บททั้งหมดของ แพงจะเป็นเมียพี่ตรี: บทที่ 91 - บทที่ 100

"ก็ เรื่อย ๆ ครับคุณลุง" เขาตอบเสียงเรียบ "ช่วงนี้มีเคสผ่าตัดด่วนเข้ามาบ่อย ๆ"“อืม ก็อย่าหักโหมมากนักล่ะ” พีระพยักหน้า “ร่างกายเราไม่ใช่เครื่องจักร...”ยังไม่ทันเอ่ยพูดจบ เสียงแหบแต่ร่าเริงของแม่บ้านเก่าแก่ก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน“อ้าว คุณตรีมาหาคุณท่านนี่เอง”ป้าไหมเดินยิ้มแฉ่ง ออกมาจากตัวบ้าน

วินาทีแรกที่ได้สบตากับดวงตากลมโตที่ยังปรือปรอย พริริมาร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายใคร เธอจูบลงบนหน้าผากเล็ก ๆ นั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า“ลูกแม่... ฮึก”ความเจ็บปวด และความโดดเดี่ยวที่เธอแบกรับมาตลอดเก้าเดือน มลายหายไปจนหมดสิ้น เพียงแค่ได้เห็นหน้าสิ่งมีชีวิตที่เธอเฝ้าประคบประหงมมาตลอดเก้าเดือนที่ผ่านมาหลังจากย

น้ำฟ้าเคยบอกว่าแม่ครูช่อแก้วเตือนสติพี่ตรีว่า หากทุกอย่างมันพันผูกกันจริง สักวันมันคงเหวี่ยงให้ทุกอย่างกลับมาเจอกันแต่จนกว่าจะถึงวันนั้น เธอขอปกป้องโลกใบเล็ก ๆ ของเธอกับลูกเอาไว้ให้ดีที่สุด แม้จะต้องแลกมาด้วยความคิดถึงบ้านที่กัดกินหัวใจทุกค่ำคืนก็ตาม...ตลอดเวลาสี่ปีที่ผ่าน ทางด้านตรีวิทย์เองยังคงใ

ตรีวิทย์มองมือของจิตตาที่เกาะกุมแขนเขาไว้ แล้วไล่สายตาขึ้นไปมองใบหน้าสวยที่ฉายแววคาดหวังความหวังดีของเธอ เขารับรู้ความรู้สึกของเธอ เขาก็รับรู้แต่ ... เขากลับรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูกคำพูดของจิตตาเหมือนจะหวังดี แต่มันกลับแฝงไปด้วยความต้องการที่จะให้เขาลบพริริมาออกไปจากใจ ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาทำไม่ไ

“ไปก่อนนะเอม ดูแลตัวเองด้วยนะ แล้วเจอกัน ... ลาก่อน”พริริมาจูงมือลูกสาว เดินผ่านจุดตรวจคนเข้าเมือง หันกลับไปโบกมือลาเพื่อนรักเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะก้าวเข้าสู่ประตูที่จะพาเธอกับลูกไปสู่ประเทศที่เธอจากมานานหลายปี กลับไปสู่ความจริงที่รออยู่การเดินทางอันยาวนานจบลงเมื่อล้อเครื่องบินแตะรันเวย์สนามบินสุ