All Chapters of หลงเหลี่ยมหทัยกรณ์: Chapter 1 - Chapter 10

สนามบาสเกตบอล – มหาวิทยาลัยปัก เอี๊ยด ปัก !เสียงลูกบาสเกตบอลปะทะกับพื้นสนามสลับกับเสียงฝีเท้าของนักกีฬาดังก้องโถงเนื่องจากการซ้อมอย่างหนักหน่วงเตรียมพร้อมสำหรับการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยปิ๊ด ปี๊ดดดดดด !การฝึกซ้อมจบลงเหล่านักกีฬาต่างพากันแยกย้ายพักผ่อนตามอัธยาศัย บ้างก็นั่งกับเพื่อนในทีม บ้างก็นั่งกับแฟนสาวที่มารอให้กำลังใจยกเว้นก็แต่ตำแหน่งพอยต์การ์ด ที่หลบมานั่งข้างเพื่อนสนิท..“เป็นไง เหนื่อยไหม”ดรีมเอ่ยถามเสียงใสปนรอยยิ้มหวาน เป็นอีกครั้งที่เธอมานั่งรอเขาซ้อม แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกแต่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเขินอายเมื่อมีสายตาของเพื่อนในทีมเขามองมา“นิดหน่อย”“อะ”เธอยื่นขวดน้ำที่เตรียมไว้เข้าใกล้มือหนุ่มนักกีฬา แต่เขากลับไม่ได้สนใจมันเลยสักนิด คว้าเอาแก้วชาไข่มุกที่เหลืออยู่ค่อนแก้วมาดูดโดยไม่ได้รับอนุญาต“มึงกินหลอดเดียวกับกู ?”“อืม ทำไม น้ำตาลตกอยากกินของหวาน”ว่าจบก็ดื่มต่อโดยไม่สนใจว่าเจ้าของจะพูดอะไร นี่เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่คุณชายเช่นเขาดื่มน้ำแก้วเดียวกับคนอื่น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการใช้หลอดเดียวกัน“ไม่ไปนั่งกับเพื่อนอะ”“พวกมันก็นั่งกับแฟนไง”ร่างสูงโปร่งหย่อนก้นลงข้างตัว

“บาย เจอกัน”รถยนต์คันหรูเคลื่อนเข้าจอดใต้หอพักหญิงในมหาวิทยาลัย ผู้โดยสารยิ้มหวานเป็นการขอบคุณก่อนจะโบกมือลาพลขับ แม้ว่าใจจะยังไม่อยากจากเขาเลยด้วยซ้ำ“เฮ้อ ! กลับมาสู้รบปรบมือกับเคมเมทก่อนดรีม มีสติ มีสติ !”หญิงสาวพับคอไปมาพลางยืดเหยียดแขนเป็นการระบายความเมื่อย เมื่อครั้นพูดถึงรายวิชาเรียนที่ตนไม่ถนัดก็เหนื่อยล้าโดยที่ไม่ต้องทำอะไรร่างเล็กก้าวเข้าที่พักอย่างคนหมดเรี่ยวแรง กระนั้นยังมีรอยยิ้มให้ผู้คนที่เดินผ่านอยู่เสมอ ไม่เว้นแม้แต่สัตว์เลี้ยงประจำหอ“หนูดรีม แฟนไม่มาด้วยเหรอ”“แหนะ ! แซวอีกแล้วป้าแหวน เพื่อนกันค่ะ”เธอย้ำสถานะระหว่างตนกับเพื่อนให้ป้าแม่บ้านประจำหอพักฟังอีกครั้งพร้อมรอยยิ้มเก้อเขิน พวงแก้มแดงระเรื่อบอกเป็นนัยว่าเธอพอใจกับคำพูดเมื่อครู่มาก“ผู้ชายเขาไม่กล้ารุก เราก็รุกก่อนเลยลูก ผู้หญิงสมัยใหม่ด้านได้อายอดนะ ยิ่งผู้ชายดี ๆ แบบนี้อย่าปล่อยให้หลุดมือ”ป้าแม่บ้านแนะนำยาวเหยียดเฉกเช่นผู้มีประสบการณ์โชกโชนก่อนจะเดินจากไป ปล่อยให้คนเด็กกว่ายืนยิ้มเขินอายไม่รู้จะตอบว่าอย่างไรดี“หนูก็อยากรุก แต่หนูเขิน ฮึ”แม้จะไม่ใช่ความจริงทั้งหมดแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเธอเองก็ไม่รู้จะเร

‘ท่าแม่งได้ฉิบหาย !’เสียงในหัวดังขึ้น ฮาร์ทจ้องมองใบหน้ารูปไข่สลับกับฝ่ามือน้อยของเธอที่กุมอยู่กลางเป้า มังกรหลับใหลนับพันปีกำลังถูกปลุกให้ตื่นโดยผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็น เพื่อนสนิท“อึก !”คนตัวโตเผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคออย่างยากลำบาก เขาพยายามควบคุมสติตัวเองให้ได้มากที่สุด แม้ว่าตอนนี้มันจะเผลอคิดไปไกลกับคนตรงหน้าแล้วก็ตามเสียงกลืนน้ำลายเมื่อครู่เรียกสติที่แตกกระเจิงของคนตัวเล็กกลับมา ด้วยความตกใจเธอเผลอลงแรงไปที่ฝ่ามือนั้นเต็มที่เพื่อดันตัวเองให้ลุกจากเขา ซึ่งนั่นส่งผลให้ความไม่แน่ใจของเธอถูกเฉลยว่าที่จับอยู่ไม่ใช่ต้นขาอย่างที่คิดหัวใจดวงน้อยเต้น ‘ตึกตัก’ อยู่ภายใน พวงแก้มเนียนขึ้นซับสีแดงก่ำไม่อาจเก็บซ่อนไว้ได้ ท่าทางสุดสยิวแสนจะวาบหวามยิ่งทำให้ความอึดอัดเพิ่มมากขึ้น“ขะ.. ขอโทษที”ดรีมตั้งสติอีกครั้งค่อย ๆ ผละออกจากอ้อมแขนของเพื่อนสนิททีละน้อย ฝ่ามือยังคงกางอยู่ท่าเดิมด้วยความประหม่า แล้วจึงหันกลับไปสนใจบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่เส้นจวนจะอืดจังหวะนั้นสมองอันชาญฉลาดขาวโพลน เธอไม่กล้าจินตนาการไปไกลเกรงว่าภาพเมื่อครู่จะแทรกซึมเข้ามาในหัวอีกครั้ง ได้แต่ตั้งหน้าตั้งตารับประทานอาหารให

