Semua Bab ประธานภาม... ห้ามรัก: Bab 31 - Bab 40

48 Bab

ตอนที่ 31 กระวนกระวาย เกิดอุบัติเหตุ

ติ้ง!~แจ้งเตือนไลน์เด้งขึ้นแทรกขณะที่ชายหนุ่มผิวเข้มกำลังจะอ้าปากเอ่ยอะไรบางอย่าง แต่จำต้องรีบหุบปากลง กดมุมปากทั้งสองข้างกว้างขอตัวกลับแทน เหมยหันเหความสนใจกลับมายังมือถือเครื่องเล็กบนโต๊ะ หยิบขึ้นมาเปิดอ่านข้อความที่เพิ่งเด้งส่งมา และแน่นอนว่าจะเป็นใครไปไม่ได้เลยนอกจากท่านประธานของเธอเอง"หนูเข้าห้องน้ำแป๊บนะคะ""จ้า" เงยหน้าขึ้นมาตอบเสียงเรียบเรื่อย มองตามแผ่นหลังเล็กของไอด้ากระทั่งเดินหายไปกับแมกไม้รอบคาเฟ่จึงดึงความสนใจกลับมายังข้อความในช่องแชทไลน์อีกครั้งขมวดคิ้วยุ่งพานให้กรอบแว่นบนใบหน้าขยับตกลงมาบนสันจมูกโด่ง จ้องรูปที่ถูกถ่ายจากกล้องมือถือส่งเข้ามาแล้วรีบกดนิ้วรัวๆ บนแป้นพิมพ์ถามไถ่ความเป็นมาของคนในแชท ทว่ายังไม่ทันจะได้กดส่งก็ต้องเลื่อนสายตาขึ้นอ่านข้อความที่เขาส่งเข้ามาเสียก่อนPHAM. : จุกหน้าอกนิดหน่อย แต่ไม่เป็นอะไรมาก"จุกหน้าอกแล้วจะไม่เป็นอะไรมากได้ยังไง"ปากอิ่มขยับพึมพำ กดคมเขี้ยวลงกลีบปากอิ่มล่างครุ่นคิด รูปท้ายรถคุ้นตาพังยับบ่งบอกถึงความแรงยามยานพาหนะอีกคันพุ่งชนมากพอสมควร บอกได้ว่าบางทีภามอาจจะไม่ได้แค่จุกหน้าอก แต่อาจจะเจ็บมากกว่านั้นก็เป็นได้มือไม้เย็นเฉียบน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-26
Baca selengkapnya

ตอนที่ 32 คลำแล้วมีหางก็หึงหมด

'มันดูให้หน่อยแล้วกัน สงสัยจะเพลียจัด'เหมยเหลือบตาขึ้นมองคนเบาะหลังพลางคิดถึงคำพูดของหนุ่มรุ่นพี่ไปด้วย เธอต้องไปส่งไอด้าที่คอนโดของน้องชายก่อนเพราะรายนั้นถูกโทรตามยิกๆ ประหนึ่งเจ้าหนี้เร่งเก็บดอกรายวัน จากนั้นก็ไปส่งเกื้อที่คอนโดซึ่งอยู่ใกล้กว่าบ้านหลังใหญ่ของเขาคิดว่าจะส่งภามที่เพนท์เฮ้าส์รอจนแน่ใจว่าเขาไม่เป็นอะไรมากก็จะกลับ แต่เพราะถูกฝากฝังจากเพื่อนชายหนุ่ม เลยเป็นเหตุให้เธอต้องพาเขากลับมาบ้านด้วย...สองวันนี้มีอะไรหลายอย่างที่ต้องจัดการกับบ้าน จะให้คนเพิ่งประสบอุบัติเหตุอยู่คนเดียวก็อดห่วงไม่ได้"พี่ภามคะ" เสียงหวานเอ่ยเรียกหลังจากดับรถเป็นเวลากว่าหลายนาทีแต่ไม่มีทีท่าว่าประธานหนุ่มจะเปิดตาตื่นขึ้นมาเลยยื่นหน้าเข้ามาเช็กสีหน้าเผื่อว่าเขาจะช้ำในหนักจนหมดสติไป ทว่าใบหน้านิ่งขรึมกับลมหายใจสม่ำเสมอก็ทำให้เบาใจได้ไปเปลาะหนึ่ง เขาไม่ได้หมดสติก็แค่เพลียจนหลับไปเท่านั้นเหมยยื่นนิ้วสะกิดเรียกแขนแกร่ง ขณะที่ใบหน้ายังลดเสมอกับคนตัวโต กวาดตาสำรวจองค์ประกอบใบหน้าคมเข้มยามหลับด้วยความหลงใหลหลงลืมตัวไปขณะหนึ่ง ...คิ้วเข้มพาดเฉียง หน้าผากที่มักจะเปิดกว้างอวดโครงหน้าสมบูรณ์แบบบัดนี้มีผมม้าป
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-26
Baca selengkapnya

