All Chapters of ลวงรักสาวไซด์ไลน์: Chapter 11 - Chapter 20

“ฉันไม่มีเวลาให้เธอคิด เธอจะต้องตอบฉันตอนนี้และเดี๋ยวนี้!” เขาเร่งรัด ภาริดาค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้นนั่ง เธอคิดได้ครู่หนึ่งก่อนจะตอบตกลง“ตกลงค่ะ ภายอมรับข้อเสนอนี้!” เธอตอบ เขมกรรู้สึกพอใจเป็นอย่างยิ่ง“ถ้าอย่างนั้นก็ตามนี้ เงินค่าแรงของเธอเมื่อคืนและเมื่อกี้นี้ ฉันจะโอนเข้าบัญชีเธอวันนี้เลย พรุ่งนี้จะเป็นวันแรกที่เริ่มงานตามสัญญา ฉันจะส่งคนไปช่วยเธอขนของที่หอพัก พรุ่งนี้เธอไม่ต้องไปทำงาน ไปเก็บของอะไรให้เรียบร้อย”“มันไม่เร่งด่วนไปเหรอคะ”“ฉันเป็นคนใจร้อน ไม่มีอะไรเร่งด่วนสำหรับฉันทั้งนั้น และย้ำอีกครั้งว่าห้ามเธอไปรับงานกับผู้ชายคนไหนอีก ถ้าฉันจับได้ ฉันไม่เอาไว้แน่!” เขาขู่ ภาริดาพยักหน้าเบาๆ และคิดในใจว่า เธอเองก็ไม่อยากจะทำงานอย่างนี้นักหรอก หากมีทางเลือกเธอจะหางานที่ดีกว่านี้แน่นอน“สัญญาจะจบลงเมื่อไหร่คะ” เธอถามต่อ“จนกว่าฉันจะเบื่อ” คำตอบสั้นๆ ง่ายๆ ได้ใจความดังออกจากปากชายหนุ่ม ภาริดามองเขาอย่างไม่เข้าใจ และถ้าเขาเบื่อเธอภายในเดือนนี้ล่ะ เธอจะทำอย่างไร คิดแล้วก็กลุ้ม เธอจึงตัดสินใจไม่คิดอะไรทั้งนั้น มาถึงขนาดนี้แล้วอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด!วันจันทร์ต่อมา ภาริดากลับไปฝึกงานที่บริษัท

“ข้าวต้มเสร็จแล้วนะคะ” ภาริดารีบบอก เธอพูดจบก็ตรงไปอาบน้ำทันที เขมกรมองตามหญิงสาวแล้วก็นึกตลก เธอดูคล่องแคล่วว่องไวไปหมดทุกอย่างเขมกรเดินไปที่โต๊ะอาหาร เห็นกาแฟ ขนมปังปิ้ง เนย แยม และข้าวต้มกุ้งถูกจัดใส่ชามไว้ 2 ชาม และยังมีผลไม้ต่างๆ อีก 1 จานใหญ่ เขาพึงพอใจในตัวหญิงสาวมาก แต่ไม่อยากชื่นชมจนออกนอกหน้า เพราะไม่รู้ว่าเธอจะดีแตกเมื่อไหร่ภาริดาใช้เวลาในการอาบน้ำแต่งตัวไม่นาน เพราะเวลาเธอไปฝึกงาน เธอจะไม่แต่งหน้า แต่จะทาแป้งเด็กเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ภาริดาเดินมาที่โต๊ะอาหาร กลิ่นแป้งเด็กและกลิ่นสบู่ลอยมาเตะจมูกชายหนุ่ม ยิ่งเห็นใบหน้านวลขาวใส รับกับคิ้วเข้ม ตาโต จมูกโด่ง ปากบางจิ้มลิ้ม ยิ่งทำให้อารมณ์ของเขาเดือดพล่าน เขมกรได้แต่พยายามสงบจิตสงบใจ หากเขาจะรักเธอตอนนี้ จะทำให้ไปทำงานสายชายหนุ่มดื่มกาแฟรสชาติที่คุ้นเคยกับขนมปังก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นเขาจึงกินข้าวต้มกุ้งฝีมือภาริดา รสชาติของข้าวต้มกุ้งทำให้เขารู้สึกอุ่นสบายท้องมาก เขากินมื้อเช้าสลับกับการจ้องมองหญิงสาวไปด้วย ส่วนเธอนั้นได้แต่ก้มหน้าก้มตากิน เพราะรู้ตัวว่าตัวเองเป็นคนกินช้า เธอกลัวถูกเขาดุ“พอกินได้ไหมคะ” ภาริดาถามหลังกิน

