บททั้งหมดของ ขย่มรักคุณอา: บทที่ 41 - บทที่ 50

35“เออ!! จะเอาไงก็เอา! ในเมื่อฉันพยายามอธิบายแล้วแต่เธอไม่ฟัง…” สรรพนามที่ห่างเหินของอารันเหมือนคมมีดที่กรีดลงมาตรงกลางใจ “…ก็แล้วแต่เธอแล้วกัน”ไม่รู้ว่าทำไมพออารันยอมปล่อยแล้วฉันถึงได้รู้สึกเจ็บมากขึ้นกว่าเดิมขนาดนี้ ทั้งที่หลังจากนี้ฉันก็ไม่ได้อยากจะยุ่งเกี่ยวกับเขาอีกฉันคงจะคาดหวังความรู้สึกผิ

37ยอมรับว่าหัวใจฉันเต้นแรงขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อเห็นคำว่า ‘คิดถึง’ ที่อารันพิมพ์ส่งมา ถึงอย่างนั้นฉันก็รีบกดลบข้อความนั้นทิ้ง เพื่อที่ตัวเองจะได้ไม่ต้องหวั่นไหวกับมันอีกบางครั้งฉันก็นึกเกลียดตัวเอง ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าคำพวกนั้นเป็นเพียงแค่ตัวหนังสือ แต่ก็ยังปล่อยให้มันมามีผลกับความรู้สึกหร

39จบประโยคของฉันอารันก็ถอนหายใจแรงเฮือกเบ้อเริ่ม ก่อนจะยอมหลีกทางให้เชฟคีย์พาฉันเดินออกไป เดี๋ยวถึงโรงพยาบาลแล้วฉันค่อยส่งข้อความไปบอกเดียวกับเอิร์นว่าขอตัวกลับก่อน“อ้าวแป้งเป็นไรอะ นี่ดิมกำลังจะเข้าไปเลย” เดินออกมาจากคลับปุ้บ ดิมก็ตรงเข้ามาทัก นี่ฉันเกือบลืมดิมไปแล้วนะ“พอดีขาเจ็บน่ะ”“เหรอ งั้นเ

41Talk คิรันผมออกจากบริษัทเร็วกว่าปกติเพราะนัดใครบางคนเอาไว้เพื่อเคลียร์ความสัมพันธ์บางอย่าง อีกไม่นานเธอก็คงจะมาถึงกริ๊ง~เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นเป็นสัญญาณบอก ผมจึงลุกขึ้นไปเปิดประตูให้“เข้ามาก่อนสิ”“ขอบคุณค่ะ”เธอบอกเสียงเรียบก่อนจะเดินไปนั่งลงบนโซฟารับแขก ส่วนผมก็ปิดประตูแล้วเดินตามมานั่งล

42มีเพียงแค่ความเงียบเท่านั้นที่ฉันได้รับจากอารัน หัวใจยิ่งรู้สึกเหมือนกำลังถูกเขาบีบรัดอย่างหนัก เพราะถ้าหากเบื้องลึกเบื้องหลังมันไม่ได้มีอะไร ป่านนี้อารันคงจะรีบตอบและรีบแก้ตัวไปแล้ว“เงียบ ?” ฉันท้วงขึ้นเป็นเชิงบีบเอาคำตอบ แต่อารันก็ยังคงเงียบ เอาแต่มองมาด้วยสายตาวูบไหวและยอมจำนน “นะ…นี่อย่าบอกน