All Chapters of All Mine แอคลับรุมรัก: Chapter 11 - Chapter 20

บทที่ 12อยากกินแซนด์วิชวันนี้ไม่มีอะไรมากฉันแค่ได้รับมอบหมายและฟังการวางแผนงานโปรเจกต์ใหม่ของทั้งสองคนเท่านั้น พอมาอยู่ในตำแหน่งเลขาจากที่ต้องถูกกดขี่จากอีป้า ตอนนี้เลยกลายเป็นฉันที่โทรไปป่วนให้อีบ้าหาข้อมูลการเงินขึ้นมาส่งให้ฉันแทน "พี่ยูริครับวันนี้พวกผมตั้งใจจะไปเลี้ยงฉลองที่บ้านพี่ พี่ยูริโอเคไหมครับ""ฉันไม่สะดวก พวกนายไม่ต้องมาเลี้ยงอะไรฉันหรอก" "ไม่ใช่แค่พวกผมสองคนครับที่จะเลี้ยงฉลองเลื่อนตำแหน่งให้พี่ แต่พวกพี่ตรีพี่อายก็จะไปด้วย พวกผมออกค่าใช้จ่ายเอง" "บ้านฉันมันแคบ คงไม่เหมาะ" ฉันพยายามปฏิเสธแล้วแต่ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นผล เจ้าเด็กติวเตอร์ยังคงทำหน้าออดอ้อนไม่หยุด "ถ้าพี่ไม่สะดวกก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวพวกผมนั่งกินกับน้องสาวพี่ก็ได้""เหอะ! สรุปก็คือพวกนายจะไปบ้านฉันให้ได้เลยใช่ไหม""จะพูดแบบนั้นก็ถูกครับ" ติวเตอร์พูดออกมาพร้อมรอยยิ้ม สรุปแล้วก็ต้องตามนั้น หลังจากเสร็จงานพวกฉันก็มารวมตัวกันอยู่ที่บ้านอันคับแคบของฉันที่มีน้องสาวนั่งเกาหัวอยู่กลางบ้าน ปกติฉันไม่เคยพาใครมาบ้านเลยนอกจากนางอายที่แวะเวียนมาเป็นบางครั้ง วันนี้มีว่าที่รองประธานทั้งสองคนและนางอายรวมทั้งพี่ตรีกับลูกน้

บทที่ 14รุ่นน้องคนสนิทนามิขนผ้าห่มสามผืนกับหมอนสามใบออกมาวางไว้ที่โซฟาขนาดมินิกลางบ้าน ขนาดของมันก็สมส่วนกับบ้านหลังนี้ ไม่ใช่แค่โซฟาแต่ทุกอย่างในบ้านหลังนี้มันดูมินิไปหมดเลย ตอนนี้นางอายกับยูริเข้าไปนอนพักในห้องแล้วเหลือเพียงนามิที่นอนไม่หลับ เธอไม่ได้ดื่มแต่นั่งฟังพวกพี่ ๆ คุยเรื่องงานแล้วสนุกดี เธออยากมีช่วงเวลาวัยทำงานแบบพวกพี่ ๆ บ้างแม้จะรู้ว่ามันยากก็ตามในขณะที่นามิกำลังเก็บถ้วยจานไปล้าง เธอไม่รู้เลยว่าทุกการกระทำของเธออยู่ในสายตาของเฟิร์สรุ่นพี่ที่มาดื่มที่บ้าน จนตอนนี้เขายืนพิงประตูห้องครัวดูเธอล้างจานพร้อมกับฮัมเพลงไปด้วย "อุ๊ยพี่เฟิร์สตกใจหมดเลย ทำไมยังไม่ไปนอนอีกคะ""นอนไม่หลับ" เขาจะนอนหลับได้ยังไง ตอนนี้เพื่อนของเขาเข้าไปเปลี่ยนหลอดไฟในห้องของพี่สาวเธอจนป่านนี้ยังไม่ออกมาเลย ปล่อยให้เพื่อนอย่างนางอายนอนอยู่ในห้องของนามิ "ดึกขนาดนี้เธอไม่นอนหรือไง ไปนั่งตากน้ำค้างข้างนอกเดี๋ยวก็ป่วยหรอก""นาน ๆ ทีจะมีงานเลี้ยงที่บ้าน ถึงนามิไม่ดื่มแอลกอฮอล์แต่ก็อยากสนุกกับพวกพี่ ๆ ค่ะ"ชายหนุ่มพยักหน้าเขามองดูเธอล้างจานจนเสร็จ จากนั้นเขาก็เดินมานั่งที่โซฟา จนป่านนี้เพื่อนของเขายังไ

