All Chapters of คู่หมั้นร้ายทวงรัก: Chapter 1 - Chapter 10

ตอนเย็นเรย์เดนรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในเวลาเกือบห้าโมงเย็น สายตาคู่คมมองไปรอบๆห้องเพราะคิดว่าเธอที่เป็นคู่หมั้นคงจะอยู่ในห้องเมื่อไม่เห็นเธออยู่ในนี้ จึงขยับตัวลุกจากเตียง ร่างสูงหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเข้าห้องน้ำเมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็ออกไปจากห้องนอนจึงเห็นหญิงสาวกำลังทำอาหารอยู่ในครัวเขาละสายตาจากร่างบางแล้วสาวเท้าออกไปจากห้องคอนโด ชายหนุ่มเคาะประตูห้องฝั่งตรงข้ามก๊อกๆไม่ถึงห้าวินาที หญิงสาวก็เปิดประตูให้ร่างสูงเข้าไปข้างในเมื่อทั้งคู่นั่งบนโซฟาเรียบร้อยแล้ว เธอก็เอ่ยขึ้นทันที“นายให้คู่หมั้นนอนห้องไหนเหรอ”“นอนห้องเดียวกับฉัน”“ทำไมนายถึงไม่ให้คู่หมั้นนอนตรงอื่นล่ะ จะให้นอนห้องเดียวกับนายทำไม” เธอพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ“ก็ห้องนอนมันมีห้องเดียว แล้วจะให้เขาไปนอนตรงไหนล่ะ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยสบอารมณ์ที่เธอใช้น้ำเสียงไม่พอใจพูดกับเขาลิษาที่รู้ว่าตัวเองพูดแบบใช้อารมณ์และทำให้เขาไม่พอใจ จึงพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง“ให้เขานอนในห้องนั่งเล่นก็ได้นี่”“ห้องนั่งเล่นก็คือห้องนั่งเล่น จะให้เป็นห้องนอนได้ไง”“นายนอนห้องเดียวกับคู่หมั้นทุกคืนแบบนั้น แล้วถ้านายเกิดอดใจไม่ได้ แล้วทำแบบนั้นกั

ร่างสูงกลับเข้ามาในห้องคอนโดของตัวเอง เมื่อเห็นร่างบางนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น จึงเดินเข้ามาหย่อนตัวนั่งข้างเธอด้วยความคุ้นเคย เพราะหนึ่งเดือนที่เธอนอนเตียงเดียวกับเขา มันทำให้เขารู้สึกคุ้นเคยกับเธอขึ้นมานิดหน่อยก่อนจะพูดอธิบายออกไป“ลิษากับฉันเคยเป็นเพื่อนกันตอนเรียนมอปลาย พอจบมอปลายฉันกับลิษาก็ไม่ได้เจอกันเลย และเมื่อสี่ปีก่อนลิษามาสมัครงานที่บริษัทของฉัน ฉันก็เลยให้ลิษามาทำงานเป็นเลขาของฉัน”ย้อนกลับไปเมื่อสี่ปีก่อนเมื่อลิษาได้เข้ามาเป็นเลขาของเขา ลิษาก็ย้ายมาอยู่คอนโดเดียวกับเขา และบังเอิญได้อยู่ห้องตรงข้ามกับห้องของเขากระทั่งลิษาเป็นเลขาให้เขาได้สองเดือน ในตอนเย็นของวันหนึ่ง ลิษาซื้อกับแกล้มและเหล้ามา ลิษาชวนเขาเข้าไปดื่มในคอนโดของเธอเขากับลิษาดื่มกันจนผ่านไปหลายชั่วโมง เขากับลิษาเมามากจนขาดสติ และเขากับลิษาก็เผลอมีอะไรกันลิษาที่ติดใจรสเซ็กส์ของเรย์เดน ตื่นเช้ามาลิษาจึงพูดกับเรย์เดนว่า‘เรามาเป็นFWBกันดีกว่านะเรย์เดน’‘การเป็นFWBคือต้องไม่รักกันนะ เธอรู้ใช่ไหม’‘ฉันรู้’‘งั้นเราก็มาเป็นFWBกัน แต่ถ้าต่อไปฉันมีแฟน เธอก็ห้ามหึงห้ามหวง และถ้าฉันต้องจบความสัมพันธ์กับเธอ เธออย่าโกรธ

วันต่อมา ตอนเย็น ฑิตาที่อยู่ในชุดเดรสยาวสีโรสโกลด์เปิดไหล่ ผมยาวสลวยถูกทำเป็นวอลลุ่มเล็กน้อยพอให้ดูหวานๆ ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยสีชมพูอมส้มอ่อนๆขับให้ผิวของเธอดูขาวผ่องมีออร่าขึ้น และเข้ากับชุดเดรสราคาแพงที่เธอใส่ เดินออกมาจากห้องนอน เรย์เดนที่อยู่ในชุดสูทหรูสีกรมท่าที่ยืนอยู่ในห้องโถง เมื่อหันมาเห็นร่างสวยที่อยู่ในชุดเดรสสีโรสโกลด์ก็ชะงัก สายตาคู่คมจ้องมองไปยังใบหน้าเรียวสวยที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางสีชมพูอ่อนๆ เขาเลื่อนสายตาลงมามองยังไหล่มนเปลือยเปล่าและต้นคอระหง ก่อนจะเลื่อนลงมามองยังหน้าอกขาวนวลเนียน ฑิตาที่เห็นอีกคนมองมาอย่างไม่วางตาก็รู้สึกประหม่าปนเขิน ก่อนจะเอ่ยออกไปเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย พร้อมกับรอยยิ้มบางๆ “เราจะไปกันได้หรือยังคะ” “อ อืม” เขาละสายตาจากร่างสวยสมส่วนแล้วรับคำด้วยท่าทีเลิ่กลั่กน้ำเสียงอึกอัก ก่อนเรียวขายาวจะก้าวไปเปิดประตู โดยคนตัวเล็กเดินตามหลังมา ทั้งคู่พากันเดินออกไปจากห้องคอนโดก็เจอกับลิษาที่กลับมาจากซื้อของ ลิษาที่เห็นร่างสูงเดินเคียงคู่มากับคู่หมั้นที่อยู่ในชุดเดรสแบรนด์เนมสวยระยับก็เกิดอาการหึงหวง ก่อนจะเอ่ยถามชายหนุ่มด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ

เมื่อเธอดึงกางเกงในออกไปแล้ว มือเรียวก็เลื่อนมาจับยังตัวตนของเขาด้วยความสั่นเทา เธอไม่ได้หันมามอง แต่ก็รู้ได้ว่าสิ่งที่อยู่ในอุ้งมือเธอนั้นแข็งมากและมีขนาดใหญ่จนกำไม่มิด “เธอหันมามองด้วยสิ ถ้ามัวแต่มองไปทางอื่น เธอจะทำได้ยังไง” และแล้วเธอก็จำต้องหันมามองยังตัวตนของเขาที่อยู่ในฝ่ามือเธอ เธอถึงกับตาลุกวาวด้วยความตกใจ เมื่อเห็นว่าส่วนนั้นของเขามีขนาดใหญ่มาก มีเส้นเลือดปูดนูนพันรอบๆ จนดูน่ากลัว “หึ” เขาหัวเราะยิ้มเมื่อเห็นสีหน้าของอีกคนที่ฉายความตกใจออกมาอย่างชัดเจน พลางคิดว่าคงเป็นครั้งแรกของเธอสินะที่เคยเห็นของผู้ชาย “รีบทำให้ฉันแตกสิ ถ้าเธอทำให้ฉันแตกไม่ได้ เธอก็ต้องใช้ปากของเธออมให้ฉันจนแตก” สิ้นเสียงทุ้มพูดกดดัน เธอก็ไม่รอช้าที่จะสาวความใหญ่โตของเขาอย่างเก้กัง หมายให้เขาเสร็จ เพื่อเธอจะได้นอนเสียที ชายหนุ่มมองลงไปยังตัวตนของตัวเองที่กำลังถูกฝ่ามือเล็กนุ่มสาวขึ้นลงอย่างไม่ประสา พลางยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นเธอทำอย่างตั้งอกตั้งใจ จนผ่านไปหลายนาที ฑิตาที่รู้สึกเมื่อยมือแล้วจึงหันไปถามเขา “ฑิตาทำให้คุณหลายนาทีแล้วนะ เมื่อไหร่คุณจะเสร็จ” “จะให้ฉันเสร็จได้ไง ก็เธอไม่ได้ทำให้ฉันเสียวเล

คอนโดเรย์เดน ตอนเย็น รถหรูของภัทรเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าคอนโดหรูใจกลางเมือง ก่อนฑิตาที่นั่งเบาะข้างจะหันไปพูดกับเขาด้วยรอยยิ้มบางๆ พลางรู้สึกซาบซึ้งใจที่เขาอุตส่าห์มาส่ง “ฉันขอบคุณภัทรมากนะที่มาส่ง” “ฉันยินดี” เขาหันมาตอบกลับด้วยรอยยิ้มอ่อน “งั้นฉันขอตัวเข้าคอนโดก่อนนะ” บอกจบ คนตัวเล็กก็ลงจากรถแล้วสาวเท้าเข้าไปในคอนโด เรย์เดนที่ขับรถเข้ามาเห็นพอดีจึงนึกสงสัยว่าใครมาส่งคู่หมั้นของเขา คนมาส่งเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย เรย์เดนขับรถเข้าไปจอดในที่ส่วนตัวแล้วรีบลงจากรถสาวเท้าเข้าไปในตึกของคอนโดหรู โดยมีลิษาสาวเท้าตามชายหนุ่มแทบไม่ทัน พลางคิดว่าเขาจะรีบไปไหน ติ๊ง ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิด ฝ่าเท้าหนาก็ก้าวออกไปแล้วสาวเท้าไปยังห้องของตัวเอง ลิษาที่สาวเท้าตามหลังร่างสูงอย่างเร่งรีบเอ่ยถามขึ้น “นายจะรีบไปไหนเรย์เดน” “มันเรื่องของฉัน เธออย่าอยากรู้ทุกเรื่องได้ไหม” เขาพูดแบบห้วนๆ รู้สึกหงุดหงิดเพราะรู้สึกข้องใจและอยากรู้ว่าใครมาส่งคู่หมั้นของเขา “ฉันเป็นเลขาของนายและเป็นผู้หญิงของนาย…” เธอจะอ้างสิทธิ์ของตัวเอง แต่ก็ถูกร่างสูงพูดขัดจังหวะ “เธอหยุดอ้างสิทธิ์ว่าเป็นผู้หญิงของฉันได้แล้วลิษา”