บททั้งหมดของ หลงเหลี่ยมเตชินทร์: บทที่ 31 - บทที่ 40

72

ตอนที่ 30 ควงแบบนี้ พี่ชอบไหม

ชายหนุ่มไม่รีรอถกกางเกงในตัวเก่งลงก่อนจะควักท่อนเอ็นมหึมาที่ตื่นตัวแล้วออกมา แกนกายขนาดใหญ่พิเศษประจักษ์สู่สายตาจนเจ้าหล่อนหน้าแดงซ่านเขินอายต้องเบนสายตาหลบหนี“ถึงพี่จะไทย แต่ไซซ์ฝรั่งนะ”“พูดอะไรเนี่ย !”เขาพูดได้อย่างไม่อายปาก แต่เมื่อก้มมองท่อนเอ็นที่แข็งขึ้นลำ เจ้าหล่อนก็ไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่าประโยคเมื่อครู่เป็นจริงทุกคำ“หมายถึงแขน”“หมายถึงอะไร พี่รู้ดีอยู่แก่ใจเหอะ”“ฮึ”ชายหนุ่มแสยะยิ้ม ขณะที่มือกำลังสวมใส่เครื่องป้องกันขนาดพิเศษ เขานึกอายขึ้นมาบ้าง เพราะเธอเพียงแค่บดเอวไม่กี่ที ลูกชายของตนก็พ่นน้ำจนเปียกลื่นไปหมด“แล้วไปอยู่นู่นไม่มีฝรั่งมาจีบจริงดิ”เขาเงยหน้าละสายตาจากเอ็นกายแกร่งเมื่อสวมถุงยางเสร็จ ฝ่ามือใหญ่โอบประคองคนน้องให้ขยับเข้ามานั่งที่เดิม ทาบทับง่ามขาใส่เอ็นลำเขื่องของตน“ไม่ค่ะ ไม่ได้ชอบหนุ่มเมกา ชอบหนุ่มกาฬสินธุ์”“ฮึ ปากเล็ก ๆ นี่เดี๋ยวจะโดนจูบอีก อุ๊บ !”เธอสนองคำขู่นั้นให้เป็นจริงประกบริมฝีปากอวบอิ่มเข้ากับอวัยวะเดียวกัน ฟันแหลมขบเม้มเบา ๆ ก่อนที่เรียวลิ้นเล็กจะค่อย ๆ แทรกซึมเข้าสู่โพรงปากเปิดฉากจูบเร่าร้อนขึ้นขณะเดียวกันบั้นเอวก็เบียดเสียดลงใส่แกนกายแข็ง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-24
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 31 จำไม่เคยลืม

กว่าคนพี่จะยอมผละออกจากอกได้ ก็เล่นเอาทัดดาวปวดกราม เพราะต้องพูดรบเร้าเขาอยู่นาน หญิงสาวจัดเครื่องแต่งกายพลางมองสำรวจพลขับอีกครั้ง เกรงว่าหากมีอะไรผิดปกติพวกพี่ชายจะสังเกตเห็นชรินทร์ดาสูดลมหายใจเข้าปอดหนัก ๆ เมื่อรถเลี้ยวเข้าประตูบ้านหลังใหญ่ ใบหน้าจิ้มลิ้มวิตกกังวลจนเหงื่อร้อนผุดขึ้นตามกรอบใบหน้า“กลัวไอ้ฮาร์ทรู้ขนาดนั้นเลยเหรอว่าไปเอากับพี่มา”“พี่เต !”“ฮึ” ฟอด !“อ๊ะ !”ก่อนลงจากรถเขายังไม่ลืมประทับริมฝีปากลงข้างแก้มฟอดใหญ่ จากที่เป็นกังวลอยู่แล้วก็ยิ่งทวีความกลัวเข้าไปใหญ่ จนเผลอเบิกตากว้างนั่งหลังตรงเป็นกระต่ายตื่นตูมอัตโนมัติ“เชี่ย !”ระยะเวลาราวชั่วโมงที่เสพสุขกับร่างกายแบบบางนั่นส่งผลให้น้ำแข็งที่ซื้อมาถุงใหญ่ละลายชื้นไปทั้งหลังรถ ยังดีที่ถุงไม่รั่ว มิเช่นนั้นน้ำคงเจิ่งนองเลี้ยงปลาได้ทั้งสองเดินตามกันมาติด ๆ ภายใต้สายตาคนในบ้านที่มองมาพลันความประหม่าก่อเกิดขึ้นในใจน้องสาวเจ้าของบ้าน เธอพยายามกัดฟันข่มอารมณ์ไว้ไม่แสดงออก ทว่าใบหน้าซีดเผือดก็ยังบ่งบอกว่าเธอไม่ปกติอยู่ดีต่างจากคนพี่ปานไม่ได้มาด้วยกัน เขาที่เคร่งขรึมตลอดเวลาบัดนี้กลับอมยิ้มน้อย ๆ อย่างอารมณ์ดี ดวงตาสีเทาควันเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-24
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 32 แค่กลับไป... ไม่ได้กลับไปรัก

