บททั้งหมดของ สยบรักเพลิงกัลป์: บทที่ 11 - บทที่ 20

ตกดึกเมื่อกลับมาถึงบ้าน เพลิงกัลป์ก็เอนตัวนอนลงบนโซฟาตัวยาวกลางห้องโถง พลางจ้องมองสร้อยเกียร์ของน้องรหัสด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา ก่อนจะถอดสร้อยเกียร์ของตัวเองที่คอออกมาดูคู่กัน“เกียร์มันก็เหมือนกันนั่นแหละ” เขาว่าเสียงเรียบ พลางวางสร้อยเกียร์ลงบนโต๊ะหนึ่งเส้น แล้วยันตัวลุกเดินไปทางประตูเชื่อมของบ้านข้างๆ ทันทีไม่รอช้า ชายหนุ่มถือวิสาสะเปิดประตูที่อยู่ตรงกลางระหว่างบ้านแฝดสองหลัง ก่อนจะเดินข้ามเข้าไปในบ้านอีกฝั่งโดยไม่ลังเลบ้านแฝดทั้งสองหลังนี้ เป็นของเพลิงกัลป์และคาไซพี่ชายของเขา ทั้งคู่เคยตกลงกันไว้ตั้งแต่เริ่มก่อสร้างว่าจะทำประตูเชื่อมถึงกัน แต่คาไซกลับไม่เคยย้ายมาอยู่เลยแม้แต่วันเดียว...ทันทีที่ก้าวเข้าไป ดวงตาคมกริบก็กวาดมองบริเวณรอบๆ ก่อนจะหยุดลงเมื่อสบเข้ากับสายตาของสุนัขตัวเล็กขนฟูสีขาวที่นั่งอยู่บนโซฟา มันตัวเล็กน่ารัก แต่แววตาที่จ้องมองเขานั้น ราวกับพร้อมจู่โจมได้ทุกเมื่อโฮ่ง! โฮ่ง!เสียงเห่าของสุนัขดังก้องไปทั่วทั้งบ้าน ทว่าเพลิงกัลป์กลับไม่แสดงอาการเดือดร้อนเลยแม้แต่น้อยคนตัวสูงยืนกอดอกพิงผนังอย่างสบายๆ ดวงตาคมจับจ้องเจ้าขนฟูที่ยังคงเห่าไม่หยุด ซึ่งท่าทางของมันกล้าๆ ก

@ผับบาร์โฮสต์ Blaze ชื่อดังเมื่อรถสปอร์ตคันหรูของไต้ฝุ่นแล่นเข้ามาจอดในโซนวีไอพีของคลับ นับดาวซึ่งกำลังปลดเข็มขัดนิรภัยอยู่ก็พลันเกิดความสงสัยบางอย่าง เธอจึงหันไปถามพี่ชายด้วยสีหน้าฉงน“เฮีย...พี่เพลิงกัลป์เป็นเจ้าของที่นี่เหรอคะ”“ใช่! มันหุ้นกับพี่มันน่ะ” ไต้ฝุ่นตอบกลับเสียงเรียบจากนั้นเธอจึงพยักหน้ารับเบาๆ แต่ก็อดนึกสงสัยไม่ได้ เจ้าของคลับรับลูกค้าเองด้วยเหรอ?ในระหว่างที่นับดาวกำลังนึกคิดอยู่นั้น เสียงทุ้มของไต้ฝุ่นก็ดังขึ้น ทำให้เธอหลุดออกจากภวังค์ทันที“ลงไปได้แล้ว กลับเที่ยงคืนตรงนะ ถ้าเฮียไปตามอย่างอแงล่ะ เข้าใจไหม?”คนตัวเล็กยิ้มกว้าง ก่อนจะตอบกลับเสียงใส“รับทราบครับผม” หลังจากเดินเข้ามาภายในคลับ เธอก็กวาดสายตามองหาเพื่อนสาวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเห็นอีกฝ่ายยืนอยู่ตรงโต๊ะกลางด้านหน้าเวที“น้องไปหาเพื่อนก่อนนะ” เธอหันไปบอกพี่ชายเสียงเรียบไต้ฝุ่นพยักหน้ารับเบาๆ พลางมองตามแผ่นหลังน้องสาวที่เดินตรงไปหากลุ่มเพื่อน ก่อนที่เขาจะหมุนตัวเดินแยกไปหาเพลิงกัลป์ที่กำลังนั่งอยู่ตรงเคาน์เตอร์บาร์ตึก! ตึก! ตึก!“ไอ้เปอร์กับไอ้ผิงไม่มาเหรอวะ” ไต้ฝุ่นเอ่ยถาม เมื่อมองไปบริเวณรอบๆ กลับไม่เห็น

