บททั้งหมดของ Professor Auntie, Will You Marry My Daddy?: บทที่ 11 - บทที่ 18

“Nikolai, ano ba! Seryoso ka ba talaga rito?!” halos mag-collapse ako sa kinauupuan ko habang nakatingin sa labas ng bintana.Ang unibersidad na dati ay tahimik na kanlungan ng mga libro at lecture, ngayon ay mukhang red carpet event. May mga camera flashes, nagkakagulong mga estudyante, at mga reporter na may hawak na mikropono, lahat nag-aabang kung sino ang bababa sa sasakyan. “Relax, wifey. Just hold onto me,” kalmadong sagot ni Nikolai.‘ Relax ka diyan! Natatae na nga ako! ’Bago pa man ako makaprotesta, bumukas na ang pinto sa gilid ko. Si Leo ang nagbukas nito, pero nagulat ako nang biglang sumulpot sa harap ko ang isang malaking palad. Si Nikolai. Nauna siyang bumaba at ngayon ay nag-aalok ng kamay sa akin. Huminga ako nang malalim, inayos ang salamin ko, at dahan-dahang ipinatong ang kamay sa palad niya. Sige, Maya, panindigan natin ang rumesbak. Pinasok mo 'to diba? Panindigan mo ng bongga!The moment my feet touched the ground, ang ingay ng paligid ay lalong lumakas.“

Tatlong araw na ang nakalipas mula nang lumipat ako sa mansyon ng mga Sandoval. Sa loob ng tatlong araw na iyon, walang tigil ang asaran, kakulitan, at ang unti-unting pagguho ng mga strikto kong patakaran dahil na rin sa diskarte ni Nikolai at sa lambing ni Tala. At ngayong araw, may Family Day sa School ni Tala.“Mommy, look! My drawing won first place!” masayang hiyaw ni Tala habang tumatakbo palapit sa amin ni Nikolai. Ipinakita niya ang isang makulay na crayon drawing kung saan may tatlong taong magkakahawak-kamay sa ilalim ng malaking bahaghari. May nakasulat sa ibaba: My Family.“Wow, ang galing naman ng munting prinsesa ko!”Kinakarga ko siya at hinahalikan sa pisngi. Lumapit din si Nikolai sa tabi ko, hawak ang kaniyang dambuhalang camera na ginamit niya para kuhanan ng litrato ang bawat sandali ng kaganapan ngayon.“Syempre, kanino pa ba magmamana ang anak ko? Sa gwapo at matalinong ama,” pagmamayabang niya.“Kapal talaga ng mukha mo, Sandoval. Baka sa akin nagmana ng tal

(BABALA: Ang kabanatang ito ay naglalaman ng mga eksena ng harassment na maaaring makagambala o magdulot ng trauma sa ilang mambabasa. Patnubay ng mambabasa ay kinakailangan.)“Kuya, paki-overtake naman 'yung bus! Please, double ang ibabayad ko!” halos maiyak kong pakiusap sa taxi driver habang nakasubsob ang mukha ko sa bintana.Nang sa wakas ay huminto ang taxi sa tapat ng Grand Apex Velocity Arena, mabilis kong itinapon ang isang limang daang piso sa driver at tumakbo ako palabas. Hindi ko na inintindi ang sukli. Ang sapatos ko, muntik pang matanggal habang tinatakbo ko ang mahabang hallway patungo sa control room at pit lane.Saktong pagpasok ko sa race track area, isang nakakabinging ugong ng makina ang sumalubong sa akin. Isang pulang sports car ang humaharurot sa gitna ng semento, umiislayd sa mga kurbada na parang mawawalan na ng kontrol sa tindi ng bilis.“Ms. Maya! Salamat sa diyos, dumating ka!” Patakbong lumapit sa akin ang team manager ni Kenji, pawis na pawis at hawak

“Sir! Sir! Ano po ang nangyari? Bakit duguan kayong dalawa ni Kenji Sandoval?""May kinalaman ba ito sa relasyon ninyo ni Maya Trinidad?""Bakit ganyan ang itsura mo, Miss Maya? Bakit punit ang mga gamit mo?"Sunod-sunod ang nakatutulig na tanong ng mga paparazzi habang pilit na nakikipagsiksikan si Nikolai para bigyan kami ng daan. Iniwan na namin sa loob si Kenji, na kasalukuyan nang tinutulungan ng mga ka-team niya. Napakapit ako nang mahigpit sa braso ni Nikolai.Alam kong kasalanan ko ito. Kung hindi lang ako pumunta rito, walang ganitong iskandalo na puputok. Siguradong manganganib ang karera niya dahil sa akin, at tiyak na madadamay din ang trabaho ko sa gulong ito."Don't mind them. I'll call my secretary to handle this. Just rest," maingat na bilin ni Nikolai matapos niya akong isakay sa loob ng sasakyan.Pumasok siya at agad na tumabi sa akin. Hindi ko magawang makipag-usap dahil hanggang ngayon ay nanginginig pa rin ang buong katawan ko sa takot.Mabilis namang pinaladpad n