All Chapters of Ang Maalindog na Maid ni Señorito Lorenzo: Chapter 81 - Chapter 90

“Kailangan ba talagang ipasara ang restaurant, Maxi?” nakangiwing tanong ko sa kanya. I get that it’s Zina’s birthday pero parang sobra namang ipapasara pa ang restaurant, Zina just wanted an intimate birthday party. “Ano ka ba? This what Cari deserves!” sagot ni Maxi sa kabila ng pagiging abala niya. Napatingin ako sa anak ko na abala rin sa pag aayos ng mga cupcakes na binake ni Ruby para sa kanya. Ruby is her godmother, isa raw sa regalo ni Ruby sa kanya. Kanina pa kami abala nina Maxi sa pag luluto, tumulong din si Rand dahil ninong din naman siya ni Zina. Rand didn’t worked out anything between us but we stayed friends. Mabilis na lumipas ang oras, nakapag palit na rin kami ng mga damit, isa isa na ring nag datingan ang mga bisita ni Zina. Mostly are her classmates, may mga dalang yaya kaya pinayagan ng mga parents. “Ayaw niya talaga ng program ‘no?” tanong ni Ruby nang makalapit siya sa akin. Tumango ako. “We tried to persuade her pero ayaw niya talaga, kung anong gusto

“Kailangan ko munang bumalik sa restaurant, sigurado ka magiging ayos lang kayo rito?” Marahan kong tinignan si Maxi. Magka sabay kaming naglalakad sa pasilyo ng hospital, kakatapos ko lang kausapin ang doctor ni Zina. “Oo ayos naman kami, kasama naman namin si Lorenzo,” nakangiting sagot ko sa kanya. Sabay naming sinilip ni Maxi ang dalawa sa loob, kanina pa gising si Zina at si Lorenzo ang nag babantay sa kanya. “Hindi ba siya nag duda man lang kung pareho sila ng bloodtype ng anak mo?” Kinagat ko ang ibabang labi ko. Hindi ko alam dahil hindi pa kami nagkakausap ni Lorenzo. “Ewan ko, wala naman siyang sinasabi eh,” “Kailan mo ba balak talagang sabihin? Gising na ang anak mo,” “Kinakabahan ako na baka magalit siya sa akin at hindi niya matanggap si Zina..” Agad na umiling sa akin si Maxi. “Sa tingin mo hindi pa tanggap ni Lorenzo ‘yang anak niyo? Kahit alam niyang anak mo sa ibang lalaki hindi siya nag usisa o kung ano man, he respects your daughter, he respects you,” “I k

“Mama, when are we going home to the philippines?” Tanong bigla sa akin ni Zina. Mula sa pag babalat ng mansanas ay nagka tinginan kaming dalawa ni Lorenzo. Alam kong kami lang ang hinihintay niyang mag desisyon kung uuwi na ba kami sa pilipinas o hindi. “Gusto mo na bang umuwi ng pilipinas?” Naka ngiting tanong ko sa kanya. Agad siyang tumango sa akin. “We just need to finish your school year here baby, then we will go home,” “For good?”“Anything you want, Loren,” sagot ni Lorenzo. Ngumiti si Zina at agad na pumalakpak. Napangiti naman ako habang tinitignan ko siyang mas sumigla ngayon. “Here,” sambit ni Lorenzo at sinubuan ng sliced apple si Zina. Ah, I just know that she will be very spoiled. Ngayon palang ay spoiled na siya. “How about your part time work?” Tanong sa akin ni Lorenzo. Nakataas ang kilay ko nang bumaling ako sa kanya. “What about it?” “What are you gonna do about it?”“Hmm? Baka mag resign din ako, sakto na sa end ng school year,” sagot ko sa kanya. Tuman

“Do they know that we will go home today?” normal na tanong ni Lorenzo sa akin. Nilingon ko siya habang naka ngisi. That’s the thing, wala akong sinabi kina Kara na ngayong araw ang uwi namin kaya walang naka abang sa amin sa airport kanina. Kaya naman ngayon ay para kaming mga tangang naka tayo sa labas ng bahay, sobrang aga pa, ala sais ng umaga kaya siguradong mga tulog pa sila. “Hindi, ang alam ni Kara ay next week pa ang uwi natin dito sa pilipinas,” nakangising sagot ko sa kanya. Nag kamot ng kilay si Lorenzo sa sinabi ko. Nilingon ko si Zina na naka tayo sa gilid namin habang naka nguso. “Tatawagan ko si Kara,” Tumango si Lorenzo at kinarga na si Zina dahil mukhang inaantok pa siya. Kinuha ko ang cellphone ko para tawagan ang kapatid ko. Tumaas ang kilay ko nang isang ring palang ay agad niyang sinagot ang tawag ko. “Good morning ate,” paos niyang bati niya sa akin.Mukhang kakagising niya lang. “May pinadala ako, nasa labas na raw ng bahay,” “Oh? Sige palabas na kami

“What do you want for dinner, baby?” tanong ko kay Zina. “Why not just dine outside?” sagot ni Lorenzo. Tinaasan ko ng kilay ang magaling na sumagot. “Ikaw ba ang baby na tinutukoy?” “No? But soon,” sagot niya sa akin. Tumawa naman ako at umiling. “Anything is fine mama,” sagot ni Zina sa akin. Ngumuso ako. Baka nga kumain nalang kami sa labas, pinadala naman ni Lorenzo ang sasakyan niya rito kaya may sasakyan kami. “Kumain nalang tayo sa labas, tapos mamamalengke na ako bukas para may mailuluto ako,” “Right, I miss your foods,” naka ngiting sambit ni Lorenzo sa akin. “Ah, your senyorito side is showing,” Inirapan naman niya ako kaya ngumisi ako. “Wala kang balita kay ate Lauren?” nag tatakhang tanong ko sa kanya. Imposibleng wala pa siyang alam sa ate niya. “She’s in switzerland..” sagot niya sa akin. Ang layo pala niya. Hindi na ako gaanong nag tanong pa sa kanya. Nakapag bihis na kami para sa dinner, si mama lang ang kasama namin at si Kara dahil may duty ulit si Klaus.