All Chapters of จับจองรัก: Chapter 31 - Chapter 40

สองชั่วโมงถัดมา...ลัยลานั่งสีหน้าเครียดขึ้นมาหลายส่วน ตาขวากระตุกตั้งแต่ตอนที่ถูกตามตัวให้มาพบกับหมอเมฆาที่หน้าห้องแกรนด์บอลรูม ยังไม่ทันได้เอ่ยถามว่าเขามาหาเธอทำไม ร่างเล็กก็ถูกกระชากลากถูออกมาจากโรงแรมโดยที่ช่วยเหลือตนเองไม่ได้ ลัยลาไม่คิดมาก่อนว่าคนเป็นหมอจะมีเรี่ยวแรงมหาศาลเช่นนี้หากเธอไม่รีบกลับเข้าไปรายงานตัวกับกองประกวด เกรงว่างานนี้มงคงไม่ได้ลงหัวอย่างแน่นอน  หญิงสาวลอบถอนหายใจแม้จะไม่ได้มงกุฎนางงามก็ไม่เป็นไร รางวัลไหนก็เอาทั้งนั้น ที่มันพอจะทำให้เธอได้เงินไปเยียวยารักษาอาการของป้านิดเมฆาเร่งเหยียบคันเร่งหวังให้ถึงที่หมายโดยเร็ว จากนั้นเขาพารถคันหรูเลี้ยวเข้ามาจอดในลานจอดรถของโรงแรมชื่อดังซึ่งอยู่ไม่ห่างจากชายหาดที่ผู้คนนิยมเดินทางมาพักผ่อนกันทั้งชาวไทยและต่างชาติ“คุณพาฉันเข้ามาทำอะไรในโรงแรมนี้คะ ฉันต้องกลับไปที่กองประกวดเดี๋ยวนี้ ทางกองประกวดอนุญาตให้ฉันออกมาพบคุณได้ แต่ไม่อนุญาตให้คุณพาฉันออกมาจากโรงแรม คุณอาจทำให้ฉันถูกตัดสิทธิ์” ระหว่างที่นั่งรถมา เธอพยายามถามเขาหลายครั้งว่าทำแบบนี้ทำไม ทว่า หมอเมฆาไม่ตอ

จากนั้น มือหนาก็ยกขาเรียวข้างหนึ่งของเธอมาพาดเกี่ยวกับสะโพกของเขา ลัยลาไม่เคยเห็นมาก่อน หญิงสาวยกมือขึ้นปิดปากพยายามจะดีดดันตัวไปให้พ้นความน่ากลัวเบื้องหน้าที่เขากำลังยัดเยียดเข้ามา แต่ถูกเขาล็อกไว้จนหมดทางสู้เมฆาหรี่ตามองเด็กสาวที่มองผ่านๆ เธอช่างเหมือนสาวบริสุทธิ์ หมอศัลยกรรมยุคใหม่นี้เก่งโคตร การแสดงของเธอช่างดีเยี่ยม เธอดูใหม่สดจนเขาอดทนรอไม่ได้ที่จะพาความแข็งแกร่งที่กำลังเต้นตุบๆ เบียดแทรกเข้าไปเพียงเคลื่อนเข้าไปได้ไม่เท่าไหร่ เมฆาก็ถึงกับชะงัก จ้องมองร่างบางที่นอนระทดระทวยอย่างหมดทางสู้“พรหมจรรย์นี่ทำขึ้นมาใหม่หรือว่าของจริง”ร่างเล็กเนื้อตัวสั่นร้องครางลั่น “โอ๊ย...!”“ให้ตายเถอะ ลัยลา ฉันอยากฆ่าเธอนัก ซวยแล้วสิ” เขาหลับตาพริ้ม เงยหน้าขึ้นมองเพดาน ถ้ายัยเด็กนี่บริสุทธิ์ผุดผ่องจริงๆ นั่นเท่ากับเขาเป็นคนฉุดคร่ามันไปจากเธอ“ฉันอยากได้เงิน และอยากเห็นคุณมีความสุข ถึงยอมรับเงินจากคุณแม่ของหมอ แต่ท่านไม่ได้บอกนี่คะว่าฉันต้องนอนกับคุณ เพราะถ้าฉันรู้ ฉันจะไม่....”“ไม่ทันแล้วละ ส

“เกียร์เขามอบให้คนสำคัญ เพราะเกียร์อยู่ที่ใครใจต้องอยู่ที่เกียร์ ก่อนจะมอบเกียร์ให้ใคร ต้องมั่นใจว่าคนนั้นคือว่าที่เมีย”อาการงัวเงียของไอรดาหายเป็นปลิดทิ้ง ดวงตาสีเข้มของเขาเบิกโพลงอย่างหัวเสีย เรื่องเกียร์ของพวกวิศวะฯ เธอก็ได้ยินมาบ้างแต่ที่งงแล้วเกียร์เขาหายทำไมไม่ไปตามหากับคนที่ให้ไป“อ่อ สมัยเรียนมหาวิทยาลัยฯ ว่าที่เมียคงเยอะจนจำไม่ได้ แล้วนึกไม่ออกใช่ไหมว่าตอนนั้นให้เกียร์กับใครไป” ตฤณเห็นสายตางุนงง ไอรดาไม่ได้แกล้งไม่รู้ แต่เธอไม่รู้จริงๆ ว่าเกียร์ของเขาอยู่กับใคร  ตฤณขมวดคิ้วเข้มมุ่นเข้าหากัน  เขาน้อยใจจนเอ่ยขึ้นเสียงแข็ง“พอจะเข้าใจแล้วที่ทำหน้างง เพราะอะไร”ตฤณหมั่นไส้อยากเห็นเขาไม่สำคัญดีนัก เลยก้มขโมยจูบแรกของวันนี้ไปด้วยอารมณ์โมโห ไม่คิดว่าตนเองจะไร้ความหมายในสายตาของเมียมากขนาดนี้ แสดงว่าหลายปีมานี้ ไอรดารับไปแต่ไม่เคยเปิดดูเลยไอรดาถูกเขาจูบแล้วจูบอีก ครั้งนี้ไม่ใช่จูบนุ่มนวล อย่างครั้งแรกที่เขาเคยจูบเธอด้วยซ้ำ เห็นเสี้ยวหน้าสวยจัดที่เบือนหนีตฤณบีบปลายคางของเธอไม่ให้เ

