All Chapters of ซ่อนรักวิศวะ: Chapter 1 - Chapter 10

บทที่2ไปโรงแรมการมามหาวิทยาลัยในครั้งนี้ของปริญญ์เขามีเพื่อนหลายคนที่เข้ามาทำความรู้จักทั้งออกัส โคย สองคนนี้คุยแป๊บเดียวก็สนิทกันเลยนี่เป็นจุดเริ่มต้นของแก๊งวิดน้ำสิวะที่พวกเขาก่อตั้งขึ้นมา ปริญญ์กลับมาบ้านเขาก็เจอกับคำถามและคำสรรพนามว่านักศึกษาแพทย์ทั้งที่จริงแล้วเขาเป็นแค่นักศึกษาวิศวะ "วันนี้ป้าอิ๋วจะมาทานข้าวกับเรานะลูก ได้ข่าวว่าแอร์เรียนจบแล้วสอบติดคุณหมอเหมือนกันน่าจะคุยกันง่ายนะลูก"ปริญญ์ไม่ตอบอะไรเขาเดินขึ้นบ้านเพื่อไปอาบน้ำแต่งตัวและเก็บข้าวของไปพลาง ๆ เพราะเร็ว ๆ นี้เขาจะต้องย้ายไปอยู่คอนโดเพียงลำพังนั่นคงเป็นสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดในตอนนี้ การมาอยู่กับแม่ทำให้เขาเสียสุขภาพจิตไม่เหมือนอยู่กับพ่อเลย บรรยากาศบนโต๊ะอาหารค่อนข้างน่ารำคาญแต่ละคนจ้องแต่จะอวดความสำเร็จของตนเองปริญญ์เป็นพวกขวางโลกอยู่แล้วเขาปล่อยให้แม่ยกยอปอปั้นจนพอใจเมื่อป้าอิ๋วถามถึงอนาคตเขาก็ตอบไปตามตรงว่าเขา"ผมเรียนวิศวะครับ"เพล้ง! เสียงช้อนหลุดมือจากปรีชญาสิ่งที่ลูกพูดมาเมื่อกี้ทำให้คนเป็นแม่มือไม้สั่นปากสั่นน้ำตาคลอถึงว่าทำไมเพื่อนที่เป็นอาจารย์แพทย์ของมหาวิทยาลัยที่ลูกไปเรียนไม่ส่งข่าวคราวมาเลยที

บทที่4พี่เป้ยคนเก่งสาวสวยตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่เธอพบว่าตนเองนั้นนอนอยู่ในอ้อมกอดของใครบางคนดวงตาของเธอเบิกโพลงด้วยความตกใจอยากจะกรี๊ดว่าถูกข่มขืนแต่ภาพเมื่อคืนกับแล่นเข้ามาในหัวไม่หยุด เธอค่อย ๆ ลุกจากที่นอนหยิบเสื้อผ้าเดินเข้าห้องน้ำแต่พอออกมาก็เจอพ่อหนุ่มน้อยนั่งมองหน้าเธอด้วยสายตาละห้อย"พี่ตื่นแล้วทำไมไม่ปลุกผมล่ะ" "เมื่อคืนป้องกันใช่ไหม" นี่คือสิ่งแรกที่เธอกังวลแต่พอมองไปที่พื้นเห็นเศษถุงยางก็เบาใจอย่างน้อยก็ไม่ต้องกลัวอะไรแล้ว"ป้องกันดิพี่เป็นคนใส่เองกับมือแล้วนี่พี่จะกลับเลยไหมแวะส่งผมที่คอนโดด้วยนะ" "อืม แต่งตัวสิไอ้นั่นของนายกำลังชี้หน้าฉันอยู่" "มันคงคิดถึงพี่ละมั้ง^^" หลังจากที่เป้ยได้ส่งรุ่นน้องที่คอนโดแล้วเธอก็รีบกลับมายังบ้านที่เธอเช่าเอาไว้เมื่อวานเธอเศร้าเสียใจที่ถูกคนรักสวมเขาถ้าเธอไม่ลืมของจนต้องกลับไปเอาที่ห้องของรุ่นน้องก็คงไม่เห็นภาพบาดตาบาดใจแฟนหนุ่มกำลังร่วมรักกับรุ่นน้องคนสนิทอย่างไม่ลืมหูลืมตาแต่ความเจ็บปวดที่เธอเจอยังไม่เท่าความรู้สึกผิดของเธอเมื่อคืนเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เธอขาดสติจนพลาดพลั้งมีอะไรกับผู้ชายที่เธอไม่เคยคิดเกินกว่าพี่น้องสาวสวยมองงา