คณะนิเทศศาสตร์ - มหาวิทยาลัยห้องประชุมเต็มไปด้วยตัวแทนนักศึกษาหลายฝ่าย เสียงจอแจทักทายกันดังขึ้นเป็นระยะจากเพื่อนพี่น้องทั้งสองคณะระหว่างรอเวลาที่กำหนด ซึ่งกลุ่มว้ากและผู้นำคณะวิศวกรรมโลหการเองก็เป็นหนึ่งในทีมที่ต้องเข้าร่วมประชุมในครั้งนี้ด้วย“ปกติไม่เห็นเข้า”แต่ที่น่าแปลกใจคือหนึ่งในว้ากที่ขึ้นชื่อเรื่องตัวตึงไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม หากว่าเขาไม่สะดวกใจที่จะเข้า ใครก็ฉุดเขามาไม่ได้ ซึ่งทุกการประชุมก็เป็นเช่นนั้นตลอดมา“ไม่ได้มาประชุมหรอก มาหาเมีย”“เมียเก่า !”เตชินทร์รีบแทรกขึ้นไม่ปล่อยให้เพื่อนได้ใจ ใบหน้าคมเข้มไม่แสดงออกถึงอารมณ์ใด ๆ ตอนที่พูดจนคนสนิทไม่อาจคาดเดาได้แต่ใครจะรู้ว่า ภายในกำลังเก็บซ่อนรอยยิ้มพึงพอใจไว้อยู่ สถานะที่เพื่อนกล่าวเมื่อครู่รื่นหูเป็นอย่างมาก จนมันติดตรึงอยู่ในใจเขาไม่เลือนหายแต่ยังไม่คืนดีกัน จะเป็นเมียเขาได้อย่างไร...ไม่นานนักฝ่ายประสานงานกับมหาวิทยาลัยก็มาถึงพร้อมเอกสารปึกใหญ่ ชรินทร์ดาและกลุ่มเพื่อนอีกสามคนหอบกระดาษพะรุงพะรังเข้าห้องด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า“หืม ? มาด้วยเหรอ”เธอพึมพำกับตัวเองผะแผ่วเมื่อเหลือบไปเจอใบหน้าฟ้าประทานที่คุ้นเคย ภายใต้ความสง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-24
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 33 เหมือนผัวเมียกันเลย

