คลั่งไคล้เด็กหมอ のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

ร้านหมูกระทะ!!!ร่างบางก้าวเข้ามาในร้านหมูกระทะชื่อดังด้วยชุดเดรสผ้าลินินสีขาวแขนกุดยาวกรอมเท้า แมตช์กับรองเท้าสานสีน้ำตาลตามแบบฉบับสาวสายอาร์ตจากคณะสถาปัตย์ เส้นผมสีดำสนิทถูกรวบเป็นหางม้าไว้ด้านหลังหลวมๆ ปล่อยปอยผมหน้าม้าเคลียพวงแก้มใส ดวงหน้าขาวเนียนแต่งแต้มเพียงลิปสติกโทนส้มอมชมพูและแป้งฝุ่นบางเบา ทว่ากลับขับเนินให้เธอดูสดใสราวกับเด็กสาวมัธยมปลาย ทั้งที่ในความเป็นจริง... อีกแค่สัปดาห์เดียวเธอก็จะอายุเต็มยี่สิบสองปีบริบูรณ์แล้วทันทีที่ก้าวขาเข้ามาในร้าน ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่คนหนึ่งที่นั่งหันหน้าออกมาทางหน้าร้านถึงกับตกตะลึงจนตาค้าง... ‘ช่างเหมือนเหลือเกิน...’ เขาคิดในใจพลางหัวใจกระตุกวูบทางด้านของขวัญที่เพิ่งรู้ตัวว่าสถานที่นัดหมายคือร้านหมูกระทะก็แอบร่ำร้องประท้วงอยู่ในใจ ‘โธ่เอ๋ย... ไม่น่าแต่งตัวเต็มยศมาเลยยัยขวัญ!’ หญิงสาวก้มมองสภาพเดรสลินินสีขาวตัวเก่งของตัวเองปนปลงตก ก่อนจะจำใจเดินตรงไปยังโต๊ะที่พี่เรย์นั่งส่งยิ้มกว้างรออยู่ ทว่าในจังหวะที่เดินผ่านโต๊ะตัวหนึ่ง กลิ่นหอมสะอาดอ่อนๆ คล้ายแป้งเด็กจากกายสาวที่ลอยละล่องไปปะทะจมูก ก็ทำให้ชายหนุ่มมาดเนี้ยบเจ้าของสายตาตกตะลึงเมื่อครู่ ต้

‘ธารา’ หรือ ‘นพ. ธาราธรณ์ พิทยสมบัติ’ ศัลยแพทย์หนุ่มไฟแรง เบื้องหลังของเขาคือทายาทคนโตของคุณทิพวรรณ เจ้าของอาณาจักรโรงแรมในเครือพิทยสมบัติที่มีสาขาอยู่ทั่วประเทศ โปรไฟล์ความรวยติดอันดับต้นๆ ของเมืองไทย ทว่ามารดาผู้ประเสริฐกลับเลี้ยงดูเขาและน้องสาวอย่าง ‘ธารีรัตน์’ ให้เป็นคนติดดินมาตั้งแต่เด็ก ท่านไม่เคยบังคับหรือกรอบเกณฑ์เรื่องทางเดินชีวิต ขอเพียงแค่เรียนให้จบและเป็นคนดีก็พอเหตุผลที่ชายหนุ่มเลือกสวมเสื้อกาวน์แทนสูทหรู ก็เพราะเขาไม่ชอบงานเอกสารหรอกระเบียบบริหารอันน่าปวดหัวเด็ดขาด หน้าที่ดูแลธุรกิจครอบครัวร่วมกับมารดาจึงตกเป็นของน้องสาวคนเก่งแทน เนื่องจากบิดาได้ถึงแก่กรรมไปตั้งแต่เขายังเป็นเด็กน้อยมือหนายกขึ้นขยับกรอบแว่นสายตาที่สวมอยู่เล็กน้อย เมื่อรถยนต์เคลื่อนมาจอดสนิทที่หน้าหอพักหญิง นัยน์ตาคมทอดมองออกไปไกลๆ ก่อนจะสะดุดเข้ากับ ‘กล่องกระดาษเดินได้’ ที่กำลังลอยละลิ่วตรงมา... จะพูดให้ถูกก็คือ มีใครบางคนกำลังหอบกล่องกระดาษใบเขื่องซ้อนกันสองลังพะรุงพะรังต่างหาก แต่ด้วยความที่คนถือตัวเล็กนิดเดียว กล่องบังมิดจนไม่เห็นหน้าค่าตา มีเพียงท่อนขาเพรียวภายใต้กางเกงยีนตามสไตล์เด็กอาร์ตกับรองเท้า

