#141

Napapikit ako ng mata ko dahil sa takot na baka mali na naman ito. Subalit nanlaki ang paningin ko ng makita kong successful ito. Tuwang-tuwa naman akong lumapit agad sa laptop ko. At ito na, tahimik kong inumpisahan na mahalikot ito. Maayos lang naman ang mga nakikita ko sa messages ni Dad. Wala masyadong nakakausap. Ngunit, sa isang iglap lang may bagong message na nagpakita. Mukhang hawak-hawak ngayon ni Dad ang cellphone niya. Kaya naman, walang alinlangan ko muna itong hinayaan at pinagmasdan. Kasi kung ako ang gagalaw. Tiyak na mahuhuli ako. Nakikita ko naman sa screen ng laptop ko ang nangyayari sa cellphone ni dad. Hanggang sa pinindot niyo ang message. Dito tumumbad sa akin ang pangalan ni Lui. Maayos na itinuon ko lamang ang tingin ko sa screen. Sa nakikita ko, may mali sa mga pinag-uusapan nila. Hindi ko alam kung maiiyak ba ako o magagalit. Basta naguguluhan ako sa mga binabasa ko. "Huwag mong sasaktan. Mag-usap tayo ng maayos. Pero, tungkol sa anak kong si Grace. Hin

#142

Hindi ko inaasahan na makakapasok ako sa tila sekretong kwarto sa loob ng kwarto ni Kuya Jackson. Dito tumumbad sa akin ang maraming litrato na nakadikit sa mga dingding. Kasama sa mga litrato nila ang babaeng nakita ko sa litrato doon sa sa labas. Tahimik ko lang muna itong pinagmasdan at inalam ang lahat. Walang pinagkaiba ang mukha ng babae sa ibang mga litrato. Duda na ako kung sino siya. Baka siya nga ang mommy namin. Pero bakit nandito lahat sa kwarto ni kuya Jackson? Kung pwede naman ito i-display sa loob ng bahay. Ayaw ba nilang ilabas ito? Kaya nandito lang naka-stock?Hindi lang naman mga litrato ang narito. Kundi magagandang laruan ng pangbata. Higit sa lahat mga libro at papel sa isang mesa na nasa gilid. Walang alinlangan naman akong humakbang papalapit doon sa mesa. Mayroon din dito maliit na litrato nilang naka-display. Sayang nga, ako lang ang wala. Hayts! Pero matagal ng patay si mommy. Kaya ayaw nilang i-open ito sa akin. Nasasaktan lang naman sila kuya sa tuwing ik

#143

Dumugo ang bibig ni Lui. Subalit, wala oa rin sa kaniya ang pagsuko. Gayunpaman, hindi niya ginawang lumaban sa akin. Mukhang gusto niyang ipakita kay Dad na mabait siya ay hindi niya ako kayang saktan bilang respeto. Ngunit, para sa akin ay isa itong insulto at walang kakwenta-kwentang bagay!"Anong tinayo-tayo mo lang diyan? Lumaban ka sa akin Lui. Ipakita mo ang tunay mong kulay. Mukhang nagmamalinis ka pa yata sa ginagawa mo? Pwes! Hindi bagay sa 'yo!" galit na galit kong sigaw. Gigil na gigil ang mga kamay ko. Upang bugbugin ang lalaking ito. Ngunit, patuloy akong pinipigilan ni Dad. Mas kinakampihan pa niya ang ampon niyang anak kaysa sa akin na tagapagmana niya."Hindi ako pumapatol sa kuya ko. Malaki ang galang ko sa 'yo. Alam ni Dad 'yan. Pero, ikaw kuya Jeff, bakit hindi mo man lang ginalang ang kasal namin ni Grace? Ang sakit mo talaga. Tapos ngayon ako pa ang susuntukin mo? Kung tutuusin mas may karapatan akong gawin 'yan kaysa sa 'yo eh. Dahil ikaw ang may atraso sa akin

