All Chapters of Secret Contract:The CEO is my Twins' unknown father: Chapter 11 - Chapter 20

33 Chapters

CHAPTER 11-ANO ANG FAMILY NAME MO?

SERENA'S POVMatapos ang munting gulo ay nakahinga ako nang maayos.Pinalabas ang mga Santos kasama na si Celine. Hindi na nila magawang humarap pa sa mga tao, lalo na't may mga camera na nagfa-flash kahit saan.Kahit sa simpleng gabing ito ay pwedeng masira ang reputasyon nila at kasabay nito ang pagbagsak ng negosyo nila.Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman.Ang alam ko lang ay para akong nabunutan ng tinik sa dibdib.Anim na taon ng pagdurusa at pagtatago.Ngayon ay naharap ko na ang mga taong puno't dulo ng lahat.Ang mga taong humila sa akin pababa at tumapak sa akin hanggang sa hindi na ako makatayo.Ang mga Santos ang dahilan kung bakit kailangan kong mamuhay sa takot sa loob ng anim na taon habang nagpapanggap na matatag sa harap ni Mama at ng mga anak ko.Lumuhod ako sa harap ng mga anak ko at niyakap sila nang mahigpit."Buti na lang at hindi kayo masyadong nadamay..." mahina kong sabi habang labis ang pasasalamat ko kung gaano ako kaswerte na umabot kami sa ga

CHAPTER 12- HER

SERENA'S POVBinuka ko ang bibig ko para magsalita habang ang musika ay sumasabay sa malakas na pagtibok ng puso ko. Kapag nalaman nilang anak ako ng taong nagnakaw sa kompanya nila, alam kong katapusan ko na.Who knows how much they despise the Dela Cruz family now after my father's embezzlement.Magsasalita na sana ako nang biglang nagsalita si Sebastian para sa akin."She came from the countryside," sabi ni Sebastian sa kalmadong tono na para bang pinaghandaan niya ang sandaling ito. "Her family name is Dela Cruz, but soon her full name will be Serena Lancaster. We already signed the marriage contract, but I still have to process some documents to officially change her name."Napasinghap ako sa sinabi niya. Hindi ko inaasahan na sasabihin niya talaga ang apelyido ko sa lola at lolo niya. Isang bagay na hindi ko akalaing gagawin niya nang ganoon kadiretso."Dela Cruz?" tanong ng babaeng si Auntie Louisa. "Ano ang ugnayan mo kay George Dela Cruz?"Agad akong nabuhusan ng malamig na t

CHAPTER 13-DON'T YOU EVER FALL INLOVE WITH ME

SERENA'S POVSumakay na kami sa kotse papunta ng mansion.Tahimik lang ang biyahe.Sa labas ng bintana ay kumikislap ang mga ilaw ng lungsod. Ang matataas na gusali ay nababalutan ng makukulay na ilaw na tila mga bituing bumaba mula sa langit. Dumaraan kami sa malalawak na kalsada habang ang mga headlight ng sasakyan ay bumubuo ng mahabang linya ng liwanag sa gabi. Minsan ay nasasalamin sa salamin ng kotse ang mga ilaw ng siyudad, dahilan upang mas magmukhang tahimik at malamig ang gabi."Ma, pwede ba akong humiga sa kandungan mo?" pagsusumamo ni Caleb."Ma, ako din..." sabi ni Chloe.Nakaupo sila sa gitna namin ni Sebastian. Halatang inaantok na ang mga mata nila.Si Sebastian naman ay tahimik lang na nakatingin sa bintana."Naku, hindi naman puwedeng dalawa kayong humiga sa kandungan ko. Wala nang puwesto ang isa pa.""Ma, inaantok na talaga ako," sabi ni Chloe. "Kailan pa ba tayo makakarating?"Sasagot na sana ako pero inunahan ako bigla ni Sebastian."We'll be there in one hour."

