หลังจากวันนั้น ผมก็เริ่มแผนการหลบหน้าไอ้คุณชายโรคจิตนั่นอย่างจริงจัง ถึงแม้อีกฝ่ายจะมาเคาะประตูห้องบ้างเป็นบางเวลา แต่ผมก็ไม่โผล่หน้าออกไปเลยสักครั้ง ซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่ได้ตามตื้อแต่อย่างใด มันเป็นเรื่องน่าประหลาดจนผมแอบงงงวยแต่พอนึกดูอีกที อีกฝ่ายคงจะรู้สึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้น จึงไม่กล้าเข้ามาก้าวก่ายจนเกินงาม หรือไม่ก็อาจจะจำได้แล้วว่าทำอะไรกับผมไปบ้าง จนรู้สึกขยะแขยงจนไม่กล้าสู้หน้า ดีเหมือนกันในเมื่อต่างคนต่างกระอักกระอ่วนใจ แยกย้ายกันไปสงบสติอารมณ์แบบนี้น่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเราทั้งคู่และวันนี้ก็เป็นวันที่สองแล้วที่เราสองคนไม่ได้เจอหน้ากันเลย หลังจากนอนพักผ่อนเต็มอิ่มในช่วงเช้า ผมก็รีบเตรียมตัวออกไปมหาวิทยาลัย เพราะวันนี้มีกิจกรรมรับน้องวันแรก นั่นจึงทำให้ผมมาถึงมหาลัยตั้งแต่ยังไม่เที่ยง ทว่าระหว่างเดินไปที่จุดนัดหมาย สายตาเจ้ากรรมดันเหลือบไปเห็นร่างสูงใหญ่ คนที่ผมไม่อยากเจอหน้าที่สุด“ให้ตายเถอะ ยิ่งหลบก็ยิ่งเจอ เป็นผีหรือไงตามหลอกหลอนอยู่ได้” ผมบ่นพอให้ตัวเองได้ยินคือก็เข้าใจแหละว่าโลกมันกลมและคงเลี่ยงไม่ได้ แ
Last Updated : 2026-07-20
LOGIN
