินเป็นคนเฝ้าลูกและน้าของเธอด้วยตัวเอง " ไพลินให้ฉันจ้างพยาบาลให้ไหม เธอจะได้พักด้วย " เฮนดริกซ์เอยถามไพลินด้วยความเป็นห่วง " .... " ไพลินยังคงนั่งนิ่ง สายตาจ้องมองไปที่2ร่างที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงผู้ป่วย เธอนั่งจับมือเล็กของเจนิสเอาไว้ เธอไม่เคยรู้สึกเสียใจขนาดนี้เลย ถ้าเป็นไปได้เธออยากเจ็บแทนลูก จู่ๆ น้ำตาสีใสก็ไหลลงบนแก้มของไพลิน เธอร้องไห้อย่างเงียบๆ เธอสงสารลูก เฮนดริกซ์จ้องมองไพลินอยู่เงียบๆ เขาปล่อยให้เธอได้อยู่กับความรู้สึกของเธอไปก่อน ส่วนเขาจะนั่งรอเป็นเพื่อนเธออยู่อย่างนี้ " คุณกลับไปเถอะ ฉันจะดูแลน้าให้เอง " ไพลินเช็ดน้ำตาและพูดกับเฮนดริกซ์ เธอพูดโดยที่ไม่หันมามองหน้าเขาสักนิดเลย " ไม่กลับ เธอก็ยังเจ็บตัวอยู่เลย ให้ฉันอยู่เป็นเพื่อนแล้วกัน แต่ถ้าจะดีเธอไปหาหมอหน่อยไหม " " ฮึก เจ็บเหรอ ฉันไม่เจ็บสักนิด แต่เจนิส เด็กตัวเท่านี้มันทำลงได้ไง ฮึก " ไพลินกลับมาน้องไห้อีกครั้ง " ฉันกำลังสั่งคนให้จัดการมัน " เฮนดริกซ์พูดเสียงนิ่ง เขาไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปเฉย