Semua Bab Play Pretend With My Billionaire "Ex-Husband": Bab 1 - Bab 10

Halos malaglag ang panga ko nang mapagmasdan ang sarili ko sa salamin. Tang-ina… ang ganda ko pala kapag naayusan? Biglang sumulpot sa repleksyon si Wendy, ang bunso kong kapatid. “Ate… babae ka pala?” tudyo niya habang hindi maalis ang tingin sa suot kong Filipiniana gown. “Ang mahal siguro nito…” Pinasadahan niya ng hawak ang embroidery niyon. “'Wag mo masyadong hawakan, baka pagbayarin tayo kapag nadumihan!” gigil na bulong ko sabay pingot sa kanya. “Baka ikaw ang ibayad ko.” Nakita ko ang paglingon ni Cynthia Villareal sa gawi namin. Agad akong tumuwid ng tayo habang inaayos ng attendant ang laylayan ng suot ko. Nakababatang kapatid ko siya sa ama, at siya rin ang ipinadala ng magaling kong tatay para gabayan ako sa panlolokong gagawin namin sa gabing ito. “Ate… papalapit na siya,” bulong ni Wendy saka mabilis na umupo sa katapat na sofa. “Kita ko nga.” Nalingunan ko si Cynthia na katatapos lang makipagkuwentuhan sa kausap niya. Seryoso at malamig niya akong binalingan.

Labing-limang minuto.Iyon lang ang ibinigay sa aking oras ni Mr. President para ihanda ang sarili ko sa pinakamalaking pambubudol sa kasaysayan ng bansa.“For God’s sake loosen your shoulder! You’re too stiff,” mariing bulong ni Cynthia habang pilit na hinahatak pababa ang balikat ko. Pumasok sila nina Ricardo sa silid sa sandaling lumabas si Lisandro, at mukhang nakabawi na naman ang impakta sa kanyang kayabangan.“Kung ayaw mong masira ang pamilya mo, galingan mo,” banta naman ni Ricardo. “Isang pagkakamali mo lang sa harap ng media, hindi lang pera ang mawawala sa'yo. Sisiguraduhin kong mabubulok kayo sa kulungan ng mga kapatid mo kasama ng ina mo.”Mabilis pa sa ala una nang lingunin ko siya. “Wag idamay ang nanay ko rito. At kung may isasama man ako sa kulungan, kayo ‘yon. Sama-sama tayong humimas ng rehas kung gusto mo.” Hindi ako nagpatinag. Lumakad ako palapit kay Ricardo kaharap ang anak niyang si Cynthia.“Wag mo kong pagsalitaan na para bang naging mabuti kang ama. Dahil k

Hindi maalis ang tingin ko sa kamay namin na magkahawak na naman. He even waved to his supporters before he guided me inside the limo. Shit... ang angas ng sasakyan! Galing kaya sa kaban ng bayan 'to?Mabilis kaming inalalayan ng mga PSG at agad kong inalis ang kamay ko sa kanya pagpasok pa lang sa loob."Your hand is bleeding," bulong niya nang makaupo sa tapat ko. Parang dugo lang, eh. Pero bago pa ko makaisip ng pambabara sa kanya, hinigit niya iyon. Kaya hinigit ko rin pabalik."Anong problema mo?" Inis na tanong ko. "You're afraid of blood. Let me clean that up," aniya saka may kinuha sa ilalim ng upuan niya. Inilabas niya ang isang first-aid kit na halos magpataas ng kilay ko.Mangha na sumilip ako saka ko lang napansin na may sariling ref pala sa loob ng sasakyan niya! How could he even afford to live this kind of life? Samantalang kaming mahihirap, hindi alam kung paano isasalba ang isang buong araw! Parang gusto kong umalma at magreklamo pero pinigilan ko. Hindi ko napan

Napatitig ako sa banyong iniwan ko. Ang bango pa naman ng tubig doon, tapos hindi ko man lang mapapakinabangan dahil sa lalaking ito! Palihim kong binalingan ng masamang tingin ang likod ni Lisandro habang marahas niyang isinasara ang pinto ng silid ko.​Bwisit talaga. Buhay reyna sana, nabasag pa dahil sa biglaang pa-meeting na yan! ​Wala akong nagawa kundi ang mabilis na magpatuyo at mag-ayos. Naghanap ako ng matinong maisusuot sa naglalakihang closet ni Maggie. Puro mamahaling damit na akala mo laging a-attend ng fashion week ang nandoon. Nakapili ako ng isang simpleng kaswal na blazer at itim na slacks. Disente iyon at pormal, at higit sa lahat, hindi mukhang aattend sa first mass kagaya ng ruffles na pantulog ko kanina. ​Bitbit ang isang branded na bag kung saan mabilis kong isinilid ang sarili kong basag na phone, huminga ako nang malalim bago lumabas ng kwarto. Pagbaba ko sa main hall ng Palasyo, nandoon na si Lisandro, pormal na pormal siya sa suot niya at seryosong nakikipag

This book is a work of fiction. While it utilizes the backdrop of Philippine politics and governance, liberties have been taken with existing constitutional laws for narrative and creative purposes—specifically the age requirement for the presidency, which has been lowered to the 30s for the character of Lisandro Altagracia. Any political entities, scandals, and characters depicted do not represent real-world figures or actual government offices.— inksigned