บทที่6อยากรู้ว่าใครคือพ่อเด็กปริญญ์กลับมาวัดพร้อมคำถามในหัวมากมายพี่สาวคนสวยไปมีลูกตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วใครคือสามีของพี่สาวคนสวย เด็กคนนั้นก็เหลือเกินนอกจากปากแจ๋วยังดูไม่ธรรมดา เขาคิดว่าพ่อของเด็กต้องเป็นพวกไร้มารยาท การศึกษาต่ำตมแน่ๆ "เป็นอะไรหรือโยมหลาน" "หลวงตา หลวงตาจำเด็กที่หลวงตาให้สร้อยไปได้ไหมครับ""อืม จำได้สิ""หลวงตาว่าหน้าเหมือนใครครับ ไม่ได้คล้ายแม่มากเหมือนผมเคยเห็นแต่นึกไม่ออก""ปริญญ์หลวงตาจะวานอะไรหน่อยได้ไหม""ได้ครับ หลวงตาจะเอาอะไร""หลวงตาวานไปเช็ดกระจกหน้าห้องน้ำหญิงหน่อยเมื่อวานหลวงตาเห็นมันสกปรกมากเดี๋ยวญาติโยมมาทำบุญจะไม่สบายใจ""ได้ครับเดี๋ยวผมไปทำให้เลย" ปริญญ์เดินถือผ้าสะอาดและฟองน้ำรวมถึงน้ำยาเช็ดกระจกคนตัวสูงเช็ดทำความสะอาดจนกระจกทุกบานเงาวับ เขายืนมองภาพสะท้อนชมความหล่อเหลาของตนเองแล้วยกยิ้มภูมิใจ"คนอะไรหล่อฉิบหาย อีกนิดก็เซียวจ้านแล้วนะเนี่ย"หลวงตาเดินลงมาตรวจงานแล้วส่ายหน้าท่านหมดคำพูดแล้วจริงๆ หลานชายสร้างเรื่องได้ทุกวันหลังจากปริญญ์ทำงานเสร็จเขาก็ใช้เวลาว่างไปหารายได้พิเศษที่อู่รถเพื่อนเขามีรถบิคไบค์คู่ใจอยู่หนึ่งคันซื้อมาจากออกัสแต่จะสามปีแล้

