Lahat ng Kabanata ng ผมรักนายmy bad boy (Mpreg) : Kabanata 91 - Kabanata 100

@Phuket International Airport เครื่องลงจอดที่สนามบินภูเก็ต พีทรีบมุ่งไปยังโรงพยาบาลในจังหวัดทันทีหลังจากที่รู้ข่าวว่าลุงเข้าโรงพยาบาลป้านิ่มให้มาดูใจก่อนจะถอดเครื่องช่วยหายใจ ชายหนุ่มร้อนใจมากรีบเดินทางออกมาสนามบินดอนเมืองพร้อมกระเป๋าเป้แค่ใบเดียวเพราะไม่มีเวลาเตรียมตัว กว่าจะจับเที่ยวบินที่เร็วที

"ป้านิ่มโทรมาให้คุณพีทไปดูใจสามีแกนะค่ะคุณท่าน""อ้าว ทำไมนิ่มไม่โทรบอกฉันเลย " ชายสูงวัยกดโทรศัพท์หาเลขาส่วนตัวทันที"ฉันจะไปภูเก็ตด่วน จัดการให้ด้วย"ชายสูงวัยวางสายหลังจากโทรสั่งเลขาคนสนิท หันมามองลูกชายตัวดีอีกครั้ง ยังไม่ทันที่จะซักไซร้ไล่เรียงกันต่อ โทรศัพท์ของอคิณก็ดังขึ้นมาRrrr Rrrr…"ว่าไง

“วันนี้เป็นไงบ้างลูก เหนื่อยมากไหม”“นิดหน่อยครับ”“มึงต้องกินอะไรเยอะๆหน่อย ไม่ใช่กินแต่ไข่เจียวอยู่ทุกมื้อไม่เบื่อบ้างหรือไงกัน”พีทยิ้มเบาๆให้ป้าและพี่ชาย ก็ไข่เจียวเป็นอาหารจานพิเศษที่เขาชอบมากที่สุด ทั้งสามคนเดินกลับบ้าน ซึ่งไม่ห่างจากวัดมากนัก พีทยังคงพักอยู่กับป้า บ้านของป้าอยู่ในย่านชุมชนห่า

ห้าวันต่อมา@วนารมย์"คุณอคิณล่ะ"หลังจากยื่นกระเป๋าเอกสารให้แม่บ้านเอาไปเก็บไว้ที่ห้องทำงาน ชายสูงวัยก็ถามหาบุตรชายทันที วันนี้มีประชุมตั้งแต่เช้าพึ่งเสร็จก็ให้เลขามาส่งที่บ้าน ห้าวันแล้วครบกำหนดที่เขาลงโทษลูกชายตัวดี"ไม่ลงมาทานอาหารเลยค่ะคุณท่าน ตั้งแต่คุณพีทไปก็ไม่แตะอะไรเลย"แม่บ้านบอกสีหน้าเป็

พีทขยับตัวแล้วหลับต่อ อคิณยังคงก้มลงจูบไปทั่วใบหน้าหวาน ขบเบาๆที่ติ่งหู ไล่ลงมาก่อนจะซุกไซ้ลำคอหอมเนียนกลิ่นที่เขาคิดถึงแทบขาดใจ พีทจิ๊ปากอย่างรำคาญ ก่อนจะค่อยๆลืมตาตื่นขึ้น เงาของใครสักคนที่คุ้นตาเลือนลางก่อนจะค่อยๆชัดเจน ทุกอย่างเงียบสงัดมีเพียงเสียงคลื่นซัดสาด แสงไฟสลัวตรงริมชายหาดทรายขาวส่องมาพอ