ตอนที่ 33 โรคสำออย

"อืม~"ลมเย็นตกกระทบแก้มสากเป็นระลอกปลุกภามให้ตื่นขึ้นมาในช่วงโพล้เพล้ ตอนนี้ไม่เหลือแสงของดวงตะวันบนท้องฟ้าแล้ว แต่ยังคงสว่างรำไรให้พอมองเห็นเลือนรางภายในห้องตกท่ามกลางความเงียบสงัด โคมไฟดวงเล็กมุมหัวเตียงยิ่งทำให้รู้สึกเหน็บหนาวอยู่ในใจแปลกๆแกร่ก~"พี่ภาม.. ตื่นแล้วเหรอคะ"ภามมองร่างอรชรเดินเข้ามาหลังจากเปิดไฟกลางห้องให้แสงสว่างเข้ามาทำงานแทนหน้าที่โคมไฟดวงน้อย คาดว่าก่อนหน้าเจ้าหล่อนก็คงจะขึ้นมาปลุกแล้ว แต่เป็นเขาเองที่ไม่รู้สึกตัวมือเรียวยื่นเข้ามาพลางลดตัวลงเล็กน้อย วางหลังมืออังหน้าผากวัดอุณหภูมิ นิ่วหน้าพ่นถอนหายใจจากนั้นเลื่อนสายตาขึ้นมาประสานกัน"สงสัยคงเพราะขวัญเสียเลยทำให้มีไข้ ปวดหัวหรือมีอาการอย่างอื่นร่วมหรือเปล่าคะ"คำถามของเลขาสาวทำให้ภามต้องย้อนกลับมาสำรวจตัวเอง อาการหนักอึ้งไปทั้งตัวบวกกับอุณหภูมิที่สูงผิดปกติคง เพราะร่างกายกำลังอ่อนแอเลยปล่อยให้โรคภัยเข้ามาแทรกแซงได้ง่ายๆ...หรือจะเป็นโรคสำออย? เจ็บนิดเจ็บหน่อยก็อยากได้คนดูแล พอถูกเอาใจใส่จากคนที่ห่างกันตั้งหนึ่งคืนร่างกายเลยเริ่มจะเป็นเอามาก?"ปวด หนักไปทั้งตัวเลย" น้ำเสียงที่เปล่งออกมามันทั้งแห้งและแหบพร่าจนคนฟ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-26
Baca selengkapnya

