บททั้งหมดของ Running Away With His Child: บทที่ 11 - บทที่ 20

Tahimik ang buong opisina. Tanging mahinang tunog lang ng air conditioner ang maririnig habang magkatapat na nakaupo sina Astrid at Xavian.Ngunit para kay Astrid…parang napakalakas ng tibok ng puso niya. Hindi pa rin siya makapaniwala sa narinig mula sa lalaki.“Don’t punish me by taking my son away before I even get the chance to love him.”Five years ago, hindi niya kailanman inakalang maririnig niya kay Xavian ang ganoong klase ng salita. Dati kasi, kapag may gusto ito, kinukuha nito. Kapag nagagalit ito, sumasabog ito. At kapag nasasaktan ito, lalong nagiging mapanganib. Pero ngayon parang ibang tao ang kaharap niya. At iyon mismo ang nagpapagulo sa isip niya.Dahan-dahang tumayo si Xavian mula sa pagkakaluhod sa harap niya. Ngunit hindi pa rin nito inaalis ang tingin sa kanya.“I’m not asking you to forgive me immediately,” mababa nitong saad. “Pero bigyan mo naman ako ng chance.”Mariing napapikit si Astrid. Chance. Ilang beses niya ring hiniling noon na sana magbago si Xavian.

Tahimik ang buong hospital room matapos sabihin ni Ashton ang mga salitang iyon.“Then say sorry.”Parang biglang huminto ang mundo. Nakatayo lang si Astrid malapit sa pintuan habang nanlalaki ang mga mata. Samantalang si Xavian naman ay nakaluhod pa rin sa harap ni Ashton habang hawak ng maliit na kamay ng bata ang kamay niya.At sa unang pagkakataon matapos ang limang taon…Pakiramdam ni Xavian ay may unti-unting bumabasag sa matigas na pader sa paligid ng puso niya.Tahimik siyang napatawa nang mahina. Ngunit may halong sakit iyon.“You really think saying sorry fixes everything?” mahina nitong tanong kay Ashton.Nag-isip naman ang bata saka bahagyang kumunot-noo.“Sometimes.”Tahimik ulit. Pagkatapos ay marahan na ngumiti si Ashton.“Teacher said kapag nag-sorry ka, dapat sincere.”At doon tuluyang napayuko si Xavian. Dahil hindi alam ng batang ito… Kung gaano kalalim ang tama ng simpleng salita niya. Mabagal nitong hinaplos ang maliit na kamay ni Ashton.“You’re smart.”Ngumiti n

Hindi agad nakaalis si Astrid mula sa hospital lobby.Matapos ang pag-uusap nila ni Alena, pakiramdam niya ay may kung anong mabigat na bumagsak sa balikat niya. Mga bagay na hindi niya alam noon. Mga katotohanang hindi kailanman sinabi ni Xavian. At mga tanong na mas lalo lamang dumami.Tahimik na nagpaalam si Alena ilang minuto matapos iyon. Wala nang drama. Wala nang paninisi. Ngunit naiwan ang bigat ng mga sinabi nito."Take care of yourself, Astrid."Iyon ang huling sinabi nito bago tuluyang umalis. At hanggang ngayon ay umaalingawngaw pa rin iyon sa isip niya."Mama?"Napakurap siya. Napatingin siya kay Ashton na nakahawak sa kamay niya."Can we go home now?"Agad siyang napangiti."Of course, baby."Tumango naman ang bata. Ngunit bago pa sila makaalis ay narinig niya ang boses ni Xavian."I'll drive you home."Agad siyang natigilan. At gaya ng dati...Awtomatikong gusto niyang tumanggi. Ngunit bago pa siya makapagsalita ay sumingit si Ashton."Yes!"Napatawa agad si Xavian. Sama

Chapter 17Hindi na muling nakatulog nang maayos si Astrid. Sa tuwing ipipikit niya ang mga mata niya, iisa lang ang naiisip niya. Si Ashton. At ang posibilidad na may taong gustong agawin ito sa kanya.Limang taon niyang pinalaki ang anak nang siya lang.Limang niyang ipinaglaban. Limang taon niyang minahal. At ngayon...Dahil lamang sa apelyidong Avanzado, may mga taong naniniwalang may karapatan silang magdesisyon para sa anak niya.Mahigpit niyang niyakap ang kumot habang nakatitig sa kisame. Madaling-araw pa lamang. Tahimik ang buong bahay. Ngunit magulo ang isip niya. Hanggang sa marinig niya ang mahinang pagbukas ng pinto ng kuwarto. Agad siyang napabangon. Ngunit nang makita niya kung sino iyon ay napaluwag nang bahagya ang dibdib niya."Ashton."Inaantok pa ang bata habang yakap-yakap ang stuffed dinosaur nito."Mama."Agad niyang binuksan ang mga braso. At mabilis naman na lumapit ang bata. Sumampa sa kama. Pagkatapos ay yumakap sa kanya. Napapikit si Astrid. Parang may kung

Tahimik ang buong courthouse matapos ang nangyaring mediation. Ngunit sa kabila ng katahimikang iyon...Ramdam ng lahat na may nagbago.Hindi lamang sa kaso. Kundi sa pamilya Avanzado mismo.Habang naglalakad palabas ng conference room sina Astrid at Xavian, hindi pa rin maalis sa isip nila ang rebelasyong ibinunyag ni Elena Ramos. Ang tungkol kay Danny. Ang anak na itinago. Ang anak na hindi kinilala.Ang anak na namatay na may sugatang puso. At sa unang pagkakataon...Nakita nila si Victor Avanzado na tila nawalan ng depensa. Hindi bilang chairman. Hindi bilang makapangyarihang negosyante. Kundi bilang isang ama na huli na ang lahat."Mama!"Agad na tumakbo si Ashton papunta kay Astrid nang makita sila sa lobby. Kasama nito ang babysitter na pinagbilinan nila habang nasa hearing. Napangiti agad si Astrid. At parang nawala kahit paano ang bigat sa dibdib niya nang mayakap ang anak."How was school?" tanong niya.Ngumiti si Ashton."I got a star sticker."Nanlaki agad ang mga mata ni Xa