Semua Bab เมียนายเถื่อน : Bab 11 - Bab 20

“ไม่เอาอะเถื่อนข้าวจะทิ้งเถื่อนได้ไง” ฉันพูดขึ้นทันทีเพราะฉันไม่อยากทิ้งเขาไปไหน ตอนนี้เถื่อนมีคนเดียวแต่อีกฝั่งมีห้าคนจำนวนหนึ่งต่อห้าจำนวนไม่ใช่น้อยๆนะ“กูบอกให้ไปไงข้าววิ่งไปให้ไกลไปเร็ว” แต่เหมือนเถื่อนจะไม่ฟังที่ฉันพูดเขาเอาแต่ไล่ฉันแต่เมื่อเห็นสีหน้าเอาจริงเอาจังของเถื่อนฉันก็รีบวิ่งออกมาหาที่คนเยอะๆทันที เมื่อเห็นว่าไม่มีใครตามมาฉันก็ร้องเรียกขอความช่วยเหลือจากที่รปภ.ทันที“พี่คะช่วยด้วยแฟนหนูเขาโดนหาเรื่องอยู่ฝั่งนู้นค่ะ” ฉันพูดอย่างลนลานพร้อมทั้งชี้ไปฝั่งที่เถื่อนอยู่ส่วนพี่รปภ.ก็เปิดกล้องวงจรปิดก่อนจะประสานงานกับคนอื่นๆทันทีฉันกึ่งวิ่งกึ่งเดินตามพี่รปภ.มาจนฉันเห็นเถื่อนลางๆ ฉันรีบวิ่งเข้าไปหาเถื่อนทันทีตอนนี้เถื่อนอยู่คนเดียวไอ้พวกนั้นห้าคนหายไปหมดแล้วแต่สภาพเถื่อนดูไม่ดีเลย“เถื่อนเจ็บไหม” ฉันพยุงตัวเถื่อนที่สภาพดูไม่ค่อยดีนักขึ้น“มึงเป็นไรไหมข้าว” คำถามเถื่อนทำฉันน้ำตาไหลทั้งๆที่ตัวเองเจ็บแต่ก็ยังเป็นห่วงฉันไม่เลิก“พี่ว่ารีบพาแฟนน้องไปห้องพยาบาลก่อนเถอะพี่แจ้งเขาให้เอารถมารับแล้ว” พี่รปภ.พูดขึ้นทันที“ขอบคุณนะคะ” ไม่นานนักรถที่ว่าก็มาถึงฉันกับพี่รปภ.ช่วยกันพยุงเถื่อนขึ้

ฉันตื่นมาในเช้าวันใหม่นึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ที่แสนแย่ในเมื่อคืนยอมรับว่าฉันตกใจและไม่คิดว่าเถื่อนจะทำแบบนี้กับฉัน ไม่เหมือนครั้งนั้นที่ฉันปากกล้าไปท้าเถื่อนตอนนั้นเถื่อนเบามือทะนุถนอมฉันจนสุดท้ายเถื่อนบอกจะรอ รอจนฉันพร้อมความไว้ใจฉันให้เถื่อนไปจนหมดเพราะเถื่อนทำให้เห็นว่าเขาทำได้จริง แต่ในตอนนี้ความไว้ใจของฉันมันแตกสลายความเชื่อใจที่เคยมีมันไม่มีอีกแล้วฉันก้าวขาลงจากเตียงเบาๆเพื่อไม่ให้เถื่อนตื่นพร้อมกับหยิบของตัวเองทั้งเสื้อผ้ากระเป๋าเครื่องสำอางรวมถึงสายชาร์จโทรศัพท์และของอื่นๆของฉันทำทุกอย่างด้วยความเงียบเพื่อไม่ให้เถื่อนตื่นเพราะฉันไม่พร้อมคุยกับเถื่อนตอนนี้ หลังจากออกจากห้องของเถื่อนฉันก็ตรงมาห้องของตัวเองจากนั้นก็ทิ้งตัวลงบนเตียง ให้สมองมันย้อนคิดถึงเรื่องราวของเมื่อคืน... “ฮึก…ฮืออ…เถื่อนใจร้ายที่สุด” น้ำตาฉันไหลลงมาทันทีเมื่อเหตุการณ์เมื่อคืนไหลย้อนเข้ามาในความคิด“ฮือ” เสียงร้องไห้ของฉันดังไปทั่วทั้งห้องหลายคนอาจจะสงสัยเพราะเถื่อนยังไม่ได้ทำแต่ทำไมฉันถึงต้องเสียใจขนาดนี้ นั้นสิ ทำไมฉันถึงเสียใจขนาดนี้อาจเป็นเพราะฉันชอบเถื่อนไม่สิฉันเผลอใจรักเถื่อนไปแล้วความไว้ใจความเชื่อใจท