ตอนที่ 34 จังหวะนรก

"วันนี้เป็นยังไงบ้างคะ ยังมีไข้หรือว่าเจ็บปวดตรงไหนอีกหรือเปล่า"ภามถอนหายใจเบาพลางเงยหน้าขึ้นสบกับดวงตากลมโตที่กำลังรอลุ้นอย่างจดจ่อกับคำตอบที่เพิ่งตอบกลับไปกว่าสามครั้งได้ ร่างสูงนอนเอกเขนกบนเตียงในขณะที่เจ้าของห้องกำลังจัดเสื้อผ้าบนตัวให้เรียบร้อยหลังจากเพิ่งออกจากห้องน้ำหลังทำธุระส่วนตัวเสร็จวางโทรศัพท์มือถือบนเตียง กระดิกนิ้วเรียกให้เข้ามาหา ระยะห่างระหว่างเราอาจจะทำให้เจ้าหล่อนได้ยินไม่ชัด ถ้าใกล้อีกนิดก็คงจะแจ่มแจ้งชัดเจนขึ้นเหมยสะบัดผมยาวมัดรวบไปทางด้านหลังเดินนวยนาดเข้ามาหาตามคำเรียก เกี่ยวเส้นผมบนปลายจมูกไปไว้ข้างแก้มเนียน หยุดยืนข้างเตียงตำแหน่งเดียวกับที่ร่างสูงใหญ่ของประธานหนุ่มนอนอยู่"อ๊ะ!" เขาเอื้อมมือมากำรอบแขนเล็กก่อนจะกระชากเบาๆ ให้ร่างอรชรล้มตัวลงมา รวบกอดเจ้าหล่อนเอาไว้ในวงแขน เอียงคอเล็กน้อยสบกับคนในวงแขน สองแก้มแดงเรื่อไม่ใช่เพราะบลัชออน แต่เป็นเลือดร้อนของความเขินอายต่างหาก"เหมือนเราจะอยู่ไกลกันเกินไปคุณเลยได้ยินไม่ค่อยชัดนะ""..." ทำหน้างง กะพริบตาปริบจนถูกเอ็นดูด้วยการเคาะนิ้วบนสันจมูกเบาๆ หยอกเย้า"ผมหายแล้ว ไม่เจ็บไม่ป่วยไม่เป็นอะไร ยังมีเจ็บหน้าอกบ้างแต
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-26
Baca selengkapnya

ตอนที่ 35 โรแมนติก?

"พี่""ห.. ห๊ะ!? อะไร มีอะไร"หมอกหรี่ตาจับผิดพี่สาวที่ดูใจลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เรียกทีก็สะดุ้งสะเด็นเล่นคนข้างๆ ตกใจตามหมด มือจับทิชชูยื่นให้แฟนสาวค้างกลางอากาศเพราะเจ้าหล่อนก็ตกใจเหลียวมองตามสายตาคนรักมายังสาวรุ่นพี่ข้างๆ เป็นตาเดียวกันกะพริบตาตั้งคำถามเมื่อเห็นว่าทุกอย่างกำลังถูกความเงียบกลบจนเหลือเพียงลมหายใจที่พอจะบอกได้ว่าสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์ภายในห้องนี้ยังหายใจอยู่ ยังไม่ตาย"คิดอะไรอยู่ เรียกเบาๆ ก็ต้องสะดุ้งด้วย?" เหลือบปราดตามองภามที่นั่งโซฟาเดี่ยวอีกตัวประกบข้างพี่สาวเพียงวินาทีเดียว ก็ดึงความสนใจกลับมายังคนร้อนตัวอีกครั้ง"กำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่ เรียกแบบนั้นใครบ้างจะไม่สะดุ้งจริงไหมไอด้า" ยิ้มแห้งกลบเกลื่อนอาการวูบวาบ สะกิดแขนเสื้อยืดเปิดไหล่ของไอด้าให้ช่วยดึงความสนใจน้องชาย รายนั้นก็รู้หน้าที่ดีพยักหน้าหงึกหงักรัวๆ เป็นลูกนกจิกข้าวเปลือกดวงตากลมเบิกกว้างเล็กน้อย กดมุมปากยิ้มแป้นน่ารักน่าเอ็นดูจนหมอกอดยิ้มไม่ได้ ผละความสนใจจากคนทำตัวแปลกไปกว่าทุกวันมายังคนรักแทนมีคำถามที่ยังแคลงใจ แต่ก็เว้นระยะให้พี่สาวได้เป็นส่วนตัว อีกอย่างเขาเป็นคนไม่ชอบพูดมาก ไม่ชอบยุ่ง
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-26
Baca selengkapnya

