บททั้งหมดของ Married to My Fiancé's Tattooed Billionaire Uncle: บทที่ 1 - บทที่ 10

Jane's POV Umuulan habang tinatahak ko ang daan papunta sa charity gala ng mga Averoné. Dumaan ako sa isang liblib na shortcut dahil pinagmamadali na ako ng boyfriend ko na makarating kaagad sa destinasyon. Ito ang huling gabi na dadalo ako sa isang magarbong event na hindi pa ako kasal. Dahil bukas ng gabi, sa Lorenzo Grand Hotel, doon gaganapin ang kasal namin ng tatlong taon ko nang fiancé na si Kian Averoné. Pero ang nananahimik kong diwa ay nagulo nang may natanaw akong itim na van sa may unahan. Tumambol na lang bigla nang malakas ang tibok ng puso ko. Hindi pa man nakakalapit ang van ay naramdaman ko na ang matinding kilabot sa katawan. Akmang ililiko ko na sana ang minamaneho kong kotse nang humarang ang isa pang sasakyan sa likuran ng kotse ko. Napahigpit ang hawak ko sa manibela, pinipigilang manginig ang katawan dahil sa labis na takot nang nagsilabasan na ang mga lalaking may kanya-kanyang bitbit. May bakal, may baseball bat, at kung ano pang pamalo. Sa kilos, tawanan,

“Paano po ’yung kotse ko, sir?” ani ko, sabay lingon sa kotse kong nakaparada sa gilid ng kalsada “I’ll have my staff to take care of your car,” he said calmly. “Get in,” utos niya pagkabukas ng pinto kaya walang sabi-sabing sumunod ako. Pagkaupo ko sa mamahaling leather seat, muli akong napayakap sa sarili. Napahigpit ang pagkakakapit ko sa lapel ng overcoat dahil sa lamig ng aircon. Pagkapasok niya sa driver’s seat, inalis niya ang pagkakasuksok ng kanyang dalawang baril sa tagiliran at basta na lamang iyon inilagay sa dashboard. Hindi ko naiwasang mapakunot ang noo dahil sa kakaibang tunog ng bagay na iyon pagkalapag niya. “Totoong baril ba ’yan?” usisa ko. “It's a toy,” sabay abot niya at ipinakita sa akin na peke lang pala ang mga ito. “This is Yuan’s toy. I bought it for him,” aniya nang hindi man lang ako tinitingnan. “Ahh...” Napatango-tango lang ako bago muling naisipang bumalik sa proposal ko kanina. “Pumapayag ka na ba?” hindi mapakaling wika ko. Tinitigan ko siya

Akala ng mga kakilala ko ay maswerte ako dahil ipinanganak akong mayaman, pero hindi nila alam na isa lamang akong ampon at ang nag-ampon sa akin ay ginawa lamang akong collateral sa mga utang nila sa mga magulang ni Kian.Si Daddy na sugapa sa sugal. Si Mommy na maluho at mahilig mag-travel. Wala na silang ibang pinagkukunan ng pera para gawin ang gusto nila kaya ang pera sa negosyong itinayo pa ng mga namayapang magulang ni Daddy ang pinagkukunan nila.Ngayon, nasa kritikal na ang kondisyon ng kompanya at kaunti na lang ang oras ay tuluyan na itong magsasara. Kung hindi lamang tumutulong sa amin ang mga magulang ni Kian, hindi namin alam kung saan kami pupulutin dahil kahit itong Del Austria Mansion ay nakasangla na rin sa kanila.Kaya napagdesisyunan ng mga magulang ko na ipakasal na lamang ako sa anak ng mga taong nagpapautang sa kanila, para lang maisalba ang papaluging kompanya.At mabilis rin naman akong pumayag sa arranged marriage dahil kahit noon pa man ay gusto ko na si Kia

Saglit akong napatitig sa nakaimprentang pangalan ni Aviv sa marriage contract bago ko siya nilingon. Nauna na siyang pumirma. Bahagya siyang napalingon sa akin habang pareho pa rin kaming nakaluhod sa harap ng pari.“You still have time to change your mind,” aniya sa mababang tono.Maikling ngiti ang itinugon ko sa kanya bago walang pag-aalinlangan akong pumirma.“I won't change my mind, Mr. Averoné. Ako ang nakiusap sa ’yo na palitan mo ang pamangkin mo. Ang pagpayag mo sa hiling ko ay napakalaking bagay para sa akin,” wika ko bago marahang itinulak ang papel patungo sa pari.Tinulungan ako ni Aviv na makatayo, at magkahawak-kamay kaming humarap sa napakaraming bisita. Inilapit niya ang kanyang mukha sa akin, sapat para maramdaman ko ang init ng kanyang hininga na agad nagpatuyo sa lalamunan ko.“Are you sure you want me to be your husband? We still have time not to register our marriage,” bulong niya.“I won't back down,” agaran kong sagot habang nakikipagtitigan sa kanya, kahit il

Saglit namang napakunot ang noo ni Mommy sa hiling ko. “Akala ko ba ayaw mo sa alak?”“Gusto ko na ngayon. Bilis!” agarang sagot ko, kaya naman agad siyang tumawag ng waiter para salinan muli ang kopitang hawak ko.Pagkalapit ng waiter ay agad nitong nilagyan ng mamahaling alak ang hawak kong baso. Gusto ko sanang ubusin muli iyon sa isang lagukan lang para pawiin ang kakaibang kaba sa dibdib ko, pero mabilis na humarang ang malapad at mainit na palad ni Aviv para pigilan ang kamay ko.“Hindi ganyan ang pag-inom ng wine, Jane. Malalasing ka agad sa ginagawa mo,” saway niya sa akin sa mababang tono ngunit may awtoridad.“Minsan lang naman akong uminom, hayaan mo na ako,” pakiusap ko sa kanya habang nakatingin sa kanyang mga mata.Napailing na lamang siya. “Fine. Bahala ka. Uminom ka kung gusto mo.”At walang alinlangan akong lumagok ng alak habang nakatuon naman ang mga mata ni Aviv sa akin.Ilang minuto ang lumipas matapos umalis ni Mommy para makipag-usap sa mga kakilala niya. Doon