Lahat ng Kabanata ng Pagsisisi ng Alpha: Ikalawang Pagkakataon ng Omega: Kabanata 1 - Kabanata 10

VALERIEBumalik ako sa aking silid upang maligo at magpalit ng isa sa iilang disenteng damit na meron ako. Mas gusto ni Alpha Ronald na bilhan ako ng mga mapanuksong damit, para lamang sa kanyang sariling kasiyahan.Sobrang natuwa ako para sa kung sinumang tumawag sa kanya, dahil wala siya rito para ikulong ako."Saan ka pupunta?" tanong ng isa sa aking mga bantay nang lumabas ako ng silid. Tinitiyak ni Alpha Ronald na palagi akong may bantay, upang hinding-hindi ako makakatakas sa kanya."Gusto ako ng Alpha na sumama sa kanya." kumpiyansa kong sabi, ngunit may pagdududang tingin sa kanyang mga mata habang tinititigan niya ako. "Tingnan mo, kung pipigilan mo ako at ang Alpha mismo ang pumunta rito para kunin ako, alam mo kung paano ka niya parurusahan. Kaya lumayo ka na sa daan, para matapos na ang lahat ng ito." Hindi ko na itinago ang iritasyon sa aking boses. Alam ng lahat ng aking mga bantay at ng ibang omegas na sadyang pinili ng Alpha na bantayan ako na kinamumuhian ko siya. Ala

NIKLAUSMula sa sandaling pumasok ako sa pack house na ito, hindi na ako naging sarili ko. May naaamoy ako, at alam ko kung ano iyon. Ang amoy ng isang mate. Isang bagay na hindi ko inaasahan, at hindi ko rin hinahanap. Ako ay isang abalang Alpha, at naniniwala ako na ang isang mate ay isa lamang magiging distraksyon sa aking maingat at planadong buhay. Sinubukan kong balewalain ang amoy, kahit na halos mabaliw na ako dahil dito. Mas malakas ang mate pull para sa mga Alpha.Ngunit kalaunan, ang amoy ay lalo pang lumapit, hanggang sa makita ko siya—hindi katangkaran, maitim ang balat na may makapal at kulot na buhok, larawan ng kagandahan at elegansya, ngunit halatang kinakabahan siya, tila hindi sigurado sa sarili habang pumapasok. Hindi ko na siya kayang balewalain, at wala na akong magawa kundi yayain siyang sumayaw.Ngayon, habang nakikita ko kung paano siya tinatrato dito ni Alpha Ronald, kumukulo ang dugo ko. Hindi ko alam kung ano ang meron sa kanila, ngunit balak kong alamin iy

VALERIE Nakakulong ako sa isang malambot na sofa sa silid ni Alpha Niklaus, tahimik na kumakain ng mga tsokolate at cookies na ibinigay niya sa akin. Paminsan-minsan ay gumagala ang aking mga mata sa paligid ng silid, dahil hindi pa rin ako makapaniwala kung gaano ito karangya.Ang napakagandang four-poster bed sa gitna ng napakaluwang na silid ang pinakaagaw-pansin na bagay doon, kasunod ang magagandang obra sa mga dingding. Mukhang mahilig ang Alpha sa sining at mga pintura.Nakababa ang isa kong paa, habang ang aking mga talampakan ay dumadampi sa kulay-kremang karpet, napakalambot sa aking balat. Pakiramdam ko ay maaari akong humiga rito.Sa aking kaliwa ay mga salaming pinto na patungo sa balkonahe na may napakagandang tanawin ng buong pack grounds. Gusto ko sanang maglibot doon, ngunit ayokong lumabis.Saanman ako tumingin ay patunay ng kayamanan ni Alpha Niklaus at ng kanyang napakahusay na panlasa. Wala siyang ipinagkait upang gawing ganito ka-elegante ang kanyang suite."Ala

VALERIE Naglalakad kami ni Carrie sa paligid ng pack grounds. Wala kaming sinasabi sa isa't isa, at wala rin naman akong maisip na sasabihin sa kanya. Ngunit mas gusto ko ang katahimikan niya kaysa sa nangyari kanina sa hapag-kainan."Ano sa tingin mo kay Alpha Niklaus?" sa wakas ay tanong niya, at napalingon ako sa kanya."Mabuti naman ang pakikitungo niya sa akin mula nang magkakilala kami." Napangiti ako habang iniisip iyon. Hindi ko pa rin alam kung ano ang plano ko para sa relasyon namin, o baka naman wala talaga akong plano.Noong una, nakita ko lang siya bilang susi sa kalayaan ko. Gusto ko siyang tulungan akong makatakas kay Alpha Ronald, at pagkatapos ay maghihiwalay na kami ng landas. Nagulat lang talaga ako kung gaano niya kadaling tinanggap ang pagiging Omega ko."Kaya may plano ka bang maging bagong Luna?" tanong ni Carrie."Magkakaroon kayo ng bagong Luna?"Umikot ang mga mata niya."Ikaw ang mate ng Alpha namin. Hindi ba halata na ikaw ang tinutukoy ko?"Ako? Isang Lun

NIKLAUS Matapos ang isang mahaba at abalang araw sa kompanya, pauwi na ako. Si Mario ang nagmamaneho habang abala ako sa telepono ko sa likurang upuan.Hindi mapakali ang aking lobo sa kaalamang makikita ko muli si Valerie pagdating ko sa bahay. At habang papalapit kami, lalo akong hindi mapakali.Sa huli, itinabi ko ang telepono ko at ipinikit ang mga mata ko, isinandal ang ulo ko sa headrest ng upuan.Palagi kong iniisip na isang katangahan ang mate bond. Bakit ako naaakit sa isang taong halos wala naman akong alam? Hinahangad ko siya sa bawat sandali ng araw kahit alam kong hindi ko dapat gawin iyon, lalo na kung iisipin ang lahat ng pinagdaanan niya. Naisip ko kung paano naihihiwalay ng mga mated couples na natagpuan ang kanilang nakatakdang kapareha ang pag-ibig sa pagnanasa. At dahil isa akong Alpha, mas malakas pa ang epekto ng bond sa akin.Isang araw pa lamang ang nakakalipas, at hindi ko pa rin alam kung ano ang gagawin ko sa kanya.Bigla akong naalis sa aking pag-iisip nan