Semua Bab วิศวะเมียเด็ก (SM20+): Bab 1 - Bab 4

ตอนที่1 ผู้ทรงอิทธิพลคณะวิศวกรรมศาสตร์วันแรกเต็มไปด้วยความกดดัน เสียงกลองและความตึงเครียดจากเหล่านักศึกษาปีสองและปีสามที่ยืนล้อมรอบ ทำเอาเด็กปีหนึ่งหลายคนเริ่มเหงื่อตก"แก... ฉันอยากกลับบ้านแล้วอ่ะ น่ากลัวชะมัด" มีนา เพื่อนสนิทที่นั่งข้าง ๆ กระซิบพลางดึงเสื้อเซลีนแน่น"ใจเย็นยัยมีน ไม่มีอะไรหรอก"เซลีนกระซิบตอบ ด้านหน้าซึ่งมีพี่ว้ากปีสามยืนอยู่สี่คน แต่ท่าทางของพวกเขาดูกังวลแปลก ๆ เหมือนกำลังรอใครบางคนอยู่"เฮ้ย... ตกลงว่าไงวะ เฮียจะเข้าไหม" รุ่นพี่ปีสามคนหนึ่งหันไปกระซิบถามเพื่อนเสียงเบา แต่เพราะลานเชียร์เงียบสนิท เซลีนที่นั่งแถวหน้าสุดเลยได้ยินชัดเจน"ไม่รู้ว่ะ มึงโทรตามดิ่" เพื่อนอีกคนเอ่ยขึ้นพลางส่ายหน้าเล็กน้อย"มึงจะบ้าเหรอ? ใครจะกล้าโทรตามพี่โรมวะ? วันก่อนมีคนไปกวนตอนเฮียอยู่ที่อู่ กูได้ยินว่าแม่งโดนสั่งให้ออกจากมหาลัยเฉย""เออ! พ่อพี่แกเป็นถึงระดับมหาเศรษฐีของประเทศเลยนะเว้ย อธิการบดีภาษียังต้องเกรงใจเลย""เออ...แต่กูงงตรงที่ว่า เฮียแม่งไม่เคยเข้าเรียน แต่ได้เกรดเฉลี่ยสี่จุดศูนย์ได้ไงวะ?""คนอัจฉริยะไง มึงไม่เคยได้ยินอ่อ? ไม่เข้าเรียน แต่เกรดแม่งก็ไม่เคยตก""ตกลงจะเอาไง... จะ

ตอนที่3 คนเฮงซวย!เซลีนขับรถเลี้ยวเข้าสู่ประตูรั้วเหล็กดัดบานใหญ่ของบ้านทรงไทยประยุกต์หลังใหญ่ใครๆ ก็รู้ว่าครอบครัวเธอทำธุรกิจค้าขายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ แต่สิ่งที่น้อยคนจะรู้ว่าบิดาของเธอเป็นถึงตำรวจชั้นผู้ใหญ่ ระดับผู้บังคับการ นอกเหนือจากอิทธิพลทางธุรกิจแล้ว ยศตำแหน่งและฐานะทางบ้านถือว่ามั่งคั่งสุขสบายเซลีนเติบโตมาโดยไม่เคยขาดตกบกพร่องสิ่งใด มีเพียงสิ่งเดียวที่เธอไม่มีเหมือนคนอื่นคือ มารดา... ที่เสียชีวิตไปตั้งแต่เธอยังจำความไม่ได้ เธอจึงโตมาภายใต้การดูแลและประคบประงมของบิดามาโดยตลอด"คุณหนูกลับมาแล้วเหรอคะ!"ป้านม หญิงวัยกลางคนผู้เลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่เด็ก รีบวิ่งเข้ามาหาทันทีที่เธอก้าวขาลงจากรถ พร้อมกับช่วยรับกระเป๋าไปถือไว้"คิดถึงป้านมจังเลยค่ะ" เซลีนออดอ้อน แล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ บ้านที่เงียบเชียบ"ปากหวานจริงเด็กคนนี้..." ป้านมของบ้านเอ่ยเย้าอย่างเอ็นดู"แล้วป๋าไปไหนคะป้านม? ยังไม่กลับเหรอ?""คุณท่านออกไปงานเลี้ยงกับเพื่อนเก่าตั้งแต่ช่วงเย็นแล้วค่ะ" ป้านมตอบพลางส่งยิ้มอ่อนโยน ก่อนจะนึกขึ้นได้ "อ้อ... คุณท่านฝากบอกไว้ด้วยนะคะ ว่าให้คุณหนูแล้วตามไปพบคุณท่านที่ โรงแรม เดอะ แกรน