รักผิดสเปค의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 5

กระถิน...“ กระถิน! กระถิน! ”ขณะที่ฉันกำลังเดินหิ้วถุงขนมไปส่งให้ลูกค้าตามที่ยายบอก เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นจากด้านหลัง พอมองดูแล้วก็คุ้นๆอยู่นะแต่ว่าเสียงแบบนี้…“ ป้าหนาว! ”ฉันรีบร้องทักกลับไปก่อนจะโบกไม้โบกมือให้ป้ารหัสสุดที่รักด้วยความดีใจเพราะไม่ได้เจอกันอีกเลยหลังจากที่ป้าเรียนจบไปถึงจะเป็นเวลาแค่ไม่กี่เดือนก็เถอะ“ ป้ามาทำอะไรแถวนี้อะ ”ฉันกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปหาป้าด้วยรอยยิ้มแก้มปริก่อนจะเอ่ยถามพลางมองดูบริเวณรอบๆที่ป้ายืนอยู่เผื่อว่าป้าพาใครมาด้วยแต่ก็ไม่เห็นมีใคร“ แวะมาทำธุระน่ะ ว่าแต่เราเถอะมืดค่ำแล้วนะทำไมไม่กลับบ้าน ”ป้ารหัสถามพลางมองหน้าฉันอย่างจับผิด ฉันเลยได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆกลับไปให้ป้า นอกจากยายแล้วฉันก็มีแค่ป้ารหัสนี่แหละที่ดีกับฉันและดูแลฉัน หลายครั้งที่ฉันมีปัญหาเรื่องค่าเทอมหรือแม้แต่ค่าบำรุงกิจกรรมต่างๆในมหาลัยป้ารหัสของฉันก็จะคอยช่วยเหลือตลอดถึงแม้ฉันกับยายจะปฎิเสธไปหลายครั้งแต่ป้าก็ยังคอยช่วยเหลือฉันอยู่ดี ไงล่ะป้ารหัสฉันนอกจากกจะสวย รวย ใจดีแล้วยังใจบุญอีกใช่มั้ยล่ะ“ ถินกำลังจะกลับแล้วค่ะป้าพอดีถินออกมาส่งขนมให้ลูกค้า ”“ งั้นไหนๆเราก็เจอกันแล้ว ถินไปกิน

เซ็น...ผมเดินเกาะแขนยัยตัวเล็กมาตามซอยมืดๆแคบๆเรื่อยๆ จากที่คิดว่าซอยแค่นี้ไม่น่าจะมีอะไรน่ากลัวผมกับคิดผิดแค่หมาวัดสิบกว่าตัวเห่าหอนตามรายทางไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกกลัวขึ้นมาเลยสักนิดนอกเสียจากว่าพื้นดินที่ผมเหยียบอยู่ตอนนี้ผู้คนเรียกมันว่าป่าช้าซึ่งเป็นพื้นที่แห่งหนึ่งในประเทศไทยที่มีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับภูติผีและวิญญาณ ผมเคยดูภาพยนต์สยองขวัญมาก็มากเรียกได้ว่าผมแทบจะรู้จักผีทุกชาติของทุกแผ่นดินในโลกใบนี้โดยเฉพาะผีในประเทศไทยที่เขาว่ากันว่าน่ากลัวสุดๆเนื่องจากเจ้านายของผมนั้นเป็นคนไทยและแน่นอนว่าทั้งเรื่องเล่า ตำนานและความเชื่อเกี่ยวกับผีและวิญญาญที่ถูกส่งต่อกันมารุ่นต่อรุ่นทำให้ผมได้ยินและได้ฟังเรื่องพวกนี้มาจากเจ้านายของผมอยู่มาก โดยเฉพาะคุณหนูพบรักคุณหนูใหญ่ของตระกูลที่ผมทำงานให้ เธอนั้นชอบมีเรื่องเล่าน่ากลัวๆและความเชื่อแปลกๆมาเล่าให้ผมฟังอยู่บ่อยๆจนความกลัวผีของผมนั้นมันฝังลึกลงไปอย่างไม่มีวันรักษาได้แม้ว่าผมจะไปพบจิตแพทย์มาแล้วก็ตาม ที่สำคัญเพราะผีไม่สามารถตายได้อีกครั้งและมันก็ไม่ได้กลัวลูกปืน ' ผี ' จึงเป็นสิ่งเดียวในชีวิตที่ผมกลัว และวัดไทยจึงกลายเป็นสถานที่ต้องห้ามสำหรับผ