ตอนที่ 36 ยอมให้เอาคืน

"อย่าค่ะ! เหมยทำอาหารอยู่นะ"เลขาสาวหดคอเอนหลบริมฝีปากร้อนทาบทับลงมาบนแก้มนุ่ม ส่งเสียงจิ๊จ๊ะไม่พอใจดวงหน้าแดงก่ำเกิดจากความไม่พอใจและเขินอาย ทว่า มันกลับดูน่ารักน่าเอ็นดูเสียจนยอมทำตามไม่ได้ภามพยักหน้าน้อยๆ ราวกับจะยอมยกธงขาวล่าถอย จังหวะที่เหมยเผลอตัวก็ฉกชิมแก้มนุ่มอีกครั้ง สลับทั้งสองข้างยิ่งทำให้สาวสวยหน้างอเข้าไปใหญ่"พี่ภามเล่นอะไรคะเนี่ย เหมยยุ่งจริงๆ นะ ถ้ายังแกล้งอีกเหมยจะกลับไปนอนคอนโด"เขินจนตัวจะแตกตายอยู่แล้ว! ตั้งแต่ที่ภามเผยความรู้สึกตัวเองออกมา ถึงจะไม่ได้พูดว่าชอบเธอตรงๆ ก็ตาม เขาก็เหมือนจะกลายเป็นอีกคนที่ไม่ใช่ตัวเองหยอกล้อมากขึ้น ถึงไม้ถึงมือมากขึ้น เดี๋ยวจับเดี๋ยวหอมเดี๋ยวกอดยิ่งอยู่ด้วยกันสองต่อสองในพื้นที่ส่วนตัวก็เหมือนภามกล้าที่จะทำอะไรมากขึ้นนอกเหนือจากตอนไม่มีสถานะกัน ...แต่ตอนนี้ก็ยังไม่มีนะเขายิ้ม.. หัวเราะ เป็นสิ่งที่คนนอกไม่เคยมีโอกาสจะได้เห็น มันยังทำให้คนที่แอบชอบมานานหลายปีอย่างเหมยอึ้งได้เลย ยิ้มมากสุดที่ได้รับก็เห็นจะเป็นเพียงการยิ้มน้อยๆ แต่แบบนี้เพิ่งครั้งแรกเลย"ขู่เก่งไปนะครับ ไม่กลัวผมจับขังลืมหรือไง" ขู่มาขู่กลับไม่โกง แต่เขาหรือจะกล้าทำแบบน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-26
Baca selengkapnya

ตอนที่ 37 อ้อน

"เหมยจะแวะร้านกาแฟข้างหน้า พี่ภามอยากได้อะไรไหมคะ"เลขาสาวเอ่ยขึ้นในตอนที่รถคันหรูขับเข้ามาเกือบถึงร้านคาเฟ่หน้าบริษัท ใบหน้าเรียวสวยหันกลับมายังคนขับหลังพวงมาลัยรถ กะพริบตาปริบรอคำตอบอย่างจดจ่อเพราะระยะหลังมานี้ภามมักจะให้เธอฝากพนักงานซื้อกาแฟจากร้านไปให้แทนที่จะมานั่งต่อคิวรอเองริมฝีปากอิ่มเผลอเม้มเข้าหากันอย่างไม่รู้ตัว เกิดความเงียบขึ้นภายในรถเมื่อคนตัวโตยังคงเอาแต่เงียบ กระทั่งหันมาสบตากันเพราะบ่ายเบี่ยงด้วยการเงียบต่อไม่ได้ ถูกกดดันด้วยสายตาจนต้องถอนหายใจออกมาเสียงดัง"ฝากคนอื่นซื้อแล้วกินไม่ได้หรือไง ทุกวันก็ฝากได้นี่" พอรู้ว่าชอบเข้าหน่อยก็เริ่มดื้อเลย ก่อนหน้านั้นยังเชื่อฟัง พูดอะไรก็ค่ะคำเดียว "ฝากคนอื่นบ่อยแล้วมันเกรงใจนี่คะ พี่ภามก็เข้าบริษัทก่อนก็ได้เดี๋ยวเหมยตามเข้าไปเอง นะคะ~"ภามเบนหน้าหนีแทนการสบตากับดวงตาบ๊องแบ๊วที่กำลังทำทีอ้อนเสียงเล็กเสียงน้อย เหมยยื่นตัวมาเกาะแขนเหมือนแมวตัวเล็กๆ ที่กำลังอ้อนร้องเมี๊ยวอยู่ข้างๆ หูเสียงใสแม๊วๆ อยู่ใกล้ๆ ทำให้ย้อนนึกถึงค่ำคืนเร่าร้อนแสนหวานที่ผ่านมา มันเป็นคืนที่พิเศษกว่าทุกคืนเพราะเป็นการเปิดใจคุยเรื่องความรู้สึกกันครั้งแรก เป็
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-26
Baca selengkapnya

