All Chapters of เมียชังของท่านประธาน: Chapter 1 - Chapter 9

บัวหอมเข้ามาเห็นภาพสามีตีทะเบียนเอาข้าวต้มกุ้งที่เธอตั้งใจทำมาให้คุณแม่สามีและเขากลับถูกคนใจร้ายเททิ้งใส่ถังขยะ ความรู้สึกแรกมันจุกอกในใจ ลำคอตีบตัน เก็บกดความปวดร้าวขื่นข่มเอาไว้ด้านใน “ตาริค! ทำไมแกทำแบบนั้น หนูบัวอุตส่าห์ตั้งใจทำมาให้สามีตัวเองอย่างแกกินเลยนะ ทำแบบนี้หนูบัวเสียใจแย่” คุณแม่นวลนภาเอ่ยตำหนิลูกชายตัวดี มาริคทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ “ผมไม่กิน! อะไรก็ตามที่ผู้หญิงสกปรกคนนั้นทำ ผมไม่มีทางกลืนมันลง แค่เห็นหน้าคนทำก็อยากจะอ้วกแล้ว” สายตาคมกริบจ้องมองร่างหญิงสาวก้มหน้าก้มตาอยู่มุมห้องอาหาร เขาเกลียดชังผู้หญิงที่เป็นเมียแต่งที่ตนไม่ต้องการ “เอ่อ บัวขอโทษค่ะพี่ริค บัวจะไม่ทำอาหารให้พี่ริคทานอีก แต่บัวตั้งใจทำมาให้คุณแม่นวลทานจริงๆ นะคะ" ลูกสะใภ้อ่อนหวานหันมาส่งยิ้มแก่คุณแม่สามีตัวเอง “ขอบใจมากหนูบัว ตาริคขอโทษน้องเขาเดี๋ยวนี้!” คุณหญิงแม่เอ่ยสั่งลูกชายที่ทำให้ลูกสะใภ้สุดโปรดของท่านต้องมีน้ำตา ลูกชายกลับอิดออด “แต่แม่ ผมไม่ผิด ผมไม่มีทางขอโทษเธอได้หรอก แม้แต่หน้าก็ไม่อยากจะมอง!” บอกตามตรงว่าเวลาเธอแต่งตัวเป็นชุดคุณป้าเฉิ่มและใส่แว่นกรอบตาหนาเตอะทำให้เขาไม่อยากจะมอง บัวหอมไ

บัวหอมตัดสินใจลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทาปาก จัดเต็ม เธอเลือกชุดเดรสสายเดี่ยว กระโปรงยาวถึงเข่า ยังคงสไตล์บัวหอมคนซื่อๆ ไม่ทันคนเลวเหมือนเดิม เธอลองแต่งตัวให้เหมือนกับสาวสวยในเมือง “หนูบัว หนูจะไปไหนล่ะลูก ว้าว นึกยังไงถึงลุกขึ้นมาแต่งตัวแซ่บ กะจะมัดใจสามีเหรอ” คุณหญิงแม่ยิ้มระรื่นเมื่อเห็นสะใภ้สุดโปรดลุกขึ้นมาแต่งตัวสวยหวาน ถึงแม้ว่าจะไม่สวยแซ่บเหมือนสาวๆ ที่เขาเคยควง แต่ว่ามันก็เกินความคาดหมายของเธอแล้ว “ไม่ดีเหรอคะที่บัวจะลุกขึ้นมาแต่งตัวเพื่อคนที่บัวรักบ้าง ที่ผ่านมาบัวโดนทำร้ายจิตใจและร่างกายมาเยอะ บัวจะไม่ยอมทนอีกต่อไป!” เมียชังพ่วงตำแหน่งเลขาหน้าห้องของมาริครู้ว่าเขาไปเที่ยวคลับบาร์ที่ไหนเป็นประจำ และคืนนี้ก็เช่นกัน แม่ผัวเชียร์ลูกสะใภ้เอาชนะใจ ดัดนิสัยสันดานเจ้าชู้ของลูกชายตัวดี คุณหญิงนวลนภาจึงสั่งให้คนขับรถพาไปส่งหนูบัวหอมตามผัวเลวกลับบ้านด้วยตัวเอง รถแวนคันหรูแล่นเข้ามาจอดตรงสถานที่คลับบาร์ สถานที่บันเทิงรื่นรมย์ของคนมีเงิน ร่างแบบบางก้าวลงมาจากรถ มาในชุดเดรสสีชมพูกระโปรงยาวเลยเข่าเล็กน้อย เธอแต่งตัวดูเป็นสาวหวาน จากผมที่เคยมัดรวบตึงเวลาทำงานเป็นเลขาท่านประธานกลับ

