All Chapters of Target By The Mafia Don's Little Cupid : Chapter 11 - Chapter 20

"Ibalik mo sa akin ang litratong iyan, Chloe, bago tuluyang mawala ang natitirang pasensya ko sa iyo ngayong gabi."Mabilis kong hinablot ang punit at lumang papel mula sa maliliit na daliri ng aking anak, ramdam ang mabilis na pag-init ng aking palad habang idinidikit ko ito sa aking dibdib. Sumikip ang aking lalamunan nang makita ang bahagyang pagkabigla sa mga mata ni Chloe habang dahan-dahan siyang umaatras patungo sa gilid ng kanyang kama. Ang malatitang reaksyon ng aking anak ay tuluyang nagpabagsak sa akin sa kawalan... isang patunay na kahit anong tago ko sa nakaraan ay kusang gumagawa ng paraan ang tadhana para ipamukha sa akin na hiram lang ang katahimikang tinatamasa ko. Napakamapanakit na sa bawat sulok ng buhay ko ay naroon ang anino ni Nikolai, naghihintay ng tamang pagkakataon para ako ay parusahan at alipustahin sa aking mga naging desisyon."Sinasaktan mo ako, Mommy, palagi ka namang ganyan kapag tinatanong ko kung nasaan ang Daddy ko na kamukha ko sa salami

"Lumuhod ka at isuot mo sa akin ang sapatos ko, Avery... baka nakakalimutan mong simula ngayong araw ay pagmamay-ari ko na ang bawat oras mo."Bumaba ang utos ni Nikolai habang nakaupo siya sa gilid ng marangyang leather sofa ng kanyang pribadong opisina. Nanigas ako sa aking kinatatayuan habang nakatitig sa tsinelas na hawak ko. Pilit kong nilunok ang sarili kong laway, pinalalayas ang bara sa aking lalamunan habang ang aking mga mata ay unt-unting nanlalabo sa nagbabadyang luha. Pitong taon ko siyang tinakasan, pitong taon kong binuo ang buhay ko para lang maging isang sunud-sunuran sa harap ng lalaking una kong minahal... at siya ring unang pumatay sa aking kaluluwa."Gagawin ko, Mr. Vance... basta huwag mo lang idadamay ang kumpanya ko at ang pamilya ko sa mga personal mong laro," bulong ko habang dahan-dahang bumababa ang aking tuhod sa mamahaling carpet ng kanyang sahig."Huwag mong banggitin ang salitang pamilya sa harap ko, Alcantara... dahil wala kang alam sa sa

"Humarap ka sa akin, Avery, at sabihin mo ang katotohanan bago ko tuluyang wasakin ang kumpanyang ipinagmamalaki mo."Bumalik ang boses ni Nikolai mula sa pintuan, ang kanyang mga hakbang ay mabibigat habang muli siyang lumalapit sa aking kinalalagayan sa sahig. Kararating lang ng balita mula kay Dimitri na pekeng alarma lang pala ang report tungkol kay Ivan Petrov sa aking apartment... isang panunubok upang subukan kung gaano ako kahalaga sa kanya. Ngunit ang tindi ng takot ko kanina ay hindi pa rin napapawi, lalo na ngayong nakatayo muli ang lalaking nagmamay-ari ng aking puso at ng aking kasalukuyang impyerno."Wala akong ibang katotohanan, Nikolai... sinabi ko na sa iyo, umalis ako dahil hindi na kita mahal," pilit kong isinatinig ang kasinungalingang pitong taon kong binuo habang unt-unting tumatayo mula sa pagkakaluhod."Isang malaking kalokohan... tinitigan mo ako noon na parang ako ang buong mundo mo, Avery... kaya huwag mo akong uratin sa mga gasgas mong linya."

"Sumasama ka sa akin sa ayaw at sa gusto mo, Alcantara, dahil hawak na ng mga Petrov ang bawat labasan ng gusaling ito."Ramdam ko ang magaspang na palad ng armadong lalaki na humablot sa aking kanang balikat habang pilit niya akong hinihila palabas mula sa ilalim ng mabigat na mesa. Sumasayad ang aking mga tuhod sa mga piraso ng basag na glass desk, ramdam ko ang hapdi ng bawat sugat na nagpapadugo sa aking binti pero wala akong pakialam sa sakit na iyon. Ang tanging nasa isip ko ay ang kaligtasan ni Chloe at kung paano ako makakatakas mula sa impyernong ito na idinulot ng muling pagtatagpo namin ni Nikolai."Bitiwan mo ako... wala akong kinalaman sa mga transaksyon ng Vance Corporation!" sigaw ko habang sumisipa ako sa kanyang direksyon, sinusubukang patamaan ang kanyang binti gamit ang aking high heels."Huwag kang maingay kung gusto mo pang makitang buhay ang anak mo!" pabalasik na sagot ng estranghero habang itinutok ang dulo ng malamig na baril sa aking noo.Na

"Tumayo ka dinalan mula sa sahig, Avery, dahil hindi ko binili ang kumpanya mo para lang makita kang nagmamakaawa na parang aso sa paanan ko."Naramdaman ko ang marahas na paghatak ni Nikolai sa aking siko paitaas, dahilan para mapatayo ako kahit nanginginig ang aking mga tuhod. Ang lamig ng sahig ng restaurant ay tila lumipat sa aking buong pagkatao habang ang kanyang pilak na mga mata ay walang awang nakatitig sa akin. Masakit ang bawat pagkakataon na ipinapamukha niya sa akin kung gaano ako kababa sa paningin niya ngayon, pero ang bulag kong puso ay pilit na iniisip na ginagawa niya lang ito dahil nasaktan ko siya pitong taon na ang nakalipas."Huwag mong saktan si Chloe, Nikolai... parang awa mo na, gawin mo na ang lahat ng panlalait na gusto mo sa akin pero huwag ang bata," hikbi ko habang nakakapit sa kanyang magaspang na palad, hindi alintana ang sakit ng mahigpit niyang pagkakahawak."Sinasabi ko sa iyo, Alcantara, kapag nalaman kong dugo ko ang batang iyan at it