บททั้งหมดของ ทนหน่อยทูลหัว มีผัวติดเกม: บทที่ 11 - บทที่ 12

รุ่งเช้าค่ำคืนของวันเกิด (ไม่โรแมนติก) ผ่านพ้นไป สภาพอากาศกรุงเทพฯ ในตอนเช้าอึมครึมเมฆเริ่มเกาะกลุ่มคล้ายจะมีฝนเล็ก ๆ ฟ้าไม่เปิดเต็มที่เหมือนอารมณ์ของใครบางคนในห้องเล็กชั้นยี่สิบสองลลิลตื่นก่อนตามปกติ เธอพับผ้าห่มเป็นก้อนเรียบร้อย เดินเข้าครัวชงกาแฟ กลิ่นหอมปนขมลอยขึ้นทักทาย ขณะเธอจิบเงียบ ๆ ก็ได้ยินเสียงกุกกักจากหลังประตูห้องนอน แล้วโอมแฟนหนุ่มอยู่ในเสื้อยืดสีกรมกับกางเกงวอร์มก็เดินออกมาพร้อมใบหน้ายุ่ง ๆ ของคนที่นอนน้อยและกำลังคิดหนัก“ตื่นเช้าเลยนะ” เขาเกาหลังคอ เสียงทุ้มนุ่มลงกว่าปกติ“อืม” เธอตอบสั้น ๆ ไม่ใส่เสียงหวานหรือนุ่ม แค่สั้นและเรียบโอมพยักหน้าอย่างระวัง เขารู้สึกถึงอุณหภูมิที่เย็นกว่าปกติ ไม่ใช่จากแอร์ แต่จาก เมียงอนเมื่อคืนทั้งคู่คุยกันยาวจนเที่ยงคืนกว่า จับมือกันบ้าง เงียบบ้าง เข้าใจกันขึ้นมาหน่อย แต่ไม่ได้แปลว่าความน้อยใจจะละลายหายไปทันที ลลิลยังเจ็บแผลเล็ก ๆ จากการรอ แผลที่ต้องทายาและปล่อยเวลาเยียวยา ไม่ใช่แค่ติดพลาสเตอร์แล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“วันนี้ให้ไปส่งไหม” โอมลองถาม“ไม่เป็นไร” เธอส่ายหน้า “ฉันลงรถไฟฟ้าเองได้”“อืม…งั้นโอมทำข้าวเช้าให้” เขารีบเสนอก่อ