ภรรยาหลวงชินแล้วที่ต้องตื่นมาไม่มีสามีไร้รัก ไร้หัวใจนอนกอดอยู่เคียงข้างอย่างเช่นคู่รักคู่อื่น เธอเป็นได้แค่เมียชัง ขยะไร้ค่าสำหรับพี่ริคเท่านั้น บัวหอมรีบปาดน้ำตาที่ไหลออกมาตอนไม่รู้ หัวใจดวงน้อยเหน็บหนาว เปล่าเปลี่ยว เมื่อคนที่เธอมอบหัวใจทั้งดวงจนไม่เหลือเอาไว้ให้ใครกลับย่ำยีจนแทบไม่มีชิ้นดี ถ้าหากเธอย้อนเวลากลับไปได้ เธอจะไม่มีวันมอบหัวใจแก่คนไม่เห็นค่า กลับมารักตัวเอง ผู้ชายมันก็เลวหมดทุกคนนั้นแหละ หญิงสาวอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเตรียมตัวไปทำงานเป็นเลขาหน้าห้องของท่านประธานหนุ่มเหมือนเดิม โดยเธอใส่ชุดกระบอกแขนยาวพร้อมกับกระโปรงยาวถึงตาตุ่ม เพิ่มเติมคือไม่ใส่แว่นตาปกปิดดวงตาคู่สวย เธอแต่งหน้าอ่อนๆ ให้พอรู้ว่าตนเป็นภรรยาของมาริคทางนิตินัย บัวหอมตื่นเช้าทุกวันเพื่อลงครัวทำอาหารเช้าแก่คุณแม่สามีและสามีไร้หัวใจที่บ้านใหญ่ แต่วันนี้กลับแปลกเมื่อคุณหญิงนวลนภาเป็นห่วงลูกชายคนเดียวไม่ยอมลงมาทานข้าวฝีมือสะใภ้สุดโปรดเหมือนอย่างเคย “หนูบัว ขึ้นไปดูตาริคให้แม่หน่อย เมื่อคืนตาริคเมามายจนไม่ได้สติ ตอนเช้าใครเข้าใกล้ไม่ได้ หาว่าตัวแม่มีกลิ่นเหม็น” “พี่ริคเกลียดขี้หน้าบัวจะตาย บัวไม่อย

บัวหอมกับคุณแม่สามีรีบบุกเข้ามายังคอนโดส่วนตัวของสามีสุดเลว ตามภาพที่เพื่อนทรยศส่งรูปมา ภาพปลายฟ้านอนกอดกับมาริคในสภาพเปลือยเปล่า เธอไม่อยากจะเชื่อว่าปลายฟ้าจะกลายแทงข้างหลังเพื่อนได้อย่างเลือดเย็น! “หนูบัว อย่าใช้อารมณ์ตัดสิน ค่อยใช้เหตุผลพูดจากันว่าทำไมเพื่อนของหนูบัวถึงกล้านอนกับสามีเพื่อนของตัวเองได้ลงคอ” คุณหญิงนวลนภาเป็นห่วงความรู้สึกของลูกสะใภ้สุดโปรด รีบตามมาด้วยเช่นกัน “บัวใจไม่เย็นต่อไปแล้วค่ะคุณแม่นวล ถ้าผู้หญิงอื่นที่เป็นเด็กของพี่ริค บัวยังพอทนได้ แต่นี่พี่ริคกลับจะทำให้บัวเจ็บด้วยการเอาเพื่อนรักเพียงคนเดียวย่ำยีหัวใจของบัว บัวจะไม่ยอมทนเป็นเมียเก็บในบ้านอีกแล้ว!” “แม่เชื่อว่าบัวทำได้ แม่เข้าใจหัวอกของคนเป็นเมียหลวง เมียแต่งที่ผัวไม่ได้รัก อยู่กันไปก็มีความทุกข์เปล่าๆ แม่ผิดเองบังคับจิตใจหนูบัวให้แต่งงานกับตาริค” แม่สามีรู้สึกผิดกับสิ่งที่มันเกิดขึ้น “ค่ะคุณแม่นวล” เมียแต่งของท่านประธานตัดสินใจเปิดประตูห้องในคอนโดเข้าไป สิ่งแรกที่เห็นคือรองเท้าส้นสูงของผู้หญิงคู่หนึ่งวางกระจัดกระจายพร้อมกับรองเท้าโปรดของสามีเธอ เห็นแค่นี้หัวใจของคนแอบรักสามีตัวเองก็เจ็บปวด เจ็บจน