เมียชังของท่านประธาน

 คืนเข้าห้องหอของคู่รักที่หลายคู่ควรจะมีความสุขและได้แสดงความรักตามลำพัง แต่สำหรับคู่แต่งงานของเธอกลับสวนทางโดยสิ้นเชิง เพราะเจ้าบ่าวไร้รักสุดแสนเกลียดชังเจ้าสาวอย่างเธอปล่อยให้ต้องนอนกล้ำกลืนกินน้ำตาด้วยความปวดร้าวข่มขื่น

 ร่างเจ้าสาวพลางชันเข่ากอดตัวเองเอาไว้ เสียงร้องไห้สะอื้นเหน็บหนาวลงมาจนถึงสุดขั้วหัวใจด้วยคำพูดของเจ้าบ่าวที่เพิ่งออกไปจากห้องหอเมื่อสักครู่

 'หล่อนมันเป็นได้แค่ผู้หญิงชั้นต่ำ หิวเงิน อยากจับฉันเพื่อหวังรวยทางลัด ชาตินี้ฉันไม่มีวันแตะต้องผู้หญิงสกปรกอย่างหล่อนอีก จำเอาไว้ซะ!' 

 “ฮึก ฮือๆ บัวไม่รู้เรื่องนั้นเลย บัวขอโทษพี่ริค” 

 เจ้าสาวที่ชื่อว่า 'บัวหอม' รู้สึกผิดกับเรื่องเกิดขึ้นภายในวันนั้นเมื่อสองอาทิตย์ก่อน เธอเคยเป็นเลขาของพี่ริคหรือมาริค ท่านประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ชื่อดัง เธอเป็นเด็กกำพร้าที่ถูกคุณหญิงนวลนภาชุบเลี้ยงมาเป็นเด็กในบ้านหลังใหญ่ และนั่นก็ได้เจอกับมาริค ลูกชายคนเดียวของท่าน แน่นอนว่าครั้งแรกพบเจอกัน มาริคแสดงท่าทีว่ารังเกียจ ไม่ชอบหน้าเธอตั้งแต่แรก เธอรู้จักสถานะของตัวเองดีว่าไม่คู่ควรกับเขาเลยสักนิด

จากนั้นคุณหญิงนวลนภาส่งเสียให้บัวหอมเรียนจบด้านเลขานุการตามคำสั่งของท่าน เธอไม่มีสิทธิ์เลือกตามใจชอบว่าตัวเองชอบอะไร เพราะครอบครัวสกุลเรวัติมีบุญคุณกับเด็กกำพร้าอย่างเธอมากเหลือเกิน

 จนกระทั่งมาเกิดเรื่องร้ายแรง บัวหอมทำงานมาเป็นเลขาหน้าห้องของพี่ริคได้เพียงแค่ปีเดียว ปลายฟ้า เพื่อนรัก เพื่อนสนิทของเธอเข้ามาเยี่ยมเพื่อนตัวเองถึงที่ทำงาน ปลายฟ้าอาสาจะชงกาแฟให้เพื่อนรักดื่ม แต่ตอนนั้นเองทำไมรู้สึกมึนหัวยังไงชอบกล

 และพอหญิงสาวรู้สึกตัวขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงนอนในห้องทำงานส่วนตัวของท่านประธานใหญ่และมีมาริคนอนข้างกาย สภาพเปลือยเปล่าเช่นเดียวกันกับเธอ

 ใครก็ไม่รู้ไปแจ้งสื่อทางนักข่าวเข้ามาได้ภาพช็อตเด็ดทำข่าว 'เลขาหน้าห้องหรือเลขาบนเตียงของท่านประธานมาริค?!' 

 คุณหญิงนวลนภาเห็นข่าวจึงโกรธลูกชายมาก จึงสั่งให้เขาแต่งงานกับเด็กในบ้าน เด็กสุดโปรดของคุณหญิง เท่านั้นเองชายหนุ่มยิ่งโกรธและยิ่งเกลียดผู้หญิงที่ชื่อบัวหอมมากกว่าเดิม

 “บัวไม่น่าหลงรักคนใจดำอย่างพี่ริคเลย!” 