“กูจ่ายให้ มึงอยากได้อะไรก็หยิบเลยแต่ถ้าให้กูช่วยเลือกคงช่วยไม่ได้เพราะงั้นมึงเลือกเองแล้วเอาเงินกูไปจ่าย” พูดจบเถื่อนก็ยัดกระเป๋าเงินใส่มือฉันก่อนจะเดินออกไปนอกร้านทันที ส่วนฉันก็ไม่อิดออดรับมาแต่โดยดี ถ้านี่คือการคือการง้อในกระเป๋ามีเท่าไหร่ฉันก็จะใช้ และก็จะไม่มีการเกรงใจอะไรทั้งนั้นเพราะอะไรที่เป็นของฟรีฉันชอบ“ช่วยถือหน่อยดิ” หลังจากที่ฉันออกจากร้านถุงต่างๆฉันก็ส่งให้เถื่อนทันที แน่นอนว่าเขารับมันไปแต่โดยดีแต่สายตาก็มองฉันอย่างอึ้งๆ“มึงเหมาร้านหรอวะ” เถื่อนพูดขึ้นอีกครั้ง“กลัวเงินหมดหรอ” ฉันถามขึ้นทันทีพร้อมกับส่งกระเป๋าเงินคืนนายเถื่อน“กลัวมึงใช้ไม่พอต่างหาก” ฉันยกยิ้มกับความสายเปย์ของนายคนนี้ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือมารับกระเป๋าเงินจากฉัน“จะเอาอะไรอีกไหมไม่เอาจะได้กลับ” เขาถามฉันขึ้นต่อทันทีก่อนที่มือหนาจะทำท่าจะจับมือฉัน “ไม่ละเดี๋ยวฉันกลับเอง” ฉันตอบปฏิเสธทันทีเพราะใจจริงก็ไม่ได้อยากจะกลับกับเถื่อนหรอก“อย่าเยอะกลับด้วยกันนี่แหละกูเป็นห่วง” พูดจบเถื่อนก็จับมือฉันพร้อมพาฉันตรงมายังลานจอดรถทันที “เอาคันนี้มาแล้วจะกลับยังไงของเยอะแยะ” ฉันถามขึ้นทันทีเพราะของฉันเยอะมากและรถที่

