Todos los capítulos de เจ้าสาวที่ถูกเมิน: Capítulo 41 - Capítulo 50

52 Capítulos

จอมวางแผน 2/2

เกือบหนึ่งอาทิตย์ที่เขาไม่ได้เห็นหน้าเมียอีกเลย หลังจากวันนั้นเจ้าเอยพยายามหลบเลี่ยงเขามาโดยตลอด โทรหาก็ไม่รับ ทำอย่างไรเธอก็ไม่ยอมให้เขาเข้าถึงตัว และเมื่อเมืองรามรู้ความจริงจากคาวีและเมืองเหนือแล้วว่าใครเป็นเจ้าของแหวนวงนั้น จึงติดต่อหาชาร์คที่ในอดีต เคยเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน แต่ตอนนั้นได้ตัดหางปล่อยวัดอีกฝ่ายเพราะกลายเป็นคู่อริเรื่องที่ชาร์คคิดจะเคลมเจ้าเอย จนชาร์คอยู่เมืองไทยไม่ได้ต้องรีบย้ายไปอยู่ต่างประเทศกับครอบครัว ...เมืองรามให้ชาร์ครีบกลับมาเมืองไทยก่อนกำหนดเพื่อมาเคลียร์กันให้จบโดยใช้บริษัทของชาร์เตอร์ดีไซน์กรุ๊ปมาเป็นข้อต่อรอง ซึ่งปลายทางก็กวนประสาทกลับมาพอหอมปากหอมคอ แต่สุดท้ายก็ยอมใจอ่อนกลับเมืองไทยตามที่เมืองรามเอ่ยขอเพราะเขาจำเจ้าเอยได้ และรู้มาตลอดว่าเจ้าเอยเป็นของใคร อีกทั้งเจ้าของยังดุมากด้วย...ในที่สุดวันที่รอคอยก็มาถึง ให้เขาอดทนรอมากไปกว่านี้คงไม่ไหว ในเมื่อคุยกันแบบคนทั่วไปไม่รู้เรื่องก็คงต้องคุยบนเตียงเท่านั้น! สามวันต่อจาก
Leer más

เจ้าสาวที่ถูกเมิน 1/2

อาคารอัครวรกุลกับอาคารของโรงแรมถูกเชื่อมไว้ด้วยทางเดินในชั้นที่สิบเก้า เจ้าเอยนึกขอบคุณคนออกแบบและคนสร้างที่ทำให้เธอไม่ต้องเสียเวลาเดินขึ้นลงระหว่างตึกทั้งสองเพราะว่าเวลาที่เมืองรามให้เธอนั้นมันน้อยเกินไป เพราะฉะนั้นเธอจำต้องใช้เวลาตอนอยู่กับเขาภายในหนึ่งชั่วโมงนี้ เพื่อเสนอแผนงานให้แล้วเสร็จในระหว่างที่อีกฝ่ายบอกว่าหิว...ข้าว และจะเตรียมตัวไปพบลูกค้าต่อทั้งคู่เดินมาถึงโซนที่เต็มไปด้วยร้านอาหารดัง ๆ มากมาย แต่เมืองรามเลือกร้านอาหารที่เจ้าเอยชอบแวะมานั่งทานเป็นประจำ บางวันก็มากับฤดีเลขาหน้าห้อง บางวันก็ซื้อไปทานที่บ้านกับเจ้าสัวคราม และเธอก็ไม่เคยมากับเมืองรามเลยสักครั้ง แต่วันนี้เขากลับพาเธอเข้ามาในร้านโปรดจนเจ้าเอยรีบเงยหน้ามองอดีตสามีทันที และอีกฝ่ายก็ก้มมองดูสีหน้าเธออยู่เช่นกันเมืองรามไม่เคยรู้ว่าเธอชอบมาทานที่นี่ และเธอก็ไม่เคยบอก แต่เหตุไฉนเขาจึงเลือกเฉพาะเจาะจงมาที่ร้านนี้ และเดินดิ่งเข้ามานั่งเลยโดยไม่พูดไม่จาสักคำ"พี่...เอ่อ..คุณราม
Leer más