เช้าวันเสาร์ร่างบางในชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีชมพูหวานก้าวเอื่อยเฉื่อยลงมาจากห้องนอนชั้นบน หญิงสาวชูแขนขึ้นบิดขี้เกียจไปมาด้วยความงัวเงีย ส่งผลให้ชายกระโปรงสั้นเหนือเข่าถลกรั้งขึ้นไปถึงไหนต่อไหน โชว์เรียวขาขาวเนียนละเอียดท้าทายแสงแดดยามเช้า ด้วยความเคยชินทำให้ของขวัญคิดว่าป่านนี้คงยังไม่มีใครตื่นนอน และสมองซีกที่เพิ่งตื่นก็ดันหลงลืมไปเสียสนิท... ว่าตอนนี้บ้านใหญ่มี ‘แขกหนุ่มสุดหล่อ’ ย้ายเข้ามาพำนักพักพิงชั่วคราวทว่า... เท้าบางกลับต้องชะงักกึกอยู่ตรงเชิงบันได เมื่อสายตาเจ้ากรรมปะทะเข้ากับร่างสูงใหญ่ที่นั่งพิงพนักโซฟาดูโทรทัศน์อยู่เงียบๆ ในมือหนามีแก้วกาแฟกรุ่นควันลอยละล่องขวับ!ศัลยแพทย์หนุ่มเงยหน้าขึ้นตามเสียงฝีเท้า ก่อนจะนิ่งอึ้งไปเมื่อได้เห็นดวงหน้าจิ้มลิ้มในชุดนอนสายเดี่ยวตัวจิ๋วที่แทบจะปกปิดเรือนร่างอรชรขาวผ่องระหงของเธอเอาไว้ไม่ได้เลย นัยน์ตาคมกริบไหววูบอย่างรุนแรง ธารารีบผุดลุกขึ้นเต็มความสูงขยับกรอบแว่นเล็กลงแล้วหมุนตัวหันหลังเดินลิ่วเข้าไปในห้องครัวทันทีโดยไม่เอ่ยปากพูดอะไรสักคำของขวัญที่เพิ่งก้มมองสภาพล่อแหลมของตัวเองได้สติ ใบหน้าเนียนร้อนผ่าวระเบิดตู้มเป็นสีแดงก่ำ หญิงสา

“อ๊ะ...พี่ธารา...เสียว...ขวัญเสียวค่ะ” ขวัญแอ่นอกรับสัมผัสพลางจิกเล็บลงบนไหล่แกร่งด้วยความรัญจวนชายหนุ่มละสายตาจากอกอิ่ม เลื่อนกายลงต่ำไปประทับจูบที่หน้าท้องแบนราบ ก่อนจะจับเรียวขาเสลาทั้งสองข้างให้แยกออกกว้าง เผยให้เห็นกลีบกุหลาบงามสีหวานที่บัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานแห่งความปรารถนา ธาราฝังใบหน้าลงกับความนุ่มหยุ่น ตวัดปลายลิ้นร้ายกาจเลียร่องกุหลาบอย่างช่ำชองตั้งแต่ล่างขึ้นบน เน้นย้ำตรงจุดกระสันจนร่างบางสะดุ้งเฮือก ปากหยักระดมดูดชิมน้ำหวานที่รินไหลออกมาอย่างไม่นึกอิ่มเอม สองขาเรียวสั่นระริกเกี่ยวกระวัดบ่าหนาไว้แน่นเมื่อความเสียวซ่านพุ่งทะยานจนแทบขาดใจเมื่อเห็นว่าหญิงสาวพร้อมเต็มที่และอบอวลไปด้วยไฟราคะ ธาราจึงขยับกายขึ้นมาทาบทับตรงกึ่งกลางลำตัว ชักนำความแข็งแกร่งที่ขยายใหญ่จนเต็มเหยียดออกมา จ่อประชิดกับช่องทางรักที่แสนเย้ายวนเขา ยังไม่กดฝังจมในทันที แต่เลือกที่จะใช้ปลายหัวหยักบดเบียดถูไถไปตามร่องที่ชื้นแฉะ ลากผ่านจุดอ่อนไหวขึ้นลงช้า ๆ ความอุ่นร้อนและคราบน้ำหวานที่เคลือบชโลมทำให้อารมณ์ของทั้งคู่เตลิดไปไกล ขวัญบิดส่ายสะโพกรับด้วยความทรมานจากความต้องการที่จวนเจียนจะระเบิด“พี่ธาราขา...

ธารามองเสี้ยวหน้าด้านข้างของคนตัวเล็กพลางลอบถอนหายใจ ความจริงแล้วในใจของเขาอยากจะพูดอะไรออกไปมากมาย... อยากจะบอกความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ข้างใน แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะเก็บงำมันเอาไว้ เพราะรู้ดีว่าต่อให้พูดออกไปตอนนี้ ในสถานการณ์แบบนี้ เธอก็คงไม่มีวันเชื่อเขาอยู่ดีรถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาจอดสนิทภายในอาณาเขตของตัวบ้าน ทันทีที่เครื่องยนต์ดับลง ร่างบางก็รีบเปิดประตูรถแล้ววิ่งถลาเข้าไปในบ้านทันที หญิงสาวหันไปไหว้ทักทาย ‘ป้าใจ’ แม่บ้านเก่าแก่ที่กำลังยืนทำความสะอาดอยู่ลนลาน ก่อนจะสาวเท้าขึ้นไปยังห้องนอนของตัวเองอย่างรวดเร็วราวกับกำลังวิ่งหนีอะไรบางอย่างเมื่อประตูห้องปิดลง ขวัญก็กระโจนเข้าหาเตียงนอนหนานุ่ม ปล่อยให้น้ำตาที่เพียรสะกดกลั้นมาตลอดทางหลั่งไหลรินออกมาพร้อมกับแรงสะอื้นไห้จนตัวโยน เธอร้องไห้โฮราวกับจะระบายความอัดอั้นตันใจทั้งหมดที่มี... จนกระทั่งความอ่อนเพลียเข้าจู่โจม ดวงตากลมโตที่บวมช้ำจึงค่อย ๆ ปิดลง และจมดิ่งสู่ความหลับใหลไปในที่สุด. . . . . . . . . . . . . . . .ก๊อก ๆ ๆ...“ขวัญ... ลงมากินข้าวได้แล้วค่ะ”เสียงทุ้มที่คุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับแรงเคาะประตู ธารายืนอยู่หน้าห้องด้วยความวิ