ทั้งสองกลุ่มที่เดินตามกันมาติด ๆ จับจองที่นั่งเป็นโต๊ะยาวตัวเดียวกันกลางโรงอาหาร ก่อนที่จะแยกย้ายกันไปหาของกินที่ตนอยากจะลิ้มลองทัดดาวเดินเข้าร้านข้าวมันไก่เจ้าประจำโดยมีเพื่อนพี่ชายเดินตามมาติด ๆ เจ้าหล่อนเงยหน้ามองเขาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จนเตชินทร์ต้องหลบสายตา“อยากกินตามหนูล่ะซี้”“แถวมันสั้น”“ฮึ”ทัดดาวแค่นหัวเราะแห้ง ๆ ไม่อยากจะเชื่อคำพูดเมื่อครู่ แต่กระนั้นเจ้าหล่อนก็ไม่อยากจะเถียงกับเขาให้เสียอารมณ์จนมื้ออาหารเที่ยงนี้หมดความอร่อย“เอาข้าวมันไก่ขอส่วนน่องนะคะป้า”“จ้า จานเดียวนะลูก”“สองครับ”จังหวะที่เธอกำลังจะอ้าปากตอบ เสียงเข้มจากทางด้านหลังก็แทรกขึ้น ทัดดาวหันขวับมองเขาพลางเบะปากเหยียดคนปากไม่ตรงกับใจ“ได้แล้วจ้า อันนี้น้ำซุป ระวังร้อนนะลูก”หญิงวัยกลางคนยื่นอาหารให้คนเด็กกว่า ไอร้อนจากน้ำแกงลอยคลุ้งจนเตชินทร์นึกห่วงมือน้อย ๆ นั่น เกรงว่าหากเธอถือเองคงแดงพองเป็นแน่“รอก่อน”“ฮะ...”ทัดดาวไม่เข้าใจคำสั่งสักเท่าไร แต่ก็ยังยืนรอเขาตามที่บอก ก่อนที่ชายหนุ่มจะจ่ายเงินทั้งสองจานแล้วหยิบเอาถ้วยน้ำซุปของเธอไป“ถือจานพี่ ถ้วยนี้ร้อน”เธอพยักหน้าหงึกหงักด้วยรอยยิ้ม สายตาที่มองมาราว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-24
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 34 ลืมไปหมดแล้ว

“ปะ ไปเถอะ”เขาแย่งกระเป๋าเล็กมาสะพายไว้เอง ก่อนจะยกแขนโอบร่างแบบบางเข้าแนบอกอย่างลืมตัว ทั้งสองเดินกางร่มฝ่าฝนออกจากอาคารเรียนโดยไม่สนสายตาผู้คนที่มองมา“ค่อย ๆ เดิน พื้นลื่น”คนตัวเล็กในอ้อมแขนพยักหน้าสองสามที ดาวแอบเชยตามองคนพี่ด้วยความรู้สึกหลากหลาย รังสีอบอุ่นจากอกแผ่ซ่านออกมาทำเอาใจเธอหวั่นไหวนับครั้งไม่ถ้วนฝนตกห่าใหญ่บดบังโลกทั้งใบให้เหลือเพียงพวกเขา ร่มเหนือศีรษะเอียงเข้าหาคนตัวเล็กเกือบทั้งหมด แม้ว่าบ่าผู้ถือร่มจะเปียกปอนไปแล้วก็ตาม“พี่เปียกหมดแล้ว”“ดาวโดนฝนเหรอ”เขาไม่แม้แต่จะนึกห่วงตัวเองเสียด้วยซ้ำเอียงร่มคันใหญ่ลงต่ำกว่าเดิม จนทัดดาวต้องประคองมือเขาให้เอียงร่มกลับไปบ้างภายใต้แสงไฟและหยาดฝนโปรยปราย จังหวะการเดินไม่ได้รีบเร่งถึงจะอยู่ในสถานการณ์เสี่ยง แขนใหญ่ที่โอบประคองไหล่บางไว้แน่น เหมือนเป็นเกราะป้องกันอันแข็งแกร่งให้เธอกว่าทั้งสองจะถึงรถ คนพี่ก็เปียกไปครึ่งตัว เตชินทร์ยื่นผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กให้อดีตคนรักเพื่อให้เธอซับละอองน้ำออกบ้างทัดดาวจ้องมองหน้าเขาแวบหนึ่งก่อนจะรับมา ทว่าวินาทีถัดมาเธอก็ทำให้สิ่งที่เขาไม่คาดคิด มือเล็กถือวิสาสะเอื้อมไปเช็ดคราบหยาดฝนบนใบหน้าเขาอ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-24
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 35 วิวคอนโดพี่สวยไหม