บทที่8ได้อยู่กับพี่เป้ยวันต่อมาปริญญ์ตื่นแต่เช้าเพื่อไปตลาดเขารีบเดินตรงไปยังร้านขายปลาสวยงามสายตามองกวาดไปทั่วทั้งร้านจนมาหยุดอยู่ที่ปลาทองคู่หนึ่ง"อันนี้เป็นพันธุ์ฮอลันดายักษ์ค่ะคู่นี้ 1,500 บาทนะคะ""1,500 บาทนี้ทำอะไรได้บ้างครับ-_-!" แพงฉิบหายตัวละสิบบาทไม่มีหรือไง"คุณน้องหมายความว่ายังไงคะ?" แม่ค้าสาวทำหน้าไม่เข้าใจ "ไม่มีอะไรครับคู่นี้ตัวผู้ตัวเมียเลยใช่ไหมครับพี่""ใช่แล้วค่ะคู่นี้ราคาแพงแต่สีสวยหุ่นดีสามารถนำไปเลี้ยงเป็นพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ได้เลยปลาแข็งแรงไม่มีโรคค่ะ""งั้นผมเอาคู่นี้ก็ได้ครับ พี่ครับแถมตัวเล็กให้ผมหน่อยได้ไหมผมอยากได้ไปเลี้ยงเหมือนพ่อแม่ลูก -_-!""ได้ค่ะเดี๋ยวพี่แถมให้น้องเลือกเลยอยากได้ตัวไหน^^" สุดท้ายปริญญ์ก็ได้ปลาตัวอ้วนปุ้มปุ้ยกลับมาถึง 3 ตัวเขาขับบิ๊กไบค์ประคองถุงปลาขนาดใหญ่มาจอดอยู่ที่หน้าบ้านของพี่เป้ยคนสวยเด็กน้อยตัวกลมรีบเดินมาเปิดประตูแต่พอเห็นถุงปลาขนาดใหญ่เธอก็ยิ้มกรุ้มกริ่มทันทีนี่แหละที่เธอรอคอยปลาอ้วนปุ้มปุ้ยสุดแสนน่ารัก "เด็กวัดเอาปลามานี่เดี๋ยวปุ้มปุ้ยเอาไปลอยน้ำก่อน" เป้ยเดินออกมาดูทั้งสองช่วยกันเอาปลาออกจากถุง ปริญญ์คงถามวิธีการเลี้

บทที่10เอาใจเด็กอ้วนปริญญ์ออกมานั่งอยู่ที่อ่างปลาเขาไม่ได้กลับไปไหนเพราะมีปัญหาค้างคาใจอยากรอคุยกับเป้ยแต่เพื่อนเธอก็ไม่นอมกลับไปเสียที สิ่งที่เขาแอบสงสัยมันต้องมีอะไรมากกว่านี้แต่เหมือนทุกคนปิดบังความจริงเอาไว้ "เด็กวัดนี่ปุ้มปุ้ยนะ" เด็กตัวอ้วนกลมชี้ไปที่เจ้าปลาทองตัวเล็ก "ครับ""เด็กวัดทำไมมานั่งตรงนี้ หิวข้าวเหรอ" "เปล่าครับ""เด็กวัดเข้าบ้านกัน ปุ้มปุ้ยมีของเล่นที่ปู่เมศซื้อให้เยอะๆ เลยมาสิ" เด็กอ้วนกลมจับมือปริญญ์ลุกขึ้นจากโต๊ะแต่ปริญญ์ซ้อนตัวเธอมานั่งตักแล้วมองดวงตาคู่นั้น จะผิดไหมถ้าเขาเห็นเงาคุณแม่อยู่ในดวงตาคู่นี้"ปู่เมศใจดีไหมครับปุ้มปุ้ย""ปู่เมศของปุ้มปุ้ยนะ" เด็กน้อยทำหน้านิ่วคิ้วขมวด "ปู่เมศใจดีมากนะเด็กวัด""จริงดิ ทีกับพี่ปู่เมศชอบบังคับจังเลย" "โนวว! ปู่เมศของปุ้มปุ้ยนะ" เด็กน้อยไร้เดียงสาเริ่มแสดงอาการหวงปู่เมศจนปริญญ์ต้องถ่ายคลิปส่งไปให้ปรเมศวร์ดูด้านคุณปู่เมศหลังจากที่ได้เห็นคลิปหลานสาวจากลูกชายก็ยิ้มตาหยีกดเซฟคลิปเอาไว้อวดอดีตภรรยาที่หย่าร้างกันไปแล้ว เขารู้ตั้งแต่คืนที่ลูกชายพาพี่สาวข้างบ้านเข้าโรงแรมเพราะอดีตภรรยาโทรมาบ่นว่าลูกชายตัวดีไม่ยอมกลับบ้านจึง