บททั้งหมดของ Forced to Seduce: The Nanny Who Stole Billionaire's Heart: บทที่ 91 - บทที่ 100

Sa coffee shop ng resort.Habang umiinom ng kape si Clara Reyes, saka lamang niya naalala na naka-off pala ang kanyang cellphone.Kanina ay tumawag si Nina Santos, ngunit ayaw niyang magsayang ng oras sa pakikipag-usap kaya pinatay na lang niya ang telepono.Tutal, kahit gumawa lang siya ng dahilan, paniniwalaan naman siya ni Nina.Isa pa, malabong dumalo si Nina sa taunang pagtitipon ng kumpanya.Nang buksan niya ang kanyang cellphone, narinig niya ang usapan ng ilang katrabaho sa likuran niya."Nagpunta ako kanina sa boutique para may bilhin. Narinig ko ang manager na may ipinapadalang mga bagong designer seasonal collection si Master Araniego sa itaas.""Para kanino?" usisang tanong ng isa."Hindi ko alam. Hindi ko na narinig.""Baka naman... para kay Clara Reyes? Siya lang naman ang unang babaeng pinayagang magtrabaho ni Mr. Araniego sa opisina ng CEO.""Sa tingin ko rin, siya nga."Pagkatapos noon, napansin ni Clara na may missed call siya mula kay Joaquin Araniego.Agad niyang i

Hinila ni Anthon Lopez si Nina Santos pabalik sa pangunahing mesa. Sakto namang ipinadala sa group chat ang listahan ng mga nag-sign in, at ang unang numero sa listahan ang magsisilbing game number.Ang numerong lalabas mamaya sa malaking screen ang siyang tatawagin sa entablado.Binuksan ni Nina ang listahan at nakita ang sarili niyang numero.335.Napakahiwagang numero.Sa isip niya, imposibleng siya ang matawag.Ngunit sa mismong sumunod na segundo ay..."Number 335, pakiakyat po sa entablado!""..."Halos mabulunan si Nina sa pastry na kinakain niya.Napatawa si Anthon sa tabi niya."Malas na nga ang kamay mo, malas ka pa sa pagkakataon. Bilis, umakyat ka na. Tablet computer ang premyo sa larong ito."Nang marinig ang salitang tablet computer, agad na nawala sa isip ni Nina ang anumang pag-aalala.Mabilis siyang umakyat sa entablado.Pagkatapos ay tumingin ang host sa screen."At ang makakapares niya ay... Number 1!"Bahagyang napakunot-noo si Nina.Sino nga ba ang Number 1?Paran

Masunuring lumapit si Nina Santos kay Joaquin Araniego.Palutang-lutang ang katawan niya sa tubig, habang hindi niya namamalayang mahigpit na nakakapit ang mga kamay niya sa polo ng lalaki.Sa ilalim ng palad niya, naramdaman niya ang malakas at mabilis na tibok ng puso nito. Para siyang nakuryente sa kakaibang pakiramdam.Tumingala si Nina na parang may gustong sabihin, ngunit ang sumalubong sa kanya ay ang malabo ngunit nag-aapoy na titig ni Joaquin.Bago pa siya makapag-isip, marahang inalalayan ng lalaki ang batok niya at dahan-dahang idinikit ang mga labi nito sa kanyang mga labi.Malakas ang kabog ng dibdib ni Nina, ngunit dahil sa kakaibang init na bumabalot sa katawan niya, kusa niyang ipinikit ang kanyang mga mata.Sa sandaling iyon, tila natahimik ang buong mundo. Ang tanging naririnig na lamang ay ang agos ng tubig at ang paghinga nilang dalawa.Lutang ang isip ni Nina, ngunit malinaw niyang naramdaman ang kamay ni Joaquin na marahang humahaplos sa likod ng kamay niya. Unti

Tinitigan ni Nina Santos ang litrato sa kanyang kamay, saka ang mga salitang isinulat ng anak ni Manager Amara.Mabilis niyang kinuha mula sa kanyang bag ang sulat-kamay na greeting card na ibinigay noon ng manager ng western restaurant.Iniabot niya iyon kay Manager Amara."Manager Amara, sa tingin n'yo po ba ay mababasa ninyo ang sulat na ito?"Direktang sumagot si Manager Amara."Kahit mahirap basahin ang sulat, madali naman itong hulaan kapag inugnay mo sa sitwasyon. Ang nakasulat dito ay, 'Maligayang Bagong Taon.'"Parang may biglang kumislap sa isip ni Nina nang marinig ang salitang iyon.Iugnay.Mabilis siyang kumuha ng papel at ballpen mula sa kanyang bag.Dahil malinaw pa rin sa kanyang alaala, isa-isa niyang kinopya ang mga salitang iniwan ni Alissa Rosales bago siya namatay.Maging ang paraan ng pagkakasulat nito ay ginaya niya nang eksakto at doon, mula sa diin ng bawat guhit hanggang sa kapal at nipis ng bawat linya.Pagkatapos ay iniabot niya iyon kay Manager Amara."Man

Pagkarinig sa boses na iyon, agad na napalingon si Nina Santos.Nagtagpo ang kanilang mga mata.Ang malalim na kulay-kayumangging mga mata ni Joaquin Araniego ay tila kayang basahin ang lahat ng nasa isip niya.Hindi nagtagal ang pagtitig ni Nina.Mabilis niyang iniwas ang kanyang paningin, bahagyang kinagat ang labi, at pilit na naging kalmado ang kanyang boses."Mr. Araniego, napadaan lang po ako rito.""Babalik na po ako sa trabaho."Pagkasabi niya noon ay agad siyang tumalikod upang umalis.Ngunit bigla niyang naramdaman ang mahigpit na paghawak sa kanyang baywang.Sa isang iglap...Madali siyang hinila pabalik ni Joaquin.Mahigpit nitong hawak ang kanyang baywang.Bahagya itong yumuko upang salubungin ang kanyang mga mata.Sa malamig nitong titig ay unti-unting sumilay ang halos hindi mapansing ngiti."Madali ba talaga akong lokohin?""..."Alam ni Nina na hindi ganoong kadaling malinlang si Joaquin.Sinubukan niyang kumawala.Ngunit hindi siya hinayaang makaalis ng lalaki.Mahig