Semua Bab บงกชสีคราม หญ้างามสีชาด: Bab 31 - Bab 32

"แค่ตรวจชีพจรเท่านั้น น่าแปลก เจ้าเจ็บป่วยที่ใดหรือ เหตุใดชีพจรเจ้าจึงไม่มีอาการผิดปกติอันใด"ชายผู้นั้นตกตะลึง เหงื่อเย็นผุดออกมาเมื่อครู่นางแสร้งบอกอาการคนป่วย คล้ายการโอ้อวดความรู้ แต่แท้จริงนางหลอกล่อเบี่ยงเบนใจและจับชีพจรตรวจสอบเขายามเผลอ"ขะ...ข้า เอ่อ...อ้อ ข้าปวดที่..." ขณะที่เขากำลังจะแก้ตัว หลิงหลงได้ยกขาขึ้นเตะเขา ทำให้เขาตอบโต้กลับไปตามสัญชาตญาณ"ขออภัย ข้าเห็นแมลงวันเกาะที่ปากเจ้าจึงจะไล่ให้ ไม่นึกว่าเจ้าจะเป็นวรยุทธ์" หลิงหลงพูดเสียงเรียบพลางปัดฝุ่นบนชุด "เจ้าแข็งแรงถึงเพียงนี้ กลับรั้งรอในโรงหมอของข้าและประกาศว่าตนเป็นคนป่วยไร้ทางสู้ หรือเจ้าคิดจะแย่งชิงยากับชาวบ้านยากไร้เหล่านี้ไปขายโก่งราคา"ชายผู้นั้นถึงกับหน้าเปลี่ยนสี ชาวบ้านที่เข้ามามุงดูเริ่มส่งเสียงวิจารณ์ บางคนเชื่อในคำพูดของหลิงหลงเพราะเป็นเรื่องที่พบเห็นได้บ่อย ยิ่งในโรงหมอสลัมที่มีหมอมาฝึกฝนฝีมือหรือหมอไร้ฝีมือมาประจำการ ทำให้คำพูดของหลิงหลงจึงยิ่งน่าเชื่อถืออยู่ ๆ เข่อชิงที่ดูเหตุการณ์อยู่ด้านข้างก็พูดขึ้น "คุณหนูเจ้าคะ ท่านอย่าออกแรงกับคนเช่นนี้เลยเจ้าค่ะ ท่านม