 “ไอ้ริค มึงแต่งงานแล้วไม่ใช่เหรอ หนีออกมาจากคืนเข้าห้องหอ แบบนี้เจ้าสาวของแกคงไม่นอนร้องไห้ กลืนกินน้ำตาต่างข้าวงั้นเหรอ” เกียร์ เพื่อนของมาริคเอ่ยถามคนเป็นเจ้าบ่าว

 “กูไม่เต็มใจอยากจะแต่งเสียหน่อย ผู้หญิงสกปรก หิวเงินคนนั้น กูยิ่งอยากไล่มันไปพ้นๆ หน้าด้วยซ้ำ”

 “ถ้าไม่ติดว่าแม่มึงบังคับให้มึงแต่งงานกับเด็กในบ้านแถมยังเป็นเลขาบนเตียง เฮ้ย เลขาหน้าห้องของมึง ป่านนี้มึงคงใช้ชีวิตหนุ่มโสดเหมือนเดิมล่ะสิท่า” เติร์ด เพื่อนสนิทอีกคนเอ่ยแซวเจ้าบ่าวที่ทำหน้าไม่สบอารมณ์

 “ก็แหงสิว่ะ ผู้หญิงมันก็เหมือนกันทุกคน ทุกคนที่ล้วนเข้ามาหาฉันก็หวังต้องการแต่เงินทั้งนั้น ไม่เว้นแม้แต่แอนนี่ แฟนเก่าเพศยาของกู!”

 มือหนากำแก้วเหล้าราวกับว่าจะให้มันแตกคามือ เมื่อพูดถึงแฟนเก่าที่เคยคบกันยาวนานถึงสิบปี เขาทุ่มเทความรัก ความเชื่อใจทุกอย่างให้แก่แอนนี่ หญิงสาวที่เขารัก สุดท้ายพอความจริงกระจ่าง เขาก็ถูกผู้หญิงทิ้งไปแต่งงานกับผู้ชายคนใหม่ที่รวยกว่าตน

 'มาริค' จึงตีความผู้หญิงทุกคนว่าเห็นแก่เงินกันทั้งหมด เป็นเพราะแบบนี้เขาจึงควงดารา นางแบบสาว ฟันแล้วก็ทิ้ง ไม่จริงใจกับใครสักคน

 “ฮันนี่ขา แนนนี่มาแล้วค่ะ” แนนนี่ นางแบบสาวชื่อดังที่ท่านประธานหนุ่มควงคนปัจจุบัน เธอตกหลุมเสน่ห์กร้าวใจของเขา เธอรู้ว่าเขาถูกแม่บังคับแต่งงานกับเด็กในบ้านตัวเองเพราะข่าวลือบ้าๆ นั่น

 “ทำไมมาช้าจัง รู้ไหมว่าฉันทรมาน อยากปลดปล่อยมันจะแย่อยู่แล้ว” มาริคไล่สาวๆ ออกไป ก่อนจะคว้านางแบบสาวเข้ามานั่งบนตักแกร่ง

 “พอดีว่ารถมันติดนะคะ แนนขอโทษที่ไม่ได้ร่วมงานแต่งของพี่ริคกับเจ้าสาวคนนั้นด้วย” แนนนี่แอบตีหน้าเศร้าสลด แต่ความจริงเธอโกรธมากรู้ข่าวว่าเขาแต่งงานกับเด็กในบ้านตัวเอง ทั้งที่เจ้าสาวตัวจริงมันควรจะเป็นของเธอ!

 “ทำไมเธอจะต้องขอโทษฉันด้วย ถ้าเธอจะขอโทษ เราไปขอโทษด้วยกันที่คอนโดของฉันไม่ดีกว่าเหรอ” สายตาแห่งความเจ้าชู้เริ่มต่อมทำงาน กายแกร่งด้านล่างปวดหนึบขึ้นมาทันใด

 “ใจร้อนเสียจริงเลยนะคะ กะจะไม่ให้แนนพักสักหน่อยก่อนเหรอคะ” แนนนี่ยิ้มยั่วย้วนท่านประธานหนุ่มตรงหน้าพร้อมโน้มลงมาจูบซอกคอหนาของเขาหนึ่งที

 “ทำแบบนี้ระวังเถอะ หล่อนจะไม่ได้นอน!” 

 “แนนนี่เตรียมใจเอาไว้แล้วละค่ะ” เสียงหวานแหบปนความเซ็กซี่ ปลุกปั่นอารมณ์ดิบเถื่อนของเขาตื่นขึ้นมา

 “ไอ้เกียร์ ไอ้เติร์ด กูขอตัวพาสาวขึ้นสวรรค์ก่อนนะ”

 “ตามสบายเลยเพื่อน” 

.