เจ้าสาวที่ถูกเมิน 2/2

 "คะ... ใครคิด.. ฉันเปล่าคิดสักหน่อย" เธอรีบปฏิเสธลิ้นระรัว ใบหน้าเห่อร้อนแดงก่ำเมื่อเห็นแววตาล้อเลียนของเขายังจดจ้องที่ใบหน้าของเธอเมืองรามจับมือเธอพร้อมทั้งส่งห่อเมี่ยงคำในมือเล็กเข้าปากตัวเองทันที ริมฝีปากหยักสัมผัสนิ้วของหญิงสาว จงใจดูดนิ้วของเธอเบา ๆ อีกด้วย หนำซ้ำเขายังไม่ยอมปล่อยมือของเธอให้เป็นอิสระ"อร่อย...หวานเหมือนเดิมเลยนะ"เสียงเขาแหบพร่า ส่วนเธอเองกำลังอึ้งกับเหตุการณ์ตรงหน้า คนเจ้าเล่ห์ดูดนิ้วมือเธอเบา ๆ มันเหมือนกับมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งพล่านไปทั่วกาย ใจดวงน้อยสั่นเต้นแรงระรัวยามที่เขาเงยขึ้นสบตา"อะ.. เออ นี่คุณ!!" กว่าเจ้าเอยจะหาเสียงตัวเองเจอก็เนิ่นนานผ่านไปหลายวินาที ไม่ควรเลยเธอไม่ควรอยู่ใกล้เขาแบบนี้เลยจริง ๆ"พี่หมายถึงเมี่ยงคำร้านนี้ก็ยัง...เอยคิดอะไรเนี่ย" เขาว่ายิ้ม ๆ รู้สึกวันนี้จะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ จากคนพูดน้
Leer más

ขอโอกาส 1/2

 เมืองรามมองผู้หญิงที่เขาโหยหามาตลอดสามปี มันช่างเป็นสามปีที่ทุกข์ทรมาน วันนี้เขาจะทำทุกอย่างให้เธอกลับมา กลับมาอยู่กับเขาอีกครั้งให้ได้ เขาจำได้ว่าคืนนั้นเจ้าเอยของเขาสวยมาก สวยตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอยังคงหอมหวานและน่ากินที่สุดสำหรับเขา แต่ทว่าตื่นขึ้นมาเธอดันหนีเขาไปเสียก่อนทำเหมือนเมื่อคืนที่ผ่านมาไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาเสียแรงเสียน้ำไปเท่าไหร่ อย่างน้อยเธอก็ควรจะอาลัยอาวรณ์เขาบ้างสิ แต่เปล่าเลยเธอไม่ได้สนใจอะไรเขาเลย อีกทั้งยังทิ้งธนบัตรสีเทาไว้ให้ดูต่างหน้าอีกด้วย..แสบจริง ๆ"ฉันจะกลับ" พอปากเป็นอิสระเธอก็เอ่ยบอกเสียงแข็ง"อยู่คุยกันก่อน ไหนล่ะแผนงานที่คุณบอกจะนำเสนอ" เอกสารถูกเขาขว้างทิ้งอย่างไร้ค่าตั้งแต่เข้ามาแล้ว จะมาถามหาทำไมตอนนี้"มีอะไรต้องคุย คุณหลอกฉันขึ้นมาบนนี้มันก็พอเข้าใจแล้วว่า ผู้ชายอย่างคุณมันร้าย เชื่อถืออะไรไม่ได้ เจ้าเล่ห์ทำได้ทุกอย่างเห็นแก่ตัว เอาแต่ใจตัวเอง คุณเห็นฉันเป็นตัวอะไรที่ผ่านมาคุณยังแก้แค้นไม่สาสมใจอีกเหรอ ฉันยังเจ็บไม่พอใช่ไหม มันยังไม่สาแก่ใจคุณเลยใช่ไหม หรือต้องให้ฉันตายไปต่อหน้าคุณถึงจะปล่อยฉันสักที!!"เธ
Leer más