หลายชั่วโมงผ่านไปที่ไอรดาถูกตฤณโหมกระหน่ำใส่อย่างเกรี้ยวกราด เริ่มจากเรื่องบ้าๆ ที่เขาหาของอันเป็นสัญลักษณ์สำหรับพวกเรียนวิศวฯ ไม่เจอแล้วมาโมโหเธอราวกับว่าของสองชิ้นที่เขาตามหานั้นฝากเธอเอาไว้ เขาถึงได้หาเรื่องรังแกเธอด้วยความร้อนแรงประดุจถูกโยนลงกองเพลิง แต่ผ่านไปสักพักเขากลับมอบความหวานแอร่มชนิดที่เธอไม่เคยพบเจอมาก่อน จนกระทั่งทั้งสองร่างเดินทางไปสู่จุดมุ่งหมายเดียวกัน ไอรดาจำได้ว่าพอถึงจุดหมายร่างกายก็เผลอหลับไปอย่างหมดแรง พอลืมตาขึ้นมาอีกครั้งหญิงสาวก็รับรู้ได้ถึงลำคอแห้งผาก เหลือบมองไปทางด้านซ้ายเห็นว่าตนกำลังนอนซบแผ่นอกกว้าง แถมมือไม้ของเธอยังปาดป่ายอยู่บนแผงอกของเขาอีก ไอรดามองตฤณที่กำลังหลับอยู่ ใบหน้าคม จมูกโด่งเป็นสัน เขาหล่อมาก หล่อจริงๆ เหมือนที่สาวๆ ในคณะของเธอชอบพูดเสมอว่าเห็นตฤณแล้วทำให้น้ำเดิน แต่ตอนนั้นเธอฟังแล้วนึกขำมากกว่า ไอรดาเลื่อนสายตามองต่ำลงเห็นแขนล่ำสันของเขาพาดทับอยู่กับเอวคอดบางของเธอ ราวกับว่าเนื้อตัวของเธอเป็นสิ่งของมีค่าที่เขาหวงแหนเกรงจะถูกใครมาหยิบฉวยไป ไอรดาจับแขนหนักๆ ของตฤณออกจากตัวอย่างช้าๆ เพราะไม่อยากให้เขาตื่นขึ้น

เช้าวันใหม่ไอรดาตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อจะรีบเข้าไปที่คลินิกเพราะกลัวรถติด คุณหมอสาวมองนาฬิกา จากนั้นจึงยอมตัดใจจากที่นอนนุ่มพยุงร่างบางก้าวลงจากเตียง ก่อนจะพาร่างสวยเดินไปที่ห้องน้ำ ความงัวเงียอ่อนเพลียทำให้คุณหมอคนสวยไม่ทันได้ระวังว่ามีกล่องพลาสติกใสขนาดใหญ่ที่ภายในมีของหลายอย่างที่เคยอยู่ในห้องนอนในบ้านวนารมย์เมื่อหลายวันก่อนเธอกลับไปนอนเป็นเพื่อนมารดา แม่บ้านซึ่งต้องเข้ามาทำความสะอาดห้องนอนทุกๆ สามวัน แม้ว่าไอรดาจะไม่ได้กลับไปนอนค้างที่นั่นทุกสัปดาห์ แต่เดือนหนึ่งเธอก็พยายามหาเวลากลับไปพักกับมารดาเพื่อไม่ให้ท่านเกิดความน้อยใจแม่บ้านมาเก็บทำความสะอาดห้อง เนื่องจากสถานการณ์ของ PM 2.5 ฝุ่นละอองที่มีขนาดเล็กไม่เกิน 2.5 ไมครอนซึ่งมีปัญหาต่อสุขภาพ ตั้งแต่ไอรดาเริ่มแตกเนื้อสาวภายในห้องจึงมีของกระจุกกระจิกมากมาย รวมทั้งของขวัญชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่ได้รับบรรณาการมาจากเพื่อนและหนุ่มๆ ที่เข้ามาแจกขนมจีบ ของขวัญหลายชิ้นที่ชายหนุ่มหลายคนนำมามอบให้ จนถึงบัดนี้ไอรดายังไม่เคยแกะออกดูก็มีอยู่หลายกล่อง ซึ่งกล่องของขวัญหลายขนาดถูกแม่บ้านรวบรวมไว้ในกล่องใบนี้ แล้วถ