   รถสปอร์ตคันหรูของท่านประธานหนุ่มแล่นเข้ามาจอดด้านในตึกคอนโดส่วนตัวของเขา นางแบบสาวแอบตาลุกวาวเมื่อเห็นคอนโดใหญ่ หลักเป็นล้านกว่าบาท ไม่ว่ายังไงหล่อนจะไม่ยอมปล่อยให้เขาหลุดมือเด็ดขาด

 “อุ๊ย เดี๋ยวก่อนสิค่ะพี่ริค” แนนนี่ร้องห้ามปราบเมื่อคนเมากำลังโอบกอดร่างอรชร โน้มลงมาซุกไซร้ซอกคอขาวเนียนอย่างหื่นกระหาย

 “อย่าขัดขืนสิ” คนเมาครางฮึดฮัดก่อนจะผลักร่างนางแบบสาวลงบนเตียงนอนนุ่ม

 มือสากปลดเข็มขัดราคาแพงออกจากตัว เขาหยิบถุงยางอนามัยที่เก็บเอาไว้ในลิ้นชัก

 “เดี๋ยวแนนใส่ให้นะคะ” 

 นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แนนนี่บริการสวมใส่ถุงยางอนามัยของท่านประธานหนุ่ม บ่อยครั้งที่ทั้งคู่พากันหาความสุขที่นี่และมาริคชักติดใจบทรักเสน่หาของนางแบบสาวมากกว่า 'เมียชัง' นอนเหงาอยู่เรือนหอคนเดียว

 “อื้ม พี่ริคขา” 

 “อ่าห์ ฉันไม่ไหวแล้ว แนนนี่จ๋า” 

 ร่างอรชรยังอยู่ในชุดเจ้าสาว บัวหอมค่อยๆ หยัดตัวลุกขึ้นมาด้วยความเคยชินที่ต้องนอนกอดหมอนอยู่ตัวคนเดียว ไม่มีใครอยากมารักเด็กกำพร้าอย่างหล่อนหรอก

 บัวหอมรีบอาบน้ำแต่งตัวใหม่ ทำหน้าที่สะใภ้ใหญ่วันแรกของคุณหญิงนวลนภาให้ดีที่สุด ขอแค่ท่านไม่รังเกียจเด็กกำพร้าและรักเอ็นดูเธอก็มากพอแล้ว

 “เอ่อ มีอะไรให้บัวช่วยไหมคะ คุณป้าแม่บ้าน” สะใภ้ใหญ่เข้ามายังห้องครัวด้านหลังของบ้านหลังใหญ่ เธอเดินออกมาจากเรือนหอมายังบ้านใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีก็ถึง

 “คุณบัวไม่ต้องมาช่วยป้าหรอกค่ะ ป้าเข้าใจว่าคุณบัวคงเหนื่อย” ป้าหนิง แม่บ้านใหญ่ที่เคยดูแลหนูบัวหอม ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอกลายเป็นนายหญิงของตระกูลสกุลเรวัติ

 “ป้าหนิงไม่ต้องเรียกบัวว่าคุณก็ได้ค่ะ มันรู้สึกห่างเหินเกินไป เรียกหนูว่าหนูบัวแต่ก่อนดีกว่าค่ะ” 

 “ไม่ค่ะ ป้าเกรงใจ” 

 “แล้วเนี่ยทำอาหารเช้าอะไรให้คุณแม่นวลหรือคะ บัวอยากทำหน้าที่ลูกสะใภ้ที่ดีของท่าน” 

 “ข้าวต้มกุ้ง ของโปรดของคุณหญิงนวลและของคุณมาริคค่ะ” 

 “ตาริค ลูกกล้าทำกับหนูบัวอย่างนี้ได้ยังไง มีอย่างที่ไหนเจ้าบ่าวหนีออกไปจากคือเข้าห้องหอ ปล่อยให้เจ้าสาวต้องนอนเหงาอยู่คนเดียว!” คุณแม่นวลนภาอยากจะตีลูกชายตัวแสบให้ตายคามือ โทษฐานทำให้ลูกสะใภ้แม่ต้องเสียใจ

 “มันก็สมควรแล้วนี่ครับ ผมเกลียดผู้หญิงสกปรก หิวเงินนั้นจะตายไป เกลียดจนไม่อยากเห็นหน้า” มาริคสนใจข้าวต้มกุ้งตรงหน้ามากกว่า

 “ทำไมข้าวต้มกุ้งวันนี้อร่อยมาก อร่อยกว่าทุกครั้งที่ผมเคยกินมา ใครทำข้าวต้มกุ้งถ้วยนี้เหรอป้า” 

 “เอ่อ หนูบัวทำค่ะคุณริค” 

  เพล้ง! ไม่ทันไรชายหนุ่มยกข้าวต้มกุ้งเททิ้งใส่ถังขยะมุมห้องอาหารด้วยความโกรธเคืองจัด

 “ฉันเกลียดผู้หญิงอย่างเธอ อาหารพวกนี้เอาไปเททิ้งให้หมาข้างนอกกินดีกว่า”