All Chapters of WRONG ROOM, RIGHT MAN : Chapter 1 - Chapter 10

P O V : CRYSTAL VERSAILLES "What the hell is this? Isang malaking ulo na may parang slide sa ibabaw... tapos isang napakahabang katawan na litaw na litaw ang mga ugat?! At ano naman 'yung dalawang... egg na nakasabit sa dulo ng maugat na katawan na 'yon?! Oh my God... nananaginip ba ako?" halos pabulong kong sabi sa sarili habang nakasilip sa isang maliit na butas patungo sa kabilang silid. Hindi ko alam kung nasaan ako, pero isang bagay lang ang sigurado... hindi pangkaraniwan ang tanawing nasa harapan ko. Bigla akong napahawak sa sariling bibig nang gumalaw ang bagay na kanina'y nakatayo lamang. Unti-unti itong tumindig nang mas mataas, tila lalo pang lumaki. Bahagyang umindayog ang dalawang egg, habang ang ulo nitong may kakaibang hugis sa gitna ay dahan-dahang... tumapat sa mismong butas na pinagsisilipan ko. Nanlaki ang mga mata ko. "OH! MY GOD! It's... it's a big Samurai!" gulat na gulat kong sambit, halos mapatalon sa kinatatayuan. Hindi ko alam kung matatakot ba ako o m

Agad na lumapit si Inay sa akin at marahang bumulong."Crystal, ano pa'ng ginagawa mo riyan? Tumayo ka na. Baka gusto mong matanggal agad sa trabaho sa unang araw mo."Napakamot ako sa ulo at napangiwi."Oo na, Nay..." mahina kong sagot bago dahan-dahang tumayo.Sa totoo lang, buong buhay ko, ngayon lang ako nagkaroon ng trabaho. Ilang beses akong nag-apply noon pero palaging bigo. Kaya ngayong sa wakas ay may tumanggap sa akin, ayokong masayang ang pagkakataong ito.Pero...Hindi pa rin mawala sa isip ko ang napanaginipan ko kagabi.Napailing ako habang bahagyang namumula ang mga pisngi ko."Jusko..." pabulong kong sabi sa sarili. "Sa dami ng puwedeng mapanaginipan, bakit isang ubod ng gwapong lalaki pa... na ubod din ng kapal ng mukha?"Napapikit ako at mabilis na iniling ang ulo."Hindi! Panaginip lang 'yon. Hindi mangyayari 'yon sa totoong buhay."Sana nga.Dahil kung makikita ko talaga ang lalaking 'yon ngayon... baka ako pa ang unang mahiya.Napabuntong-hininga na lang ako bago

"Mr. SEBASTIAN DEL ROSARIO." Agad na lumapit si Manager David at magalang na yumuko. "Good morning, Sir." Tumango lamang si Sebastian bilang tugon. "Sir, kanina pa po kayo hinihintay ng ating mga bisita. Kumpleto na rin po ang mga board members at senior executives sa conference room. Handa na po ang lahat para sa meeting." Isang tango lang ang isinagot ni Sebastian. "Let's proceed." "Yes, Sir." Agad na nauna si Manager David sa paglalakad, habang tahimik namang sumunod ang CEO. Samantalang ako... Napabuntong-hininga na lang. "Salamat, Lord..." mahina kong bulong. "Hindi niya ako pinansin.” "Wait, Manager David." Malalim at malamig ang boses ng CEO. "Yes, Mr. CEO?" magalang na tugon ni Manager David. Huminto silang dalawa. Mula sa kinatatayuan ko, nakita kong bahagyang yumuko si Manager David habang may ibinulong sa kanya ang CEO. Hindi ko marinig ang pinag-uusapan nila. "Ha? Ano kaya 'yon?" bulong ko sa sarili habang pilit inuunat ang leeg ko para m

"What do you think you're doing?!" galit na galit na sigaw ni Mr. Sebastian Del Rosario. Kagagaling lang niya sa isang event sa labas ng kumpanya. Umuwi lang siya para mag-lunch dahil hindi niya ugaling kumain sa mga lugar na pinupuntahan niya. Napatingin siya sa mamahalin niyang suit na ngayon ay nabasa ng sabaw ng binagoongang gulay. Lalong nagdilim ang ekspresyon ng mukha niya. "You're fired!" Parang tumigil ang mundo ni Cystal sa kanyang narinig. "F-Fired...?" nanginginig na ulit ni Crystal. "As in... tanggal na po ba ako sa trabaho?" Hindi niya namalayang napaatras siya ng isang hakbang. Dahan-dahan niyang iniangat ang tingin sa lalaki. At doon ...tuluyan niyang nakita nang malinaw ang mukha ng lalaki. Nanlaki ang kanyang mga mata. "D-Diyos ko..." Siya! Siya pala ang lalaking nakita niya kanina sa loob ng private room! Pakiramdam niya'y gusto na lang niyang mawalan ng malay sa sobrang hiya. "Hindi maaari..." sigaw ng isip niya. "Siya pala ang CEO?! Hindi lang pala

"S-Seryoso po kayo, Inay?" nag-aalinlangan niyang tanong. "Sa Del Rosario Residence po talaga ako magde-deliver?""Oo!" diretso nitong sagot. "Bakit? Aangal ka ba?""A-Ako? Hindi po!" mabilis na iling ni Crystal.Napatingin sa kanya ang kanyang ina."Baka gusto mong sipain pa kita palabas ng bahay!""Hindi na po, Inay!" mabilis niyang sagot sabay taas ng dalawang kamay. "Mas takot pa po ako sa inyo kaysa sa CEO na 'yon..."Mahina niyang ibinulong ang huling salita."Hmm? May sinabi ka ba?" kunot-noong tanong ng kanyang ina."W-Wala po!" mabilis niyang sagot.Tahimik siyang napaisip."Sandali..." bulong niya sa isip."Bakit naman sa Del Rosario ang ipapadeliver ni Inay?"Bigla siyang napailing."Hindi... baka nagkataon lang.""Crystal, huwag kang praning."Huminga siya nang malalim."Oo nga naman.""Del Rosario lang naman ang apelyido.""Marami namang Del Rosario sa Pilipinas."Bahagya siyang napangiti."Tama ka, Crystal.""Kaapelyido lang siguro iyon.""Walang kinalaman 'yon sa boss k