CHAPTER 14-THE GREAT VIEW

SERENA'S POV Ang boses ni Chloe ay mahina, pero pakiramdam ko ang ibig sabihin ng mga salita niya ay nakakapangamba. Kakasabi lang ni Sebastian na ayaw niya ng may katabi. Sinabihan pa niya akong dito na lang matulog kasama ang mga bata at huwag sa kuwarto niya. Nahihirapan talaga akong mag-adjust sa lalaking ito. Napakaimposibleng basahin ng iniisip niya. "Mama, Papa, tabi po tayo," sabi ulit ni Chloe. Agad akong lumapit sa kaniya para patahanin siya. "May gagawin ang Papa mo, anak..." sabi ko habang hinihimas ang noo niya. "Sa susunod na lang." "Yeah, maybe next time," sabi ni Sebastian. "Papa, huwag kayong umalis... please," pagmamakaawa ni Chloe. "Hindi namin kailanman naranasan na may ama sa tabi namin. Lagi nga kaming nabu-bully sa school dahil wala raw kaming ama." "Chloe, iba ito. Hindi tayo nasa school," sabi ko pa. "Pero gusto kong makatabi si Papa. Matutuwa din si Caleb pag nagising siya. Nangako ka po, diba Papa?" Napahilamos sa mukha si Sebastian at napabunton

CHAPTER 15-HOW ABOUT YOU'LL JOIN US, DARLING?

SERENA'S POV Bumalik ako sa katinuan nang marinig ko ang tawag ni Chloe mula sa baba habang nasa mga kamay ni Sebastian. "Mama!" Ang malambot niyang sigaw ay umalingawngaw hanggang sa ikalawang palapag. Abot-tenga ang ngiti niya habang nakapikit ang mga mata at masiglang kumakaway sa akin. "Mama! Punta po kayo rito!" Sigaw ulit nito. Napansin kong tumingin si Sebastian sa akin. Basa pa ang buhok niya at may ilang hibla na nakadikit sa gilid ng mukha niya. Sa loob ng dalawang segundo ay nagtagpo ang mga mata namin. Kapag nasa dilim, ang mga asul niyang mata ay parang mga diyamanteng kumikislap. Kapag naman nasa ilalim ng araw, para silang liwanag na binasbasan ng langit. Agad akong umiwas ng tingin at ngumiti na lamang kay Chloe. Si Caleb naman ay maayos na nakahiga sa tubig. Ngunit kitang-kita sa mukha niya ang tuwa kahit bihira siyang magpakita ng emosyon. "Mama, maligo po tayo!" Pag-aanyaya ni Chloe. "Halika ka po rito!" "Yeah," pag-sang-ayon ni Sebastian. "How about you'l

CHAPTER 16-HE IS PRETTY SURE THAT SHE'S STUPID

SERENA'S POVAng sinag ng araw ay humahalik sa aming mga balat. Ang amoy ng inihaw na barbeque na niluluto ng butler sa gilid ay bumabalot sa buong paligid. Humahalo iyon sa preskong simoy ng hangin at sa mahinang amoy ng chlorine mula sa swimming pool. At ang mga tawa ng mga anak ko ay mas malakas pa kaysa sa pag-agos ng tubig."Mama, catch!" sigaw ni Chloe sa gitna ng swimming pool at pinasa sa akin ang bola.Tumalon ako para saluhin ito. Nang mahawakan ko ang bola ay agad ko itong ipinasa kay Caleb na ngayon ay nakaabang."Nakuha ko! Nakuha ko!" paulit-ulit na sigaw ni Caleb.Tuwang-tuwa siyang pinasa iyon kay Sebastian bilang bahagi rin ng laro.Ang bola ay nagpalipat-lipat sa aming mga kamay habang ang tubig ay tumatalsik sa bawat galaw namin. Ang masasayang sigawan nina Chloe at Caleb ay umaalingawngaw sa buong bakuran.Nakatingin lamang sa amin ang lolo at lola ni Sebastian.Humahalakhak sila habang pinapanood kami.Minsan ay nagpapalitan sila ng tingin at ngiti na para bang ma

CHAPTER 17- TAPUSIN NA NATIN ITO

SERENA'S POV Matapos kaming kumain sa bakuran ay bumalik na kami sa loob para magbihis. "Ma'am, this is your own walk-in closet," sabi ng butler habang ipinapakita sa akin ang sandamakmak na mamahaling damit na nakasabit sa iba't ibang cabinet na may LED lights sa gilid. Halos hindi ko alam kung saan ako titingin. Ang buong closet ay mas malaki pa sa inuupahan naming bahay noon. May mga gown na tila isinusuot lamang sa mga red carpet events. May mga mamahaling coats, dresses, at sapatos na nakaayos ayon sa kulay. Ang bawat estante ay malinis at perpektong organisado na para bang walang sinumang nangahas na galawin ang mga ito. Sa gitna ng malaking closet ay may transparent na lamesang gawa sa salamin. Nandoon ang iba't ibang alahas. Mga kuwintas na kumikislap sa ilalim ng puting ilaw. Mga hikaw na tila tunay na diyamante. Mga pulseras at singsing na kahit isang piraso lang ay malamang sapat na para mabayaran ang lahat ng naging utang ko. Sa kabilang bahagi naman ay mga mama

