Semua Bab My Baby's Daddy Is My Boss (SPG): Bab 31 - Bab 40

Kabanata 32 Alex's POV Sunusubuan ko si Azrael ng pagkain habang abala siya sa paghawak ng baywang ko at sa paglabas-masok. Nakaupo pa rin kami. Para siyang walang pakialam kung may staffs na makakakita sa ginagawa namin. Ang laki ng yate pero ang daming staff na naghahanda ng pagkain at nag-aayos ng mga gamit. Hindi ko alam kung nasaan ang iba pang staff. Hindi ko alam kung may nakatingin sa amin. Pero si Azrael, walang pakialam. Basta siya, ginagawa niya ang gusto niya. “Azrael, may staffs na naglalakad sa likod mo,” bulong ko. Sinubukan kong tumingin sa likuran niya pero hindi ko magawa dahil sa ginagawa niya. “Hayaan mo sila,” sagot niya. “Kung titingin sila, tanggal sila. Kung hindi sila titingin, may bonus sila.” “Ang sama mo naman,” sabi ko. “Ginagamit mo ang posisyon mo para pilitin silang hindi tumingin.” “Hindi ko sila pinipilit,” sabi niya. “Sila ang bahala. Pero alam nila ang mangyayari kapag hindi nila sinunod ang gusto ko.” May lumapit na waiter sa table namin bit

Kabanata 34 Alex's POV Mas lalong bumuhos ang luha ko sa sinabi niya. Hindi ko alam kung paano niya nagawa iyon. Hindi ko alam kung paano niya nahanap ang mga magulang ko. Hindi ko alam kung paano niya naisip na dalhin sila rito. Hinigpitan ko pa lalo ang pagyakap ko sa mga magulang ko dahil baka nanaginip lang ako. Baka hindi totoo ang lahat ng ito. Baka magising na lang ako at wala na sila. Pero totoo sila. Nararamdaman ko ang init ng katawan nila. Nararamdaman ko ang paghinga nila. Nararamdaman ko ang luha nila sa balikat ko. Buong araw kong kasama ang mga magulang ko. Hindi na kami naghiwalay. Kinuwento ko sa kanila ang lahat. Ang tungkol kay Aiden. Ang tungkol kay Azrael. Ang tungkol sa trabaho ko. Ang tungkol sa kasal namin. Paulit-ulit din akong humihingi ng sorry sa kanila dahil tinago ko noon ang pagbubuntis ko at hindi sila nasabihan sa iba pang mga naging desisyon ko sa buhay. "Anak, okay lang," sabi ni Mama. "Ang mahalaga, nandito ka na. At may apo na kami. At may m

Kabanata 36 Alex's POV Nang nakalabas na kami sa ospital, para talaga akong naging baldado kasi nakasakay sa wheelchair. Hindi ako makalakad nang maayos. Hindi ako makabangon nang mag-isa. Si Azrael, siya ang nagtutulak sa akin. Siya ang nag-aalaga sa akin. Hindi ko tuloy naihatid si Aiden sa school niya dahil nasa ospital kami ni Azrael. Pero sinabi ni Azrael na sinundo na raw siya ni Mommy Sunshine. Dinala na raw siya sa school. At okay na raw ang lahat. Ang hilig kasi ni Azrael sa rough sex. Parang naka-enervon palagi kasi sobrang energetic ng kumag. Hindi ko alam kung saan niya nakukuha ang energy. Hindi ko alam kung paano niya nagagawa ang lahat. Pagdating sa bahay, agad namin nakita ang mga magulang namin na nag-uusap at nagtatawanan. Nakaupo sila sa sala. May mga kape sa harapan nila. May mga snacks. Sobrang sarap nilang pagmasdan lalung-lalo na ang Mommy Sunshine ni Azrael na alagang-alaga ang mga magulang ko. Kinakausap niya sila nang maayos. Tinatanong kung kumain na b

Kabanata 38 Alex's POV "Next time, mag-iingat ka na, Wife." Marahang hinaplos ni Azrael ang likod ng kamay ko matapos niyang pahiran ng ointment ang paso ko. Kanina pa niya ako pinapagalitan dahil sa nangyari habang nagluluto ako ng tanghalian para sa kanya. Napangiti ako at napailing. "Okay lang 'to. Konting paso lang naman." "Hindi okay," agad niyang kontra habang sinusuri pa rin ang kamay ko. "Nasaktan ka dahil sa akin. Ayokong mangyari ulit 'yan." May kung anong init na kumalat sa dibdib ko. Napakasimple lang ng mga salitang iyon, pero ramdam kong sincere siya. "Gusto ko lang naman makabawi sa'yo," mahina kong sabi. "Ang dami mong ginagawa para sa amin ni Aiden. Pati ang pamilya mo, tinulungan ang parents ko na magkaroon ng bagong bahay. Kahit papaano gusto kong maging mabuting asawa mo." Napatingin siya sa akin at bahagyang ngumiti. "Hindi mo kailangang pilitin maging perfect." "Bakit?" "Dahil wala akong hinahanap na perfect wife." Marahan niyang hinawakan ang baba ko

Kabanata 40 Alex's POV Pagpasok ko sa Laurent Holdings, agad kong napansin ang kakaibang ingay sa lobby. Karaniwan ay tahimik at abala na ang lahat sa kani-kanilang trabaho sa oras na iyon, pero ngayon ay halos nagsisiksikan ang mga empleyado sa isang sulok. May ilan pang nagtutulakan para lang makasilip sa laptop na nasa gitna ng grupo. "Ano'ng nangyari?" tanong ko sa isa sa mga kasamahan ko. Hindi niya ako pinansin. Abala rin siya sa pakikinood. Nagtaka tuloy ako. Mukhang may malaking balita. Dahan-dahan akong nakisiksik sa pagitan ng mga empleyado hanggang sa makita ko ang laman ng laptop. Biglang nanlamig ang buong katawan ko. Mga litrato namin ni Azrael ang nasa screen. Mga kuhang lumabas sa iba't ibang entertainment at business websites matapos ang charity auction noong Sabado. Isa iyong kuha nang buhat niya ako. May isa ring kuha habang nakaupo ako sa kandungan niya. At mayroon ding larawan noong sunod-sunod niyang binili ang lahat ng mga bagay na nagustuhan ko sa a