“ไปอาบน้ำได้แล้ว ตัวเปียกเดี๋ยวไม่สบาย”ผ้าขนหนูผืนใหญ่ยื่นให้คนน้อง รอยปัก TT ด้ายสีเหลือบทองชัดบนผ้าขาว ทัดดาวเงยมองหน้าเจ้าของห้องพลางรับมาด้วยรอยยิ้ม“พูดก่อนว่าเป็นห่วงดาว”ร่างแบบบางขยับกายเข้าใกล้ลดหลั่นระยะห่างระหว่างคนทั้งสอง เรียวแขนเล็กตวัดโอบรอบลำคอหนา ตาดวงกลมช้อนมองคนพี่จนอีกฝ่ายต้องเบนหน้าหลบ“ไม่ห่วง”“งั้นไม่อาบ” เธอตอบกลับทันควันอย่างเจ้าเล่ห์“เออ ๆ พอใจยัง”คนพี่ตอบปัดแบบฉุน ๆ แสร้งทำเหมือนรำคาญ เพราะกลัวเจ้าหล่อนจะรู้ทันว่าเขารู้สึกอย่างที่พูดจริง ๆ ไม่ได้เพียงแกล้งปลอมแปลงสีหน้า“พูดดี ๆ สิคะ”แต่มีหรือที่เจ้าหล่อนจะรู้ไม่ทัน สุนัขจิ้งจอกน้อยยังคงรบเร้าไม่รามือ แถมยังกดคอเขาลงจนปลายจมูกทั้งสองเกือบจะชนกันอยู่แล้ว“เออ พี่เป็นห่วง !”“ฮึ”“เดี๋ยวจะโดน !”สันนิ้วชี้ยกขึ้นเคาะปลายจมูกคนน้องเบา ๆ หากไม่กลัวว่าเธอจะไม่สบายเขาคงไม่ยอมเสียภาพลักษณ์ทำตามที่เธอของ่าย ๆ อย่างแน่นอนจุ๊บ ! ปลายเท้าเล็กเขย่งขึ้นจุ๊บปากคนพี่เบา ๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าห้องน้ำจัดการธุระส่วนตัว ปล่อยให้เจ้าของห้องยืนนิ่งทำอะไรไม่ถูก“น่ารักขนาดนี้จะให้กูลืมได้ยังไงวะ !”ว่าพลางยกมือขึ้นเกาหัวแกร
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-24
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 36 ตื่นเต้นดีไม่ใช่เหรอ

“พี่เต... คนจะเห็น อื้ม~”ร่างเล็กอ่อนยวบไปกับมือที่สอดเข้าแพนตี้ตัวจิ๋ว ก้านนิ้วร้ายเสียดร่องกลางกายจนปริแยกออกจากกัน การเคลื่อนไหวพะเยิบพะยาบยั่วยวนใจคนให้จมดิ่งลงสู่ภวังค์ตัณหา“ฝนตกคนเขาเน้ดกันทั้งนั้นแหละ ไม่มีใครมาสนใจเราหรอก”ว่าพลางซุกไซ้ปลายจมูกกับซอกคอระหง ปลายนิ้วซุกซนแหวกกลีบเนื้อเข้าไปอย่างอุกอาจแล้วสะกิดคีบคลึงเม็ดติ่งเกสรเสียวเบา ๆ ราวกับกำลังหยอกล้อ“อื้อ~ พี่เตอ่าห์”คำพูดลามกของเขาไม่กระดากหูเลยสักนิด มันเปรียบดั่งน้ำมันที่ราดลงบนกองเพลิงสวาทให้ไฟลุกโชนมากยิ่งขึ้นจนไม่สามารถดับได้ในทันควันเตชินทร์ละเลงปลายนิ้วถูรัวที่ยอดดอกจนพอใจ ปลายนิ้วทู่ลากลงไปยังช่องแคบก่อนจะกดมันเข้าสู่ช่องทางรักไปพร้อมกันถึงสองนิ้ว“อื้อ~”ชายหนุ่มรับรู้ถึงแรงตอดรัดอันหนักหน่วง จังหวะที่เขาชำแรกผ่านโพรงกำมะหยี่ร่างเล็กเผลอหุบขาเข้าหากันบั้นท้ายสั่นสะเทือนอย่างไม่รู้ตัว“เสียวเหรอ หื้ม ?”“พี่เตอย่าแกล้ง... อ่าห์”“บอกพี่สิ ดาวรู้สึกยังไง”ตอนที่ถามนิ้วก็ล้วงลึกสุดความยาว ส่วนปลายกระดกเสยเข้าหาจุดคลิตอริสจนร่างบางสั่นสะท้านครางกระเส่าไม่สามารถตอบคำถามได้“หืม ?” เขาถามย้ำอีกครั้ง“อ๊ะอื้อ~ พี่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-24
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 37 แฟนเก่าคนโปรด

