“ดะ... ได้ยังไง นายจะขึ้นไปห้องเราได้ยังไง”“ได้สิทำไมจะไม่ได้ ขนาดเธอยังไปห้องเราบ่อย ๆ เลย” เขาก็ยังคงพูดอย่างหน้าตาเฉย“ก็ตอนนั้น...” แล้วก็ต้องชะงักคำพูด อะไรก็ไม่รู้จึงทำให้เธอกับเขา มาถึงจุดนี้กันได้ เพราะเธอคนเดียวเลย“ตอนนั้นเธอไปหาไอ้ต้าร์ ตอนนี้ไม่ได้หาแล้ว เราก็มาหาบ้างไง”“มะ...มาหาทำไม เรากับนายไม่มีเรื่องอะไรต้องคุยกันซะหน่อย” แล้วเธอก็ต้องทำเฉไฉ แบบที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น“หึ แน่ใจเหรอ”“กะ...ก็แน่สิ” ถึงจะพยายามแล้วแต่ก็ยังพูดเสียงสั่นอยู่ดี เพราะใจเธอตอนนี้ก็คิดถึงแต่เรื่องคืนนั้น ตั้งแต่ที่เธอกับเขามีวันนั้นด้วยกัน เธอก็ทำตัวปกติกับเขาไม่ได้อีกเลย“หึ พูดให้ปกติให้ได้ก่อนจีน่า เธอไม่ต้องเสียงสั่นขนาดนั้นหรอก” แล้วเขาก็ต้องกลั้วหัวเราะ เมื่อเห็นท่าทางที่ไม่ปกติของเธอติ่ง!และในตอนนั้นลิฟต์ก็เปิดออกพอดี แต่คนตัวบางก็ยังยืนอยู่ตรงนั้น ไม่ก้าวออกไปสักที“ถึงแล้วหนิ” เมื่อเห็นว่าเธอกดไปที่ชั้น 25 และตอนนี้ก็ถึงแล้วแต่เธอยังไม่ออกไป เขาก็ยืนเท้าสะเอวมองเธออยู่แบบนั้น“มะ...ไม่ใช่ ยังไม่ถึง”“ลิฟต์ที่นี่มันไปได้แค่ชั้นตัวเองกับส่วนกลาง”“ชิ!” เมื่อเขารู้ทันแบบนี้ เธอก็ต้องรีบ
Read more
LOGIN