CHAPTER 18- I NEED YOU

SERENA'S POV"Mere kindness?" I shot back. "Hindi mo ba naiintindihan, Sir? Niloloko mo ang mapagmahal mong lolo at lola!""And what's it to you?"Tinaas niya ang isang kilay.Parang naiirita."....Nakokonsensya ako. Para sa kanila at sa mga anak ko.""But I paid you, didn't I?"Napatahimik ako.Ang dahilan ng lahat ng ito ay hindi lamang tungkol sa mga anak ko kundi tungkol din sa pera.Alam kong hindi ko mababayaran mag-isa ang utang.Kahit lumipas pa ang sampung taon, alam kong hindi ko mababayaran ang ten million na iyon sa pagtatrabaho bilang call center agent at tagalinis ng hotel.At first, I was hesitant to accept his proposal, but I didn't have much of a choice.Noong una ay iniisip ko lang na isa itong simpleng kasunduan.Isang transaksyon.May makukuha siya at may makukuha rin ako.Pero nang makilala ko ang lolo at lola niya, kahit sa maikling sandali lamang, may kung anong nagbago sa isip ko.At nang makita ko ang malalaking ngiti ng mga anak ko habang napapalibutan ng mga

CHAPTER 19-STILL PROCESSING

SERENA'S POVMay mga bagay lang na gusto kong linawin sa sarili ko. Mga bagay na hindi ko pa natatagpuan at hindi ko pa lubos na maunawaan. Isa lang ang alam ko, mahalaga sa'kin ang pamilya ko, lalo na ang mga anak ko.Mayroon akong masalimuot na nakaraan at mga katangahang pagkakamali. Pero alam kong hindi ako manloloko at kailanman ay hindi ko iyon gagawin sa kapwa ko tao. Pero ano ang ginagawa ko ngayon? Hindi ba isa itong panlilinlang? Hindi lang sa ibang tao kundi pati na rin sa mga anak ko.Alam ng langit kung gaano ko kamahal ang mga anak ko. Gagawin ko ang lahat para sa kanila.Pero kasama rin ba roon ang panloloko?Yun ang mga bagay na iniisip ko, mga bagay na hindi mawala sa isipan ko.Pero tumigil ang lahat nang marinig ko ang mga sinabi ni Sebastian kanina."I'll tell you... in the meantime but right now, I need you to stay."Ang mga salitang iyon ang nangibabaw kaysa sa lahat ng takot ko. Ang mga salitang iyon ang pumalit sa mga pag-iisip ko.It replaced all my worries an

CHAPTER 20-WEDDING DISCUSSION

SERENA'S POVBumuntong-hininga ako at marahang inayos ang sarili ko. Hindi ko namalayang nanlalamig na pala ang mga palad ko at paulit-ulit na naglalaro ang mga daliri ko sa laylayan ng damit ko. Mabilis ang tibok ng puso ko at pakiramdam ko ay may kung anong mabigat na bumabalot sa dibdib ko.Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan sa mga ganitong bagay.Nasa likod ko si mama, tahimik na sumusunod sa'kin papuntang dining area ng mansyon.Hindi ko alam kung paano ko haharapin si Sebastian. Wala naman siyang ginawa na hindi kaaya-aya sa'kin, pero ang mga salita niyang,"I need you."Ang siyang nagpapagulo sa isip ko.Wala naman talaga iyong mahalagang kahulugan. At para sa kaniya, isa lang akong gamit para sa plano niya sa pagkuha ng kayamanan ng mga Lancaster."Anak."Tawag ni mama.Huminto ako at bumalik sa sarili."Ayos ka lang?""O... opo," sabi ko."Kanina ka pa tulala..." sabi ni mama na talagang nag-aalala.Ang maputla at kunot niyang balat ay tila nagliliwanag sa ilalim ng mga

1 2 3 4

SCAN CODE TO READ ON APP