ในกระจกบานเล็กฉายภาพของคู่หนุ่มสาวสองคนยืนเคียงกัน ฟองยาสีฟันขาวล้นมุมปาก พร้อมเสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นเมื่ออีกฝ่ายทำหน้าเหยเกตลกโปกฮา ช่วงเวลาเพียงเล็กน้อยในห้องน้ำกลับกลายเป็นความสุขเรียบง่ายของการมีใครสักคนอยู่เคียงข้างฝ่ามือใหญ่โอบอ้อมไปด้านหลังหญิงสาวอย่างมีแผนการ ก่อนจะวางลงบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าข้างกายเจ้าหล่อนเงียบ ๆ“อยากกอดก็กอด”แต่มีหรือจะรอดพ้นสายตาเฉียบแหลมของลูกหลานมาเฟียเช่นชรินทร์ดา เจ้าหล่อนหลุบตาต่ำมองฝ่ามือที่วางอยู่ข้างซ้าย สลับกับเงยมองคนพี่ที่ยืนอยู่ด้านขวาของตนด้วยสายตารู้ทัน“อยากกอดก็กอด”“แค่ก ๆ ... ใครจะอยากกอดเธอ พี่แค่เมื่อยหาที่ค้ำเฉย ๆ” เตชินทร์ปฏิเสธแทบไม่ทัน แม้จะไม่แนบเนียนเท่าไรนัก แต่เขาจำต้องพูดเพื่อรักษาภาพลักษณ์ของตนเองไว้ก่อน ไม่เช่นนั้นคงถูกเธอล้อเป็นแน่“ฮึ”ชรินทร์ดาแค่นหัวเราะในลำคออย่างฉุน ๆ เธอไม่เชื่อคำพูดเมื่อครู่เลยสักนิดเดียว ท่าทางลนลานของเขายิ่งฉายชัดส่อพิรุธให้เธอเห็นฝ่ามือน้อยรวบแขนใหญ่เข้าโอบเอวคอดกิ่วไว้แน่น ถึงคนพี่จะ(แสร้ง)พยายามดิ้นก็ไม่เป็นผล เตชินทร์ทำได้เพียงกอดคนน้องไว้อย่างนั้นเพราะกลัวว่าถ้าขัดขืนต่อไปเธอจะเจ็บตัว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-24
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 38 เจ้าของกลับมาหูตั้งเชียว