#144

Galit na galit kong nilayasan ang aking ama. Ngayon ay tila wala siyang utak tungkol sa kompanya at pamilya namin. Nakatuon ang sarili ko sa pagmamaneho. Tahimik ang lugar kaya malaya akong magmaneho kahit bilisan ko pa ito. "Walang hiya ka talaga Lui! Hindi lang ang Santiago family ang napaikot mo kundi ama ko na rin. Manang-mana ka talaga sa walang kwenta mong ina!" Galit na galit ko itong sigaw na may mariin kong boses. Halos malalim ang tingin ko sa daan at mahigpit ang pagkahawak ko sa nobela ko. Hanggang sa makita ko sa labas ng salamin ng kotse ko na may nakasunod sa akin. "Maganda 'to," sabay ngisi ko. Mabilis kong pinaandar ang kotse ko. Tingnan natin kung sino mas mabilis magmaneho sa atin. Tsk! Base naman sa kotse na ito. Hindi ako magkakamali na si Lui. Sumusunod pa talaga sa akin ang walang silbe. Gusto yata niyang gawin' aso ang sarili niya kakasunod sa akin. Habang mabilis kong pinapaandar ang sasakyan. Sumasabay naman siya sa akin. Mukha pati ang mga kotse nami

#145

Nang makita namin kung sino ay agad na umatras si Lui. Sina Jackson ang naririto. Ang tatlong magkakapatid. Seryoso ang mga tingin nila habang humahakbang sila papalapit sa amin. Inakbayan ako ni Julian nang makalapit sila sa akin. "Hey sup bro, mabuti naman at nagkita pa tayo ulit. Heheh, parang hindi pa naman siguro nagtatagal ng muli tayong magkita, right?" aniya niyo sa akin. Pero hindi ako sumagot. Ngunit, nagbigay pa rin ako ng ngiti sa kaniya. "Grabe naman may dumagdag pang tatlong bubwit! Gusto niyo yatang magsama-samang apat. Ang swerte ko naman kung sa kamay ko kayo malilintikan!" sabay malademonyong ngisi ang ibinigay ni Lui. "Oii! May nagsasalita ba? Asan?" Hinawakan ni Julian ang tenga niya upang idiin ito kung saan ang direksyon ni Lui. Tila nais niyang insultuhin si Lui. Mukhang maganda yata ang laban na 'yo. Malakas ang loob ni Julian. Samantalang ang mga kuya niya ay chill lamang na nakasandal sa mga sasakyan. Pero, naka-deretso ang tingin nila kay Lui. "Hindi

#146

GRACE SANTIAGO POINT OF VIEW Iniisip ko pa rin hanggang ngayon ang mga natuklasan ko kanina. Halos hindi ako maka-concentrate sa mga ginagawa ko dito sa bahay. Nandito ako ngayon sa kusina para maghugas. Gusto ko kasi na ako muna ang gagawa ng gawain kahit kunti lang ito. Ngunit, imbis na maghugas ako ay nakatayo lang ako rito at nakasandal sa lababo habang malalim ang nasa isip ko. Nakakapagtaka pa rin ang mga nangyayari ngayon at ang mga natuklasan ko. Nais kong lumabas dito sa bahay upang alamin ang lahat. Upang alamin kung ano ang mga totoong nangyari noon. Tila meron pang mas nakatagong sekreto. Ngunit, na iisip ko rin ang mga anak ko. Hindi ko sila maaaring hayaan na lang o iwanan ng walang nagbabantay. Dahil, posibleng kunin sila sa akin ng kung sino. Lalo na si Lui. "Daddy!" "Hello Daddy!" "Welcome home daddy!" Sigaw ng mga bata. Dahil sa echo ay rinig ko ito hanggang dito sa kusina. Labis naman agad akong nakaramdam ng tuwa dahil sa wakas nandito na si Jeff. Kanina