All Chapters of He Hated Me Until His Daughter Called Him Daddy: Chapter 21 - Chapter 30

Bago pa makapagtanong si Caelan—nauna nang magsalita si Vivi."Daddy.""Hm?"Kumurap-kurap ang bata.Pagkatapos ay ikiniling ang ulo."Bakit hindi ka na pumupunta malapit sa restaurant?"Natigilan si Caelan.Nagpatuloy si Vivi."Palagi kitang hinahanap.""Pero wala ka."Lalong tumahimik si Caelan.At bago pa siya makasagot—parang may naalala ang bata.Unti-unting nawala ang ngiti nito.At napalitan ng lungkot."Daddy..."Mahina ang boses nito ngayon."Di mo na ba love si Vivi?"Halos tutulo na ang luha sa malalaki at matutubig nitong mga mata.Parang isang kawawang kuting na iniwan sa ulan.At sa isang iglap—nakaramdam si Caelan ng matinding kirot sa dibdib.Agad niyang hinawakan ang balikat ng bata."Of course not.""Love ni Daddy si Vivi."Napakurap si Vivi."Totoo?"Tumango si Caelan."Totoo.""Busy lang si Daddy nitong mga nakaraang araw.""Kaya hindi nakadalaw."Pagkatapos ay bahagya siyang ngumiti."Pero tingnan mo.""Hinanap pa nga kita sa school mo."Agad na lumiwanag ang m

Tahimik na naghihintay si Caelan.Habang si Harvey naman ay nakatayo sa gilid na parang bodyguard na nanonood ng pinakaimportanteng usapan sa mundo.Sa wakas—tumingin si Vivi kay Caelan.Kumurap-kurap.At tila pinag-iisipan nang mabuti ang tanong.Pagkatapos ay nagsalita."Daddy.""Hm?""Pwede ka namang bumalik."Natigilan si Caelan.Nagpatuloy si Vivi."Bakit mo pa tinatanong sa akin?""..."Hindi alam ni Caelan kung ano ang magiging reaksyon.At sa sandaling iyon—napagtanto niya ang isang bagay.Hindi alam ni Vivi ang sitwasyon nila ni Vaelisse.Sa isip ng bata—siya ay simpleng ama lamang na matagal nawalala.At ngayon ay bumalik.Iyon lang.Walang komplikasyon.Walang limang taong sakit.Walang mga lihim.Nagpatuloy si Vivi."Sabi ni Mommy busy ka.""Kaya hindi ka makauwi."Tumango-tango pa ito.Parang sigurado."Kaya..."Napangiti siya."Kung hindi ka na busy.""Pwede mo naman puntahan si Mommy.""Hindi mo na kailangang tanungin."Tahimik si Caelan.At sa loob-loob niya—kung g

Naglalakad noon si Caelan sa hallway habang nasa likod niya sina Director Hunts at Harvey.Patungo sila sa isa pang facility na balak niyang inspeksyunin.Ngunit sa loob-loob niya—halos matawa na siya nang baliw.Dahil nakita niya ang eksaktong ekspresyon ni Vaelisse nang marinig nito ang sigaw ni Vivi.Ang namumutlang mukha nito.Ang panic sa mga mata nito.At ang paraan ng pagtingin nito kay Vivi na parang gusto nitong takpan ang buong mundo.Ngunit sa labas—nanatili siyang kalmado."Daddy!"Masayang sigaw ni Vivi.At gaya ng napag-usapan nila—nagpanggap siyang nagulat."Daddy?"ulit niya habang kunwari'y nagtataka.Tumawa si Vivi.At tumango nang masaya."Opo.""Ikaw ang Daddy ko.""Nakita ko sa wallet ni Mo—"Hindi na natapos ni Vivi ang sasabihin.Dahil agad na tinakpan ni Vaelisse ang bibig nito.Mabilis siyang tumingin sa kaliwa't kanan.At matapos masiguradong walang ibang nakarinig—bigla niyang hinawakan ang kamay ni Caelan.At hinila palayo."Excuse us."pilit niyang sab

Pagbalik ni Vaelisse sa restaurant, agad siyang bumalik sa trabaho.Ngunit sa buong araw—wala siya sa sarili.Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang nangyari sa day care center.At dahil doon—ilang beses siyang nagkamali.Napagpalit niya ang order ng dalawang customer.Nasobrahan siya sa pagsalin ng alak.At minsan pa nga ay naiwan niyang bukas ang faucet sa service area.Mabuti na lamang at napansin niya agad ang mga iyon.At wala namang naging malaking problema.Ngunit malinaw sa lahat ng nakakakilala sa kanya—may bumabagabag sa kanyang isip.Kinahapunan.Matapos ang trabaho.Nasa rest area si Vaelisse.Nagpapahinga sandali habang naghahanda upang sunduin si Vivi.Ngunit bago pa siya makatayo—lumapit si Chloe."Elisse."Napalingon siya."Hm?"May pag-aalala sa mukha ng matanda."May bumabagabag ba sa'yo?"Napangiti si Vaelisse.Isang pilit na ngiti."Okay lang po ako, Tita Chloe.""Medyo napagod lang."Tinaasan siya ng kilay ni Chloe."Pagod?"Pagkatapos ay napailing ito."Sa

Sa loob ng maliit na apartment.Tahimik na nakaupo si Vaelisse sa harap ng mesa.At seryoso siyang nakatitig sa kanyang anak.Samantalang si Vivi naman—ay nakaupo rin sa kabilang side.May malapad na ngiti.At mukhang walang ideya kung bakit siya iniimbestigahan.Limang minuto.Halos limang minuto silang nagtitigan.Parang police interrogation.Sa wakas—sumuko si Vaelisse."Vivi.""Hm?""Sabihin mo nga sa akin."Nagkaroon ng pagtataka ang mukha ng bata."Ano po?"Bumuntong-hininga si Vaelisse."Kung bakit kasama mo ang Daddy mo na kumakain ng fishball kanina.""Ahhh."Tumango si Vivi.Parang ngayon lang niya naalala."Ganoon kasi..."At nagsimula itong magkuwento.Tahimik na nakinig si Vaelisse.At nang matapos ang buong kwento—tumango siya."So...""Sinasabi mong nagutom ka."Tumango si Vivi."Tapos nakita ka ng Daddy mo na nakatingin sa street foods."Tumango ulit."Tapos niyaya niya ang lahat ng magulang at bata doon.""Opo.""Para hindi sila maghinala kung bakit magkasama kayo.