ปัจจุบันรุ่งเช้าของวันฝันลดาตื่นขึ้นด้วยใบหน้าที่ไม่สดใสนัก ใต้ตาดำคล้ำผลมาจากการไม่ได้นอนทั้งคืน เธอรีบจัดการตัวเองให้เร็วที่สุดแล้วจึงไปเคาะเรียกเพื่อนสนิทเพื่อลากลับที่พักของตน“กูจะกลับแล้ว”“อ๋อ.. เดี๋ยวกูไปส่ง”“ไม่เป็นไร กูเรียกรถแล้ว”ฮาร์ทรีบร้อนทำท่าจะคว้ากุญแจรถ ทว่าถูกเธอปรามไว้ทัน เพราะก่อนหน้านี้เธอได้ทำการเรียกมอเตอร์ไซค์รับจ้างไว้แล้ว ขืนนั่งรถไปกับเขาอีกคงอึดอัดจนลืมหายใจ“อ๋อ งั้นเจอกันวันสอบนะ”เขาเบนหน้าออกไปข้างนอกบ้านตามที่เธอชี้ เห็นรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างจอดรออยู่จึงไม่ได้เอ่ยทัดทาน แม้ว่าในใจจะเกิดเสียงประท้วงแปลก ๆ ก็ตามทำไมเสียดายที่ไม่ได้ไปส่งเธอ..สัปดาห์การสอบกลางภาคเริ่มต้นขึ้นด้วยความวุ่นวาย นักศึกษาทุกคนต่างพากันตื่นเต้นและกังวล แม้แต่มือหนึ่งของสาขาเองก็เช่นกันหญิงสาวทำสมาธิอยู่หน้าห้องสอบรวมถึงทบทวนบทเรียนในหัวไปด้วย ผู้ที่เคยมั่นใจกับทุกวิชาบัดนี้ประหม่าเกิดอาการตัวสั่นเป็นกังวล“ดรีม ไอ้ฮาร์ทล่ะ ไม่ได้มาด้วยกันเหรอ”“ฮะ.. ไม่นะ”เมื่อเพื่อนสนิททั้งสามคนมาถึงก็เอ่ยถามหาอีกคนที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้ทันที ซึ่งไม่ใช่แค่พวกเขาที่แปลกใจเธอเองก็ไม่ต่าง เพราะปก

KV Club“มาผับตอนห้าโมงเนี่ยนะ เขาเปิดแล้วเหรอ”“เฮียกูเรียกมา”ขณะที่ดับเครื่องยนต์ พลขับก็เอ่ยตอบในสิ่งที่เธอกำลังสงสัย ทว่าเมื่อได้ฟังฝันลดากลับไม่ได้คลายความฉงนลงเลย ซ้ำยังผุดคำถามใหม่ขึ้นเป็นดอกเห็ด“แล้ว.. กูต้องลงด้วยเหรอ”หญิงสาวพลันรู้สึกประหม่าเล็กน้อยเมื่อทราบถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงของการมาครั้งนี้คืออะไร ยิ่งเกี่ยวพันกับครอบครัวเขา หัวใจดวงน้อยยิ่งสั่นไหวจวนควบคุมไม่อยู่เธออยู่ในสถานะที่เขาพามาเจอครอบครัวได้แล้วอย่างนั้นหรือ..“ลงดิ จะนั่งตากแดดอยู่ในรถรึไง”“กะ.. กูต้องไปเจอเฮียมึงด้วยเหรอ”“ฮึ กลัวเฮียคิดว่าเป็นแฟนกูเหรอ”ร่างสูงขยับเข้าใกล้เล็กน้อยดวงตาคมแฝงแววเจ้าเล่ห์ประสานเข้ากับสายตาสั่นไหวของอีกฝ่าย รอยยิ้มบาง ๆ ที่จุดมุมปากยกขึ้นโดยไม่รู้ตัวราวกับว่าตนเองก็พอใจกับสถานะที่ว่ามาเมื่อครู่..“หลายครั้งแล้วนะฮาร์ท !”ดรีมผลักร่างเพื่อนสนิทออกให้ห่าง ก่อนจะหมุนตัวเปิดประตูลงจากรถด้วยใบหน้าแดงก่ำเขินอาย ภายในวันเดียวเขาทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้นับครั้งไม่ถ้วนหากเธอไม่อาจต่อต้านหัวใจตัวเองขึ้นมา..“ปะ”เพื่อนสนิทสองคนเดินเคียงข้างเข้าคลับใหญ่ภายใต้การต้อนรับเป็นอย่างด