Semua Bab The Billionaire's Accidental Accomplice: Bab 1 - Bab 10

IRIS POVHingal na hingal ako habang tumatakbo sa madilim at basang eskinita. Ramdam ko ang bawat patak ng malamig na ulan na humahagupit sa mukha ko, pero wala akong panahong punasan 'yon. Masakit na ang mga paa ko. Kanina pa ako walang sapatusan dahil naiwan ko ang high heels ko nang tumalon ako mula sa bintana ng banyo ng mamahaling restaurant na 'yon."Nasaan na ba 'yon? Hanapin niyo sa kabila!"Rinig na rinig ko ang boses ng mga tauhan ni Tita Marissa mula sa kabilang kanto. Kumakaba nang malakas ang dibdib ko. Hindi ako pwedeng mahuli. Kung mahuhuli nila ako ngayon, ibabalik nila ako sa party na 'yon at pipiliting pumirma sa marriage contract kasama si Donato—isang lalaking halos katanda na ng tatay ko at kilalang nambubugbog ng mga naging asawa niya. Ibinebenta ako ng sarili kong stepmother para lang mabayaran ang mga utang niya sa casino.Sari-saring emosyon ang naghahalo sa isip ko habang nakasandal sa malamig na pader ng isang building. *Paano ako napadpad sa ganitong sitwas

IRIS POVBumubukas ang pinto nang dahan-dahan, at bawat pulgada ng pag-galaw niyon ay nagpapabigat sa dibdib ko. Humahakbang ako pabalik sa mas madilim na bahagi ng suite, pilit na itinatago ang aking katawan habang nakatitig sa likod ni Damian. Kung sisilip ang security sa loob at makikilala ako, tapos ang laban."May problema ba?" malamig at baritonong boses ni Damian ang sumalubong sa mga nasa labas. Puno ito ng inip, na tila ba malaking krimen ang gambalain siya."Sir, pasensya na po talaga," sagot ng security guard. Rinig ko rin ang kaluskos ng radyo nila. "May nakalusot po kasing babae mula sa ibaba. Tumatakas po sa pamilya niya, at may dala raw pong nakaw na gamit base sa report ng mga kamag-anak. Nakita po ng CCTV na umakyat dito sa VIP floor."Napakapit ako sa gilid ng sofa. Gawa-gawa talaga ng kwento si Tita Marissa para lang ipahuli ako sa mga guard. Nakaw na gamit? Ang kapal ng mukha.Sumilip si Damian sa corridor, humalukipkip siya habang nakasandal sa hamba ng pinto. "At

IRIS POVHumahakbang ako papasok sa napakalaking lobby ng Vance Headquarters habang pilit na inaayos ang suot kong damit. Hindi na ito ang oversized staff blazer kagabi; maagang nag-iwan si Ricardo ng isang paper bag sa kwarto ko na naglalaman ng isang simple pero napakahalagang tingnan na black slacks at puting silk blouse. May kasama na ring simpleng flat shoes na saktong-sakto sa suot kong benda sa paa.Nasa tabi ko si Damian na naglalakad nang tuwid at may awtoridad. Bawat empleyadong nadadaanan namin ay humihinto para yumuko nang bahagya at bumati sa kanya."Good morning, Sir Damian," bati ng front desk officer na agad ding tumingin sa akin nang may pagtataka."Good morning. Is the briefing room ready?" walang kaekis-ekis na tanong ni Damian habang hindi man lang binabagalan ang paglakad patungo sa mga private elevator."Yes, Sir. Nandoon na po ang mga board members pati ang mga head of departments," mabilis na sagot ng babae habang pilit na sumasabay sa tingin sa akin.Pumasok k

IRIS POVBumubulusok pababa ang elevator, at kasabay niyon ay ang tila pagbagsak din ng buong sistema ko. Nakasandal ako sa malamig na pader ng bakal, hawak ang braso kong nangingilo pa rin sa higpit ng pagkakahawak ni Damian kanina. Nararamdaman ko ang bawat patak ng luha na gumugulong sa pisngi ko. Ramdam ko rin ang matatalas na titig niya na tila ba bawat segundo ay hinuhusgahan ang buong pagkatao ko.Heto na ang katapusan ko. Sabi ko na nga ba, hindi ko kayang panindigan ang kasinungalingang ito. Nabisto ako sa pinakapanibagong paraan na hindi ko man lang napaghandaan."Sino ka ba talaga?" malamig at mariin niyang tanong muli, humakbang siya nang mas malapit sa akin kaya mas lalo akong napaurong sa sulok. "Dahil alam nating dalawa na hindi ikaw ang tunay na Agent Fox.""P-Pasensya na, Sir Damian. Magpapaliwanag ako," ungos ko, halos pabulong na lang dahil sa bigat ng dibdib ko. Pinunasan ko ang luha ko gamit ang likod ng palad ko, pilit na nag-aabang ng lakas para magsalita."I'm

IRIS POVGumigising ako dahil sa banayad na katok sa pinto. Pagka-mulat ng mga mata ko, sumasalubong sa akin ang liwanag ng umaga na tumatagos sa malaking bintana ng kwarto ko sa mansyon. Bumangon ako nang mabilis, hinawakan ang itim na USB drive sa ibabaw ng side table, at huminga nang malalim. Ito na ang araw ng unang misyon ko.Kailangan kong galingan. Buhay at kalayaan ko ang nakataya rito, hindi lang ang kumpanya ni Damian.Pagkababa ko sa sala, nakita ko na si Damian na nakatayo malapit sa dining table habang may kausap sa kanyang telepono. Naka-business suit na naman siya, plantsadong-plantsado, at seryosong-seryoso ang mukha habang may tinitingnan sa kanyang tablet. Nang mapansin niya ang pababa kong hakbang, ibinaba niya ang hawak na device."You're awake," bungad niya, sabay senyas sa bakanteng upuan sa tapat niya. "Kumain ka muna. We have thirty minutes bago tayo umalis."Naupo ako at kumuha ng sandwich mula sa plato. "Naka-ready na ba ang lahat? I mean, 'yung planong pagbi