“ค่ะ ภาเห็นแก่เงิน ภาไม่มียางอาย คุณเขมจะด่าอะไรภาก็ด่าเลยค่ะ ภาไม่เถียง”“อย่ามาประชดประชันฉัน!”“ภาไม่ได้ประชดประชันค่ะ ภารู้ตัวว่าตัวเองเป็นคนยังไง ที่คุณเขมพูดก็ถูก ภาไม่มีศักดิ์ศรีอะไรทั้งนั้น ทุกอย่างที่ทำอยู่ก็เพื่อเงิน เงินของคุณเขม!” ภาริดาน้ำตาไหล เขมกรขบกรามแน่น เขาดึงตัวเธอเข้ามาประชิดร่าง“ถ้าจะหวังเงินของฉัน ก็ต้องทำตัวให้ดีกว่านี้ อย่าไปยั่วผู้ชายคนอื่น และต้องดูแลปรนนิบัติฉันให้ดีกว่าผู้หญิงขายตัวที่ฉันเคยซื้อกิน!” พูดจบเขาก็ก้มลงจูบริมฝีปากหญิงสาวทันที ภาริดาตกใจ เพราะสัมผัสของเขานั้นรวดเร็ว รุนแรงจนเธอตั้งรับไม่ทัน เขาดันร่างไปจนติดกับผนังห้อง มือหนาบีบเคล้นหน้าอกเต็มแรงจนเธอรู้สึกเจ็บ“คุณเขม ภาเจ็บ” เธอบอกกับเขา แต่เขมก็ไม่ฟัง เขาซุกใบหน้าเข้าหาลำคอ ภาริดาพยายามดันตัวเขาออก แต่เขาก็กดร่างของเธอไว้แน่น เขาดึงเสื้อผ้าออกจากร่างบางทันที“คุณเขม!” เขาจูบปากเธออีกครั้ง ภาริดาเอามือทุบตีชายหนุ่ม เธอไม่ชอบให้เขาโกรธและเอาอารมณ์มาลงกับเธอ เขมกรผละริมฝีปากออกมา กระซิบเสียงพร่า“ขัดขืนมาก เดี๋ยวก็ไม่ได้เงินหรอก อยากได้เงินก็ยอมๆ ซะ!” เขามองเธอด้วยสายตาดูถูก ภาริดาน้ำตาไหล เธ

ชายหนุ่มดูดเลียหัวนมทั้งสองข้างสลับกันไปมาเนิ่นนาน จนกระทั่งเธอนอนบิดกายไปมาอย่างข่มอารมณ์ เขาค่อยๆ เลื่อนกายลงมา แล้วปลดกระดุมกางเกงขาสั้นของเธอออกเขาดึงกางเกงขาสั้นพร้อมกับชั้นในของเธอ ดวงตาคมดุเห็นเนื้อนุ่มสีชมพูหวานฉ่ำไปด้วยน้ำผึ้งพรักพร้อม เขาใจเต้นแรงเพราะก่อนหน้านี้เขาตะบี้ตะบันรักเธอจนไม่ได้สังเกตความสวยงามทุกซอกทุกมุม วันนี้ถือเป็นโอกาสดีที่เขาได้ใช้เวลาว่างในวันหยุดมาเรียนรู้เธอให้มากกว่าเดิมเขาค่อยๆ แยกเรียวขาออกจากกัน ภาริดาเอามือเล็กปิดความสวยงามไว้ เธอยังคงเขินอายทุกครั้งที่เขาจ้องมองอย่างจาบจ้วง เขมกรดึงมือเล็กออก เขาใช้นิ้วมือค่อยๆ คลี่กลีบดอกไม้ออกจากกัน ภาริดามองชายหนุ่มอย่างตื่นเต้น ไม่รู้ว่าวันนี้เขาจะมาไม้ไหนกับเธอเขมกรเห็นเนื้อสีชมพูเปล่งปลั่งสดใหม่ก็กลืนน้ำลายก้อนโตลงคอ เขาก้มลงช่วงชิมใจกลางร่างหญิงสาวทันที ปลายลิ้นฉกาจเลียทุกซอกทุกมุมของเธอ ภาริดาร้องครวญครางเสียงดังไม่หยุดหย่อนจนเธอรู้สึกคอแห้ง เธอเสร็จไปหลายครั้งแต่เขาก็ยังไม่พอใจ นอกจากเลียแล้วยังสอดนิ้วมือเข้ามาในตัวเธออีกด้วย เขาขยับข้อมือเป็นจังหวะหลายต่อหลายครั้งจนน้ำผึ้งหวานหยดไหลออกมาเป็นทาง เธอไม่เ

“คุณเขมคะ” ภาริดาเปิดประตูเข้าไปหาเขมกร เขากำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงาน ใบหน้าหล่อเหลาเงยขึ้นสบดวงตาคู่สวย“มีอะไร” เขาถามเสียงดุ เพราะในใจยังคุกรุ่นกับเรื่องที่พนักงานชายกำลังตามจีบหญิงสาวตรงหน้า“เย็นนี้ภาขออนุญาตคุณเขมไปกินข้าวกับเพื่อนนะคะ ภาไม่ได้เจอเพื่อนนานมากแล้ว” ภาริดาขอไปตามตรง เธอเดินเข้าไปหาเขาใกล้ๆ เขมกรได้ยินก็ปิดแฟ้มเอกสารเสียงดัง“เพื่อนที่ไหน!”“เพื่อนที่มหาวิทยาลัยค่ะ ชื่อกานต์” ภาริดาตอบเสียงแผ่ว สายตาเขาดุเหมือนกับว่าเธอทำอะไรผิดมา“ฉันไม่อนุญาต!”“แต่... คุณเขมคะ ภาสัญญาว่าภาจะรีบไปรีบกลับ ไม่เกิน 2 ชั่วโมงแน่นอนค่ะ”“ไม่ได้!” เขาลุกขึ้นยืนพรวด ภาริดาทำหน้าเจือ“ภากับเพื่อนนัดกันไว้แล้ว”“แล้วยังไง ในเมื่อฉันไม่อนุญาต!”“ถ้าอย่างนั้นเป็นวันอื่นได้ไหมคะ ภาขอไปเจอเพื่อนไม่นาน แค่นัดกินข้าวด้วยกันเฉยๆ”“วันอื่นฉันก็จะไม่อนุญาต” เขาพาล ภาริดามองเขาอย่างไม่เข้าใจ ทำไมวันนี้เขามาแปลก“ภาต้องทำอย่างไรให้คุณเขมอนุญาตคะ” ภาริดาย้อนถาม“ทำหน้าที่ของเธอให้ดี ทำตัวดีๆ อย่าไปร่าน ไปอ่อยให้ผู้ชายคนอื่น เธอทำอะไรอย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ!”“ภาทำอะไรคะคุณเขม ภาอยู่กับคุณเขม ภ