ขอโอกาส 2/2

"พี่ชอบเพราะเอยเป็นแบบนี้แหละ" เมืองรามหัวเราะอย่างชอบใจเพราะแหย่นิดหน่อยเธอก็อารมณ์พุ่งปรี้ด เขาชอบเวลาที่อยู่กับเธอแบบนี้จัง..มันทำให้เขายิ้มได้ตลอดเวลาจริง ๆ นะ"อย่าแกล้ง ปล่อยเอยเถอะนะคะ" ในที่สุดเธอก็ยอมแทนตัวเองว่าเอยกับเขาเสียที เขารอเวลานี้มาเป็นชั่วโมงแล้ว"พี่ไม่เคยอยากแกล้งเลยสักครั้ง แค่อยากเอา""ไอ้บ้า!" เสียงหวานเปลี่ยนเป็นเสียงแหว ยิ่งทำให้เมืองรามหัวเราะชอบใจหนักขึ้นไปอีก เธอเป็นพวกยุแล้วของขึ้นตลอด"ขอพี่ดูหน่อย"เจ้าเอยยังไม่ทันที่ปฏิเสธมือหนาก็สอดเข้ามาใต้เดรสตัวสวยดึงรั้งมันมากองที่เอว กอดแนบตัวเธอเข้ากับตัวเขา กางขาเล็กออก เจ้าเอยรีบดันตัวเองคุกเข่าพยายามยกสะโพกขึ้นเพื่อไม่ให้ส่วนเนินเนื้อของเธอแนบกับแก่นกลางกายของเขา แต่การกระทำของเธอกลับเป็นท่าที่ทำให้เขาเข้าไปในตัวเธอได้อย่างรวดเร็วเหลือเกิน เมื่อเมืองรามจับสะโพกเธอแน่นพร้อมทั้งแทงเสยตัวตนของเขาเข้ากับร่องรักดังปึกโดยไม่มีการเล้าโลมก่อน..."อ้ะ... อื้อ.. เจ็บ..​อืม ไอ้บ้า!!"เสียงร้องด่าของเมีย กลับทำให้เขายิ่งกระแทกตัวจนสุดค
Leer más

มัดใจเมีย 1/2

  "เดี๋ยวนะ..นี่เอยร้องไห้ทำไม"เมืองรามถามขึ้นมาเมื่อรู้สึกถึงความเปียกชื้นบนอกแกร่ง แรงสะอื้นทำให้เขายิ่งแน่ใจว่าเธอร้องไห้ จำใจต้องถอดถอนตัวตนออกจากร่างบางอย่างเสีบไม่ได้แล้วดึงเธอให้เงยหน้ามามองเขา ใบหน้าสวยที่แทบไม่ได้เปลี่ยนไปเลยตั้งแต่ที่เขารู้จักจนกระทั่งตอนนี้ ดวงตากลมสวยแดงก่ำ เธอกำลังร้องไห้จริงๆ"พี่ทำเอยเจ็บมากเหรอ เจ็บมากใช่ไหม พี่รามขอโทษนะคะ พี่ขอโทษ"เมืองรามพร่ำขอโทษ อาจเพราะเขารุนแรงป่าเถื่อนมากเมียจึงร้องไห้ออกมา มือหนาลูบศีรษะอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบาด้วยความรักสุดซึ้ง สายตาลุ่มลึกกวาดมองใบหน้างามก่อนจะลากลงไปหาทรวงอกอวบที่มีร่องรอยแดงช้ำเพราะน้ำมือของเขาเอง"เอยเกลียดพี่ราม..."ที่เธอสะอื้นไห้เพราะโกรธตัวเองที่รักเมืองรามมากเกินไป พอเจอหน้าคนที่รักและคิดถึงมากก็หักห้ามใจไม่ได้ที่จะคล้อยไปตามเกมของเขา เธอพยายามดันตัวให้หนีห่างเมื่อเห็นสายตาอีกฝ่ายอ้อยอิ่งตรงทรวงอกอวบอิ่มคู่งามอีกแล้ว"แต่พี่รักเอย"เมืองรามรู้สึกเจ็บจี๊ดที่เมียบอกว่าเกลียด แต่ที่ผ่านมาเขาผิดและรู้ดีว่ามันยากเกินกว่
Leer más