ตอนที่ 38 เขินตัวแตก

"ทำไมพี่ภามถึงไม่บอกท่านคะว่ากับพี่ผ้าแพรเลิกกันไปนานแล้ว นี่ปล่อยให้ท่านคิดว่ายังคบกันมาตลอดเลยเหรอ"กับคนอื่นที่เป็นคนนอกไม่บอกมันก็เข้าใจได้ แต่กับคนในครอบครัวผู้ให้กำเนิดแท้ๆ แต่กลับเงียบไม่ยอมบอกความจริงเรื่องความสัมพันธ์ที่มันจบไปแล้ว แบบนี้จะไม่ให้คิดมากได้ยังไงก็อาจคิดไปได้ว่าบางทีสองคนอาจจะมีแววหวนกลับมาคบกันต่อได้ หรือไม่ก็เพราะความรู้สึกที่ตัดไม่ขาดภามถึงได้ไม่ยอมบอกกับพ่อแม่ถึงความสัมพันธ์ที่จบไปแล้ว ไหนยังจะให้หญิงสาวเข้าหาสนิทสนมกับแม่เขาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกจะว่าเธองี่เง่าหรืออะไรก็แล้วแต่ แต่หากใครที่เข้ามาในจังหวะเดียวกับเธอ มันก็ต้องมีคิดมากกันบ้างแหละ เหมยผละตัวออกจากวงแขนที่กำลังโอบกอดหลวมๆ เดินไปแทรกกายหย่อนสะโพกบนโซฟา วางแก้วชาเขียวนมที่เริ่มจะจืดชืดเพราะน้ำแข็งละลาย หรืออาจเพราะความน้อยใจมันทำให้รสชาติชาเข้มข้นดูจืดไปก็ไม่แน่ใจบนโต๊ะวางกระเป๋าสะพายบนโซฟาข้างกัน นั่งตัวตรงจ้องมองเจ้าของห้องที่ยังยืนอยู่กลางห้องตำแหน่งเดิม คิ้วเข้มขมวดจูงกันเล็กน้อยอย่างคนที่กำลังมีความคิด ทว่าใบหน้านิ่งขรึมยังคงสงบไร้ลมพายุ"ว่าไงคะ เหมยคิดได้หรือเปล่าว่าที่พี่ไม่ได้บอกผ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-26
Baca selengkapnya