บทที่ 16ไม่ใช่แฟนนามิตื่นขึ้นมาก็ถึงเวลาทานมื้อเที่ยงพอดี เธอเดินออกมาก็เห็นชายหนุ่มกำลังจัดโต๊ะอาหารด้วยการนำโต๊ะญี่ปุ่นสองตัวมาต่อกัน โต๊ะเดียวคงไม่พอสำหรับอาหารที่เขาสั่งมาแน่ นามิมองแต่ละเมนูแล้วตกใจคนป่วยอย่างเธอแค่ข้าวต้มก็หรูแล้ว"หนูต้องกินอาหารพวกนี้เหรอคะ?""ฉันสั่งมาให้แมวมั้ง""ทำไมมันเยอะจังเลยคะ""มีหน้าที่กินก็กินไป"เขาตอบสั้น ๆ ก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้ามเพื่อทานพร้อมกับเธอ ตอนนี้นามิดีขึ้นแล้วไข้ลดจนตัวเย็นอาการปวดหัวก็หายเป็นปลิดทิ้ง ไม่รู้เพราะยาดีหรือเพราะอะไรกันแน่"พี่ยูริส่งข้อความมาบอกว่าต้องไปกินเลี้ยงกับบอร์ดบริหาร คงจะกลับดึก""เดี๋ยวฉันอยู่เป็นเพื่อนเธอเอง"นามิรู้สึกอุ่นใจขึ้นมากกว่าเดิม คนตรงหน้าอาจจะชอบดุ นิ่งๆ ไม่ค่อยพูดแต่เขาก็ดูแลเธอดีในระดับหนึ่ง หลังจากทานมื้อกลางวันเสร็จนามิก็ขนถ้วยจานมาล้างโดยมีชายหนุ่มยืนพิงประตูคุยกับเธอ"เธอจำหนังที่เราดูเมื่อวานได้ไหม ตอนที่พระเอกกับนางเอกไปขอพรตอนเลิกกันว่าขอให้กลับมารักกันอีก ศาลนั้นศักดิ์สิทธิ์มากนะถ้าจะขอพรเรื่องความรัก""พี่เฟิร์สก็ลองไปขอสิคะ เผื่อพี่จะเจอคนดีๆ""เธออยากไปไหมล่ะเดี๋ยวฉันพาไป""เราสามารถขอ

บทที่ 18จัดให้ลืมไม่ลงชายหนุ่มรั้งท้ายทอยของนามิมาจูบทันที เขาไล่ต้อนป้อนรสชาติความหวานจากปากให้เธอจนเธอขยับตามเขา คนหนึ่งไม่เคยกับอีกคนที่ช่ำชองมาเจอกันไฟราคะจึงหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว"อือ~" เสียงนามิครางในลำคอดังออกมาสร้างความกระตุ้นให้อีกฝ่าย จนไม่สามารถยับยั้งชั่งใจได้อีก ชายหนุ่มใช้มือลากโต๊ะญี่ปุ่นออกไปให้พ้นทาง จากนั้นเขาก็รวบเอวของเธอขึ้นมานั่งคร่อมตัก โดยที่ริมฝีปากยังประกบจูบสอดลิ้นพันกัน"นามิยังไม่เคย พี่เฟิร์สสอนนามิด้วยนะคะ""ฉันจะเย็ตให้ลืมไม่ลงเลย"คำหยาบโลนหลุดออกมาจากปากแต่ใครสนกัน ตอนนี้ต่างฝ่ายต่างปลุกเร้าอารมณ์จนอุณหภูมิในห้องร้อนระอุไปด้วย เอวบางเริ่มขยับไปตามมือหนาที่จับสะโพกเธอร่อนไปมา อีกมือลูบไล้เรือนร่าง สอดมือเข้าไปในชุดนอนสายเดียวน่ารัก เขาออกแรงบีบคลึงสะกิดยอดถันจนแข็งเป็นไต พรึบ~ ชุดนอนถูกชายหนุ่มถอดออกแล้วโยนไปให้พ้นทาง ตามด้วยบราและชุดชั้นในจนตอนนี้เธอเปลือยเปล่าอวดหุ่นสวยให้เขาดู ผิวเธอขาวอมชมพู หน้าอกใหญ่จนล้นมือ ยอดถันสีชมพูระเรื่อจนน่าขบดูดให้หนำใจ "อ๊า~" "ไหวไหม" เขาถามเธอด้วยความเป็นห่วง"ไหวค่ะ~ นามิไหว~ อ๊าส์" แค่นิ้วก็ไหวน่ะสิ ตอนนี้น

บทที่ 20เอาไปอยู่ด้วยหลังจากที่เฟิร์สออกมาอยู่คอนโด เขาก็ให้แม่บ้านขึ้นมาทำความสะอาด และเตรียมความพร้อมที่จะพานามิมาอยู่ด้วย ไม่ใช่ว่าเขาถือวิสาสะเอาตัวเธอมาง่าย ๆ เรื่องนี้เขาคุยกับเพื่อนทั้งสองคนแล้ว ว่าต้องทำอะไรสักอย่าง เขาอยากดูแลนามิแต่ยังติดเรื่องพี่สาวของเธอ รายนั้นยังคงใจแข็งไม่ยอมรับสายเขาแม้แต่สายเดียว วันนี้พี่สาวของนามิเดินทางกลับมาจากต่างจังหวัด ชายหนุ่มจึงใช้โอกาสนี้เข้าไปคุยกับพี่สาวเธอที่บ้าน พร้อมกับเพื่อนเขาอีกสองคน ที่จะมาช่วยคุยให้ เขาอยากพานามิออกไปจากที่นี่ อยากให้เธอมีอนาคตที่ดี อย่างน้อยพี่สาวเธอก็จะได้ไม่ต้องเหนื่อยและมีเรื่องกังวลใจ ยิ่งเรื่องค่าใช้จ่ายเขาพร้อมที่จะรับผิดชอบทุกบาททุกสตางค์ "พี่เฟิร์สพี่ยูริกลับมาแล้วค่ะ" เขาพยักหน้าตอบก่อนจะเดินเข้ามาในบ้าน โดยไม่ลืมที่จะคว้าแขนนามิเข้ามาด้วย ยูริมองน้องสาวกับแฟนหนุ่มแล้วถอนหายใจ เธอคิดไว้อยู่แล้วว่าเรื่องต้องเป็นแบบนี้ น้องสาวเธอพึ่งเคยใกล้ชิดกับผู้ชาย จะทันผู้ชายแบบนี้ได้ยังไงกัน "เจ๊ผมมีเรื่องจะคุยด้วย"ยูริเดินออกมานั่งที่โซฟาตัวเล็ก ปล่อยให้นามิกับแฟนนั่งอยู่ที่พื้นโดยมีเบาะรองนั่งรับน้ำหนักอยู่ ต