มัดใจเมีย 2/2

เมืองรามรีบประกบปาก ดูดกลืนหยอกล้อกับลิ้นเล็กของเธอ ลิ้นทั้งสองกอดเกี่ยวปัดป่ายกันไปมาไม่ต่างจากร่างกายที่ทั้งสองกำลังโอบกอดรัดรึงกันและกันอย่างแนบแน่น นิ้วมือของเขายังเข้า ๆ ออก ๆ ไม่หยุด เธอเองก็ยกสะโพกรับทุกสัมผัสจากเขาอย่างเต็มใจ"อ่าา..." เจ้าเอยสูดอากาศเข้าปอด เมื่อเขาปล่อยปากเธอเป็นอิสระเมืองรามรู้ทุกตำแหน่งบนร่างเมียสาวว่าตรงไหนที่เธอชอบให้เขาใช้ลิ้นสัมผัส ลิ้นสากไล้เลียจากลำคอขาว สาบานได้ว่าวันนี้เธอจะเปียกชื้นไปด้วยน้ำลายของเขาไปทั้งตัว...เมืองรามแวะดูดดึงหยอกล้อกับสองเต้างามขบเม้มปลายถันสีแดงช้ำทั้งสองอย่างเมามัน ปลายยอดแข็งเป็นไตบ่งบอกว่าความต้องการของเธอที่มีมากแค่ไหน ผิวกายขาวผ่องสะท้อนแสงจันทร์ยิ่งทำให้เขาอยากกลืนกินเธอไปทั้งตัว“อ่า...พี่ราม.."เสียงครางเรียกชื่อเขาตลอดเวลาของเธอทำให้เขาแทบบ้า ริมฝีปากหนาลากไล้จากปลายยอดถันสู่หน้าท้องแบนราบของเธอ แอ่งสะดือที่เขาหลงใหลเรียวลิ้นวิ่งวนอยู่ในนั้นยิ่งสร้างความเลียวซ่านให้เจ้าเอยหนักกว่าเดิม เสียงร้องครางของเจ้าเอยดังขึ้นกว่าเดิมเธอหายใจหอบเหนื่อยด้วยความตื่นเต้นและความสุขที่เขามอ
Leer más

กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง 1/2

แสงแรกแห่งวันได้สาดส่องมายังคู่รักที่นอนก่ายกอดกันตั้งแต่เมื่อคืนยันรุ่งเช้า ทั้งสองหลับไหลด้วยบทรักที่ร้อนแรงทั้งคืนสมกับความโหยหาที่คิดถึงกันและกัน เจ้าเอยตื่นขึ้นมาด้วยร่างกายร้าวระบม เธอยังจำความรู้สึกครั้งแรกระหว่างเธอกับเขาเมืองรามได้ดี เขารังเกียจไม่อยากแตะต้องเธอด้วยซ้ำแต่..เมื่อเขาได้ล่วงล้ำเข้ามาแล้ว เขาก็เข้ามาไม่ยอมหยุดเลย และครั้งนี้เธอคงไม่ได้ออกจากห้องตลอดสามวันสามคืนอย่างแน่นอน เธอเงยมองคนที่นอนก่ายกอดเธอทั้งคืนเหมือนกับกลัวว่าเธอจะหายไปอีก"ตื่นนานแล้วเหรอ หือ"เมืองรามงัวเงียตื่นเพราะรู้สึกว่ามีสายตาของใครบางคนจับจ้องอยู่ เจ้าเอยไม่กล้าขยับตัวกลัวว่าทำให้คนตัวโตตื่น เธอรู้ว่าเมื่อคืนเมืองรามกินเธอจนหมดเรี่ยวแรงกันเลยทีเดียว จึงได้แต่เงยมองเสี้ยวหน้าคมและเผลอลูบไล้สันกรามเล่นไปพลาง ๆ ระหว่างรอเขาตื่น"อืม...""ทำไมไม่ปลุกพี่ละคะ แบบนี้พี่เสียเปรียบเอยแย่เลย ระวังคิดค่ามองนะ""ขี้งก"หญิงสาวเงยหน้าขึ้นไปกัดคางอีกฝ่ายเบา ๆ เมืองรามจึงโน้มริมฝีปากกดจูบปากเล็กไว้ สายตาคู่สวยเริ่มมีเวลาสำรวจไปรอบ ๆ ห้อง แล้วก็ไปสะดุด
Leer más

กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง 2/2

คำพูดน่าอายหลุดออกมาอีกรอบ เมืองรามโคตรชอบเวลาผัวเมียอยู่บนเตียงไม่จำเป็นต้องฟอร์มจัดในเรื่องอย่างว่า คำพูดหยาบโลนสิบแปดบวก ผัวเมียควรยกขึ้นมาพูดคุยเพื่อกระตุ้นสร้างความสัมพันธ์บ้างก็ไม่ผิดอะไร..."จะกินทั้งตัวเลยครับทูนหัว ผัวคนนี้จะเอาทั้งวันทั้งคืนให้มีเจ้าตัวน้อย ๆ ไปให้ปู่ครามได้อุ้มหลานสมใจ"เพียงแค่เสียงเขากระเส่ายังทำน้องสาวเธอเปียกแฉะมากขนาดนี้ มันปวดหนึบเต้นตุบ ๆ อย่างน่าอาย ยิ่งยามซุกไช้ซอกคอเธออย่างหิวกระหาย เธอก็ยิ่งร้อนรุ่มไปหมดทั้งตัว"พี่รามขี้เอา อย่าหื่นมากได้ไหม"“หรือเอยไม่ชอบ""เอยจะเดินไม่ได้แล้วนะคะ โดนพี่รามจัดหนักทั้งวันทั้งคืน" ไม่รู้ว่าจะมีแรงเดินไหมเพราะเมื่อคืนเขาก็กินเธอไม่พักลากยาวจนสลบไสลกันไปเลยทีเดียว"เดี๋ยวหมอตรวจให้ไหม ว่าจะเดินไหวหรือเปล่า" เมืองรามทำหน้าตากรุ้มกริ่ม"จะตรวจขาเอย" ใบหน้าสวยเลิกคิ้วถาม แต่เมืองรามกับกัดกรามแน่นมองเมียแทบจะกลืนกินทั้งตัว ส่วนนั้นของเขาแข็งขืนอย่างเต็มสูบ"ขาหมอคงไม่ตรวจ แต่ตรงกลางหว่างขาหมออาจจะต้องตรวจอย่างละเอียดถี่ถ้วนว่ามันได้รับความเสียหายบุบส
Leer más

ลูกสะใภ้คนโต 1/2

เมื่อกลับมาถึงบ้าน ร่างบางของเจ้าเอยที่ยังไร้เรี่ยวแรงเพราะถูกใช้งานอย่างหนักถูกสามีกักไว้ในอ้อมกอดอยู่บนเตียงนอนนุ่มไม่ยอมให้เธอลงมาพบผู้ใหญ่ด้านล่าง เขาแค่กอดเธอเอาไว้เฉย ๆ ไม่ได้ใช้งานเธออย่างหนักเหมือนคืนก่อน ๆ จนเธอผล็อยหลับไปในอ้อมกอดของเขาส่วนสามีที่ใช้งานภรรยา รู้สึกว่าตัวเองทำถูกต้องแล้วที่อดกลั้นไม่ได้ปลดปล่อยความต้องการออกมาทั้งหมด เพราะเมียตัวเล็กผอมบางเช่นนี้เธอคงไม่มีทางรับเขาไหว แม้จะระมัดระวังแต่ร่างกายภรรยาก็ยังอ่อนล้าอยู่ดี เมื่อตื่นขึ้นมาเธอเห็นสายตาสามีที่จับจ้องอยู่ไม่รู้เขามองเธอมานานแค่ไหน หญิงสาวส่งยิ้มอ่อนหวาน ลูบไล้แผงอกกำยำแสดงความรักผ่านสัมผัส แต่เธอไม่รู้เลยว่ากลับกระตุ้นความต้องการของเขาราวกับเชื้อไฟพิศวาสเชื้อดี นัยน์ตาของเขาเปลี่ยนเป็นเข้มข้นรุนแรงขึ้นมาอย่างยากที่จะหักห้ามใจไหวเมื่ออยู่ใกล้คนตัวนุ่มนิ่ม"ตื่นแล้วก็อาบน้ำกันเถอะ"น้ำเสียงเขาแหบพร่าลุกไปเตรียมน้ำอุ่นให้ภรรยา...เต็มใจปรนนิบัติเธออย่างไม่มีอิดออดอาบน้ำกันเถอะ? เมืองรามคงไม่ได้หมายถึงอาบน้ำด้วยกันจริง ๆ ใช่ไหมอยู่ด้วยกันมาสามวันสามคืน ร่างเปลือยทั้งสองอิงแอบแ
Leer más
ANTERIOR
123456
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status