ตอนที่ 39 ไม่ใช่คนใจกว้าง

"พี่เหมยครับ"เสียงจากทางด้านหลังหยุดเหมยที่กำลังจะเดินผ่านหน้าบริษัทไปให้หันกลับมาอีกครั้ง เลิกคิ้วมนขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเผยยิ้มสวยทันทีที่เห็นว่าเจ้าของเสียงเรียกนั้นคือหนุ่มรุ่นน้องนักศึกษาคุ้นหน้านั่นเองหมุนร่างอรชรกลับมาเต็มตัว ขณะเดียวกันหนุ่มหล่อหน้าใสก็วิ่งเหยาะเข้ามาหยุดตรงหน้าพอดี ด้วยความที่ตัวสูงกว่ามากกายเลยต้องก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อมองหน้ากัน"จะกลับแล้วเหรอครับ" มือหนายกเสยผมพลางพ่นลมระบายทางปาก กดตามองกระเป๋าสะพายคล้องแขนเรียวแล้วเอ่ยถามเสียงเรียบเรื่อย"ใช่ กายก็จะกลับแล้วเหมือนกันเหรอ ช่วงนี้เป็นยังไงบ้างไม่ค่อยได้คุยกันเลย""ผมก็เรื่อยๆ แหละอีกเดือนก็จะฝึกจบแล้ว คงจะไม่ได้เจอกันอีกนานเลย" จะให้ได้พูดได้คุยกันเหมือนก่อนได้ยังไง วันๆ สาวรุ่นพี่มักจะถูกท่านประธานบริษัทหนีบติดตัวตลอดเวลา เขาจะเดินเข้าไปทักก็ถูกสายตาพิฆาตตวัดมาทุกที"ดีเลย เดี๋ยวไว้วันนั้นแล้วเราไปกินเลี้ยงส่งกัน ยัยเทียนไม่อยู่หนีตามสามีไปต่างประเทศแล้วแต่ยังเหลือพี่อีกคนไม่ต้องห่วง""ก็ขอให้เหลือพี่จริงเถอะครับ" มองไม่เห็นทางเลยว่าหญิงสาวจะพาไปกินเลี้ยงส่งได้ ลำพังไม่มีประธานหนุ่มตามติดก็ยังมองเห็นเงารา
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-26
Baca selengkapnya

ตอนที่ 40 ลางสังหรณ์

หลายสัปดาห์ต่อมา...ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่ง"หนูกำลังถึงร้านค่ะ อีกยี่สิบนาทีลูกค้าก็น่าจะมาถึง"เสียงใสกรอกบอกกับคนในสายด้วยรอยยิ้ม แอบส่ายศีรษะน้อยๆ ยามน้ำเสียงราบเรียบตอกย้ำสิ่งที่เพิ่งกรอกหูไปเรื่องหึงหวงตามประสา ก่อนจะเน้นเสียงถามว่าเข้าใจไหมตบท้ายราวกับเป็นเรื่องที่กังวลมากที่สุด มากกว่าการพูดคุยเจรจาแทนตนกับลูกค้าครั้งนี้เสียอีกภามมีธุระที่ต้องจัดการต่อหลังจากประชุมงานกับบริษัทลูกที่เพิ่งเปิดตัวไปได้ไม่นานที่สิงคโปร์ เหมยจึงต้องเดินทางกลับก่อนเพราะงานทางนี้ก็เร่งรัดจนขยับตัวไม่ได้ แม้จะต้องอดกลั้นต่อความออดอ้อนให้อยู่ต่อ ทั้งข่มขู่แกมตัดพ้อแต่เธอก็แข็งใจเดินทางกลับทันทีหลังการประชุมจบยี่สิบสี่ชั่วโมงแรกที่ห่างกันหลังจากตัวติดประหนึ่งตังเมหลังตกลงคบหากันมา เป็นยี่สิบสี่ชั่วโมงแรกที่รู้สึกว่ายาวนานที่สุด.. สำหรับประธานหนุ่ม ว่างเว้นเพียงไม่กี่นาทีก็ต้องส่งข้อความถามไถ่คนรักราวกับกลัวว่าเจ้าหล่อนจะประสบเรื่องร้ายแรงระหว่างที่ห่างกัน"เข้าใจแล้วค่ะ ถ้าการเจรจาลากยาวเกินสองทุ่มหนูจะรีบส่งสัญญาณให้ทันที หรือถ้ามีเรื่องอะไรหนูจะรีบส่งข้อความบอกไม่ต้องห่วงทำธุระของพี่ให้เสร็จก่อนเถอะค่ะ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-26
Baca selengkapnya
Sebelumnya
12345
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status