All Chapters of CRUEL OBSESSION : Chapter 101 - Chapter 110

TYRA"GOOD morning, Dra."Ngumiti naman ako sa lalaking nakatayo sa aking harapan. Matangkad. Sobrang guwapo. At katulad ko, kulay berde ang mga mata. At higit sa lahat, agaw atensyon sa lahat ang tindig ng binata."Yes? What can I do for you, sir?" sagot ko naman. Sinenyasan ko muna ang nurse asikasuhin muna ang susunod kong pasyente."You forgot our date. That's why I'm here again to court you," sabay abot sa akin ng bulaklak."Sorry, sobrang busy ko. Bawi na lang ako, okay.""Gusto ko na magtampo pero sobrang ganda mo talaga.""Evo Kingston, you're so overacting!" sabay irap ko rito."No, I'm not. You're so beautiful and very sweet, charming...whoahhh….a precious woman I've ever meet.""Hay naku, tumigil ka."Lumapit naman ito sa akin at inakbayan ako. "Hmmm..gusto mo bumawi sa lahat ng pagkukulang mo sa akin?" aniya."Basta iyong kaya ko lang! Pero…huwag iyong ano...iyong sex," sinadyang mahina ko sinambit ang huling salita dahil nahihiya ako na marinig ito ng iba."Girlfriend nga

TYRA"MAYBE it's time to take you back," aniya at kinulong ako sa malaki niyang braso.Agad naman ako pumiglas at itinulak ito."A-Anong pinagsasabi mo?""Why? I've waited for you so long, Ty. Now, we're free. 'Di ba sabi mo hintayin kita?"Umiling naman ako. "N-No. Kalimutan mo na iyon-.""Love?"Napalingon naman ako sa biglang pagsulpot ni Evo."What's going on here?" Tanong ng kasintahan ko at inakbayan pa ako."A-Ahmm...w-wala."Nakatitig lang si Nix sa akin at puno ng katanungan ang kanyang mga mata."Well, nice to see you again, Monteverde," bati ni Evo na ikinagulat ko naman.Magkakilala sila?Pero si Nix, tahimik pa rin ito. Bumaling naman si Evo sa akin."Nakaihi ka na ba?"Tumango na lang ako."Let's go."Hindi na ako umimik nang hinawakan na ni Evo ang kamay ko at bumalik na kami sa dining area.Panay naman ang hinga ko ng malalim. "Okay ka lang ba?" seryosong tanong sa akin ni Evo." Y-Yeah. Okay lang ako.""Aalis na tayo," malamig ang boses na turan niya sa akin.Bakit b

TYRA"BABALIK na tayo sa Manila," malamig ang boses ni Evo na bumaling ito sa akin."I-I'm sorry," mahinang sagot ko na lang."Kung totoong kasal nga kayo ni Monteverde, then file a divorce. Kung mahal mo ako, hindi mo ako sasaktan ng ganito, Ty.""E-Evo.""I respect you. Sa dalawang taon na iyon, hindi kita ginalaw. I was thinking na birhen ka pa, that's why ayaw mo talaga. Pero….putang-ina! Masakit pala. Dalawang taon, ni hindi ka nagkukwento sa mga nakaraan mo. Bakit mahal mo pa rin ba siya?"Hindi ko naman maiwasan mapaluha. "A-Ayoko lang balikan ang…a-ang nakaraan ko. I was so young and emotionally damaged.""Did you really love me?" seryosong tanong niya.Napayuko naman ako.Mahina pa itong napatawa. "You don't need to answer anymore, because I already know the answer."Napaangat naman ang ulo ko at napatingin kay Evo.I-I love you-.""You love me, but not the way you love him!"Uniwas naman ako ng tingin. "Pupunta ako sa bayan, kailangan ko gumamit ng telepono. Ayusin mo na ri

TYRANANDITO kami sa isang isla. Ni wala ako nakitang kabahayan o katao-tao man lamang. Pero napakaganda Ng isla na ito. Napakalinis ng puting buhangin. Kahit sa paligid, wala itong nakakalat na basura. Halatang inalagaan ng mabuti ang isla.Napabuntonghininga naman ako. May pag-alala pa rin akong nararamdaman. Nandito pa rin ang takot ko. Natatakot ako harapin ang galit ni Evo. "Sana mapatawad mo ako," mahinang sambit ko habang nakatingin sa malawak na kulay asul na dagat. Alas-otso pa lang ng umaga, pero ramdam ko sa aking balat ang mainit na sikat ng araw. Maaga rin ako nagising at naglalakad-lakad. Hindi pa namin napag-usapan ni Nixus ang sitwasyon namin ngayon. Last night, we slept together. And yes, may nangyari ulit sa amin. Aminin ko, gustong-gusto ko ang bawat haplos sa akin ni Nix."Breakfast is ready," biglang yakap ni Nixus sa aking likuran.Pumihit naman ako ng paharap."L-Litong-lito ako. Naguguluhan a-ako. M-Mahal ko si Evo, p-pero nakakalimutan ko rin siya saglit kap

TYRAILANG buwan rin bago ko nalaman noon na buntis ako. And that time, sobrang naguguluhan ako. Ang pagkakaalam ko, wala na ang baby namin ni Nix. At bago ako umalis sa Pilipinas, wala ring nangyari sa amin. "M-Mom, I don't know what happened to me, lumalaki po kasi ang tiyan ko," natatakot na nagsabi agad ako kay Mommy. Pero wala akong nakitang nag-alala man lang si mommy."It's normal," tanging sagot lang niya sa akin."Pero mommy! What if may sakit ako?!" halos hindi na ako makatulog sa pag-iisip. Araw-araw na lang masama ang pakiramdam ko. At lagi ako naghahanap ng pagkain. Pero kahit isa sa pamilya ko, wala man lang natatakot na baka may sakit talaga ako. Lumipas ang buwan, lalo lumubo ang aking tiyan. Halos iniyakan ko ito. At ipinagtataka ko, hindi man lang ako dinala SA hospital, sa halip si Kuya Tory na ang tumitingin SA akin mismo sa bahay. Dahil na rin sa sitwasyon ko, hindi na ako pumasok sa paaralan."I'm not normal anymore! Mamamatay na ba ako?!" iyak ako ng iyak haba