The Billionaire's Son Playing Cupid のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 18

Muli kaming nagkatinginan ni Magnus.“June 11 next year, counting one year from now on, mabubuo siya this coming September. Kailangan nating…”“No!” mabilis kong putol sa sasabihin pa niya. Saka ko niyakap ang aking sarili to express that was below the belt to talk about.“We have just three months left… we…” ngunit hindi siya tumigil sa pag aanalisa kung kailan magagawa si Lucian ngayong taon na ito para maipanganak sa saktong araw ng kapanganakan nito sa susunod na taon.“Shut up!” ngunit ayaw pumayag ng utak ko na gagawin nga namin iyon ni Magnus just to give birth to Lucian. “S-shut up and stop thinking about it.” pagpapatigil ko sa kanya. “Hindi ako makakapayag. Absolutely not.” saka ko siya tinalikuran at lumayo sa kanya.Iisipin pa lang kung paano namin iyon gagawin ay parang sasabog na ang utak ko.Padabog pa akong naupo sa sofa.“Tsk!”Napailing naman siya at sumunod lang sa akin at naupo isang metro ang layo sa kinauupuan ko.“Sa tingin mo ba gusto ko ding gawin iyon sayo? H

“At talagang sabay pa kayong magsalita.” nakangiti pa nitong tila panunukso sa amin.Nagkatinginan na lang ulit kami ni Magnus.“Pero huwag kang mag alala, papa. Tatawagin ko si mama tulad ng tawag mo sa kanya lagi.”“Huh!”“My sweet, sweet Lucy.” saka nito hinawakan ang kamay ko at niyugyog iyon na parang naglalambing sa akin.“Stop it, Lucian. Hindi ko kailanman siya tinawag ng ganyan,” agad na pagsita ni Magnus kay Lucian.Nakasimangot si Lucian at pinamaywangan pa siya nito.“Palagi mo naman talaga tinatawag ng ganun si Mama, papa. Gusto mo ba na ipakita ko pa sayo kung pano mo siya tawagin ng sweet Lucy?” at halata na hinahamon nga ni Lucian si Magnus.Napangiwi naman ako. Parang biglang tumakbo sa isip ko ang eksenang tinatawag nga ako ni Magnus ng tulad ng tinawag sa akin ni Lucian.“Ehem,” napatikhim ako para mawala ang tila bumara sa lalamunan ko sa naisip ko. “Let’s go.” saka ko muling niyaya si Lucian na umalis na.Nalampasan ko na ulit sana siya ng inabot niya sa akin ang

“Mr. Johnson, bago ka gumawa ng desisyon sa susunod ay sabihin mo muna sa akin. At wala tayong relasyon para magdesisyon para sa akin.” seryoso kong sumbat kay Henry.“Pasensya ka na, kasalanan ko. Huwag ka naman magalit sa akin.”Napabuntong hininga ako habang napatitig dito.Nakikita ko na parang totoo naman ang paghingi nito ng tawag.“Ilang beses na kasing napupurnada ang blind date natin.” sabi pa nito.Oo nga naman. Pangatlong beses na ang huling blind date sana namin pero dahil kay Magnus ay hindi natutuloy. Lagi niya akong pinipigilan makipagkita sa kahit na sinong lalaki.Kaya hanggang ngayon ay hindi ko pa nararanasan ang magkaboyfriend.Kung sakaling hindi dumating si Lucian at nagpakita sa amin. Posible kayang sagutin ko si Henry at ikonsidera na ito na ang pakakasalan ko?“Lucy..” ngunit hindi ko napansin ang pagbabago ng tono ng boses nito. “Lucy!” napakurap na lang ako at nawala ang mga naisip ko ng bigla na lang tumaas ang boses nito. “Mayroon ka bang itinatago sa akin

Wala pa ring nagbabago at wala pa ring palatandaan kung kailan makakabalik si Lucian sa hinaharap.Ilang araw na rin na nandito siya sa poder namin ni Magnus. At tulad ng dati ay naglalaro na naman ito ng tagu-taguan baka sakaling maghimala at makabalik na siya sa kung saan siya nanggaling.Ngunit nanatili lang siya dito at normal na nabubuhay.Nakasunod lang ang tingin namin sa kanya habang naglalaro. Pareho kaming nakaupo ni Magnus sa mahabang sofa at nag iisip pa ng ibang mga bagay na maaring gawin kung paano nga siya mapapabalik sa hinaharap.At habang nasa sala kami ay biglang pumasok si Nancy at halatang mayroong dalang masamang balita.“Ms. Lucy…”“Anong problema, Nancy?” tanong ko pa rin sa kanya ngunit hindi naman ako nabahala sa pagdating niya.Kahit si Magnus ay halata na alam na din ang dahilan kung bakit atubili ngayon ang sekretarya niya.“Nasa trending topic po kayo ni Mr. Mondragon, ms. Lucy.” atubiling pagbabalita ni Nancy sa amin.Napasulyap ako kay Magnus na napasuly