แกร่ก ! ประตูดิจิทัลล็อกถูกเปิดออก เจ้าของห้องกลับมาพร้อมถุงใบใหญ่ บรรจุขนมและของใช้จำเป็นสำหรับวันนั้นของเดือน“ทำไมไม่นอน”แต่เมื่อเข้าห้องมากลับต้องขมวดคิ้วไม่สบอารมณ์ เพราะคนที่เขาเพิ่งอุ้มไปวางที่เตียงตอนนี้กลับขดกายกอดหมอนอิงอยู่บนโซฟาแคบ ๆ“ปวดตัว”สีหน้าเจ็บปวดของอีกฝ่ายลบล้างอารมณ์ขุ่นมัวได้ทั้งหมด เหลือเพียงความห่วงใยที่แทรกซึมเข้าแทนที่ เตชินทร์สาวเท้ามาหาคนน้องด้วยท่าทางเร่งรีบลนลาน“นั่งดี ๆ”เขาว่าพลางนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าคนน้อง ฝ่ามือใหญ่ประคองเท้าเรียวเล็กไว้บนหน้าขา ก่อนจะค่อย ๆ ไล้ปลายนิ้วละเมียดมือนวดคลึงไปตามเส้นทางเดินลม“อ๊ะพี่เต ! พะ... พี่จะทำอะไร !”คนตัวเล็กพยายามสลัดมือเหนียวออกจากเท้าตนเองด้วยความตกใจ การกระทำของเขาพานให้เธอลืมความเจ็บไปชั่วคราว แต่ถึงแม้เธอจะดิ้นแรงเพียงใดเขาก็ไม่ยอมปล่อยมือจากตนอยู่ดี“อยู่นิ่ง ๆ มันจะตายไหม !”เตชินทร์สบถเสียงแข็งบ่นคนน้อง เพราะเธอบอกเองแท้ ๆ ว่าไม่สบายตัว แต่พอเขาจะนวดผ่อนคลายให้เจ้าหล่อนกลับดีดดิ้นเป็นกุ้งเต้นโดนพริกคั่ว“ฮึก~”เพียงแค่โดนเขาว่ากล่าวนิดหน่อยน้ำตาใสก็ไหลรื้นสุดจะกลั้น ริมฝีปากอิ่มเบะคว่ำพยายามกลัดกลั้นคว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-24
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 39 เตเต

“แฟนเก่ากลับใจหวนคืนมาง้อ...”ข้าวตังร้องเพลงเสียงดังก้องห้องแล็บ ทั้งที่เนื้อหาของเพลงค่อนข้างไปทางเศร้าแต่คนร้องกลับยิ้มเบิกบาน ต่างจากคนฟังยิ่งนัก“ตัง !”“อะไร ร้องเพลงเฉย ๆ”“เดี๋ยวเตจะฟ้องแม่”เขาขู่กร้าวทั้งรอยยิ้มเขินอาย ตอนอยู่กับครอบครัวชายหนุ่มผู้เย็นชาไม่ต่างอะไรจากเด็กน้อย สามารถแสดงออกได้ทุกด้านของอารมณ์ ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ แม้กระทั่งร้องไห้ขี้มูกโป่งตอนโดนแฟนทิ้งเขาก็ทำมาแล้วครืด~ การแจ้งเตือนแทรกขึ้นกลางบทสนทนา เตชินทร์สะบัดมือจนน้ำกระเซ็นก่อนจะล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงตัวโคร่ง“หืม ?” เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าใครเป็นคนส่งข้อความเข้ามา ตอนนี้ผ่านไปยังไม่ถึงยี่สิบนาทีด้วยซ้ำที่พวกเขาห่างกันthatdaw.v : พี่อยู่ไหนคะp.techin : แล็บพี่เมฆthatdaw.v : อาจารย์งดคลาสค่ะ พี่จะมารับดาวไหมp.techin : รอแป๊บว่าจบก็ทิ้งโทรศัพท์มือถือลงในกระเป๋ากางเกงดังเดิม และยังไม่ลืมล้างมือให้สะอาดอีกครั้งหลังออกจากห้องสารเคมี“อ้าว มาแค่นี้ ?”“เดี๋ยวกลับมา ไปรับดาวแป๊บ”“พี่ไม่สำคัญเท่าแฟนเก่าเลยเว้ย !”ข้าวตังทำท่าบ่นน้องชายอย่างไม่จริงจังนัก เพราะอย่างนั้นเตชินทร์จึงไม
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-24
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1234568
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status