สองวันต่อมาช่วงพักกลางวัน หลังจากที่นับดาวและกลุ่มเพื่อนทานข้าวเสร็จเรียบร้อย พวกเธอก็นั่งพูดคุยกันอยู่ตรงโต๊ะประจำใต้ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์บรรยากาศเงียบสงบลมพัดโชยมาเบาๆ ทำให้ผมของนับดาวปลิวไสวไปตามสายลม เธอจึงรีบยกมือขึ้นมาปิดหน้าผากของตัวเองอย่างรวดเร็วไอริสที่นั่งฝั่งตรงข้ามคนตัวเล็ก เหลือบสายตาเห็นสร้อยเกียร์ตรงคอของเธอ พลางขมวดคิ้วแน่น เมื่อสีสัญลักษณ์ตรงเกียร์ไม่เหมือนของตัวเอง จึงเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย“เกียร์แกเลขอะไรอะ ทำไมสีไม่เห็นเหมือนของฉันเลย”ทว่าในจังหวะที่นับดาวกำลังก้มลงดู เธอก็ชะงักเมื่อคลิปวิดีโอโทรศัพท์มือถือเลื่อนไปถึงนักร้องวงโปรดของเธอคนตัวเล็กจ้องหน้าจอด้วยแววตาเป็นประกาย ก่อนจะลืมคำถามของอีกฝ่ายเมื่อครู่ ไม่นาน เธอก็เงยหน้าขึ้นมาถามเพื่อนสาวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น“เดือนหน้ามีคอนเสิร์ต xxx พวกแกไปไหม?”“ไม่ได้ไปอะ ซื้อตั๋วไม่ทัน” เพิร์ลตอบอย่างเสียดาย“ใช่ ฉันก็ซื้อไม่ทันเหมือนกัน” ไอริสเอ่ยเสริมนับดาวทำหน้ามุ่ยเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยความเสียดาย“หู้ย…น่าเสียดาย เราก็กดมาทันแค่ใบเดียว” “แกก็ถ่ายคลิปมาอวดพวกฉันด้วยล่ะ เอาแบบเกาะติดหน้าเวทีเลย” ไอริสพ

วันต่อมาหลังเลิกเรียน นับดาวและเพื่อนสาวก็ไปซ้อมเดินประกวดดาวเดือนเหมือนเช่นเคยบรรยากาศในห้องซ้อมยังคงอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะและความตื่นเต้นทุกครั้งที่เหล่านักศึกษามารวมตัวกันเมื่อเปลี่ยนรองเท้าเป็นส้นสูงเสร็จเรียบร้อย แต่ละคนก็แยกย้ายไปจับคู่ซ้อมกับรุ่นพี่ตามที่ได้รับมอบหมาย และทันทีที่นับดาวเดินเข้าไปหาเชอร์รี่ที่เป็นคู่ซ้อมประจำของเธอ อีกฝ่ายก็เอ่ยถามอย่างไม่รีรอ“เธอเป็นอะไรกับพี่เพลิงกัลป์”นับดาวชะงักนิ่ง คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองเชอร์รี่ด้วยความประหลาดใจ ทันใดนั้น ดวงตาคู่สวยก็เผลอเหลือบมองไปยังกลุ่มพี่ชายที่นั่งอยู่ตรงมุมห้อง ก่อนจะเห็นเพลิงกัลป์ก้มกดโทรศัพท์มือถือแล้วยิ้มอย่างมีความสุข“เป็นน้องรหัสค่ะ” เธอตอบเสียงเรียบ พลางหันมาส่งยิ้มบางๆ ให้กับอีกฝ่ายจากนั้นเชอร์รี่ก็รีบเอ่ยต่ออย่างรวดเร็ว“เป็นแค่น้องรหัสก็ไม่ควรจับมือถือแขนกันนะ”คนตัวเล็กขมวดคิ้วแน่นอีกครั้ง พลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานเพลิงกัลป์จับมือของเธอแล้วยัดขวดน้ำใส่ในมืออย่างกะทันหัน“อ๋อ…เมื่อวานเหรอคะ?” เธอเลิกคิ้วถาม“ใช่!” เชอร์รี่ตอบทันควัน พร้อมทั้งจ้องเธอตาเขม็งร่

ตกดึกหลังจากที่เพลิงกัลป์กลับมาถึงบ้าน เขาก็นั่งอยู่บนโซฟากลางห้องโถงอยู่พักหนึ่ง พลางครุ่นคิดเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับนับดาวสุดท้าย...เขาก็ไม่สามารถทนต่อความรู้สึกผิดที่อยู่ในใจได้ ชายหนุ่มจึงตัดสินใจเดินไปทางประตูเชื่อม แล้วเปิดเข้าไปอย่างไม่ลังเลดวงตาคมกริบกวาดมองบริเวณรอบบ้านของเธอ ก่อนจะเห็นร่างบางนอนอยู่บนโซฟาตัวยาว โดยด้านข้างมีเจ้าสุนัขขนฟูนอนหลับปุ๋ยอยู่ไม่ห่างเขาค่อยๆ ย่องเข้าไปอย่างเงียบเชียบ พลางหยิบขนมของคอปเปอร์ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างทีวีติดมือเข้าไปด้วย เพราะกลัวว่ามันจะเห่าเสียงดัง จนทำให้เธอสะดุ้งตื่นและทันใดนั้นเอง เจ้าสุนัขก็เงยหน้าขึ้นมามองเขา ทว่ามันยังไม่ทันได้เห่า คนตัวสูงก็ยื่นขนมให้มันคาบไปกินทันทีจากนั้น เพลิงกัลป์ก็ย่อตัวนั่งลงบนพื้นด้านล่างโซฟา ดวงตาคมกริบจ้องมองเท้าเล็กที่พันเฝือกด้วยแววตารู้สึกผิด ก่อนจะแตะมือสัมผัสลงไปแผ่วเบาเขาค่อยๆ กวาดสายตาสำรวจร่างกายของเธอตั้งแต่ล่างขึ้นบนอย่างเชื่องช้า ก่อนจะสะดุดกับรอยถลอกที่หัวเข่า จากนั้นจึงจับมือเล็กขึ้นมาดู แล้วพบแผลถลอกที่ฝ่ามืออีกแห่ง ความรู้สึกผิดพลันตีตื้นขึ้นมาในอก ก่อนที่เขาจะพึมพำออกมาเสียงเบา“ขอโทษน