หลังจากที่เถื่อนให้ฉันลงไปข้างล่าง ฉันก็ขยับโยกย้ายร่างกายโดยที่ไม่สนใจใคร เพลงที่นี่ดีมากฉันโยกตามได้ทุกจังหวะของเพลง มีบ้างที่ฉันรู้สึกว่ามีคนมาโดนเนื้อโดนตัวแต่ก็เข้าใจได้เพราะที่แบบนี้มือไม้ก็ต้องมาโดนกันอยู่แล้วจนกระทั่งมีผู้ชายคนหนึ่งเต้นมาชนฉัน “ขอโทษครับ” เขากล่าวขอโทษขึ้นทันที“ไม่เป็นไรค่ะ” ฉันตอบและไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก พร้อมกับหันมาเต้นต่อ“มากับใครหรอครับ” เขาถามฉันขึ้นอีกครั้ง“มากับแฟนค่ะ” ฉันตอบกลับไปทันทีเพราะการที่เข้ามาทักกันแบบนี้ก็ไม่ได้จะทักเฉยๆหรอกจริงไหม“แล้วไหนแฟนหรอครับ” เขาถามขึ้นอีกครั้ง“แฟนนั่งอยู่ข้างบนค่ะ” ฉันตอบกลับพร้อมกับชี้ไปยังด้านบนที่เถื่อนนั่งอยู่ แต่เถื่อนคงจะไม่เห็นฉันเพราะตอนนี้เถื่อนกำลังคุยกับพี่แบงค์ที่กำลังยืนอยู่“ไม่มีแฟนก็บอกผมมาเถอะครับ ผมอยากเป็นแฟนคุณนะครับคนสวย” เขาพูดขึ้นอีกครั้งก่อนทำท่าจะเดินมาใกล้ๆฉัน “มีแฟนแล้วค่ะแล้วก็เลิกยุ่งกับฉันนะคะ” ฉันพูดแบบตัดบทสนทนาเพราะตอนนี้ฉันรู้สึกรำคาญคนตรงหน้าสุดมากๆ ไม่รู้จักก็ไม่รู้จักยังจะมาทำตัวอยากสนิทสนมกันอีก “งั้นดื่มแก้วนี้ก่อนแล้วผมจะเลิกยุ่ง” เขาพูดขึ้นพร้อมกับรับแก้วจากเพื่อนที่อ

“อยากขึ้นไหม” ตอนนี้ผมอยากขอบคุณไอ้เหี้ยนั้นเสียจริงๆเพราะส่วนนึงก็มาจากมันที่ทำให้ผมกับข้าวเจ้ากำลังบรรเลงบทรักกันอยู่“ขึ้นไม่เป็น” เธอกลับมาทันทีแน่นอนว่าของแบบนี้ไม่ใช่ปัญหา “เดี๋ยวสอน” ผมพูดขึ้นจากนั้นก็พาข้าวเจ้ามาที่เตียงผมจับให้ข้าวเจ้านั่งบนตัวผม “ขยับตัวขึ้นแบบนี้” ผมพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับยกสะโพกคนตรงหน้าขึ้น“ขึ้นลงแบบนั้นแหละ…อ่า” เรียกว่าเรียนรู้เร็วก็ว่าได้ เพราะตอนนี้ข้าวเจ้ากำลังบดเอวหวานอยู่บนตัวของผม “อ่า…แบบนั้น…บดลงมาเลย” ผมพูดขึ้นต่อทันทีส่วนสองมือก็จับเข้าที่เอวคอดของคนตัวเล็ก “อ่า..อ๊ะ…เถื่อนเสียว” “อ่า…เสียวเหมือนกัน” ผมพูดขึ้นทันทีเพราะตอนนี้ผมรู้เสียวมากจริงๆ ไม่อยากเชื่อว่านี่คือครั้งแรกของข้าวเจ้าเพราะเธอกำลังบดเอวหวานของบนตัวผมมันทำให้ผมรู้สึกดีมากๆ “หยุดทำไมเหนื่อยหรอ” ผมถามขึ้นทันทีเมื่อข้าวเจ้าที่กำลังบดเอวหวานอยู่ๆก็นอนซบลงบนตัวผม“หรือเสร็จ” แน่นอนว่าเธอเสร็จแน่ๆ เพราะผมรับรู้ได้เลยว่าช่วงล่างแนบติดกันของเรามันมีน้ำไหลออกมา“เหนื่อยแล้วอะเถื่อน อยากนอนแล้ว” ข้าวเจ้าตอบกลับมาทันที“นอนไปกูทำเอง” พูดจบผมก็จับข้าวเจ้าให้นอนลงด้านล่าง ส่วนผมก็ขึ้น